Mala historyjka o rozstaniu po pieciu latach.

A ja uważam iż kogoś poznała..i niestety zafascynowała się tą osobą...
Kobieta która kocha...rozmawia o tym co ją boli jeżeli tylko chce ratowac związek...

Tak przeczowalem,bo jeszcze trzy miechy przed rozstaniem tak bardzo zapewniala mnie ze bardzo mocno mnie kocha i jaki jestem super.W zasadzie wszystko rozegralo sie w dwa miesiace.I jeszcze te chasla to nie twoja wina,kiedy to obwinialem sie za wszystko.Przypuszczam ze gdyby nie poznala nikogo to przyjele by ten pierscionek,bo czekala na niego.

Hm..raczej trudno sie przyznac do czegos takiego,mysle ze jakis facio po prostu ja niezle zbajerowal,wpadl jej w oko i czesc.Ja tego nigdy nie zrobilem i wiem bo znam siebie ze tego bym nie zrobil,szanuje swoje kobiety i  nie zdradzam ich.A jeszcze pisalem do niej tyle waznych rzeczy.Olala mnie totalnie.A ja zrobilem z siebie dupe.

Czy mam byc nastepnym facetem ktory powie: czas pokaze i jeszcze sie przekonasz? hyba nie, ale powiem tak,jeszcze czas pokaze i sam sie przekonam...

Ale poczekam jeszcze troszeczke,dam sobie czas.

Przykro mi, że tak się stało... wiele osób wie co czujesz ale ja bym jej nie dawała drugiej szansy. Bo tak naprawdę zraniła Cię na maksa. Nie złam się kiedy wróci skruszona bo okaże się, że tamten inny ją zostawił.

nie jesteś frajerem. To dobrze że potrafisz otwarcie mówić o tym co cię boli i o tym co na prawdę czujesz. Najgorsze jest wyrachowanie. Każdy człowiek powinien prawdziwie czuć i kierować się tym w życiu. Gdyby ludzie byli autentyczni nie łamaliby sobie serc i życia nawzajem. Największą sztuką jest przebaczenie. Ja doskonale cie rozumiem.

smutny03.Wiec taka moja rada,nie walcz o nia,jesli po tylu latach zrobila taki numer,to nie jest warta tego.Ja juz tkwie 5 miesiecy w tym chaosie i dalej nie moge do konca dojsc do siebie.I wiem ze proby jej odzyskania nie przyniosly rezultatu.Jak odchodzi to na dobre.Moze bedziesz w jej pamieci,moze bedzie czasem cos wspominac ale uwiez to tylko tyle.Sorry,wiem ze wolal bys uslyszec cos pozytywnego ale taka jest prawda.Nic nie zmienimy,pozostaje sie pogodzic z tym wszystkim.Wiem ze bedzie ciezko,rok moze dwa ale predzej czy pozniej znajdziesz kogos na swojej drodze,to tyle na pocieszenie.Nie kontaktuj sie z nia,nie pisz,nic urwij kontakt,to tylko tyle co mozesz zrobic,czy zateskni? mysle ze jak poznala kogos to nie zateskni,bo tak jest w moim przypadku.Musisz to przezyc,nie jestes sam pamietaj o tym.

Witam wszystkich.
Jestem już 7 lat w związku, 2 lata minęło jak się zaręczliśmy, ostatnio mój związek przeżywa poważny kryzys. Mój partner stwierdził, że nasz związek jest nieszczęśliwy, że mało spontanicznych rzeczy dla siebie zrobiliśmy. Po części obwiniam trochę siebie ponieważ przez pracę w której pracuje stałam sie domatorką. Chociaż czasem myślę sobie że chciałam poprostu przebywać z nim dużo czasu i dlatego często rezegnowałam ze spotkań ze znajomymi. Więc doszło do tego, że on unikał spotkań ze mną, na rzecz spędzenia czasu w gronie znajomych, oczywiście u mnie kończyło się to płaczem. Tak z tygodnia na tydzień było coraz gorzej, moj ciągle zły humor, brak czasu dla siebie bo wyjechał do pracy 80km dalej, wracał tylko na weekendy, które i tak zazwyczaj spędzał ze znajomymi. Doprowadziło do dyskusji na temat rozstania, pewnej niedzieli po kilku dniach kłótni oddałam mu pierścionek zaręczynowy, nie czułam potrzeby noszenia go, nie dawał mi tyle radości co kiedyś. Tydzień temu dowiedziałam się od niego, że w tym dla nas złym czasie przez dłuższy czas utrzymywał kontakt smsowy i mailowy ze swoją koleżanką. Bardzo mnie to uraziło, on twierdził, że nie miał we mnie oparcia bo na wszystko reagowałam płaczem, fakt było tak, ale nie byłam na tyle silna,kiedy 7 lat bycia razem miało być przekreślone. Jednego wieczoru poszliśmy na spacer poważnie wszystko poukładać, bo te dylematy co mamy zrobić ze swoim związkiem były męczące. Doszliśmy wtedy do wniosku, że możemy spróbować raz jeszcze, że trudno nam od siebie odejść. Więc tak sobie narazie jesteśmy, ale powiem, że jest jakoś dziwnie. Nie wiem co będzie za miesiąc za dwa, najbardziej czego się boję to tego, że po tylu latach będę musiała zaczynać wszystko od początku. pozdrawiam

Może mając wszystko stwierdziły że związek jest nudny, bo co można mieć gdy ma się już wszystko ? Co można dać więcej gdy oddało się życie. Czym zaskoczyć ? mówisz że jest piękna słyszysz że zawsze tak mówisz ważniejsze jest zdanie innych. Kwiaty hm a no ładne ale wolałabym bukiet tulipanów nie róż. I tak wiecznie coś nie tak. A to za mało zarabiam a to nie tak wyglądam człowiek to znosił. Odchodziła już kilka razy a gdy się waliło wracała z płaczem. Zawsze sobie mówiłem że będę twardy a i tak zgadzałem się na powrót i przepraszałem czując się winny że nie jestem dość dobry. Starałem się ze zdwojoną siłą po każdym powrocie i co ? nie rozumiem kobiet i ich toku myślenia.Gdy bije albo pije to się go trzymają gdy się stara wycinają jakieś dziwne numery

Tak też robiłem, wyjazdy, wycieczki, kwiaty od tak na początek dobrego dnia. Kolacja świece, wino. Potrafiłem jechać 25 km bo miała ochotę na ptysie Czujny ? Po co ? Skoro kocham to ufam. Ale cóż czasy się zmieniają, ludzie też i wszystko co nas otacza. Coś co kiedyś było największą wartością staje się pustym frazesem który można komuś szeptać do ucha a później zapomnieć. Ale czas goi rany a nadzieja umiera na końcu.

Są i pewnie będą póki ktoś im serca nie złamie później już jest tylko pustaka żal cierpienie i rozpacz. A człowiek już jest inny na siłę zabija w sobie to co dobre i nie ma już uczuć nie ma już nic. Tak jest lepiej, zimny, wyrachowany ma spokój bo nie ma serca i nie ma co boleć.

Dziwnie się dzieje że fajni faceci i fajne babki dostaja po nosie od losu... .                     Jak bym kochała to na pewno nie urwała bym tak kontaktu!.....tymbardziej jak widziałabym że jemu jeszcze nadal zależy!     Sama mam pokręconą sytuacje...ale z takiego faceta jak ty tu opisałeś bym nie zrezygnowała. Nie łam się, i mimo wszystko miej serce dla innych(innej) .napewno znajdziesz jeszcze kobietę która wyzwoli cię od bólu i pokarze co znaczy prawdziwa miłość!

Staram się, pewnie wrócę do starej pracy będę tam szukał dalej sensu tego wszystkiego. Gdyby nie to że po tylu latach dostałem tylko sms łatwiej by mi było. Gdybym się nie starał się i miał to wszystko gdzieś też łatwiej by było. Ale im bardziej człowiek się stara im bardziej mu zależy tym bardziej to boli wszystko. Ale co mogłem zrobić więcej skoro wszystko już było chlebem powszednim. Najbardziej boli to że byłem kretynem który nie skończył tego po pierwszym takim wybryku Ale nie jak później z nią wyjechałem i na śniadanie jej ulubione naleśniki robiłem bo może tego jej brakowało a jej wrażeń chyba brakowało