Ograniczenie praw rodzicielskich

Jesteś młodziutka, masz małe dziecko i spory problem na głowie. Jeśli masz dowody, to idź do sądu i tam ustalone zostaną wszelkie granice w których będziecie się musieli poruszać. Tak powinnaś zrobić dla unormowania tej chorej sytuacji. Ojciec dziecka próbuje trzymać kontrolę nad Wami ale po swojemu. Czuje, że już nie jest panem sytuacji, bo Ty najzwyczajniej w świecie musisz uwagę skupić na dziecku. A on zachowuje się jak rozkapryszony bachor. W dodatku jest niebezpieczny - grozi Ci, wyżywa się na dziecku. Ty jesteś odpowiedzialna za dziecko i za siebie podwójnie, skoro on nie chce.

Odpowiedziałam na Twój wpis, bo jestem 36 letnią córką, której matka była w podobnej sytuacji. Moja matka łudziła się przez ponad rok od porodu, że on się jakoś opamięta, a on przychodził tylko jak mu pasowało, często podpity, najczęściej po kasę. Jak matka w końcu poszła do sądu (bo sąsiad adwokat nie wytrzymał widząc co się dzieje i ją do tego zmusił), to mój ojciec chcąc wciąż trzymać swoje wyobrażenie o tym, że jest Panem sytuacji, utrudniał proces. Wyparł się mnie, sąd zlecił badania na ojcostwo. W tamtych czasach takie badania prowadzone były w dużym mieście oddalonym o 150 km od naszego miejsca zamieszkania, więc matka musiała ze mną na rękach autobusem jeździć (na wyznaczone sądownie badania w określonym terminie), a on specjalnie to olewał (dziecko i ojciec musieli być na badaniu w tym samym momencie). Za którymś razem sąd zlecił dostarczenie ojca przez policję...
Po tym i wielu innych incydentach sąd na którejś z rozpraw zwrócił się do mojej matki: w obliczu takiej postawy tego Pana może Pani odebrać mu prawa rodzicielskie. Matka nie wiem czemu tego nie zrobiła, może wciąż się łudziła, że on się opamięta? A może nie chciała odcinać jedynej więzi formalnej, jaką sa wciąż aktywne prawa rodzicielskie? Nie wiem.
Nie znam ojca, zobaczyłam go dopiero na rozprawie jak miałam 20 lat i sama będąc na 1 roku studiów urodziłam dziecko, a on mimo tego, że chciałam dziennie dalej studiować (co zrobiłam), przestał płacić mi alimenty. Sąd nakazał mu to robić do zakończenia przeze mnie studiów.

Jedno jest pewne: matka ani nie chciała się go pozbyć dzięki sądowi, anie nie chciała go przywiązać do siebie sznurem. Chciała unormować swoją sytuację. Myślę, że rozprawa sądowa jest jak pewna granica, za którą panują już inne zasady. Mój ojciec przestał nachodzić matkę, alimenty po kilku interwencjach komorniczych zaczęły wpływać regularnie. A tatuś? Olał nas. Jak zrozumiał, że to jest zbyt poważna sprawa, że to nie żarty, poszedł sobie w siną dal. Założył inną rodzinę i jego życie to epizody pracy na wysokich stanowiskach z chlaniem i panienkami w międzyczasie. Mną się nigdy nie interesował. Ani on ani jego wysoko postawiona rodzinka.

Teraz o tym jak to wszystko wpływa na dziecko: całe życie marzyłam o tacie (matka nigdy się z nikim nie związała, co było jej jedynym błędem), myślałam czasem nawet że to matka była winna. Teraz jako kobieta po długiej terapii wiem, że było to jedyne co mogła zrobić. On był gówniarzem, który nie dorósł do bycia ojcem, do bycia dorosłym facetem. Po 20 latach na rozprawie, na której go spotkałam zrozumiałam to - straciłam wszelkie złudzenia.

Moje sugerowane wnioski dla Ciebie, to rób co konieczne dla Ciebie i dziecka. Sąd wesprze Cię. Jeśli facet będzie ignorował zalecenia sądu, będziesz mogła złożyć kolejne pozwy ograniczające mu jego prawa. W końcu facet się odczepi. Albo może jest szczeniakiem i tak dorosła Twoja postawa wstrząśnie nim i wydorośleje, tak jak Ty musiałaś (nie miałaś wyjścia) jak urodziłaś dziecko.

Mam nadzieję, że masz osoby, które dadzą Ci wsparcie: rodziców albo bliskich przyjaciół. Korzystaj z pomocy również formalnej (sąd, pomoc społeczna), bo przede wszystkim potrzebujesz wsparcia w tej trudnej sytuacji. Trzymam kciuki.

Ps. jeszcze jedna myśl od dorosłego dziecka, porzuconego przez ojca: jeśli on będzie pomimo swojej ambiwalentnej postawy w ciągu życia Twojego synka próbował z nim utrzymywać kontakt, nie ograniczaj mu tego niesiona falą złości do niego. To jest jego ojciec i on tego będzie potrzebował. Ty stój na straży tego, żeby te kontakty były pozytywne dla dziecka.

Bardzo Wam dziękuję za wsparcie!

W tym tygodniu chce dopełnic wszystkie formalności.

Nie mam zamiaru zabraniac ojcu dziecka spotykac sie z maluchem, wrecz przeciwnie, to ja nie raz nalegalam zeby ten gnojek przyjechal do syna, chociazby dlatego, ze siedzialam do nocy na uczelni i mogl choc troszenke pomoc mojej rodzinie, przeciez kazdy zdaje sobie sprawe, ze opieka nad dziecmi to nie tylko zabawa...
Tyle wiadomosci, w ktorych jak zwykle to on znajduje wymowki zeby nie przyjechac, jakas hipokryzja :(

Wątpię zeby temu wszystkiemu zaprzeczyl, mam takze smsy, w ktorych potwierdza, ze za wszystkie krzywdy da nam spokoj itp...on zdaje sobie sprawe z tego jakim jest czlowiekiem, mam nadzieje, ze na rozprawe stawi sie z matka, niech ona sie dowie jaki to jej syn jest odpowiedzialny, z reszta sama powinna zdac sobie sprawe z tego, ze jesli mieszka u niej i wiecznie lata z kumplami tu i tam, to cos jest nie tak!!!... ostatnio dowiedzialam sie, ze tatus mojego skarba imprezuje w tygodniu, chodzi pijany, a do dziecka nie przyjedzie, bo jest zmeczony po pracy, no tak, jesli chodzi o imprezki to zmeczenia nie odczuwa...

Mam juz dosc jego wymowek, bo nie zdazy na autobus, bo cos waznego mu wypadlo, bo mnie nie bedzie, kochajacy ojciec lecialby "na skrzydlach" do dziecka, poza tym co za problem zaplacic za taksowke, no tak, przeciez dla tego czlowiek to koszt dwoch paczek papierosow, niestety wiem co okaze sie wazniejsze, brzydze sie takim zachowaniem. nie to zebym byla "burżujką"...przeciez nikt mu nie kaze przyjezdzac tutaj codziennie, lecz raz w tygodniu, a jesli znajduje pieniadze, olbrzymie pieniadze na tak nieodpowiednie wydatki, to 12 zlotych nie powinno sprawic mu problemu, w koncu chodzi o zobaczenie syna!!! jedyne co robi, to pisze mi wiadomosci, co u malego, jest cwany, bo nie przyjezdza, to zawsze powie, ze sie zapytal...ale radzono mi zebym na to nie zwazala, ze jakby mu zalezalo, przyjechalby. mam nadzieje, ze poniesie nalezyte konsekwencje za swoje zachowanie, a ja nie bede musiala kazdego dnia o tym wszystkim myslec i sie martwic...no i dziecko widywaloby go w koncu regularnie...oraz nie mialby wplywu na nasze zycie, bo on tak sobie "zakaprysi".

Chcialam jeszcze dodac, ze ostatnio dowiedzialam sie, iz ograniczenie praw rodzicielskich moze sie odbyc chociazby na podstawie tego,ze nie jestemy malzenstwem, nie mieszkamy ze soba i, ze ten czlowiek nie ma wplywu na rozwoj i zycie synka z wyboru (nie wspominajac o jego niezrownowazonych "wybrykach")...

Nie zycze nikomu takiego biegu wydarzen, zycie jest dosc krotkie, wiem tez, ze nie jest ono latwe, ale starajmy sie by bylo nalezycie udane. Kazdy powinien zyc szczesliwie, aczkolwiek zdaje sobie sprawe, ze nie ja pierwsza i nie ostatnia borykam sie z takimi problemami, jednakze zycze kazdej z Was by sie nie poddawala, tu chodzi o nasze male oseski, ktore kiedys tez beda doroslymi ludzmi, ludzmi odpowiedzialnymi za swoje czyny i dzieci, oby nigdy nie musialy przechodzic przez to co my...i one (chociaz tyle, ze poki co moj skarb jest nieswiadomy tego, co jego ojciec wyprawia)...nawet nie chce myslec jakby sie czul, gdyby rozumial co sie wokol niego dzieje.

Pozdrawiam serdecznie, dziękuję,

Indyjka.

Dobrze, w takim razie zmienie troche temat.

O ograniczenie praw nie musze sie martwic.

A co jesli chce ustalic ojcu dziecka widzenia raz w tygodniu (nie w weekend) zeby maly widywal go regularnie, ale on sie nie zgadza, bo pracuje od 7 do 15, a pozniej jest zmeczony - ja studiuje dziennie i wychowuje sama dziecko...on nie ma zadnych obowiazkow, popoludnia i wieczory wolne, wiecznie slysze, ze imprezuje i pije, na to ma czas i wtedy nie jest zmeczony.

AHA, no i chcialam ustalic te wizyty w mojej obecnosci, powody tez mam, ale to musialybyscie drogie Panie przeczytac moja dluga wypowiedz powyzej.

Pozdrawiam i JAK TO WYGLADA U WAS???

Do Malutka28 . Złóż pozew o rozwód i wniosek o zabezpieczenie alimentów jeszcze w trakcie trwania procesu (bo ten może się ciągnąć). Mąż Ci dziecka nie odbierze, możesz być o to spokojna. Sądy w Polsce przyznają opiekę nad dziećmi głównie kobietom. On nadal będzie mógł zapewnić dobre warunki życia dziecku, płacąc wysokie alimenty. Po co chcesz mu odbierać prawa rodzicielskie? To zupełnie niepotrzebne. Na rozprawie zostanie ustalony "grafik" wizyt, czy też widzeń ojca z dzieckiem. Jeśli chcesz odebrać mu prawa rodzicielskie, to musisz udowodnić w sądzie, że ojciec ma jakiś destruktywny wpływ na dziecko. Masz założoną niebieską kartę na policji? Jeśli nie, to zrób to przy najbliższej awanturze.

Moj były nie odwiedza dzieci w ogóle od paru lat,czy zamiast zabierac mu prawa lepiej by było sadownie ustalic wizyty?Tylko jak myslicie czy wtedy bedzie je odwiedzał?

Druga sprawa,byly kiedy sie jeszcze z nimi spotykal ok 1 na 2,3 miesiace mowil im glupie rzeczy o mnie,ze to ja go zdradzilam itp a to nie prawda lecz odwrotnie,czy takimu glupimi tekstami nie popsuje moich relacji z dziecmi?