Milosc kontra Uzaleznienie

Hm, ciekawe to co piszesz. Szczerze... Myślę, że mój związek właśnie był taki jak uzależnienie. Hm, to ciekawe co piszesz, bo wychodzi na to, że druga moja połówka, chyba mnie kochała... Ale czemu zostawiła. Zastanawiające. No chyba, że się kamuflowała... Ok.

To co robić jak miłość przeradza się w uzależnienie? Odejść? Zapomnieć?

No właśnie, ale w jaki sposób pracować nad sobą? Co robić? Mam tendencję do popadania ze skrajności w skrajność. Nie wiem, nie pamiętam jak się zachowywałam na początku (minęło 10 lat)... I widzę, że faktycznie jest to problem psychologiczny. Jestem uzależniona, czy to znaczy, że już nie kocham? Jak to zmienić?

Prawda jest też taka, że nie z każdym partnerem stworzymy taki układ naczyń niezdrowo połączonych, tzn że jedna osoba uzależnia się od drugiej. Moje poprzednie związki były normalne, gdy było źle następował koniec bez żalu, depresji poczucia beznadziejności. Było przykro, ale było to do przeżycia.

Obecny związek jest inny i toksyczny, dlatego ciężko jest mi się z niego wyplątać. Psycholog mówiła, że obecny partner dotknął tych swer mojego wnętrza, które siedziały ukryte głęboko, i zostały zranione w czasach dzieciństwa. Podobno wszystko ma swój początek w dzieciństwie, gdy rodzice, opiekunowie czasami zupełnie nieświadomie powodują swoim zachowaniem pojawienie się deficytów uczuciowych, takich czy innych, które ciągniemy za sobą przez całe życie.... Mają one ogromny wpływ na nasze związki uczuciowe.

Dokładnie tak - dlatego niektóre z nas uparcie, pomimo razów zrzucanych na głowę uparcie powtarzają - trzeba "przepracować" nasze sprawy z dzieciństwa. Bez tego nie będzie sukcesu - prędzej czy później znów wpakujemy się w chory układ. Bo my nie mamy dobrych wzorców z dzieciństwa - nie wiemy, jak powinien wyglądać prawidłowy związek.
Mamy rodzaj "garba" - sam nie zniknie.

Un hombre: w tym nie ma nic fascynującego - to jest SMUTNE. I zdecydowanie CHORE.
Bo osoba współuzależniona jest CHORA.
Ale nie wszyscy, którzy ciężko przechodzą rozstanie są współuzależnieni. Sorki, ale jak czytam niektóre posty, to autorami miotają emocje na poziomie emocji 15-latków. A to nie ma nic wspólnego z współuzależnieniem.

A które konkretnie rzeczy z uzależnienia przenosisz do miłość? Bo to same chore rzeczy....

No cóż dla mnie NIENAWIŚĆ jest zdecydowanie chorym uczuciem - zwłaszcza jako reakcja na zerwanie. Zazdrość też świadczy o naszym niskim poczuciu własnej wartości.
Dlatego właśnie nie lubię "skrótów" książek - z 276 stron wyciągnięta z kontekstu jedna tabelka - to nie daje obrazu problemu.
Dlatego proponuję dyskusję PO przeczytaniu książki - wtedy ma to sens.

Moze i tabela jest wyrwana sposrod prawie 300 stronicowej ksiazki, ale jej zawartosc dotyczy problemu dosyc waskiej granicy miedzy zdrowa miloscia a uzaleznieniem od kogos i wydaje mi sie, ze w tym przypadku nie trzeba byc po przeczytaniu calej ksiazki aby moc sie wypowiadac.

Co do fascynacji, chodzilo mi o to, jak skomplikowana jest ludzka psychika, jak niesamowite jest to, jak ludzie potrafia na siebie wspoloddzialywac.

Zauwazcie tez, jak bardzo sie nasze uczucia i zachowania zmieniaja pod wplywem zerwania tej drugiej strony, to wlasnie wtedy przewaznie zaczynamy sie zachowywac bardzo nieracjonalnie i to co robimy robi sie troche niebezpieczne.

O jaaaa, umiescilem ta tabele tutaj po to, zeby wywolac dyskusje ale tez po to, zeby niektorzy zdali sobie sprawe, ze to co czuja teraz po rozstaniu (a co jak slusznie zauwazylas, moglo byc przyczyna rozstania i problemem juz o wiele wczesniej) zahacza byc moze o niezdrowe uczucia do drugiej osoby.

Mozna sie nawet pokusic o stwierdzenie, ze wszyscy, ktorzy tak rozpaczaja za utrata ex i mysla o ich odzyskaniu, sa w jakims tam stopniu uzaleznieni od tej drugiej osoby a to juz jest bardzo niedobra rzecz i powinna dac do zastanowienia.

Ten watek mial unaocznic pewne rzeczy, mial wywolac dyskusje, ktora nie musi prowadzic do jakiegos zakonczenia a byc moze po prostu zainteresowania tematem, ksiazka, wlasnymi uczuciami i przyjrzeniu sie czy to co czujemy jest zdrowe czy przypadkiem nam nie szkodzi.

Sadze, ze kazdy jest w stanie w jakims stopniu na "zdrowy rozsadek" ocenic co jest zdrowa miloscia do drugiej osoby a co nie, nie trzeba do tego przygotowania ze strony tej wlasnie ksiazki.

Nieistotne, jesli uwazacie, ze temat jest bezsensowny, to zamknijcie