rozstanie.. i powrót.

2 lata temu poznałam Adama. Od razu spodobaliśmy się sobie i po 3 miesiącach znajomości byliśmy parą. Był dla mnie cudowny, ciepły, troskliwy.. czasami można powiedzieć, że aż za dobry. byłam z nim pół roku, ale zostawiłam go z dwóch powodów. Pierwszym było to, że odezwał się do mnie mój były.. a drugim to że poprostu mi się znudził. Przyjaźniliśmy się przez te 2 lata.. i wtedy zrozumieliśmy że nasz związek był dziecinny, niedojrzały. Mało wtedy o sobie wiedzialiśmy. Można powiedzieć że dopiero podczas tych dwóch lat po rozstaniu mieliśmy okazję dobrze się poznać. I wtedy coś zaiskrzyło z mojej strony, z jego zresztą też. - niestety przez ostatni rok miał dziewczynę. ale spotykaliśmy się i zerwał z nią dla mnie. bardzo źle go traktowała i wykorzystywała. i od momentu zerwania zaczęło się coś dziwnego. stał się bardzo oschły w stosunku co do mojej osoby. minęło już 2 miesiące odkąd z nią nie jest i nadal nie chce ze mną być. mówi że musi odpocząć i wgl. stał się arogandzki, w szkole udaje że mnie nie zna (jesteśmy w 3 LO ). nie wiem czy wstydzi się tego że mamy zamiar do siebie wrócić. i tak wszyscy znajomi już o tym wiedzą ale on nadal nie chce się pokazywać ze mną publicznie. Ostatnio zadałam mu pytanie dlaczego taki jest, odpowiedział : 'bo wy wszystkie mnie zmieniłyście.' on chyba chce, abym mu wynagrodziła wszystkie krzywdy, które wyrządziła mu jego była. stracił do niej kompletnie zaufanie i wszystko odgrywa na mnie.. wiele się zmieniło również na innym tle. nie prawi mi komplementów, nie pociesza mnie w trudnych sytuacjach, nie wykazuje inicjatywa i chęci do spotkania. a gdy już się spotykamy.. dosłownie dąży tylko do 'jednego'. nie rozumiem tego, bo skoro nie jest gotowy jeszcze ze mną być a jest gotowy 'to' robić? przecież to sprzeczność. nie wiem co się z nim stało Chciałabym porozmawiać z nim najszczerzej jak potrafimy , od serca.. Przynajmniej wiedzielibyśmy na czym stoimy, bo jak na razie ja się pogubiłam, i powoli mam dosyć.