Kiedy poznałyście swoje przyjaciółki

Ja znalam wiele dziewczyn które nazywały się moimi przyjaciółkami, a z czasem okazywało się to g... prawdą. Ale fakt faktem mam dwie dziewczyny które moge z czystym sumieniem nazwać swoimi przyjaciółkami, choć mieszkają spory kawałek ode mnie. Pierwszą 2 lata młodszą ode mnie poznałam dawno temu na osiedlu na którym przebywałam ze znajomymi. Wtedy jej nie lubiłam a po jakiś 4 latach okazało się, że panna jest wporządku i teraz jeśli tylko jestem w mieście możemy chodzić razem na spacery z psami i moją córą, do sklepów itp. Możemy poprostu o wszystkim pogadać. A z kolei drugą 2 lata starszą ode mnie kumpele poznałam przez (nie śmiejcie sie xD) nasza-klase.pl zaczęłyśmy gadać o tapirowaniu włosów, potem muzyce, koncertach, imprezach i... wylądowałyśmy razem na jakiejś imprezie. Od tego czasu wpadamy do siebie, imprezujemy, gadamy na gg itp. Może i mam te kolezanki poza miastem ale przynajmniej są wporządku a tu w Krk gdzie mieszkam od raptem 3 miesięcy również poznaję nowe osoby i powoli nawiązuję nowe przyjaźnie Także nie załamuj się na bank kogoś poznasz w niedalekiej przyszłości też się keidyś tym denerwowałam.

Ja mam dwie grupki przyjaciółek, chociaż silniejsze więzi mam z tymi, które poznałam w szkole podstawowej. Moją świadkową znam od przedszkola, więc nie jedno przeszłyśmy

lena spokojnie znajdziesz i spotkasz swoja przyjaciółkę na swojej drodze! choć moje zdanie jest takie że przyjaciela sie nie szuka tylko sie ono RODZI w przyjaźni, pomocy i zrozumieniu! ja mam przyjaciółkę 12 lat i nie powiem że to jest idealna przyjaźń bo przez te lata nie raz zdąrzyłysmy sie pokłocic, znienawidzieć, stracic zaufanie itp. ale zawsze na koncu wracałysmy do siebie jak jakaś stara para na dzien dzisiejszy ona ma męża, ja tez! 4 miesiące temu urodziła synka a za tydzien ja!! i etraz nie wyobrazam sobie by jej nie było!! przyjazn jest piękna ale watro na nią i na ta PRAWDZIWA poczekac bo kolezanek fałszywych kupe do okoła!! a po co masz doznawać przykrosci przez jakieś tam dziewczyny!! noo ale niestety musisz poznać człowieka jakim jest by potem swoeirdzić czy to ta osoba!! hih troszke to nakręciłam ale mam nadzieje ze mniej wiecej mnie zrozumiałas?? pozdrawiam

Ja poznałam jak byłam bardzo malutka, 4 latka. Do dziś się przyjaźnimy. Poznałyśmy się przez nasze mamy, bo razem pracowały i też się przyjaźniły. I też do tej pory przyjaźnią.

Poznałam swoją przyjaciółkę w przedszkolu. Myślę, że nie reguły. Nigdy nie trać nadziei. Na pewno trafisz wreszcie.

hej a ja poznałam moja przyjaciołke 12 lat temu jak stała pod moim blokiem a ja siedziałam w oknie ) nie zapomne tej chwili )Mimo ze jest miedzy Nami 2 lata roznicy w  wieku -to nikt mi nie powie ze nie mozna nawiazac wspolnego jezyka -wrecz przeciwnie Nie było łatwo , bo wiadomo ze jak w kazdej przyjazni sa wzloty i upadki , ale jakos wybrnelysmy z tego i teraz sobie nie wyobrazam zycia bez NIEJ!!!! kocham ja jak siaostr , mimo ze obie mamy braci -to ona zawsze bedzie dla mnie jak siostra !!! Mam nadzieje ze Tez mialyscie szczescie doznac takiej przyjazni )) bo prawdziwym przyjacielem jest ten kto wie o Tobie wszystko a mimo to AKCEPTUJE CIE !!!  ja takie szczescie dostałam i dziekuje za to Bogu )
ps: Ty wiesz jak jest i jak bedzie i mam nadzieje ze przeczytasz ten wątek )):P :*