żyję w ciągłym udawaniu ze jest dobrze?jak to zmienić?

Ciężko mi  komukolwiek dawać dobre rady, ponieważ sam szukam pomocy. Zastanów się czy coś do niego czujesz, bo po dwóch latach może warto szczerze porozmawiać. Przez kłamstwa  zaczniesz się zmieniać on to zauważy, zaczną się konflikty i ucierpi cała wasza rodzina. A może uda uratować związek. Nie jestem profesjonalistą w udzielaniu rad, to tylko moje zdanie. Poczekaj jeszcze bo znajdzie się tu ktoś kto lepiej Ci doradzi.

Tak naprawdę to nie napisałaś nic na temat swojego związku, tylko tyle że jest źle. To nic nie mówi, nie możemy Ci pomóc na tej podstawie. Dlaczego jest źle i udajesz że jest dobrze?

Czekamy

a więc......coraz bardziej oddalam się od męża! nie kocham go i jestem tego pewna!wszystko zaczęło się od ciągłego sprawdzania mojego tel,wiadomości a nawet korespondencji:( nie mam wogle prywatności w własnym domu!mąż mówi mi jak mam się ubierać a jak nie:(moim zdaniem to już obsesja:( po ciązy wogóle nie mam ochoty się kochać-mimo tego że biorę tabletki antykoncepcyjne i tak mam lęk! ale on tego nie rozumie:(myśli ze to taki mój kaprys:(i chcąc nie chcąc do współżycia dochodzi:( ciężko mi tak żyć tym bardziej że wszyscy są po jego stronie!chcę odejść ale boję się zeby nic złego się nie stało,zeby ktoś nie zrobił sobie przez to wszystko jakiejś krzywdy:( co zrobić jeśli jestem pewna ze nie ma dla nas już wspólnej przyszłości?

eh... widzę,że sytuacja jest naprawdę trudna.

Skoro nie chcesz z nim być i wiesz, że GO nie kochasz, to nie ma co się męczyć!  Moim zdaniem rozmowa, wyjasnij wszystko i koniec.

Co do tego, że masz lęk przed sexem. to jest spowodowane tym, że tak wczesnie zaszlas w ciąze? on nie może Cie do tego zmuszać! to jest w pewien sposób gwałt! niech on patrzy też na Twoje  uczucia i chęci, a nie widzi tylko swoje potrzeby! tak nie może być!

tylko konkretna i szczera rozmowa w cztery oczy rozwiąże twoją sytuacje.musisz zdecydowanie określić swoją perspektywę życia, na jakim poziomie zrozumienia wasz związek powstał i przekonać się czy wasz związek umacnia czy dzieli.jeżeli obietnic partnera nie doznasz w jego wykonaniu musisz podjąć decyzje na miarę twych możliwości.łatwiej z związku powinno się wyjść jak wejść co wiązało by się z prawdą swych uczuć dla których warto żyć doznając.  w moim rozumieniu wartość poszanowania była by swobodą która  zwiąże pozytywnych,odpowiedzialnych, za decyzję zobowiązania wspólnego życia.  życzę szczerej owocnej  rozmowy.

Izka życie z kimś na siłę nie jest dobre prędzej czy później odbije się to na całej waszej rodzinie nie wyłączając dziecka a nie o to chodzi.
Na początek może spróbuj porozmawiać z mężem o tym jak bardzo źle się czujesz w tym związku i powiedzieć mu wprost ze nie chcesz się z nim kochać bo robienie czegoś na siłę niczego nie zmieni. Jeśli nie dojdziecie do porozumienia może lepiej się rozstać .

Właśnie-człowiek dobre pytanie...ja też pytałam czy ta sprawa nie ma drugiego dna..
hmm?

Witam!
Może tutaj znajdę choć odrobinę wsparcia? Nie kocham mojego męża, to dobry człowiek, pracuje dba o rodzinę, mamy dwoje dzieci. A ja nie potrafię wzbudzić w sobie uczucia miłości do niego, wiem, że wiele kobiet chciałoby mieć takiego męża u swojego boku, ale ja nie potrafię już tak żyć. Mam dość oszukiwania, że jest dobrze, udawania, źle się czuję w tym związku, boję się rozwodu ze względu na dzieci, one go bardzo kochają. On jest ciągle zazdrosny, robi mi ciągłe wymówki kiedy nie chcę z nim tańczyć na imprezach, albo kiedy nie chcę się z nim kochać. Nie mogę nikomu o tym powiedzieć, bo wszyscy stwierdziliby, że nie jestem normalna, skoro jest to człowiek bez zarzutu. Pomóżcie mi , proszę, strasznie się z tym męczę...