mądra decyzja, tak, ale co dalej?

Wasz związek się wypalił jak to  czasem się mówi.Miałś odwagę odejść i dzieki temu i ty i on macie szanse na nowe życie.Nie stanie się to już zaraz ale powolutku.
To ,ze zakomunikowałaś mu tę decyzję przed Świętami to chyba lepiej -co by to miało zmienić -takie Święta na osłodę a potem pa pa??
Po kilku latch z obojętności mogłaby zrodzic się złosć ,potem byłoby jeszcze gorzej.
Uwżam ,ze postąpiłas bardzo dobrze i choć cierpisz to jesteś w porządku!
Jestes dzielna i kedyś ,niedługo powiesz komuś rano dzień dobry!

A czy myślisz że tylko te są udane zwiazki- kiedy ludzie są do siebie podobni?ja uważam ze nie...trzeba sie dopełniać...
Sprawa rodziny czy domu to już jest zupełnie inna sprawa...widocznie On jeszcze do tego nie dorósł..
Daj sobie troszkę czasu,,,

Aniu, zatytułowałaś swój watek "mądra decyzja" i ani na chwilę nie wolno Ci zwątpić, że ona mądra nie była. To najmądrzejsze, co mogłaś zrobić w tej sytuacji. Nieprawda, że zakończyłaś związek bez powodu. Były 2 bardzo ważne powody - wypalenie się uczuć z Twojej strony i rozbieżność życiowych priorytetów. Mówisz, że rozmawialiście na te tematy. Czyli zrobiłaś wszystko, co mogłaś. Zamykaj więc ten rozdział i zaczynaj pisać nowy. przed Tobą wiele czystych kartek.

Ta pustka, samotność to objawy przyzwyczajenia do innego stanu rzeczy. Ale te objawy mijają. Nie możesz tylko się teraz zlamać i pod wpływem chwilowego impulsu wrócić. Bo za kilka tygodni czy miesięcy dopadną Cię dokładnie te same emocje, które spowodowały Twoją decyzję. Masz w sobie silę i odwagę - rozwijaj więc skrzydła i leć. Nie wracaj do klatki.

Ja też się boję, piekielnie boje się samotności, dlatego TU jestem, dlatego szukam wsparcia.
Żeby nie zwątpić, nie chcieć wracać, bo wiem że nie ma do czego.

Niestety obawiam się, że od najmłodszych lat jesteśmy wychowywane w przekonaniu, że bez mężczyzny nie damy sobie rady. Dlatego tak trudno jest odejść i zacząć od nowa.
Ja też się przywyczaiłam do tego, że ktoś nosi moją walizkę, że mam z kim iść na rodzinną imprezę, no ale cóż...
Może jeszcze kiedyś...

Serdecznie wam dziękuję za miłe ale przede wszystkim mądre słowa.
Kobiety są silniejsze niż się wydaje. Mam nadzieję, że jestem jedną z nich.

Dasz sobie radę, zapewniam.
Jestem w podobnym wieku a mój ostatni związek był co prawda o wiele krótszy, bo trwał zaledwie rok i skończył się dlatego, że on najzwyczajniej w świecie mnie oszukiwał, ale myślę, że poczucie samotności i pustki zawsze jest dosyć podobne.

Poza tym zapewniam Cię, że życie bez mężczyzny jest możliwe. Sama to praktykuję od ponad dwóch lat - co prawda walizkę trzeba ciągnąć samodzielnie, a na imprezach rodzinnych opędzać się od pytań dlaczego ciągle jestem sama (zawsze wtedy grożę, że jeśli sama nie wystarczam to więcej się nie pojawię), jednak lepsze to niż tkwić w czymś co Ci nie odpowiada.

Jeśli nie czułaś dobrze w tym związku to naprawdę była bardzo mądra decyzja. Wiem, że to trudne być sam na sam ze sobą, ale dzięki temu łatwiej będzie Ci zrozumieć czego tak naprawdę szukasz w życiu. Może do siebie jeszcze wrócicie, a może to przeznaczenie szykuje dla Ciebie coś zupełnie innego. Najważniejsze, żebyś zawierzyła temu co czujesz. 

Powodzenia i nie poddawaj się, podjęłaś dobrą decyzję i z dnia na dzień będzie coraz lepiej.

ps. świetnie rozumiem Twój problem z urlopem, bo po pierwsze jak tu jechać w pojedynkę, a po drugie nawet jak się uda to i tak płaci się jak za dwoje - ot tak nagradza się ludzi, którzy chwilowo są samotni;)

Ania Stpk, uważam tak jak moje przedmówczynie, ze postąpiłaś słusznie, po co masz oszukiwać jego, siebie, was. Jeżeli wyczerpałaś wszystkie możliwości, próby wyjaśnienia swoich pragnień, swoich piorytetów życiowych swojemu eks, a on tego nie zrozumiał, jemu jest tak dobrze, no to w takim razie dobrze zrobiłaś, być może on jak spostrzeże, ze Ciebie nie ma obok,  zrozumie ( tak czasami faceci budzą się z letargu ), postanowi się zmienić, to wrócicie do siebie. Jesteś silną, odważną kobietą. Szalenie to cenię. Chylę czoło. Mnie niestety eks oszukał. skrzywdził, spakowałam się wyprowadziłam się. Po kilku dniach chciałam wrócić, ale on już mi zaśpiewał Żegnaj Mała oooooooooooo ( uwielbiał disco polo ). Tak więc głowa do góry, pierś naprzód. A wakacje byłam dwa razy sama na urlopie zagranicznym. Akurat trafiłam na takie turnusy, ze poznałam masę fajnych ludzi. A w linku Zdrada-Rozstanie, ból po rozstaniu i co dalej.... zapoczątkowane przez Kaja83 właśnie rozmawiamy o wspólnych netkobiecych wakacjach. Pozdrawiam

Kobietki,
jesteście wspaniałe!
Bardzo wam dziękuję, za tyle mądrych słów.
Dzis jest juz lepiej i mam nadzieję, że każdy nastepny dzień bedzie lepszy. Chociaz pewnie chwil zwątpienia i słabości tez będzie sporo...
Dam sobie radę, skoro tyle osób sobie radzi to ja też dam radę.

To pewnie wyda sie wam słabe ale będę czekać na miłość, kiedys przyjdzie, nie chce i nie planuje być sama.
To nie dla mnie

Aga - w żadnym wypadku nie zmniejszaj oczekiwań. Na razie skup się na sobie. Uwierz, że jesteś wyjątkowa. Wygląd nie ma tu znaczenia. Jeśli Ty wierzysz, że zaslugujesz na super faceta - tak też postrzega Ciebie świat. Ja osobiście urodą nie grzeszę, ale od mężczyzn, którzy chcieli ze mną być musiałam się dosłownie opędzać. Powód - świadomośc własnej wartości. Nie wygląd jest moim największym atutem, ale charakter i osobowość. I nie czuję się źle w towarzystwie dziewczyn o okładkowej urodzie. Ja i tak czuję się od nich lepsza... I tak też, o dziwo, uważają mężczyźni.

Aniu   gratuluje odwagi, dzielna z Ciebie kobieta, gdybym ja byla silniejsza to zrobilabym to duzo wczesniej zanim ex zacząl mnie zdradzać, ale widocznie tak musiałobyć. Pusta i poczucie osamotnienia z czasem odejdą, zajmij sie czyms, nie siedz w domu, zrob cos co zawsze chcialaś a nie mialas czasu.
Dasz radę, podziwiam Cie za tą decyzję, a poza tym wiesz jak jest, jesli macie byc razem to i tak bedziecie, więc ie warto sie meczyc jak sie nie jest razem i cierpiec i niszczyc sobie zdrowia.

Dziękuję,
ja nie potrafię siedzieć w domu, na szczęście
Teraz zwiedzam portale randkowe:) zbieram komplementy i jest mi z tym dobrze, jakoś trzeba sie odbudować.

Nie licze na to, że będziemy razem, to nie ta bajka.

Może po tym ostatnim rozstaniu samoocena mi spadła i jakoś nie mogę się pozbierać...
Przyznasz Aniu, że w pewnym wieku decyzja o rozstaniu, gdy facet "nie pije i nie bije" (litości! ) jest dość kontrowersyjna. Kolejne znajomości okazują się niewypałem, wszystkie koleżanki "sparowane"... Nic dziwnego, że pojawia się lęk przed przyszłością.
Gdy mam nastrój na normalnym poziomie, to nie żałuję.
Poza tym w Polsce dochodzi jeszcze aspekt finansowy. Niewiele kobiet (przynajmniej mi znanych) jest w stanie same siebie utrzymać. Ja jestem niezależna finansowo na szczęście, choć różnie z tym bywało wcześniej, ale wymaga odwagi porzucenie stabilizacji w związku i ruszenie w nieznane. My się odważyłyśmy, oby to okazał się dobry ruch

A portale randkowe owszem, przerabiam to ciągle. Jednak gdy w głowie siedzi ktoś inny, to nikt mu nie dorówna. Ale nie poddaję się

Ona, ale czy też dobrze się czułaś, gdy był czas, że nie miałaś nikogo bliskiego? To bardzo pomaga wyleczyć się z dawnych ran. Jak się z nich leczyć, gdy takiego kogoś nie ma?
Po tym moim wypalonym związku żałuję tylko czasami tego poczucia bezpieczeństwa i wsparcia, ale ciągle boli mnie ta ostatnia znajomośc, która przetoczyła się przez moje życie jak burza i takież samo zostawiła spustoszenie. Ale ja jednak tak wolę chyba... Wolę taki szał niż nudę. To normalne kurcze nie jest

Niestety wiem co czujesz! Ja byłam tą złą już 3 razy i o dziwo zawsze kończyłam związki albo przed świętami albo w Sylwestra. Tak skończyło się moje 14 letnie małżeństwo i 2 związki. Zastanawiałam się co za diablica we mnie siedzi ale tylko tyle wymyśliłam że wszędzie jestem nie na swoim miejscu. Dążę do doskonałości a wszystko burzę jeśli nie mogę osiągnąć spokoju. Przed świętami skończyłam 4 letni układ z żonatym! Już słyszę te gromy jakie lecą pod moim adresem:-) To była prawdziwa miłość ale i tak uznałam że dalej tak nie dam rady a na rozwalanie małżeństw nikt nie dał mi pozwolenia i żyję z taką niepewnością jeśli to można nazwać życiem. Wstaję bo muszę i kręcę się i szukam sama nie wiem czego. Pociesz się że nie jesteś sama zwariowana:-) Jest nas więcej tylko nie każda ma odwagę postawić na siebie kiedy coś jej nie pasuje. Słyszałaś takie określenie: niech by pił niech by bił byle by był?:-) My nie należymy do tej grupy kobiet. Chcemy albo wszystkiego albo niczego! Chore myślenie ale nasze:-) Pozdrawiam Cię serdecznie! Głowa do góry! Zaakceptuj siebie:-)

Niestety zgodzę się że uczą nas od najmłodszych lat że głową rodziny jest facet ech...
Ale w dzisiejszych czasach to już nie jest tak do końca a być z kimś tylko po to żeby był to jest bez sensu wiec nie masz się co martwić.

Nie obniżaj poprzeczki! To Twoje życie i nie możesz go przeżyć bo musisz tylko tak jak chcesz:-) Nie martw się tym że nikt interesujący nie pojawia się to jak z żałobą musisz przeboleć jedno aby zrobić miejsce na nowe uczucie. Ja przechodzę to 3 raz i za każdym razem wpadam w panikę że wszystko co najlepsze już jest za mną a potem odrodzenie nadziei i zaczynam dostrzegać innych mężczyzn;-) Głowa do góry! To początek nowego rozdziału:-)

To czy masz powodzenie zależy od tego co masz zapisane w głowie na swój temat. Traktuj samotność jak egzamin z rozdziału życia! Musisz go za którymś razem zdać bo inaczej będziesz tkwiła w kwadraturze koła:-) Najpierw doceń siebie sama dopiero potem docenią Cię inni:-)

Kochana to mnie znaleziono, a ja zaryzykowalam, najpierw 2 tyg rozmow prawie 24 h , bo go nie było, a potem spotkanie i tak zostalo
powiem Ci, ze ja na 1-szym spotkaniu to chcialam uciec w ostatniej chwili, bo sie wystraszylam i stwierdzilam, ze to bez sensu
dobrze, ze tego nie zrobilam .
Ja nie mowie tu o wielkiej milosci (choc od razu mi sie spodobal ), zalezy mi na Nim, jestesmy 3 miesiac razem, a zauwazam, ze czesciej o Nim mysle, i coraz bardziej ciesze sie, ze wtedy nie zwialam Daje mi to czego dawno nie mialam, poczucie bezpieczenstwa, milosc , jest strasznie wyrozumialy i jak czasem placze, bo niestety sa takie chwile to on ma łzy w oczach, bo nie jest w stanie cofnąć czasu, zeby mnie obronic przed tym ciepieniem i zlem, ktore przeszlam.
To kochany czlowiek i wiem, ze nawet jesli by Nam nie wyszloto bedzie przy mnie, ale mam nadzieje, ze tak nie bedzie i bedziemy razem