czyżby.... ADHD?

hmmm...
niepokoje i podejrzliwość występuje zawsze, kiedy dziecko zachowuje sie tak a nie inaczej...
mój synuś też taki był, ale u niego to po prostu przeraźliwa żywotność, energiczność i ruchliwość, oraz brak umiejętności radzenia sobie z emocjami miała na niego taki wpływ...
myślę, że aby to stwierdzić, rzeczywiście musisz udać się do lekarza... może na początek do pediatry, a on po usłyszeniu Twych obaw, niech skieruje Cię dalej, uprzednio przeprowadzając odpwoiednie badania - zależy od lekarza...
poza tym to wiek - 3 latka, dzieci się właściwie tak zachowują... buntują, próbują na ile mogą sobie pozwolić...
bądź dobrej myśli, a dla własnego spokoju skonsultuj to z lekarzem...
na początek jeszcze sama spróbuj zorganizować mu czas, tak był miał możliwość rozładowania emocji i zużycie energii, jakieś zabawy na powietrzu, bieganie, skakanie...
ahaa no i nie wiem, jaki wpływ mogło mieć przyjmowanie przez Ciebie tego rodzaju leków w ciąży... a przy porodzie nie pytano Cię czy coś zażywałaś? i nikt Ci nic nie powiedział co dalej...?

Spróbuj się umówić na konsultację do najbliższego Ośrodka Wczesnej Interwencji. ADHD tak ot się nie diagnozuje, potrzebna jest obserwacja.

Maluszek chodzi do pezdszkola tam również bardzo dużo gada, biega, nie umie się dzielić, reaguje na sprzeciw lub cos nie po jej mysli agresja

Ja będąc dzieckiem byłam strasznie nadpobudliwa, ba na bank mogłam zaliczać się do ADHD. Ale Jakos nikt mnie z tego nie leczył nie faszerował żadnymi lekami i dziś nie narzekam. Jestem osoba energiczną, ok czasami ciężko mi się skupić itp. Ale przynajmniej nie wytruto mnie lekami i nie ciagano po jakis psychologach którzy zwykle są bardziej stuknięci niż ustawa przewiduje. Moja córka jest jeszcze bardziej energiczna niż ja, też raz kocha nas, raz dziadków, udaje że nie słyszy, wścieka się keidy coś jej nie wychdozi, generalnie często się wscieka, zdarza jej się czymś rzucać albo chce się bić wtedy trzeba ją uspokoić. Ale do lekarza jej z tym nie zabiore. Stawiam mimo wszystko na umiejętne wychowanie a nie lekarzy którzy sami nie wiedzą co robią i jakieś podejrzane leki. I Tobie kropkiipaski radzę to samo. Ja się nawet po ra zkolejny 3 dni temu przekonałam jakich mamy w tym kraju lekarzy.

Niektóre z tych objawów autorka przedemonizowała nieco - nocne moczenie u 3latka to chyba normalne, szczególnie po zmianie miejsce zamieszkania.

Kiedy dziecko wpada w szał (związany choćby ze wspomnianym buntem 3latka) to nie dociera do niego nic - to nie jest to, że udaje, że nie słyszy. On po prostu nie słyszy bo ma taki powiedzmy, atak.

A same akcje związane z bieganiem, hałasowaniem itp może mają własnie temu służyć - zeby zwrócić na siebie uwagę rodziców.

Nie wkładajcie go zbyt pochopnie w szufladkę ADHD bo potem wszystko juz tym będziecie tłumaczyć i dziecko wychowa się w przeświadczeniu, że co złe - to wina choroby a nie jego złego zachowania.

nie wiem czy to pomoże, ale może...kupcie mu basen, włóżcie do niego koc albo kołdrę, nasypcie piłek (kolorowych i takiej wielkości, żeby do rąk potrafił wziąć) i posadźcie synka tam. nie wierzę, że się nie zainteresuje. a z zabawkami nie przesadzajcie. czym więcej tym gorzej (i kto to mówi!!! nie pokazałabym Wam teraz pokoju Małej, ze wstydu oczywiście). jedzenie- my w tym wieku jak była Mała jedliśmy tylko przy stole, nie było biegania, cudowania, skakania. gotowałam jej, nie podawałam słoiczków. wprowadzałam produkty wcześnie, urozmaicałam. a co do nocy. u nas był rytuał. nie chodziła i nie chodzi spać maksymalnie późno (7-7.30, później zaczyna się już dramat). przed snem jest inhalacja, bajka na dobranoc, kąpiel, czytanie i spanie. kładziemy się z Mała i zostajemy w łóżku ok12-15 minut. jeżeli nie zaśnie, wychodzimy. zawsze pali się w pokoju mała lampka. sypialnie jest otwarta, Mała słyszy nasze krzątanie na dole. tak było od początku. były gorsze i lepsze dni. ale uważam, że czy więcej uporządkowanie w życiu dziecka tym lepiej dla niego. w spokoju siła.

Przede wszystkim - wizyta u psychologa (tylko warto poszukac specjalisty, nie każdy potrafi pomóc). Po drugie może badanie pod względem zaburzeń integracji sensorycznej.
Po trzecie to dopiero 3 lata - ma prawo do pewnych zachowań, ale oczywiście bez przesady. Ustal zasady i konsekwentnie sie ich trzymaj.

Co do samego ADHD - diagnozuje się je najwcześniej w 2 klasie SP.