Jak poradzić sobie z zazdrością?

A broń cię boże z tym bezgranicznym zaufaniem! Samemu sobie nie można ufać bezgranicznie (na ten przykład można coś nawywijać w pijanym widzie, bo się nie jest przyzwyczajonym i potem jest łyso ) On może nieświadom charakterku panienki - a panienka może uważa go za wyzwanie. Nie mówię o żadnej zdradzie, ale o jakiejś niezdrowej konkurencji z jej strony (może to kwestia ambicjonalna?). Tak czy owak musisz stanowczo ustalić granice w tej sprawie. Spytaj męża czy NAPRAWDĘ musi cię ranić? Bo ty się czujesz skrzywdzona taką jego postawą. A poznałaś ją dość tego dnia przed ślubem. Niech w to nie brnie i weźmie pod uwagę twoje uczucia Ile czasu minęło od waszego ślubu?

Jesteśmy po ślubie dopiero pół roku.

Szczerze mówiąc miałam nadzieję, że napiszecie że jestem głupia, że powinnam mu ufać, że nie powinnam robić mu awantur i w ogóle. Teraz jestem jeszcze bardziej przerażona tym wszystkim i jeszcze bardziej się martwię...

Zrobiłam parę razy mu scenę zazdrości i faktycznie przestał o niej mówić. Z pewnością dlatego, żeby nie słuchać mojego zrzędzenia ale mnie to unikanie tematu jeszcze bardziej nakręca bo wymyślam sobie, że coś ukrywa...
Ja nie znam tej dziewczyny na tyle by wiedzieć do czego jest zdolna ale jej zachowanie na imprezie u mnie w domu dało mi do myślenia i wyczułam w niej coś niepokojącego. Mąż uważa, że przesadzam bo to tylko koleżanka... nie mogę mu zabronić z nią rozmawiać ale boję się, że jak teraz nie będę reagować to może się to źle skończyć... Ale z drugiej strony, gdy będę mu robiła ciągle awantury to sama go wepcham w jej ręce...

ech...

W ogóle to żadna z nas nie zachęcała Cię do robienia awantur i scen zazdrości. Przeciwnie, uważam, że to najgłupsze co możesz zrobić - bo on się w sobie zamknie. Trzeba rozmawiać i wyjaśniać - na spokojnie i wręcz "słodko". Kochanie - ślub wzięliśmy po to, żeby być na dobre i na złe. Teraz jest mi źle, bo uważam, że ona stoi pomiędzy nami. Bez pretensji i awantur! W sprzyjającym momencie i nie na chybcika. Jakiś wypad we dwoje, kolacyjka itp. Życzę powodzenia

Droga Caameron, jak ja Cie doskonale rozumiem. W prawdzie jestem już 13 lat po ślubie , ale jak sobie przypomnę nasze początki to powiem Ci że mój mąż to miał anielską cierpliwość. Ale wiem że czasami to było silniejsze ode mnie. Jak dowiedziałam się że zabiera po drodze koleżanke to pracy to było ponad moje siły. Teraz z perspektywy czasu myślę , że to nie było zbyt dojrzałe. Czasami jeszcze mnie nachodzą różne głupie mysli, pomimo że przez cały czas małżeństwa nie miałam żadnego powodu aby czuć że coś jest nie tak. I teraz zanim cokolwiek powiem , zastawiam się jak ja bym zareagowała gdyby to On zachowywał sie jak ja. Nie możemy swoim mężom zabronić kontaktować sie z innymi, w tym także kobietami. Ty chyba też nie chciałabyś aby mąż robił Ci wymówki , że np. rozmawiasz z jakimś kolegą częściej niż z innymi. Chyba trochę doprowdziłas do tego , że mąż zamknął sie w sobie i teraz zamiast wysłuchiwać o tej koleżance bedziesz sie tylko domyslać i wyobrażać sobie rózne rzeczy. Jesteś młodą i dla swojego mężą najpiękniejszą i najwspanialszą kobietą bo inaczej by się z Tobą nie ożenił i w tym upatruj Swojej siły.
Zgadzam się także z tym , że przede wszystkim trzeba o tym rozmawiać na spokojnie i jeżeli mąż twierdzi że nic się nie dzieje to Jemu zaufaj. Ty najlepiej wiesz czy mówi to szczerze.
pozdrawiam Cie gorąco

Dziękuję dziewczyny. Wiem, że macie rację.
To prawda, że jeszcze się docieramy i tak naprawdę poznajemy. Wkurza mnie fakt, że mój mąż nie potrafi ocenić intencji drugiej osoby. Byliśmy kiedyś na weselu u znajomych i była tam taka dziewczyna, z która znał się trochę mój M. Jak tylko nas sobie przedstawił ja wiedziałam, że nie można jej ufać. Nie powiedziałam nic mężowi ale on wiedział jaka jestem zazdrośnica tym bardziej, że to była bardzo ładna dziewczyna. W trakcie imprezy powiedział, że idzie do łazienki. Po 15 minutach też poszłam z koleżanką do ubikacji... a mój mąż stał sobie rozbawiony w najlepsze z tą właśnie dziewczyną, która stała na papierosie mimo, że mój M. nie pali... Czułam się jak zdradzona!! 15 min siedziałam przy stole i czekałam na niego, a on wolał dotrzymywać towarzystwa tej... Później powiedziałam mu o tym ale on oczywiście, że zawsze muszę mu humor zepsuć jakimiś wyrzutami i swoją głupią zazdrością bo przecież to tylko znajoma i sobie z nią stał. Ja mu mówię, że widzę że z nią jest coś nie tak i widzę jaki to jest typ laski (tym bardziej, że na wesele przyszła sama). Wyśmiał mnie, że jestem jasnowidzem... Tydzień po weselu dowiedzieliśmy się, że ta oto porządna dziewuszka została przyłapana przez rodziców panny młodej w łazience z chłopakiem siostry pana młodego więc... swojej najbliższej kuzynki... Wina z pewnością jest również tego kolesia ale nie sądzę, by ją do czegoś zmuszał...I tak naiwny jest mój mąż. Dziewczyna uśmiecha się do niego znacząco, gdy z nim tańczy patrzy na mnie z pogardliwym wzrokiem, a on twierdzi że przecież mi się wydaje!
Miałam z nim parę takich sytuacji jeszcze przed ślubem. Nie zdradził mnie nigdy. Ciągle powtarza jaka jestem piękna i jak bardzo mnie kocha. Dał mi naprawdę wiele dowodów swojej miłości. Myślę sobie, że gdybym miała więcej pewności siebie to nie byłabym taka zazdrosna o te wszystkie laski. Ale okazuje się, że łatwiej komuś radzić by wierzył w siebie niż samemu tak postępować...
Dziś mi się śniło, że byliśmy w trójkę na imprezie i ja stałam pod ścianą, nie mogłam się ruszyć, a mój M. tańczył z tą koleżanką z pracy i nawet na mnie nie spojrzał... Za to ona patrzyła ciągle na mnie ze znaczącym uśmiechem "wygrałam"...

Ja nie chce chować go pod kloszem. Wkurza mnie, że jest taki naiwny!! Wkurza mnie, że nie widzi granicy pomiędzy koleżeństwem a spędzaniem z kimś czasu. Dzwonią do siebie jak któregoś nie było w pracy i opowiadają co nowego się wydarzyło. Zresztą to dzwonią do siebie nawet jeśli widzieli się parę godzin wcześniej w firmie... On mi już nawet nie mówi jak było w pracy bo przecież wygadał się tamtej i nie czuje takiej potrzeby. Zresztą mnie te sprawy nie dotyczą bo tam nie pracuję, a oni się doskonale rozumieją i nie muszą tłumaczyć jak się jakaś historia zaczęła. Mój mąż nie widzi w tym nic złego ale ja uważam, że pewne granice zostały przekroczone. Nie jestem zazdrosna o każdą laskę!! Przecież mój mąż pracuje tam od prawie 3 lat i wiedziałam, że jest tam ta dziewczyna i wcześniej nawet na myśl mi nie przyszło, żeby się czymś martwić. Poznałam ją u mnie w domu i nie spodobała mi się. Nie jest jakąś pięknością więc nie o wygląd chodzi. Po prostu wyczuwam, że ta laska może popsuć wiele jeśli tak sobie postanowi. Tym bardziej, że ma nad nim taką kontrolę, a on ślepo wierzy, że ona jest jego przyjaciółką i to ja jestem zła bo niesprawiedliwie ją oceniam. Może powinnam umówić się z nią na piwo i ją polubić? Bo przecież to taka miła dziewczyna!!

Caameron, pomyśl faktycznie o tym psychologu. Pomoże Ci odbudować wiarę w siebie. Wykończysz się dziewczyno a nie warto. Zrób to ale wyłącznie dla Siebie samej a nie dla męża. On i tak to zauważy. Ja naprawdę Cię doskonale rozumiem bo moje poczucie wartości ostatnio też takie jakieś wątłe i zdaję sobie sprawę że to jest przyczyna wielu niepotrzebnych zawirowań.
Z drugiej strony nie rozumiem po jaka cholerę ta baba wydzwania do Twojego męża. Czy to tylko ona dzwoni do niego? Czy to sprawy służbowe? Czy zajmuje takie stanowisko że ciągły kontakt z Nim jest niezbędny? Jeśli tak to spoko. Jeśli nie to może do Ciebie też zadzwoni kolega?
trzymaj sie cieplutko

tak trzymać nie myśl o tej koleżance za dużo , mąż kocha Ciebie i ona do pięt Ci nie dorasta, zrób cos dla siebie żebys poczuła sie pewniej ( fajna bielizna, nowy ciuch, fryzjer itp ) i porwij gdzieś męża
całuski

to cudnie, gratulacje!!!!!!!!!!!!

Dzięki!!
Jestem szczęśliwa i przerażona !!

Kochana dziękuję Ci za tę wiadomość. To prawda jestem przerażona. Martwię się czy dam sobie radę. Chodzę jak na szpilkach. Nawet nie sądziłam, że moje życie tak się zmieni i to od razu Już boję się porodu. A jak będę złą matką? Ciekawe jak zmieni się mój mąż bo wczoraj to tylko skakał z radości i krzyczał, że już zbiera na rowerek i piłkę bo na pewno będzie chłopiec

wow..gratulacje
napisalam do Ciebie mejla z 2 dni temu ale widze ze nie masz glowy poki co na takie sprawy

Wiem, że nie powinnam się denerwować ale dzwonie dziś do mojego męża, gadamy o naszych prywatnych sprawach, a gdzieś obok słyszę głos tej laski "gdzie jest ta kartka?" i tak parę razy coraz głośniej pytała aż mój musiał przerwać rozmowę i jej odpowiedzieć! Jak można być takim niewychowanym?? Przecież nie przeszkadza się w rozmowie! To tylko mnie utwierdziło w tym, że ona nie szanuje innych i najważniejsze co ona chce i ma to być teraz!