Miłość, wierność, oddanie a w zamian zdradzanie ...

Witam wszystkie kobiety, które przeżywają może te same problemy, co obecnie ja. Moja opowieść będzie trochę dłuższa, ale nie da się w jednym zdaniu opowiedzieć całej historii, która tworzy całość.
Choć nigdy nie myślałam, że mnie może coś takiego spotkać, to jednak mnie spotkało, ... życie lubi czasem nas zaskakiwać ...Piszę bo to co mnie spotkało, spowodowało, że jestem w szoku, załamałam się i nie umiem sobie z tym wszystkim poradzić. Poznałam mojego męża, który czasem lubił sobie wypić, myślałam, że to tylko w ramach jakichś okoliczności, ale po ślubie okazało się, że to nie było tylko w ramach jakichś okoliczności, tylko po prostu lubił pić, czego oczywiście nie pokazał przed ślubem.On nie miał wykształcenia, nie miał pracy, ale uczucia wzięły górę nad rozumem. Poświęciłam się, zaangażowałam, włożyłam tyle serca i pracy w jego rozwój zawodowy, żeby w życiu coś osiągnął, żeby w życiu był kimś. Byłam dla niego wielkim wsparciem i ostoją. Wzięłam wszystkie domowe obowiązki na siebie, żeby go odciążyć i tak małymi krokami, z moją pomocą, zaangażowaniem i inspiracją doszedł do sukcesu i otworzył własną firmę. Ale to ja byłam tym głównym motorem i pomysłodawcą tego przedsięwzięcia. W międzyczasie urodziło nam się dziecko, dziecko które dla mnie było radością, a dla niego koszmarem. Pomimo tego, że dziecko było chorowite, wszystkie domowe obowiązki ciążyły na mnie, mąż od początku nie angażował się w jakąkolwiek pomoc w domu, a gdy prosiłam o jakąkolwiek pomoc, to mąż z niechęcią podchodził do tego. Było mi trudno, ale pomyślałam, że jest to przejściowy stan i może, jak polepszy się nasza sytuacja materialna i firma się bardziej rozwinie, to wszystko się zmieni. Niestety tak się nie stało, coraz bardziej unikał obowiązków rodzinnych, opieki nad dzieckiem, dopiero po moich interwencjach wykonywał drobne obowiązki rodzinne. Był to czas kiedy mieszkaliśmy wraz z jego rodzicami, kiedy jeszcze nie było firmy i nie było nas stać na kupno własnego mieszkania. Po kilku latach życie pod jednym dachem z jego rodzicami stało się koszmarem, ciągłe kłótnie, awantury między teściami i alkohol. Już dłużej tak nie mogłam, dlatego zdecydowaliśmy się na kredyt na mieszkanie. Wydawało się, że wszystko zmieni się jak zamieszkamy oddzielnie, ale tak się nie stało, mąż nadal lubił wypić, zaczęły się późne powroty do domu. Mąż tłumaczył to tym, że ma bardzo dużo zleceń i musi czasem do późnych godzin pracować, a potem wracał też w nocy. Zaczął nadużywać alkoholu, robił to zwykle w domu wieczorem po pracy, czasem patrzyło na to dziecko, dodatkowo wszczynał awantury, gdy poprosiłam go o to by zajął się dzieckiem. Żeby uniknąć tych awantur wolałam sama zająć się dzieckiem, niż prosić jego. Awantur było coraz więcej, mąż stawał się coraz bardziej agresywny, bałam się, że on może zrobić krzywdę nie tylko mi, ale także dziecku.
Obecnie jestem sama z dzieckiem, przez przypadek odkryłam, że mój mąż ma kilkuletni romans z mężatką i teraz rozumiem skąd wzięła się jego agresja w stosunku do mnie i do dziecka i te dziwne zachowania i tłumaczenia, że a to dużo pracy, a to zmęczenie, a to stres ... Mąż przez te kilka lat romansu, dostawał wskazówki od swojej kochanki, jak postępować ze mną, z moją rodziną i moim życiem, układał plan działania.
A plan był taki, że powinnam iść do pracy ( nie pracowałam, bo dziecko było bardzo chorowite i mąż powiedział, żebym zajęła się dzieckiem i prowadzeniem domu, że nie ma takiej potrzeby żebym pracowała, że on na wszystko zarobi). A teraz zastanawiam się, dlaczego kiedyś mówił, że nie muszę pracować, a nagle kilka miesięcy temu zakomunikował mi, że powinna zacząć pracować. Dziś wiem, że chodziło mu o to, że w razie rozwodu nie będzie musiał na mnie płacić alimentów, tylko i wyłącznie na dziecko. W dniu odkrycia jego romansu, doszło do wielkiej awantury i interwencją policji, po czym mąż nie wrócił do domu, i tak jest do dzisiaj. Mąż zostawił mnie bez jakichkolwiek środków finansowych, z zaległymi opłatami i bez środków utrzymania. Nie wiem co mam dalej robić, gdzie się udać, jak sobie pomóc, gdzie mogę zasięgnąć jakiejś pomocy, porady. Jak wpłynąć na niego, co zrobić, gdzie się zgłosić, zainterweniować, żeby on poczuł że nie można tak bezkarnie zachowywać się wobec żony i dziecka, zostawiając ich bez opieki i środków do życia.
Jako żona i matka jego dziecka, próbowałam mu wybaczyć (choć wiem, że dla mnie nie nie jest to łatwe) dać mu do zrozumienia, że rodzina jest najważniejsza i że nic dobrego nie można się spodziewać po kobiecie, która ma męża i dziecko i szuka romansów, a może i pieniędzy.
Proszę Was o porady, sugestie i cenne wskazówki.
Z góry dziękuję i pozdrawiam Wszystkich.