Witam, jestem mlodą kobietą, narzeczony zginął w dzien naszego ślubu, nawet nie dowiedział się że byłam w ciązy...teraz od paru m-cy spotykam się ze wspaniałym czlowiekiem, który nauczył mnie jak żyć dalej, jak się nie załamać, traktuje moje dziecko jak własne, jest przy mnie kiedy jest źle i kiedy jest dobrze... ale....dwa tygodnie temu dostał prpozycje pracy zagranicą, taki 3letni kontrakt.
I tu zaczęły się schody, wiem że chce jechać, bo pieniądze też są za to dość ciekawe, moglibyśmy wkońcu spełnić swoje marzenia. Oczywiście on nie widzi innego rozwiązania jak to, że pojedziemy tam we trójkę. On, ja i mały Krzyś. Mieszkanie ma już zapewnione, właściwie to tylko sie spakować, kupić bilety i w każdej chwili możemy jechać. W pracy ma sie stawić od 3 stycznia 2011 roku.
Dla neo jest wszystko oczywiste, że pojedziemy tam razem, będziemy zyc dlugo i szczęśliwie!
Ja do tego pomysłu podchodze jednak z dystansem. Przeraża mnie obcy kraj, inne obyczaje a przede wszystkim język!! nie mogę się tam porozumieć po angielsku, bo podobno mało ludzi mówi w tym języku. A zapomniałam dodać jaki to kraj - to jest Grecja i język grecki!!pozatym wiem, że tam jest kryzys i boje się troszke tego. W polsce musiałabym zostawić swoją pracę, która uwielbiam a tam będę zdana tylko na mojego partnera, bo przecież odrazu pracy nie znajde, a na dodatek gdzie? i jaką? a co z dzieckiem?
Mój partner (Adam) twierdzi, że powoli damy rade, że on chce byc z nami blisko nie w tak dużej odleglosci ze on Tam a ja w polsce.
Wiem ja też tak nie chce, ale boje sie tego wszystkiego, znamy sie juz troche, ufamy sobie, znam jego rodzinę, która okazała mi dużo miłości i wsparcia jak dowiedzieli sie o moich tragicznych wydarzeniach sprzed roku.Szczególnie związana jestem z jego mamą, która jest fantastyczną kobietą i kocham ją jak siostre. Ciesze się bo i moja mama i jego mama razem świetnie sie dogadują i wiem że kiedyś jako moja teściowa, nie będę z nią miała problemów. A Adam oświadczył mi sie już, ale ja jakoś boje się tego ślubu, może dlatego że mój ślub okazał sie tragicznny w skutkach. Nie wiem już sama co robić, do końca roku musze podjąć decyzję, nie chce by on z tego rezygnowal, bo wiem jaka to dl aniego szanas zawodowa. Ale czy ja dam rade życ w innym miejscu, innym kraju???
Podobne tematy
widze tylko obawy u Ciebie, ciagly strach czy sobie poradzisz..czy znow przy okazji slubu nie wydarzy sie cos strasznego.. ale nie mozna zyc caly czas strachem, ja tez mam podobnie ale w innych sytuacjach czuje ten strach.. wiem ze tak nie mozna zyc.. ze trzeba isc do przodu i pokonywac trudnosci ktore nas napotykaja.. ja mysle ze warto sprobowac, zawsze masz do kogo wrocic i na kogo liczyc 
sprobuj a noz widelec dobrze sie tam ulozy nie kieruj sie strachem.. powodzenia.
Współczuje Ci że musiałaś przeżyc tak straszną rzecz, nie wyobrażam sobie tego! Jesteś bardzo silną osobą i bądz coraz silniejsza! Wiele ludzi wyjeżdza za granicę, dają sobie radę, myślę że warto spróbowac, może będzie Ci tam lepiej, poznasz nowych ludzi, nowy kraj, nową kulturę, zaczniesz nowe życie. Domyślam się że jest ci ciężko zostawic to wszystko co budowałaś tyle lat ale pamiętaj że to nie jest przymusowy wyjazd, to jest po prostu wasza decyzja, wasze nowe, lepsze życie. Nie pozwól by wyjechał tam sam! Skoro go kochasz a on ciebie to dacie rade. życzę powodzenia i dużo siły!
- Nelcia1988
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
rzeczywiście trudna decyzja. a czy na początek nie mogłabyś wziąć w pracy urlopu bezplatnego i pojechac na "próbe"? wtedy bys sie przekonała czy sie tam odnajdziesz. a co do jezyka to sie nie martw, spokojnie porozumiesz sie po angielsku a grecki bardzo szybko wpada w ucho(moja znajoma juz po 3 miesiącach normalnie rozmawiala po grecku)
Oczywiście on nie widzi innego rozwiązania jak to, że pojedziemy tam we trójkę(...)
Dla niego jest wszystko oczywiste, że pojedziemy tam razem(...)
Mój partner (Adam) twierdzi, że powoli damy rade, że on chce byc z nami blisko nie w tak dużej odleglosci ze on Tam a ja w polsce (...)
Narazie to tylko "on chce", "on nie widzi innego rozwiązania", ale on też nie liczy się z Twoim zdaniem. Rozumiem, że ten wyjazd to jest dla niego szansa. Postaw się na jego miejscu, też by Ci zalezało,aby tam razem wyjechać. Jednak niech on też spróbuje się postawić w Twojej sytuacji. Boisz się, że sobie nie poradzisz, takie obawy są uzasadnione. W Polsce masz pracę którą uwielbiasz, rodzinę, na którą możesz liczyć i napewno w razie problemów pomogłaby Wam, a w Grecji niekoniecznie może być tak kolorowo. Ja na Twoim miejscu poważnie bym się zastanowiła nad tym wyjazdem.
Twój partner nie może stawiać Ci warunków że albo wyjeżdżacie razem, albo między Wami koniec (wywnioskowałam to z tematu).
A czy nie ma możliwości, aby Twój narzeczony znalazł sobie pracę w Polsce? Na pewno, jakby bardzo mu zależało, to by znalazł.
Martyna2010, z tematu rzeczywiście można zrozumieć że albo wyjade, albo go strace, tak napisałam bo tak czuję, on absolutnie mi nic takiego nie powiedział, że jak wyjedzie to przestane dla niego istnieć, ja sama tak uważam no bo co to za życie z daleka od siebie?? pozatym Adam jest bankowcem, i w trakcie trwania kontraktu, do Polski może przyjeżdżać tylko dwa razy do roku! nie wyobrażam sobie widzieć go 2 razy do roku przez 3 lata!! wczoraj rozmawialiśmy trochę o tym wszystkim i okazało się że on też ma wątpliwości jak to będzie, był już w Grecji ale tylko na pół roku, a my wtedy jeszcze sie nie znaliśmy. Ale powiedział że spróbować możemy, jeśli nie będzie mi sie podobać, jeśli nie odnajdę się tam to poprostu wrócimy do Polski - Razem!! Adam może do pół roku zrezygnować z kontraktu, i dlatego gdybym zdecydowała sie pojechać to mam te pare m-cy na zadomowienie się, zobaczenie innego życia itd. ale zaskoczył mnie, mówiąc że jeśli nie będzie mi sie podobać to wrócimy RAZEM!!
A w Polsce Adam ma pracę, pracuję w jednym z oddziałów dużego Banku, nigdy nie narzekał na pracę, wręcz przeciwnie zawsze był w niej chwalony i doceniany. I uważam że ten wyjazd to też dla niego w jakiś sposó wyróżnienie. Gdyby on nie zdecydował sie jechać na jego miejsce jest 8 chętnych. A pozatym to duża szansa zawodowa, nauczenie sie czegoś nowego, itd. zobaczymy jak to bedzie....moze dojrze pozytywne cechy tego wyjazdu?
Ah no to w takiej sytuacji proponuję Ci wyjechać. Skoro macie możliwość wrócenia po 6 miesiącach do Polski jeśli się Wam nie spodoba,to ja na Twoim miejscu zaryzykowałabym. Dobrze,że masz oparcie w partnerze i jeśli zechcesz to wrocicie RAZEM do Polski. Skoro dla niego to jest ogromna szansa, więc może warto spróbować.