Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!
Forum Kobiet » ROZSTANIE, FLIRT, ZDRADA, ROZWÓD » jak przestać tęsknić?
Strony 1
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Jak przestać tęsknić, co zrobić, żeby nie myśleć?:/ o NIM.
Był związek_poważny_miał trwać_ale jak zaczęły się rozmowy o tzw. zobowiązaniach to jednak okazało się, że to nie TO. OK, ale jak przestac tęsknić...???????
Pracuję, spotykam się ze znajomymi, na jogę się zapisałam, ale....jak wypędzić mysli??
Podobne tematy
nie ma na to gotowej recepty, to trudne, a czasem nie można zapomniec na zawsze, można nauczyc się życ imnaczej ale wspomnienia wracają, z czasem ta tesknota jednak staje się mniej bolesna.......
chyba zawsze będzie to w tobie , ale z czasem tak głęboko skryte , że wręcz nierealne. I oby nigdy nie pojawiło się w realu tak jak u mnie po 18 latach.
a co się pojawiło po 18 latach? tak tajemniczo napisałaś..;) coś wróciło? ktoś?
ja tez ciagle tesknie mimo ze nie widziałam się z byłym chłopakiem 3 lata duzo jeszcze pamietam szczegółów z naszego zwiazku czasem mam chęc się z nim spotkać ale boje sie ze mnie dobije takie spotkanie powie mi coś co mnie mocno zaboli mysle że jeszcze cały czas go kocham,mimo ze on pewnie układa sobie zycie z inną,czasem lepiej nie wiedzieć
Potrzebujesz czasu. Nie od razu człowiek potrafi pogodzić się ze stratą bliskiej osoby a tym bardziej o niej zapomnieć. I tak naprawdę nigdy się nie zapomina o tych osobach, tylko z czasem zorientujesz się, że myśl o nim nie zajmuje Ci głowy. Jeżeli potrzebujesz się wypłakać to płacz. To pomaga. Ale przede wszystkim tak jak już pisałam czas, który jest lekiem na całe zło.
Jak przestać tęsknić, co zrobić, żeby nie myśleć?:/ o NIM.
Był związek_poważny_miał trwać_ale jak zaczęły się rozmowy o tzw. zobowiązaniach to jednak okazało się, że to nie TO. OK, ale jak przestac tęsknić...???????
Pracuję, spotykam się ze znajomymi, na jogę się zapisałam, ale....jak wypędzić mysli??
Nic nie poradzisz - ani myslec nie przestaniesz...
Powoli, powoli na wszystko przyjdzie czas.
Tesknoty tez z siebie nie wykorzenisz. Przykre ale prawdziwe...
Jesli sie kogos naprawde kochalo, caly proces wychodzenia z zaloby po zwiazku musi potrwac.
I tylko czas Ci tutaj pomoze. Znajomi, nowe hobby, praca, nauka itp. sa tylko po to zeby odwrocic uwage od straty.
Nie wiem kiedy Twoj zwiazek sie rozpadl ale najczesciej najgorsze sa pierwsze 3-4 miesiace. Potem jest lepiej... i powolutku do przodu 
3maj sie
Zamknąć za sobą te ogromne wrota,nie oglądać się,iść na przód...tak naprawde to jest bardzo proste.
Małe pranie mozgu,przestawienie kilku opcji i już lepiej...
Jeśli chodzi o myślenie to uwież z czasem będziesz myśleć coraz mniej, co prawda jeśli było to prawdziwe uczucie to na dnie serca zawsze zostaje ślad - a co do odpowiedzi na twoje pytanie niestety ten Ktoś wrócił po 18 latach w moje uporządkowane , dobre życie i dużo w nim namieszał.
DZIĘKUJĘ!
Wasze posty dodały mi pozytywnej energii.
do mell999:
W sumie praca, moje szkolenia, dodatkowe zajęcia, to nie jest ucieczka, bo czy związek jest, czy go nie ma, ja mam potrzebę rozwijania siebie, smakowania życia. Bez hobby, bez przyjaciół, bez rozwijania siebie nawet w najfajniejszym związku czułabym pustkę i uciekający bezsensownie czas..ALE fakt, pomimo wielu zajęć...czuję się samotna. Fakt - mój związek do niczego nie prowadził, więc się rozstałam i jestem dumna, że znalazłam w sobie odwagę - w końcu!
Czekam aż coś sie wydarzy, nie szukam, ze spokojem tylko czekam:)
do atinasarz:
i jak się skończyła ta historia?
Tak jak powinna zakazałam mu dzwonić , powiedziałam o wszystkim mężowi (co prawda nie widzieliśmy się osobiście z byłym bo dzieli nas 250 km a ja nie pozwoliłam mu przyjechać) i teraz dużo prościej jest mi zapomnieć bo w moim sercu nie ma byłego w jego obecnej postaci tylko wspomnienie miłego chlopaka sprzed lat. Bo ten obecny na końcu okazał się zwykłym .....
to dobrze!
często żyjemy wspomnieniami tych "początków", a mężczyźni się a) zmieniają i to nie zawsze na lepsze, b) żadko kiedy są tak samo słodcy jak na początku. Jak już króliczka dogonią i usidlą, to przestają się starać, niestety...nie wszyscy oczywiście, ale niektórzy.
Tesknota to to jedno z uczuc ktore tkwi w sercu jak ciern. I nie bardzo mozna go wyjac.Uplyw czasu jest naszym sprzymirzencem i pomocnikiem w zamazywaniu tesknoty.Tesknic to znaczy kochac bo tylko wtedy tesnota wystepuje. Jesli nie kochamy a tylko pamietamy o tym co bylo mile . A wlasciwie to dlaczego tesknisz i za czym.? Skoro zwiazek nie mial perpektyw i przszlosci to jest za czym tesknic? A moze zwyczajnie tylko o tym myslimy i nie umiemy sobie poradzic wlasnie z powracajacymi i meczacymi nas myslami? Musisz sobie sama na to odpowiedziec. Uwazam ,ze aby przestac sie zadreczac tesnota za czyms co przeszlo i nie wroci sprobuj zajac sie czyms co skutecznie odwroci uwage od naplywajacych mysli. Rozmawiaj z przyjaciolka. Nie badz sama i nie rozmyslaj za duzo . Pomaga tez koncentracja na innych ludziach i ich problemach. Zycze powodzenia w zmaganiach z tesnota. Pamietaj CZAS TO NAJLEPSZE LEKARSTWO NA TESKNOTE.
Gdzieś przeczytałam, że czas nie goi ran tylko przyzwyczaja do bólu. Ja wiem, że ból też mija. Swój zabiłam pracą, pracą, pracą...obowiązkami domowymi, spotkaniami z przyjaciółmi i szaloną zabawą...potem pojawił się Ktoś, a ja powolutku zaczęłam wychodzić ze swojej skorupki. Będzie dobrze Innego wyjścia nie widzę
najlepiej zamienic pragnienie milosci-pragnieniem wiedzy.
Zacznij studiowac fizyke jadrowa albo melioracje ... od razu zabraknie ci czasu na myslenie o "glupotach" 
a tak na serio...
to prawda z ta fizyka jadrowa
moze byc jeszcze
polityka spoleczna
informatyka (choc to moze sie okazac przyjemnoscia)
biochemia
prawo
automatyka i robotyka
metalurgia
lotnictwo i kosmonautyka
i inne
no napewno znajdziesz cos co cie zajmie a jednoczesnie rozwinie.
Niektorzy nie wierza w ta metode ale jest jedyna skuteczna.
Pozdrawiam
mi rowniez ciezko jest zapomniec. sama zerwalam z facetem bo niepotrafilam znosic wiecej jego humorow, odpychania. Bylam kims kto "wlazil mu w d**e" a on wykorzystywal to na maksa, odpychal, manipulowal. Zebralam sie w sobie i zerwalam po 3 latach zwiazku. Tylko ze to dopiero 4 dzien a ja budze sie z mysla o nim, klade sie spac myslac o nim. Niby sama podjelam taka decyzje ale chyba myslalam ze go ruszy jak zrozumie ze mnie traci... A teraz tak boli. Chcialabym zapomniec ale wszystkie moje mysli skupiaja sie na Nim:( Oddalabym wszystko by nie czuc, jak czytam ze to trwa miesiacami lamie sie jeszcze bardziej. Bo niewiem jak ja to wytrzymam:(
do zazdośnica:
mam tak samo jak Ty - to moja decyzja, trwalo ponad 3 lata, to ja zaczęłam wchodzić w d..., on byl coraz dalej ode mnie, byl niemily, nerwowy, zmiana o 180 stopni..
też się budzę z myślą o nim, idę spać patrząc na pustą drugą połowę łóżka, ale...skoro powiedziało się a trzeba powiedzieć b i wytrwać, bo coś nas do takiej decyzji popchnęło.
ps. i też miałam nadzieję, że nim wstrząsnę, że doceni mnie.....nic mylnego, drugi miesiąc mija i nic, ALE tak jest lepiej - pewnie jakby zadzwonił, to bym pobiegła prędzej czy później, a nie o to chodzi w rozstaniu, żeby wypełniac sobą czas, ale żeby coś zrozumieć/zmienić się, jesli chce się wrócić i zacząc od nowa, a do zmiany potrzebny jest czas, dużo czasu.
do zazdrosc:
Jedne z wymienionych przez Ciebie studiów mam już za sobą;) ale tu chodzi o tęsknotę, a może męczące mysli, które są obok mnie wszędzie, w pracy, w domu, na spacerze z przyjaciółmi,,,
Macie rację - jeśli było mi źle, jeśli ktoś przestał się starać, zmienił się, zgasł, przestał sie do mnie uśmiechac, po prostu przestał być dla mnie, to za czym ja tęsknię (?!)- za łzami, za poczuciem bezsensowności, które mi towarzyszyło....niepotrzebnie.
niech Cie opacznosc chroni... chyba nie melioracje??
Wiem o co chodzi... przezylam
Wiem, ze aktywnosc umyslowa pomaga.. zwlaszcza jak piszesz sobie na forum z kims kto zaklada, ze Twoj pan odszedl bo bylas za malo atrakcyjna w lozku, albo za malo dbaalas o zwiazek..... i radza kupowanie koronek w seksshopie. To powala bardziej niz myslenie o dupku.... ale tak nie boli.
Jest to roznica jak miedzy ponura ulewna, smutna noca a tym jak cie szlag trafi w bialy dzien.
..wiec to forum pomaga na rozne sposoby. Raz jako wsparcie duchowe a raz jako ten szlag
do kama3:
powiem Ci ze ja mam to kilka dni i poki co pewnie bym pobiegla do niego. chcialabym by po kilku miesiacach nie bylo tak , ze nagle oprzytomnieje i ja rzuce wszystko. chcialabym znalesc ta sile w sobie, ta moc ktora pozwoli mi powiedziec "nie" i nie dac sie traktowac jak wczesniej. Teraz, uwazam ze jeszcze nie jest za pozno na "jego krok". Ale z biegiem czasu chcialabym zeby to jakos wszystko zniknelo, zeby nie zburzyl mi mojego swiata kiedy zaczne powoli jakos sobie to ukladac.
Dokladnie uslyszlalam slowa ze w nim wszystko sie wypalilo... Nie bronil sie kiedy mowilam ze powinnismy sie rostac, w sumie podwswiadomie dawalam znaki ze czas na niego, na jego slowo"zostan" potwierdzil tylko ze mial mnie na kazde zawolanie... Kurcze sama niewiem co moge zrobic zeby tak sie nie meczyc? wyjscia ze znajomymi juz tak nie ciesza, uczelnia tez nie. Wiem ze zatracilam pewnosc siebie i musze je odzyskac. Moze to sprawi ze popatrze na swiat inaczej, ze jestem za dobra dla niego....
do zazdrośnica:
będąc na studiach przeżywałam rozstanie podobnie jak Ty, myślałam, że świat mi się zawalił, studia mnie nie ekscytowały, nie widziałam sensu w codziennej egzystencji. A prawda jest taka, że dzięki tamtym doswiadczeniom stałam się silniejsza, zdobyłam wykształcenie, które dziś pozwala mi realizować i siebie i swoje marzenia.
Teraz znów przeżywam rozstanie - a myślałam, że ten to już będzie "to" (złudne nadzieje)...i fakt, myślę, tęsknię, analizuję, ale przeżywam inaczej, jakoś tak doroślej, mniej emocjonalnie i wiem jedno, jakby zapukał do moich drzwi, to nic by nie osiągnał. On się nie zmieni, ja się nie zmienię, a raczej moje pragnienia, więc... Nie czekam na niego, nie wnikam, co robi i z kim...
Myślę, że tak lepiej, niż potem rozwodzic się po kilku latach małżeństwa z dzieckiem w tle..
Wszystko ma swój cel.
Ktos kiedyś powiedział, że raz serce złamane, potem już jest odporniejsze.
Poza tym nie myśl, co będzie za 2-3-4 miesiące, tylko jaki masz plan dnia na dziś. Mnie to bardzo pomaga. Nie myślę, boże a co ze świętami, co z sylwestrem, co będzie na wiosnę, bo tego nikt nie wie...może będę sama, może nie. Ale nie chcę mierzyć szczęścia przez pryzmat faceta - bo to jest załosne. Jesli nas skrzywdzili, to po prostu nie są tego warci.
Wiesz co ja zrobiłem ze swoimi dawnymi związkami, zapamiętałem z nich co najlepsze, pochowałem w sobie te cząstki, które chciałbym mile wspominać, resztę wyrzuciłem. Przez to mam miejsce w sercu dla każdej z nich. Z tych wszystkich dawnych miłości. Resztę wrzuciłem na ruszt i powloli opiekam, by doświadczenia się nie zmarnowały.
jutra nie ma, to przyszłość, przeszłości nie zmienisz... zatem tak jak pisze kama3, korzystaj z dzisiaj, bo na sylwestra będziesz się świetni bawiła z kims innym. Ale jesli będziesz chodziła, ze łzami na twarzy, trafi Ci się jedynie maruder.
Wczoraj cala noc nie przespalam. Dzis chodzę nie przytomna mimo ze wiem, ze wcale takie zamartwianie nic mi nie da. Staram sie jakos to poukladac, wiecej wychodze, nawet do znajmoych.Dzis czuje sie troche lepiej, lepiej niz wczoraj ale boje sie jutra, boje sie ze znow przyjdzie zalamanie. Czuje i wiem ze moja decyzja jest sluszna, tylko ze chyba kazdemu prosciej jak ma obok siebie kogos, komu mozna sie wygadac. Niestety ja takiej osoby nie posiadam i chyba to utrudnia mi wszystko. Jestescie WY, ale to rady wirtualne i moze poczytac je raz na dzien i na tym sie konczy. Moze kiedys kogos znajde, wierze mimo wszystko w to. Ale musze nauczyc sie zyc i nie zalowac decyzji ktora to ja podjelam. Bo serce mowi jedno a glowa drugie.Ale kiedys sie ulozy. Mam nadzieje..
Witaj kama3.
Niestety tęsknić na zawołanie się nie da....wiem cos o tym.Jednak czas goi rany i narzuca nam nowe zdarzenia i nowych ludzi.Wierz głeboko w to,ze czeka Cie cos nowego,gdy uwolnisz się od starego.
Powodzenia:)
kama,
Ja bym zaczął od rzeczy najprostszych - zlikwidował wszystkie zdjęcia, wyrzuciłbym wspólnie kupione wazoniki etc. Dalej to indywidualny tok "detoksu":) Może jest jakaś pasja, w której chciałaś się realizować, a On tego nie aprobował - więc oddaj się jej. Jednak - według mnie - kluczem do sukcesu, to zabudowanie sobie tak dnia, by mieć najmniej czasu na wspomnienia. Zmodyfikowanie mieszkania tak, by miejsca na które "rzucasz okiem" nie kojarzyły się z przeszłością.
Pozdrawiam
PoprostuJanek - a jak wszystko co mam w mieszkaniu, meble, tapety, cały wystrój zrobił ex? mam zmienić mieszkanie? trochę drogo mi to wyjdzie.
maxi,
Nie mówię o meblach tylko o błahostkach. Meble można poprzestawiać tak, jak zawsze chciałaś by stały. Możesz na nich poustawiać to, co zawsze chciałaś by stało:) Niestety takie zabiegi bardzo rzadko niwelują problem wystarczająco skutecznie. Wszystko jednak siedzi w głowie. A głowa, to indywidualny tok "detoksu".
Pozdrawiam
PoProstuJanek - napisałam to trochę żartobliwie, w mieszkaniu nic nie chcę zmieniac bo jest tak jak chciałabym aby było, wiadomo wszystko jest w głowie i trzeba zmienić nasze myslenie, ja już takie pranie mózgu mam za sobą i czuję się z tym lepiej, wlaśnie to forum pozwoliło mi wyrzucić w części "złe demony" przeszłości, jeszcze trochę czasu upłynie jak wyleczę się do końca, ale najgorsze już mam za sobą;-)
Świetny pomysł z modyfikowaniem mieszkania i zajęciem się sobą.Na początku to trudne ale jeśli zaczniesz myśleć o sobie to już zaczynasz być wygrana:) Zajrzyj na spam Może tam znajdziesz jeszcze coś co Ci pomoże.:)
Kama, najlepszy jest czas. Zostałam w mieszkaniu ( które było kością niezgody) które mój były remontował, meble przez niego kupione. Na cokolwiek bym nie spojrzała to przypominała mi się cała historia, do każdego przedmiotu mogłam sobie odtworzyć to co on mówił, co robił. Było ciężko. Jak wychodziłam z domu żeby na to wszystko nie patrzeć to i tak płakałam. Jechałam autobusem płakałam, byłam w pracy płakałam, siedziałam w parku na ławce płakałam............ Powrót do normalności zaczęłam od wyjazdu na urlop w miejsce które nie kojarzyło mi się z nim. Wyjechałam ze swoimi znajomymi, komórkę zostawiłam w domu. Odpoczęłam, rozerwałam się i po przyjeździe zaczęłam uczyć się żyć na nowo. Od wyjazdu minęły 3 miesiące i tylko raz płakałam. Zajęłam się tym na co zawsze brakował mi czasu. Zaczęłam jeździć na rowerze, czytać książki, chodzić do kina, poszłam na terapię. Pomału zaczynam żyć. Nie mogę powiedzieć, że jestem szczęśliwa ale zaczynam odkrywać siebie i jest dobrze. Czasami czuję się samotna i jest mi źle ale mam świadomość, że jestem wolna, że moje życie zależy tylko ode mnie i teraz ja jestem najważniejsza. Niestety czas i zmiana myślenia może tylko pomóc. Trzymam kciuki, musi być dobrze
ja właśnie tak zrobiłam.. po 8 latach razem odszedł/./ jest ciężko... ale pousuwałam wszytskie profile, zdjęcia, pamiątki.. to naprawdę pomaga... choć w małym stopniu, ale zawsze.. przeraża mnie tylko to dochodzenie do siebie.. miesiącami, latami...
Strony 1
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum Kobiet » ROZSTANIE, FLIRT, ZDRADA, ROZWÓD » jak przestać tęsknić?
Warto przeczytać w tym dziale
Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności
© www.netkobiety.pl 2007-2026