Samotna sercem i duchem, lecz nastawiona pozytywnie, macie podobnie??

No właśnie mam nadzieje, że się uzależnie...Może mnie jeszcze jakiś zechce^^ Oczywiście żartuję. Co ma być to będzie:)

Oj pewno, pewno;) U mnie tyle się podziało, ale się nie poddaje bo to nie ma sensu i powoli sama o własnych siłach z tego wychodzę...

Pamietaj najważniejsze byc soba ja mam 20 lat i nie trafiłem jeszcze na żadna ciekawa dziewczyne bo chyba jestem zbyt zakrecony na punkcie świata. Zle mi nie jest samemu ale rewelacji nie ma. Pamietaj ze do 50 jakos to bedzie a potem to juz z górki

No widzisz Kochana moja goska26,
więc teraz wychodzę z założenia, że nie będę już tak bardzo się angażowała, a wręcz przeciwnie oleję to totalnie i zobaczę co wyjdzie... Skoro jeden nie umiał docenić tego co miał i było mu tak źle, to niech szuka kolejnej aż sam się w końcu przejedzie, a takich dziewczyn jak My ze świecą szukać! Tak jak powiedziałam, było ciężko, ale tyle mnie w tym krótkim okresie czasu spotkało, że nie mam zamiaru się poddawać i na pewno też nie chcę by to jak zwierzam Wam się na tym forum poszło w niepamięć, gdyż chciałabym by inne dziewczyny też ?pobrały? ode mnie tej energii, która mnie wręcz roznosi i pomogło uwierzyć w to że świat jest piękny pomimo wielu smutnych emocji i zdarzeń które nas nawiedzają.

Kochana Bestio:D jak to pięknie brzmi! Dziękuję Ci również za słowa otuchy i uwierz mi, że nie tylko Ty jesteś tak zakręcony. Jak widać po moich postach chyba może nawet ja bardziej?! Powiedziałam, że się nie poddaję to się nie poddaję! Jak widzę jesteśmy rówieśnikami, więc dużo przed Nami i nie ma co osiadać na laurach. Tym bardziej, że musimy korzystać z dobrych rad naszych starszych i wspaniałych koleżanek z forum no i tez kolegów, których jest jakaś garstka^^
I bez mi tu takich że do 50. A potem już z górki ja słuchajcie mam zamiar być aktywną i wesołą staruszką^^

Więc podsumowując moi Drodzy bez żadnych załamywań mi się i to już!

przestań pokładać  nadzieje w drugim człowieku
Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją. Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, co swe korzenie puszcza ku strumieniowi. Nie obawia się, skoro przyjdzie upał, bo utrzyma zielone liście. Także w roku posuchy nie doznaje niepokoju i nie przestaje wydawać owoców?.

Większość z nas ma doświadczenie ludzkiej miłości. Najpierw tej rodzicielskiej, z któ­rej każdy z nas się począł. Nie na darmo wzorem wszelkiej ludzkiej miłości jest miłość matki. I nie na darmo mówi się, że matka nigdy nie zapomni o swoim dziecku, nigdy nie przestanie go bronić, nigdy nie przestanie wierzyć, że jest w nim dobro. ?Czyż może nie­wiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona?? (Iz 49, 15) - pyta Bóg. Z tego samego źródła płynie nadzieja, którą Bóg tak niezachwianie po­kłada w człowieku, że do owego retorycznego pytania dopowiada zapewnie­nie: ?nawet, gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie?. ?Bo góry mogą ustąpić i pagórki się za­chwiać, ale miłość moja nie od­stąpi od cie­bie? (Iz 54, 10). Nadzieja ta płynie z miłości tak pięknie poetycko przedsta­wionej przez o. Wacława Oszajcę w wierszu ?O stworzeniu człowie­ka?; miłości, która swój początek wzięła w akcie stworzenia:

nocą
wracał Bóg do siebie
brzegami lądów i oceanów
zdziwił się że woda w popłochu
ucieka mu sprzed nóg
a ziemia pręży grzbiet
zatrzymał się
łagodnym głosem przywoływał wodę
delikatną pieszczotą oswajał ziemię
i kiedy były znowu razem
ramionami je ogarnął
przytulił
ucałował

pocałunek został odwzajemniony
i tak stał się człowiek

Ta miłość znalazła swój szczyt w momencie, kiedy dokonało się to, co zapowiadał Bóg, który z miłości dla człowieka przyjął ludzkie ciało: ?nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich? (J 15, 13). Ten szczyt miłości oka­zuje się równocześnie szczytem nadziei, którą Bóg pokłada w człowieku. Nic więc dziw­nego, że właśnie z krzyża Jezus mówi do złoczyńcy: ?zaprawdę, powiadam ci: dziś ze Mną będziesz w raju? (Łk 23, 43). Czyż może być piękniejsze wyrażenie nadziei, którą Bóg pokłada w człowieku? W każdym człowieku, nawet największym zbrodniarzu! Czyż może być piękniejszy dowód na prawdziwość słów z Pawłowego ?hymnu o miłości?, że miłość ?wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma? (1 Kor 13, 7)? To miłość jest ostatecznie źródłem wszelkiej nadziei. Skoro więc Bóg jest miłością i kocha nas bezgranicznie, to bezgranicznie również pokłada w nas nadzieję.

hej b3atko
mów skąd jesteś