Nie potrafię do niego dotrzeć, oddalamy się :(

Witaj Kasiu,

Przeczytałam całą Twoją wypowiedź i jestem zdania, że powinnaś usiąść z nim i porozmawiać, ale nie krzyczeć, spróbować nie płakać.
Na pewno rozmowa będzie ciężka, powinnaś go zapytać dlaczego sie tak zachowuje i powiedz o tym, ze Cie to strasznie boli i czujesz sie ignorowana. Zapytaj czy mu w ogole zalezy na Tobie, na waszym zwiazku, ktory budowaliscie tyle czasu!

Napisalaś, że dzieje się tak od paru miesięcy, może on ma jakis problem, z ktorym nie potrafi sobie poradzic? Sprobuj go takze o to zapytac.
Powodow do takiego zachowania moze byc bardzo wiele.. nawet moze byc ktos inny w jego zyciu obok Ciebie, ktos nowy?
Nie chce z gory tego zakladac, ale tez tak moze byc.

Takze spróbuj z nim porozmawiac, rozmowa do klucz do porozumienia sie. Jesli szczera rozmowa nic nie pomoze, nie napraszaj sie, nie proponuj spotkan, udawaj, ze Ci nie zalezy. BYC moze on zrozumie, ze Cie traci i poprawi swoje zachowanie.
Trzymaj sie, wszystko na pewno bedzie dobrze.

cześć wiem co czujesz.... mam wrażenie ze twoje problemy to moje.... mam niemal identycznie... tyle ze my mieszkamy razem i czuje sie okropnie, czuje sie jak bym mieszkała z kims kto chodzi po domu a nie mieszka razem, tak jakbym mogła mieć a nie moge dotknąć. Tak bardzo go kocham ze nie da sie tego opisać ale przez to tyle wycierpiałam, bo wiecznie wybaczam a robie to dla tego bo nie wyobrażam sobie życia juz z nikim innym. Opowiem ci ostatnia moją historie... wydawało sie wszystko super praca, dom, film, pisaliśmy itp on pisał ze ma mnóstwo pracy i jest zmęczony, ze nie bardzo może pisać bo ma dużo pracy..bo chodzi na zmiany raz na dzien, raz na noc, raz jeszcze inaczej...ja go żałowałam ze jest taki zmęczony, akurat miałam tydzien urlopu..wiec czekałam z obiadkiem i uśmiechem czasem z piwkiem wszystko cacy. W wekend mieliśmy iść na wesele więc szukałam sukienki, fryzjer. Idziemy na wesele, ponieważ miał iśc rano do pracy to stwierdziłam, ze niech sie cieszy i ja nie bede pić i ja bede wracac samochodem. Ucieszył sie bardzo i pojechaliśmy, było wszystko świetnie naprawde, pił smiał sie, ja też, tańczyliśmy, całowaliśmy sie bylo idealnie... do momentu kiedy wypił za dużo i spotkal kolege... stałam gadałam z nimi ale było okropnie wiec poszłam na papierosa widziałam ze tez poszedł ale nie podszedł, wrociłam na sale i czekałam i czekałam z godzine az sie wkurzyłam, jak wrocił to powiedziałam ze mnie zostawił i nie było mi fajnie a on zebym nie psuła imprezy! to ja wielkie oczy powiedziałam ze mi przykro ze tak zrobił to ten ze sie czepiam i poszedł sobie.. pogadałam z kolezanka i stwierdziłysmy ze jest pijany zebym jeszcze raz do niego poszla i wszystko bedzie dobrze, poszłam a ten na mnie z morda ze ma mnie dosyc ze mam o wszystko pretensje i w skrocie ze zrywa... ja w płacz wszyscy oczy na wierzch bo to było wesele z jego strony jego ojciec chcial z nim porozmawiac, brat jeden drugi wszystko na nic....beczałam czułam sie jak taksówka na jego impreze nic do niego nie docierało nie dał sie dotknąć to było dla mnie takie okropne przeżycie ze nie jadłam tydzien. Nastepnego dnia poszedl do pracy i po południu zapytał jak pies myślałam ze wytrzeźwial i probuje zagadać ale to było wszystko... w poniedziałek miałam urodziny myslalam ze wszystko wrociło do normy ale cały dzien sie do mnie nie odezwał nic nie kupił po pracy tylko powiedzial ze kwiaciarnia była zamknieta... wtorek znowu nic caly dzien nic, juz nie wytrzymałam napisałam mu list ze tak nie moge mieszkac ze nie rozumiem czemu tak jest ze w pracy sie nie odzywa a w domu udaje jakby nic sie nie stało(prawie) ze rozumiem ze był pijany i ze może i ja rzeczywiście zawiniłam i przepraszam.... gdy wrociłam z pracy byla 21 jego nie było napisałam smsa za ile bedzie a on odpisał zebym nie czekała ze musi pobyć sam i pomyśleć wtedy wiedzialam ze nie czuje sie winny wrocił o 2 a mi koleżanka napisała o 3 gdzie byl był u koleżanki i śmiał sie jak głupi taki biedny chlopczyk. jak wrocil to jeszcze tego nie wiedzialam i go przepraszałam i czułam sie winna okropnie bo wiem ze był pijany ale coś mnie tknęło następnego dnia go sprawdzilam.... to czego sie dowiedziałam było kopem w dupe okazało sie ze od miesiąca! jeszcze przed weselem jak było wszystko ok tylko nie mogl do mnie pisać bo miał tyle pracy pisal z jakąś dziewczyną ponad miesiąć a naj gorsze jest to ze telefon miał czyściutki jak łza, sprawdziłam go na stronie orange i tam wszystko było numer godzina data pisal z nią zaraz po wyjsciu z domu i jeszcze w garażu pod domem..rece mi sie trzesły nie wiedziałam ze stac go na cos tkiego. jestem wybuchowa wiec kopem go obudziłam i powiedziałam co wiem zeby sie wynosił ze jest podły ze tak go przepraszałam a to on jest gnojem.... i wtedy wszystko sie zmienilo nagle zdał sobie sprawe jak mnie kocha jak zawinił na weselu mimo ze wczesniej tylko on miał racje przepraszał mnie za urodziny ze mnie okłamał ze zranił nawet plakał powiedział ze nigdy mnie nie zdradził ze pisał z nią bo kiedyś raz ja widzial i ona do niego napisała i tak mu jej szkoda sie zrobilo i tak pisał ale nigdy sie z nia nie spotkał. powiedział ze zmieni numer ze nigdy wiecej sie do niej i innych nie odezwie. a ja mu uwierzyłam mowiłam mu co ja dla niego robie i powiedziałam zeby wymienił choc jedną rzecz jaka on robi dla mnie - nie umiał nic wymienic i dalej przepraszal był tak miły tak wszystko wiedział jaki jest okropny obiecywał ze bedzie inny ze mu uwieżyłam do tej dziewczyny napisał ze nie bedzie juz pisac bo mnie kocha i nie bedzie mnie ranic i ze chce sie ze mna orzenic a ona coś odpisala dlaczego on jej to robi... mialam wrażenie ze cos wiecej ich łaczylo... ale juz koniec z tym było na prawde wszystko super był kochany a teraz ostatnio nic znowu go nie rusza jak zostaje dłuzej w pracy ze nie bedziemy sie widziec ze on idzie do pracy jak ja mam wolne nic go to jakby nie obchodzi i czulam ze cos sie szykuje, dziś chciałam go odprowadzić do szkoly a on mowi ze poradzi sobie to ja nie to nie i sie nie odzywałam cos chyba zrozumial bo przeprosił i go odprowadziłam z psem. ale caly dzień sie nie odzywał wiec mu napisalam ze ma tego dosyć ze mnie olewa ze woli gzić sie z dziewczynami na przerwie niz zapytać czy zyje a on odp ze znowu mam jakies pretensje.... cały dzień na niego czekałam a on co? wrocił o 18 i oznajmił mi ze nie bedzie sie klucił i jedzie do matki tylko ja czuje przez skore ze tam nie jest..... takiego mam chlopaka nerwy zjadają moj żoładek........ i co ja mam robić

ale ja nie umiem juz z nikim zyc znam go 10 lat jesteśmy ze sobą ponad 2 dwoch chlopakow z nim zdradziłam... i wiem ze potrafi być kochany jak w bajce..... ale sa dni ze jest inna osoba

jak wymaże z pamięci złe chwile to jestem szcześliwa bardzo, ale teraz cały dzień go nie ma a ja tak czekalam... wszedł i wyszedł i jeszcze go niema i czuje sie podle i nie mam chęci żyć z nim

juz sprzatnełam.... robie to codziennie bo chodze do pracy na 17 dlatego tak mnie to boli ze jak on konczy o 19 a ja ide na 17 to ja jestem caly dzien sama, potem ide do pracy i wracam, zamienimy pół słowa i idziemy spać dziś wziełam wolne bo wczoraj sie nie widzieliśmy i czekałam a on to olał.... jutro juz cały dzien go nie bedzie. mam dosyć ale nie umiem zerwac

Kurczę to jest bez sensu , nie wiem dlaczego tak jest. Dlaczego w związkach następuje taka zmiana ? Ja wiem na początku są różowe okulary i wszystko jest piękne, potem one opadają i dostrzegamy nawzajem swoje wady. Podejmujemy decyzje o tym czy akceptujemy partnera takim jakim jest , jeśli cos nam bardzo przeszkadza rozmawiamy o tym : na tym polega dopasowanie się ! Jedna strona jak i druga starają się zmienić dla wspólnego dobra. wiadomo, że nie możemy oczekiwać zmiany o 180 stopni bo to niemożliwe, pewne zachowania są w nas zakorzenione. Ale każdy związek się dociera. Szkoda, że tak ciężko się czasem rozmawia nie można się zrozumieć ... Kocham bardzo, całą sobą mojego M. za to jaki jest i pomimo tego jaki jest. Jednak czasem mam wrażenie, że to tylko ja tak kocham. Mój M. zarzuca mi, że mało sie przytulam i mało inicjuje tego typu zachowań. Według niego to kobiety są przytulańskie a ja taka nie jestem ... jestem ale ... gdy mnie zrani po prostu nie potrafię z siebie nic wykrzesać mam żal to boli a w głowie mysli typu : dlaczego ? jak on mógł ? Prawdą jest to że szybko wpadamy w zły nastrój, bardzo łatwo się pokłócić, powiedzieć ostre słowa ... to idzie szybko ale żeby potem wrócił miły klimat to już potrzeba czasu. Tak bynajmniej jest ze mną. Jeżli on powie mi w złości że np. powinnam schudnąc itp. (wiem że tak nie jest, jestem szczupła chociaż jak każda prawie dziewczyna mam własne kompleksy) to te słowa długo we mnie zostają ... niby tłumacze sobie, że powiedział tak w złości (zreszta on mnie za to przeprosi i powie że wcale tak nie uważa) to jednak później w jakiś intymnych chwilach włacza mi sie to co powiedział i nie potrafie wyluzować w sensie, że myślę o tym. Biore słowa do siebie, zawsze tak było odkąd pamietam. Gdzieś we mnie zostają. Nie robie z nich tragedii żeby się umartwiać ale ...
Nie wiem czy mamy kryzys ... bo od jakiegoś czasu to sie ciągle kłócimy, wcześniej było super ... Związek trwa 4 lata jest podstawą do planowania wspólnej przyszłości ale najpierw musimy wyjść z tego jakby dołka. Oboje chcemy być razem, żeby było dobrze ... ile to już rozmów było, ile metod wymyslaliśmy by sie nie kłócić, by żadne z nas nie poleciało ze słowami ... ale niestety metody okazały się porażką Nawet przez wakacje potrafimy sie pokłócić zamiast cieszyć się wspólnymi chwilami. Tak było teraz. Przez to, że często sie kłócimy mnie już bardzo łatwo ponoszą emocje ... wystarczy byle głupota i poszło Kocham go jak nikogo, nie chce się rozstawać. Nie chce dawać nam czasu np. że przez kilka tygodni mamy sie nie widywać, że każde ma się zastanowić ... Nie chce bo my i tak nie widujemy się jakoś często, góra 3 razy w tygodniu a i to nie zawsze. Więc co da taka rozłąka ? Według mnie możemy sie tylko oddalić albo zatęsknić za sobą ... mam wystawić nas na taka próbę ? Że może jak zatęsknimy za sobą to docenimy to co mamy a co można stracić ?? Bardzo Was prosze poradźcie mi ... Macie doświadczenia w związkach , jedne są pewnie podobne do moich, inne różne, nie o to chodzi ... Co robić ???? Jak radzicie sobie z problemami ???

WITAM!! Mam pytanie , bo nie wiem co mam robić:(((( Jestem z mężczyzną od 4 lat. On jest jedynakiem i stracił ojca 5lat temu. Jest bardzo opiekuńczy i kochany. Poznaliśmy się rok przed maturą i po 2latach znajomości  zaręczyliśmy się .Gdy poszłam na studia dzienne pojechał za mną do koszalina i poszukał pracy by mieszkać ze mną i być mnie blisko.Super było itd......  w tym roku obroniłam licencjat i mój narzeczony był ze mną na obronie wspierał mnie w każdym momencie przez te 4 lata. 

Od obrony w lipcu zaczęłam się i ja starać ale byłam za nerwowa i zaczęły się kłótnie... nie mogłam tego znieść i chciałam na próbę się z nim rozstac i nie pisać z nim NIE WIEDZIAŁAM ze w ten dzień gdy się rozstaliśmy on pojechał do fryzjerki młodej rozwiedzionej laski i został u niej na noc:( ufam mu i wiem ze miał blokadę i mimo ze z nią leżał w łóżku to mnie nie zdradził....ale ja powoli dochodzę do siebie bo to boli mimo ,że znów jesteśmy razem.  CZY KTOŚ Z WAS BY WYBACZYŁ TAKIE POSUNIĘCIE< ze zamiast do mnie przyjechać porozmawiać to pojechał do niej????????

Planujemy ślub mamy już sale orkiestrę i jeżdzimy na nauki ale ON zaczyna SIę bać co to będzie po ślubie?? On się boi a ja się staram i już sama nie wiem co mam robić.. Przecież teraz czas na przygotownie ślubu to czas radości , oczekiwania ....a ja nie wiem co mam myśleć bo on jest nie pewny a ja nie chce by robił coś co by żałował(a przez te 4 lata to on mnie namawiał na ślub, teraz role się odwracają) .

Bardzo chcę być z nim ...choć są granice, nie na chama wiadomo. Pomóżcie mi !!!!!

Przestan na niego czekac, przestan z nim rozmawiac i prosic. Pare razy go olej, zapelnij sobie czas. Zobaczymy, czy sie obudzi
Zawsze dziewczyny w ''twoim typie'' probuja facetowi tluaczyc najprostsze rzeczy. Jaki  w tym sens? Przeciez on wie, ze cie zawodzi. Ale co z tego - przeciez nie ma konsekwencji takiego postepowania. Nadal jestes na jego skinienie.

Edit: Wlasnie przeczytalam post P&P,ktora..radzi to samo Dla mnie to intuicyjne rozwiazanie. Nie wiem,co cie takiego w nim, P&P,dziwilo Olac, a jesli by facet nie walczyl to kopnac go w dupe, bo zwiazek na sile sensu nie ma.

Pisałam tutaj kiedyś o problemie z moim facetem...nadal jestem z nim, ale już na innych relacjach...on nawet tego pewnie nie odczuwa....
Zaczęłam się sobą zajmować, kończę 5 rok studiów...znalazłam dorywczą pracę na pół etatu, zapisuję się na siłownię...
Zajmuje sobie czas by tylko o nim nie myśleć, staram się nim nie przejmować, staram się wszystko teraz robić dla siebie, nie dla niego...nawet zaczęłam zauważać przystojnych facetów....nie zasługuje na złe traktowanie...żadna z was!!

BO JESTEM FAJNĄ DZIEWCZYNĄ I FACECI ZA MNĄ LATAJĄ I MOGĘ MIEĆ TAKICH JAK ON NA PĘCZKI !!!!

DZIEWCZYNY zacznijcie tak do tego podchodzić. NIE DAJMY SIĘ!!!

Droga etnicza ... dokładnie masz racje i to ze wszystkim co piszesz ! i wcale nie napisałaś ostro tylko prawdę
Głupia sytuacja : moi rodzice kupili samochód, autko jest zarejestrowane na mnie (kiedy znajdę już pracę to będę mogła sobie nim jeździć bo będę mogła go opłacać itd) ... bardzo sie cieszyłam bo autko jest śliczne, małe czarne drapieżne Więc kiedy mój M. przyjechał a moich rodziców nie było w domu to chciałam mu ten nabytek pokazać. Usłyszałam od niego : innym razem ! Potem dowiedziałam się więcej cytuję : to nie twoje auto, mnie interesuje tylko to co ja mam a nie to co mają inni i może to dla ciebie dziwne ale nie intersuje mnie oglądanie auta, to nie moje i nie będę go ogladał ! Piotruś Pan ? Użył bardzo ważnych słów : MNIE INTERESUJE TYLKO TO CO JA MAM A NIE TO CO MAJĄ INNI ! I tak jest ze wszystkim . Jego potrzeby są ważne, jego problemy i wszystko to co tyczy sie jego osoby : nie mnie ! Kiedy ja mówię co mnie boli to słysze że bzdury opowiadam. Nie słucha mnie , nie słyszy co mówię , nie interesuje go to !!! A mi jest wstyd przed soba samą przed Wami też ! Bo mnóstwo z was sobie pomysli co ja z nim dalej robię. Opisana tu sytuacja to pikuś to nic z całą reszta ... jestem wyniszczona w środku. Juz sie nie usmiecham. Ale nie liczę na słowa otuchy, na współczucie ... trwam w tym a przecież jestem dorosła, mam rozum i potrafię podejmować decyzje.

I jeszcze coś ... mój M. lubi mnie sprawdzać : prowokuje jakieś sytuacje żeby sprawdzić jak się zachowam , czy sie wkurze czy sie do niego przytule a może jeszcze cos innego. Zazwyczaj komentarz jego jest taki że go nie zaskoczyłam. I zazwyczaj liczy na przytulanie sie z mojej strony kiedy ja sie złoszczę. Chora sytuacja bo inaczej nazwać tego nie mogę ! To że mi nagada i jest mi przykro to nieważne, przecież powiedział prawde ( nazywa to jeszcze mówieniem własnego zdania , obrazi mnie a potem usprawiedliwia się że ma prawo mieć swoje zdanie) i oczekuje ode mnie że jak by nigdy nic sie przytule kiedy ja mam ochotę uciec.

Kasia27 pamiętam jak kiedyś wróciłam po irytująym mnie pewnym spotkaniu i bardzo chiałam mu  (mojemu chłopakowi) opowiedzieć co się stało i jak się czuję, chciałam się wygadać to usłyszałam: "nie mam ochoty tego słuchać i psuć sobie humoru Twoimi problemami".

Rozumiem stan kiedy nie ma się już totalnie ochoty z kimś być, bo to co się głónie odczuwa to złość, zniechęcenie, zmęczenie, irytacja. Jednak jeśłi już dość długo się trwa w takim stanie to może ogarnąć nas coś w stylu sparaliżowania, gdzie nie reagujesz, znosisz wszytskie przykrości, czekasz nie wiadomo na co... Nie rozumiesz dlaczego na to pozwalasz i wciąż w tym trwasz. Nie wiem czy to wciąż miłość, czy uzależnienie? Czy może trudno porzucić nam marzenia, które miały być naszym udziałem, miało przecież być tak pięknie? Kochamy i wciąż usilnie chcemy to zatrzymać...

Najtrudniej zdobyć się na tą najtrudniejszą decyzję. Najtrudniej pogodzić się z faktem, że to nie ten?

Autorko! P&P ma rację!

Zbyt bardzo to ty starasz się o Wasz związek, on zrobił się leniwy a wiesz czemu?? bo jesteś na każde jego zawołanie. Zmień się! Postaraj się częściej wychodzic z domu z przyjaciółkami, skoro on idzie z kumplami to ty też się gdzieś wybierz! na kręgle, do baru, do domu koleżanki, zacznij życ! Zacznij miec jakieś swoje pasje, hobby, zapisz się na kurs tańca, albo na fitness, zacznij robic tak jak on, że nie masz dla niego dziś czasu bo zaplanowałas już swój czas, i nie mów mu tego obrażona czy zła ale np.: "słuchaj kochanie, umówiłam się dziś z Kasią na babski wieczór, idziemy tu i tu, fajnie będzie, dawno się z nią nie widziałam itp"  Mogę się założyc że poczuje zazdrosc! ukłuje go to że ty gdzieś idziesz, że masz swoje towarzystwo i swoje własne plany, zobaczysz że to podziała. Musisz się od niego trochę uwolnic, pokazac że ty też możesz sobie zorganizowac fajnie czas a nie wiecznie użalac się że spóźnił się na spotkanie z Tobą. Jak się spóźni to wyjdz z domu, baw sie dobrze i przedewszystkim nie pokazuj mu że się tym przejmujesz!

doczytałam twój ostatni post i dziewczynoo! przecież to jest karygodne! twój facet cię wyniszcza:( skoro ty masz takie myśli że wjedziesz w drzewo, nie masz chęci do życia to musdi byc bardzo źle. Teraz to już sama nie wiem co ci poradzic. Może postaw sprawę jasno, że jeśli się nie zmieni to odejdziesz od niego, może się przestraszy?? skoro kocha to może wreszcie przejrzy na oczy, że może Cię stracic.