ZOSTAWIŁ MNIE DLA INNEJ PO 8 LATACH MAŁŻEŃSTWA ... CO DALEJ

Moja droga...
Rozumiem, że bardzo, bardzo ciężkie chwile przed tobą...
Ale zacznę od końca:
tak, niemal wszystkim udało się jeszcze poukładać swoje życie. Jeśli przeczytasz wpisy na tym forum, zauważysz, że koniec jest początkiem czegoś nowego. Teraz świat wali ci się na głowę, ale po jakimś czasie zauważysz, że te ruiny są po to, żeby zbudować fundamenty swojego nowego świata. O wiele bardziej trwałego.
Nie zastanawiaj się, czy w życiu twojego męża jest ktoś inny. Jeśli miał czelność powiedzieć ci wprost, że cię nie kocha - obecność kogoś innego nie ma znaczenia.
Teraz według mnie są dwie sprawy:
(1) czy naprawdę cię nie kocha? Może powiedział to w akcie desperacji, może pokłóciliście się albo nie jest ostatnio między wami najlepiej?
(2) jeśli naprawdę tak myśli - nie poddawaj się! Masz prawo do szczęśliwego życia, teraz musisz myśleć o sobie i dziecku. Koniec jest zawsze równocześnie początkiem, pamiętaj!
Nie wstydź się tego, że go kochasz. W uczuciach jest twoja siła. Albo odzyskasz jego miłość z powrotem, albo ona poprowadzi cię dalej. Nie poddawaj się.
I wiedz, że znajdziesz tutaj dużo wsparcia. Jeśli nie będziesz sobie radzić, nie wstydź zwrócić się do psychologa.

Witaj RS.
Doskonale wiem, co przeżywasz, bo sama doswiadczyłam tego uczucia przeszło miesiąc temu . Usłyszałam także ,że mnie nie kocha, że ma kogoś innego i takie tam pierdoły , o których nie będę już wspominać , bo żal mi siebie . Świat zawalił się w jednym momencie . Nie wybrażałam sobie, że ktoś ,z kim żyłam tak długo ,ogo kochałam bezwarunkowo i uczciwie , mógł mnie tak potraktować. Mnie i dziecko. Z początku było mi  ciężko, ba  - było mi bardzo cieżko . Żaliłam się tu na forum, usłyszałam dużo ciepłych słów i rad ( za które jestem bardzo wdzięczna ) . Musiałam zażywać dosyć silne leki uspokajające, aby w miarę funkcjonować. Wiem, że cokolwiek teraz nie napiszę, nie pocieszy Cię .Ból jest straszny , ale z czasem powolutku minie . Mnie udało się już w miarę pozbierać. Nie powiem - czasami są dni, że chce się wyć , ale wtedy sobie mówię : mam dziecko , muszę żyć i nie będę płakać przez dupka, któremu się mózg wykruszył.  A wierz mi, że mąż zostawił mnie z dużymi problemami i nie mam lekko . RS , życzę Ci dużo sił i wytrwałości .  Wszystko wymaga czasu , ale DASZ RADE - tak jak większość zdradzonych, porzuconych, niekochanych na tym forum . Pisz do nas  i wywal wszystko co Ci leży na sercu - to pomaga .

O co chcesz walczyć? Pisałaś,że chcesz zachować resztki godności - to je zachowaj! Nie błagaj,nie proś ...bo przecież nie można prosić by Cię ktoś kochał. Jak najbardziej masz prawo do żalu,ale pamiętaj żeby się "otrzepać"i  żyć dalej... a zapewniam,że można i trzeba

Namawiam Cię do zachowania klasy w tym całym gównie w jakim teraz jesteś- wtedy nie stracisz szacunku do samej siebie,a to bardzo ważne.
Głowa do góry! Pisz jak najwięcej na forum jeżeli Ci to pomaga.

A gdyby wrócił umiałabyś znowu mu zaufać i nadal kochać?