Akademik - Netkobiety.pl

Ja przez 3 lata studiów nigdy nie mieszkałam w akademiku i od początku mówiłam, że nie chcę. Oczywiście te 300 zł wynajmu kuszą, ale wolałam już wydawać prawie 500 i mieć ciszę i spokój.

Co mówiły mi przyjaciółki, które mieszkały w akademikach:

plusy:
- nie masz problemu z notatkami i ogólnie pomocą na zajęcia, bo idziesz sobie piętro wyżej do starszego rocznika i oni ci pomagają
- ogólnie zawsze kogoś znajdziesz żeby z czymś ci pomógł (naprawa komputera itp)
- masa nowych znajomości
- z prądu, ciepła, internetu itp możesz korzystać do oporu
- imprezy

minusy:
- zero intymności
- impreza za imprezą
- Ty chcesz się wyspać, a współlokatorki/sąsiedzi z pokoju obok ani myślą pójść spać wcześniej niż przed 4 w nocy
- każdy może wejść do pokoju, duże możliwości kradzieży
- nie ma za bardzo gdzie sobie gotować obiadów

wynajem mieszkania:

plusy:
- jeżeli masz sama pokój, to wolnoć Tomku w swoim domku
- ogólnie spokój (chyba, że trafisz na kiepskich współlokatorów, ale jednak 2-3 osoby, to nie to samo co cały budynek)
- masz do dyspozycji kuchnię i łazienkę
- ogólnie czujesz się bardziej "domowo", a nie hotelowo

minusy:
- o wiele większe koszty
- jak jestem stworzeniem stadnym i towarzyskim, to będziesz się męczyć

Ogólnie ja jestem za wynajmowaniem mieszkania. Ale rozumiem, że inni wolą akademik, bo po prostu odnajdują się w tej rzeczywistości. Na pewno jest to niezapomniane przeżycie, ale słuchając opowieści przyjaciółek, to nigdy bym się nie zdecydowała tam mieszkać. Czy da się przyzwyczaić? Niektórzy dają rade, inni po semestrze uciekają stamtąd. Zależy od charakteru i podejścia.

Ja również od października będę "okupować" akademik, choć bardzo zależało mi na wynajmie, niesety różnica w cenach okazała się zbyt znaczna, więc musiało stanąć na akademiku. Może jestem troche uprzedzona, dlatego, że przez 3 lata liceum mieszkałam w internacie, no i cóż troszke wiem jak to jest. Co prawda nie było ciągłych imprez, bo był większy nadzór opiekunów, ale za to mieliśmy nagminne naruszanie ciszy w czasie nauki, ciągłe odwiedziny (jeśli trafisz na towarzyskie koleżanki, ja takie niestety miałam), właściwie brak możliwości przyrządzenia sobie czegoś do jedzenia, gigantyczne kolejki do łazienki (często myłam się dobrze po północy), jeśli masz możliwość położyć się wcześniej, to i tak nie ma na co liczyć, jeśli nie współlokatorki, to sąsiedzi Ci na to nie pozwolą, a warunki do nauki masz właściwie w środku nocy, kiedy "imprezowicze" są już zmęczeni i smacznie śpią. Zdaję sobie sprawę, że to tylko "uroki" internatu, a co będzie się działo w akademiku, to już chyba wyższy poziom wtajemniczenia, dlatego też mam obawy, jak to się wszystko potoczy, oby ta niska cena była tego warta...

Jej, mówicie tak, jakby internaty i akademiki były największym złem. Tak naprawdę wszystko zależy od tego na jakich ludzi się trafi. Jak na stancji zamieszkasz z jakąś małpą to wcale nie będzie świętego spokoju albo jak trafi się jakiś nawiedzony właściciel, który będzie urządzał awantury o każdą osobę cię odwiedzającą czy o kwestie finansowe.
Jeśli w akademiku ktoś nagminnie urządza ci imprezy za ścianą, że praktycznie w żadnym dniu spać się nie da, to w końcu i tak z akademika za to wyleci (przecież można złożyć skargę na osobę permanentnie przeszkadzającą otoczeniu...).
Zero intymności? No bez przesady, w gacie ci nikt nie zagląda. No, ale jeśli ktoś bez tony makijażu się ludziom nie pokazuje, to może rzeczywiście być problem.
Duże możliwości kradzieży? Jak zostawiasz pokój otwarty na cały dzień i sobie wychodzisz to pewnie tak. Grunt to mieć zaufanych współlokatorów (ale na złodziei i wynajmując mieszkanie można trafić).

Ja uważam, że internaty i akademiki są bardzo fajną sprawą, bo uczą elastyczności. Przebywając tam trzeba do niektórych rzeczy po prostu się dostosować i naprawdę, po pewnym czasie człowiek przestaje być wyczulony na pewne niedogodności (kiedyś w zaśnięciu przeszkadzała mi latająca mucha - teraz zasnę nawet przy muzyce i rozmowach - oczywiście nie przekraczających pewnej ilości decybeli ). Oczywiście, jeśli ktoś jest wydelikacony i przewrażliwiony i nie chce się zmienić, to nie jest miejsce dla niego.
Największym plusem są zwierane tam znajomości - zawsze ktoś pomoże, czasem można znaleźć nawet prawdziwego przyjaciela

Także dziewczyny, nie stresujcie się - akademik to fajna sprawa, a do wielu rzeczy naprawdę można się przyzwyczaić. Jeśli macie problemy z nauką (w sensie uczenia się, kiedy w pokoju jest jeszcze ktoś, ktoś rozmawia czy gra radio) polecam zakup stoperów do uszu - drobna rzecz a bardzo pomocna.

Ja przez 4,5 lata studiów mieszkałam w akademiku i bardzo miło ten okres wpominam Cena atrakcyjna, można poznać sporo ludzi
i praktycznie zawsze spotkać kogoś na korytarzu. Ja studiowałam 250 km od domu i początki nie były łatwe, tęsknota za domem, mnóstwo nauki, przynajmniej mnie pomogło to że nie byłam sama w tych ciężkich momentach, miałam koleżanki w pokoju , znajomych
w akademiku. Było z kim pogadac, wyskoczyć na piwko. Zdecydowanie polecam

ja mieszkałam w akademiku rok, co prawda za granicą, ale standard był lekko ujmując kiepski. mimo to bardzo mi się spodobało. poznałam mnóstwo ludzi z którymi się zaprzyjaźniłam. szczególnie w zimie było fajnie bo żeby z kimś się spotkac nie musiałam nigdzie wychodzić, co najwyżej z pokoju. generalnie uwazam mieszkanie w akademiku za bardzo pozytywne doświadczenie i ciesze się że tego spróbowałam.
jest i druga strona medalu. mieszkałam pół roku w jednoosobowym pokoju - ciasny ale własny, było super. przez reszte czasu ze współlokatorką, i było całkiem nieźle, to był plus że jak chciałam z kimś pogadac to nie byłam sama, nawet się zakumplowałyśmy lecz różnice kulturowe a także nasze przyzwyczajenia troche psuły nasze współżycie... zależy na kogo trafisz.
Podsumowując: cieszę się, że mieszkałam w akademiku i wiem jak to jest (myslę że wtedy życie studenckie już jest stuprocentowe), jednak dłuzej niż rok chyba bym nie wytrzymała. to był wystarczający okres.

Waterlily, ja myślę, że w tej sytuacji (jeśli żaden inny argument nie przechodzi) trzeba zagrać w otwarte karty. Zapytać, czego tak naprawdę się boją. Powiedzieć bez ogródek, że jeśli będziesz chciała zrobić jakieś "głupstwo", to mieszkanie osobno ci w tym nie przeszkodzi. Tym bardziej, że nie masz 15 lat, tylko 20.

no akademik już zaklepany na 100%, dziś potwierdziłam rezerwację. Zobaczymy jak to będzie:) dziękuję serdecznie za wasze odpowiedzi, dziewczyny

Polecam szczególności studentom przybywającym do dużego miasta na studia aby zapoznali się z tą stroną PoradnikWynajmu.pl
Nie dajcie się oszukać na wynajmie mieszkania!!!! To jest naprawdę plaga.

W akademiku powinien być tzw "Ryjec" czyli miejsce gdzie ryje się banię chłonac niezbędną wiedzę...
Może i u Ciebie jest taki?

ja jestem typem samotnika, ale zamieszkałam w akademiku, właściwie sama tego chciałam, na licencjacie mieszkałam w domu z rodzicami, na magisterce chciałam coś zmienić i wyprowadziłam się na studia do innego miasta. I jest mi dobrze:) Fakt, w akademiku czasem jest głośno, ale bez przesady, ludzie też chcą spać, uczyć się, też potrzebują trochę ciszy, a nie ciągłego imprezowania. Jest ok:)