Doradzcie mi, prosze

Niestety muszę przyznać rację twoim rodzicom... Miałam koleżankę ze szkoły która mając 18 lat zamieszkała z chłopakiem. Na początku cieszyła się że może mieszkać ze swoim "ukochanym" i że nie musi słuchać marudzenia swoich rodziców. Było pieknie ale do czasu... Kiedy jej chlopak pokazał prawdziwą twarz. Musiała oprócz uczenia się (chodziłyśmy do dobrego liceum) pracować i dokładać się sporo do życia. Była strasznie przemęczona codziennymi obowiązkami czyli praniem sprzątaniem gotowaniem. Jego matkę nazywała "sanepidem" bo za kazdym razem kiedy ich odwiedzała komentowała porządek w domu. Wszystkie pieniądze które miała musiała przeznaczać nie tylko na jedzenie ale rowniez na sprzęty domowe np. pralka. Raz oddała nawet całe 2000 które dostała od rodziny na prawo jazdy. A jej chlopak?? Po jakims czasie przestał być romantykiem zaczął się na niej wyrzywać zaczynał ciągle kłótnie z powodu tego że np. zupa jest nie smaczna... Ona cierpliwie to znosiła przychodziła prawie codziennie do szkoly spozniona zaspana a czasami nawet rozplakana. W koncu ktoregoś oglądając razem telewizje spytała czy zrobić kawy... A ten nagle wyskoczyła żeby się wyprowadziła. Była w szoku dopiero mieszkając kątem u innych ludzi zrozumiała jak była wykorzystywana . Nie wróciła już do rodziców. Zamieszkała z koleżanką i w końcu poczuła że jest szczęśliwa zrozumiała ile jest warta.... Nie chce ci tu morałów prawić chcę cie ostrzec. Jest jedna zasada jeżeli chcesz być szczęśliwa i szanowana przez chłopaka w przyszłości nie mieszkaj z nim dopoki nie ulozysz jeszcze swojego życia. Skończ szkołe i najpierw znajdź stabilna pracę. Jeszcze masz czas na dorosłe życie:) Teraz ten pomsł wydaje ci się genialny. Później może się to skończyć tym że zerwiecie i bedziesz się czuła skrzywdzona i wykorzystana. Jestem w tym samym wieku co ty. Też mam chłopaka ale nie bedziemy mieszkać razem dopóki nie "ustawimy się" w życiu. Od września wyprowadzam się z domu ale dlatego że idę na studia do innego miasta i będę mieszkała z koleżankami. I to jest zupełnie inna sytuacja bo kazda z nas bedzie troche sprzatała i gotowała po równo. Prosze cie nie daj się uzależnić od faceta. To najgorsze co może być uwierz mi.

Brawo Patrycja!!

Dziekuje za wsparcie...Okazalas je jako jedyna choc wiem ze reszta rad na ten temat jest rownie szczera i dla mnie pomocna.