Czy żona odeszła przez moje długi?

misiek, na Forum nie używamy wulgaryzmów i niestety wyedytowałam je w Twojej wypowiedzi. Podobnie jak unikamy tytułów takich jak "Poradźcie", "Pomóżcie", bo większość użytkowników szuka pomocy i gdyby wszyscy tak nazywali swoje wątki na Forum praktycznie nie byłoby innych. Jeśli w temacie wątku jest coś, co sugeruje, jaki masz problem, jest większa szansa, że netkobiety będą wchodzić i komentować.
Zapoznaj się z regulaminem Forum (w stopce mojego posta).
Pozdrawiam
Moderatorka Yvette

Wiesz co Ci powiem,to ze ludzie biorą kredyty to biora na powazne rzeczy domy,smaochody działki itp.A ty na co wziąłes?na gry!!!i co?i myslisz ze zona bedzie przez nastepne 10 lat spałacała Twoje kredyty?a z jakiej racji?przez to ze mąz był głupi?i ze przez nastepne lata nic nie kupi na kredyt bo musicie spłacac te 38 tys,?a to duza kwota i pewnie duza rata.....,niewiem,moze zona nie potrafi Ci zaufac i jak jej ktos "zyczliwy" powiedzial ze Cie widzial przy maszynach to uwierzyła więc byc moze to spowodowało ze sie wyprowadziiła i byc moze ma dosyc zycia w rozterce i zastanawiania sie czy to mąz tam był czy nie?czy kłamie czy nie?czy wraca do swoich dawnych "pasji" czy nie......nie dziw sie,ale mimo wszystko ratuj małzenstwo,jesli jest miłosc to da się,napewno!ale najlepiej by  było gdybyscie zamieszkali osobno i musisz sie postarac by zona odnowa Ci zaufała,bo to podstawa.Porozmawiaj z nią,powiedz ze nie zrobisz drugi raz tego samego błedu,ze spłacisz długi,i zebyscie w zadnej kłotni nie  wracali  do przeszłosci....,ze sie kochacaie macie dziecko i zeby dała wam sznase,i zeby zaczęła Ci wierzyc a nie innym ludziom .Powodzenia.Napewno bedzie dobrze!Najwazniejsze ze jest jescze miłosc!

Cóż, bardzo prawdopodobne, że właśnie przez to. Hazard wymaga leczenia - to pierwsza rzecz. Druga jest taka, że skoro wtedy podjęła próbę i dała Ci szansę to dlatego, że chciała Ci raz zaufać. 38 tysięcy to nie jest 380 złotych i bardzo może zachwiać całym domem i finansami. Osobiście nie dziwię się, bo raz nadszarpnięte zaufanie także wymaga kuracji. A przegrywanie kasy może pokazać jedynie to, że nie możesz zapewnić pewności swojej rodzinie. Co z tego, że zarabiasz kiedy ona nie musi wcale mieć pewności, że za chwilę nikt nie wpadnie odebrać kolejne długi.
Ufam oczywiście w to, że faktycznie nie grałeś, a to o czym słyszała Twoja żona to wyssane z palca opowieści. Jednak widać, że dla niej to już jest za dużo. Czy kiedykolwiek pytałeś ją, jak wiele od niej wymaga bycie z facetem, który potrafi umoczyć tyle pieniędzy? Ile kosztuje ją zaufanie, czy się boi? Właśnie te sprawy powodują, że miłość słabnie, a wreszcie przestaje się liczyć.
Spróbuj z nią porozmawiać, jeśli będzie chciała.

.

l

f

Misiek24, to że zdajesz sobie sprawę co zrobiłeś, nie podlega dyskucji. Kolejnym krokiem, jest to czy w pełni zdajesz sobie sprawę z tego jak odbiera to Twoja druga połowa. Nie twierdzę, że nie myślałeś o tym, że może nawet Ci się wydaje, że sobie z tego zdajesz sprawę. Skoro tak mocno stoisz na stanowisku, że jesteś w stanie zrobić wszystko, to zrób to, może znajdziesz coś co zrobisz będzie rzeczą, o którą nawet ona Cię nie posądzi, zaimponuj jej. Zakładam że nie jesteś hazardzistą. W pierwszej chwili przyszło mi na myśl byś poszedł do psychologa porozmaiał z nim, zapytał się jego. TO nic nie boli, nic nie kosztuje też, jeżeli pójdziesz do ośrodka zdrowia. A w drugim kroku zapisz się na terapię, nawet zbiorową - i wcale nie po to by się leczyć, ale z dwóch zupełnie innych powodów. Pierwszy ważniejszy - przekonasz się że nie jesteś sam- tak wiem, Ty wiesz że są podobni do Ciebie, ale tam możesz się dowiedzieć co oni robią by przekonać rodzinę do tego iż te sprawy to przeszłość, znajdziesz tam zapewne kopalnie pomysłów, kopalnię sposobów na to w jaki sposób rozmawiać, by Ci uwierzono, wykorzystasz to na swoją korzyść, korzyść swojej rodziny, tak bo zrobisz to dla swojej rodziny. Pewnie myślisz że terapia to nie dla Ciebie, hmmm Twój wybór, ale zobacz - ten drugi powód- możesz zaskoczyć swoją małżonkę mówiąc jej o tym, w krytycznej sytaucji, albo w takiej, gdy ona już da Ci szansę, tylko po to jej to powiesz by utwierdziła się w swoim zdaniu. A z mojej poprzedniej wiadomości wyciągnij coś więcej niż to, iz ja wiem że ją skrzywdziłeś. Szczególnie na ostanim zdaniu  od ....
Szansa, no cóż Ty jesteś jej mężęm, nikt z nas nie zna jej lepiej od Ciebie. Zaproś ją gdzieś, na spacer, na ryby, na zakupy, na lody gdziekowliek, pod byle pretekstem, uderzaj do jej rodziców kuzynów, sióstr, braci wszystki..... przecież pisałeś że jesteś w stanie zrobić wszystko, zatem zrób to.

g

h

Ok, rozumiem, że wcale nie próbujesz się tu wybielać, tylko mówisz rzeczowo o swoich podjętych krokach. Ale jeśli tak, to być może tak jak powiedziała, zrobiła to z powodu swoich uczuć...

misiek24 dobrze kombinujesz z tym księdzem, sam ksiądz wskazując CI poradnię rodzinną, przyznał że nie jest specjalistą w tej sprawie. Nic nie pisałeś wcześniej o ograniczaniu dostępu do dziecka w ten sposób. No to jest delikatnie ujmując niefair. Ona najwyraźniej nie rozumie że wrządza w tym wszystki największą właśnie krzywdę dziecku. Przy okazji Tobie. Ogólnie mi to wygląda raczej na karanie Ciebie za coś, bo rozsądna matka do takiej sytuacji, bez powodu,  nie dopóściłaby. Wedłum mnie jest albo coś innego .... Ale teraz przyszła mi na myśl pewna rzecz, albo raczej pytanie- co wg Ciebie było przyczyną tego, że tak z dnia na dzień się wyniosła? No nie opowiadaj tylko, że wiatr wschodni zawiał. Musiałeś z czymś podpaść. Jeśli tak to napraw to. Jak najszybciej. I rozmaiwaj z nią. Cztery ściany - trudno bądź mężczyzną znieś to. Alkohol jest dla ludzi, ale nie dla Ciebie, jeśli piłeś i to nic nie dało to dobrze, albo raczej dobrze, że zdałeś sobie sprawę, że to nic nie zmieni. Wiesz na kobiety działa też to że widzi gdy facet jest opiekuńczy, pomijając to że nie masz ograniczonych praw rodzicielskich, mimo wszystko nie zgadzaj się z tym byś tak mało spędzał z dzieckiem czasu. Ona nie ma prawa tego robić.  To że walczysz o kontakt z nim wcale nie oznacza, że przeciwstawiasz się jej. Dbasz o rodzinę. To się liczy i myslę że tu Cię poprą zarówno jej, jak i Twoi rodzice.
Do psychologa nie chodzi się po to by dostać certyfikat zdrowotny. To ma pomagać a nie uwierzytelniać Twoje doknania. Co innego papier a co innego rzeczywistość.
Ale czy tego nie było za mało. Mam wrażenie że stanąłeś w miejscu, Tobie się wydaje że zrobiłęś już wiele i że na tym etapie nie ma co do zrobienia. Wierzyciele nie przychodzą, masz samochów, byłeś u księdza i u psychologa. Nie poprzestawaj na tym. Nie stój w miejscu , szukaj sposobów na dotarcie do niej. Idź do kolejnego psychologa, zabieraj ją i małego na spacery, wyproś, kłam szantażuj , ale spotykaj się z nią, z dzieckiem i rozmawiaj. To samo nie przyjdzie. Najwyraźniej to co zrobiłeś jest dla niej za mało. Nie pytaj się ile musisz jeszcze zrobić, pisałeś że zrobisz wszystko, zatem do dzieła. Rób wszystko. Chyba że to tylko pusta deklaracja i po prostu tak jak z piwem , poczekasz aż barman Ci przyniesie kolejne, i po jego wypicu będziesz czekał na efekt czy już sie upiłeś czy też jeszcze mało... (oczywiście to była przenośnia) pracuj cięgle nie zastanawiaj się nad efektami, naprawiaj błędy i idź na przód jedynie to pozwoli CI na osiągnięcie celu. Czekanie na efekty poszczególnych kroków nie zaprowadzą Cię do nikąd, powinieneć zasypywać ją coraz to nowymi rzczami które wykonaś w jej jierunku w kierunku ratowania rodziny. Jeżeli inaczej postąpisz, to będzie oznaczała że nie zrobiłeś wszystkiego. Właściwie podsumowaując to będzie trzeba powiedzieć, że nic nie zrobiłeś skoro nie osiągnąłeś celu, bo to czego dokonasz będzie tylko Twoje, a przecież chodzi o to by było Wasz, byś się tym mógł dzielić i chawlić, ale na to będzie czas, czas jak wygrasz już ten maraton, teraz rób wszysko cokolwiek możesz. Wysłałeś jej pocztówke choćby? Wiesz że to fajniejsze, niż mail czy sms, wysyłaj jej codziennie, po jednej nawet jak będzie mówiła, że to głupie i tak się będzie cieszyła, namwet jak się do tego nie przyzna. Rób cokolwiek i działaj, ale tak by Ciągle czuła, że Ci na niej zależy. Przeczytaj poradniki jak poderwać dziewczynę, kup jej książkę o problemach małżeńskich, bilet do kina - najlepiej dwa - może Cię zaprosi ... no rusz głową, pomysłów są miliony.

Widzę że też tak czujesz, że on stoi w miejscu. Trzeba go jakoś zmobilizować. I też mi się wydaje że tam coś jeszcze gdzieś w trawie piszczy, w końcu ta sparaw z graniem to było 2 lata temu, teraz to jakiś pretekst.

,

.

.

Dunkis, to wcale nie jest nielogiczna ani błaha wymówka. To, że kocha się kogoś bezwarunkowo i że miłość wszystko wybacza to tylko romantyczna ideologia, która niekoniecznie sprawdza się (na szczęście) w realnym życiu. Dla kobiety bardzo ważne jest poczucie bezpieczeństwa, to, że może swojemu mężczyźnie ufać, że może na nim polegać. Tymczasem w małżeństwie miśka te wszystkie wartości praktycznie przestały istnieć w momencie, kiedy jego nałóg zburzył wspólne plany, stabilizację finansową... Jak ktoś wyżej zauważył - ludzie kredyty biorą, żeby wspólnie realizować potrzeby małżeństwa, marzenia. Tymczasem tutaj żona, nie dość, że na krótszy lub dłuższy czas żona miśka musi zrezygnować z wszelkich planów związanych z finansami, to jeszcze musi płacić za głupotę męża z zarobionych przez siebie pieniędzy. i pozostaje męcząca niepewność - czy to naprawdę już zamknięty rozdział i nie wróci? Brak poczucia bezpieczeństwa, brak perspektyw, brak zaufania - wg mnie to są te "nielogiczne wymówki", których ciężaru żona miśka nie zniosła. To, że dała mu szansę po incydencie z zadłużeniem dowodzi, że go kochała, że chciała ratować to małżeństwo. Ale rzeczywistość ją przerosła. W pewnym momencie uświadomiła sobie, że ma do uniesienia zbyt duży ciężar. To wystarczający powód, żeby zabić miłość.

"Czy brałaś ślub ze mną, czy z kredytami" - odpowiedź na to pytanie jest prosta. Brała ślub z Tobą, z facetem, z którym wiązała plany i nadzieje, który dawał jej poczucie bezpieczeństwa, otwierał perspektywy świetlanej przyszłości. I nagle okazuje się, że to wszystko prysło jak bańka mydlana, kiedy zamiast świetlanej przyszłości dowiedziała się o latach spłacania 1,5 miesięcznej rozrywki męża. W tamtej chwili Twój wizerunek odpowiedzialnego mężczyzny nieodwracalnie zniknął. Próbowała ten wizerunek odnaleźć ponownie - widocznie się nie udało.

Jedyne, co możesz teraz zrobić to utrzymywać z nią kontakt, nie narzucać się, nie płaszczyć. Udowodnij jej, że można Ci ufać, że tamto było incydentem, który nie wróci. Musisz być cierpliwy - odzyskanie czyjegoś zaufania może trwać bardzo długo i nikt nie da Ci gwarancji, że przyniesie pożądany skutek.

Ograniczanie kontaktów z dzieckiem to faktycznie świństwo. Ale w tym przypadku ona może to robić bez złych intencji, kierując się źle pojętym dobrem dziecka. Wie, że w przypadku kiedy nie będą razem (a to przecież postanowiła już), dziecko nie będzie miało stałego kontaktu z ojcem i chce je z taką sytuacją oswoić. Nawet wydaje się to dość logiczne. Dziecko powinno mieć kontakt z ojcem, ale np przebywanie dzień z matką, dzień z ojcem wcale dla dziecka dobre nie jest.

Inną sprawą jest to, że kobiety często ograniczają ojcu kontakt z dzieckiem po to, żeby się na nim odegrać za prawdziwe lub wyimaginowane krzywdy. I to już bezdyskusyjnie jest świństwo.

.

nie wiem juz nic

Cześć. W pierwszym moim poście sugerowałem byś spojrzał na sprawę szerzej i wybadał czy ktoś sie nie kręci wokół Twojej Pani. Ty dopiero teraz napisałeś o tym, że zachowywała się nie tak na weselach jak powinna. Od początku sprawa zaszłych kredytó wygląda jak wymówka. Co do rodziców - nie bądź dziecinny - samo wtącanie się jest niepoważne z ich strony i absolutnie naganne. Obojętnie czy mieli racje czy nie mieli racje. Powinieneś reagować jak mężczyzna, a Ty co robiłeś? Dzieliłeś to na zasadne i niezasadne. Rodzice jeśli są mądrzy rozmawiają z dziećmi (synową też) o rzeczach na które mają inne spojrzenie - i tylko wyłącznie. Jeżeli tobie nie przeszkadzało, że się wtrącają, no wybacz ale ona miała całkowite prawo by się wkurzać, a wcale się jej bym nie dziwił gdyby miała przy okazji żal do Ciebie o to że nie zachowałeś się w tej sytuacji jak mąż, tylko jak mamisynek. I nie bądź naiwny, gdy słyszysz, że ona nie chce rozwodu. Poczytaj trochę o rozwodach to zakumasz o co może jej biegać. Myślisz ,że jak wyprowadziła się z domu pare tygodni wstecz, to przy waszj sytuacji, gdy macie dziecko po wnieseiniu o rozwód dostaniecie to szybciej? Nie. Właśnie długi czas rozłąki, mozliwe że z jej strony sugerowanie, że jej nie odwiedzałeś, że miałeś mały kontakt z dzieckiem ( i nie ważne z jakich powodów) będzie grało na jaj korzyść, posiedzi u mamusi i tatusia, do których Ty masz awersje, przez parenaście miesięcy i sprawę w sądzie załatwi znacznie szybciej niżby teraz się udało. Nei rozumiem czemu Ty tego nie widzisz. Zobacz jaką ona ma w tym determinacje, wyprowadziła się do rodziców, od których się odżegnała, za te rzeczy, które wycierpiała. Dziwisz się też, że teściowa zrelacjonowała Waszą rozmowę córce. A ja się dziwię , że Ty się dziwisz. Tym bardziej jeżeli założyliście, że nie pójdzie ona w eter, czy Ty odrobinę chociaż wiesz jak postępują kobiety. No skoro poprosiłeś teściową by nie przekazywała córce rozmowy to jestem przekonany ,że conieco napsioczyłeś jej o córeczce. Bądźmy szczerzy, ta rozmowa została wykorzystana przeciw Tobie. Kolejnym argumentem na ich korzyśc może być to że oni, w przeciwieństwie do Twoich rodziców, może nawet skłóceni, ale nie wtrącali się w jej życie. To, że niezaakcepowali jej sposób życia, wcale nie przeszkadza im przygarnąć jej , gdy właśnie zrezygnowała z tego co im się nie podobało. Piszesz, że ona nie miała do kogo wracać, nie miała by gdyby oni nie zyli, ale oni są. Chyba rzeczywiście jest Ci potrzebne spojżenie osób z zewnątrz. Podpisz teraz tylko oświadczenie o tych długach, o tym że żadnych nie pzenosisz na nią i zobzczysz jak sprawa się szybko potoczy i jak szybko usłyszysz że ona chce rozwodu. Wiesz la mnie zastanawia jeszcze jedna sprawa. Dlaczego Ty nie porozmaiwasz z teściem. Przeciż to ewidentnie on kieruje całą sprawą.
Z drugiej strony jak według Ciebie ma się zachowywać laska , mężatka która idzie pośpiewać na wesele. Jesteś w stanie ot tak wypisać ramy prawidłwoego zachowania, - dopuszczalnego prawidłowego zachowania. Jeśli rzuca się facetom w oczy, chciała by się trochę zabawić, to wesele jest doś odpowiednim miejscem przyznasz, prawda? I to wcale nie znaczy że się potem z gośćmi umaiwała, to by było mało profesjonalne raczej i zespół z którym pracowała, raz dwa by sobie z nią dał spokój.

a ile zostalo tego kredytu?? ile czasu bedziecie go splacac??

Misiek odchudzasz nie tylko siebie, ale też to forum ze swoich postów. Trudno przez to pisać do Ciebie, bo trzeba sobie przypomninać wszystkie elementy układanki, o których pisałeś, by do nich się odnieść, patrząc przez pryzmat nowych wydarzeń. Nie zdziw sie, jak ten temat umrze po tym jak będziesz kasował post po poście. Nowi ludzie, nie będą chcieli się wypowiadać, a jeśli nawet to będą się dopytywać o rzeczy o kótrych juz pisałeś, bo nie będą znali sprawy. Ci co się wypowiadali, czytają inne wątki i nie skupiają się wyłąćznie na Tobie, i nie będą pamiętali tego co pisałeś słowo w słowo. A bazując jedynie na swojej pamięci, nie chcąc niczego przekręcić , też nic Ci nowego nie napiszą.
Stałeś się katem nie tylko swojego związku, ale i tego tematu.
Sory za szczerość - nie umiesz myśleć o przyszłości, o  konsekwencjach swojego postępowania. Ta sprawa pieniędzy, grania, rozpadu małżeństwa, niczego Cię nie nauczyła. bye.

Witam!!!!
Generalnie moim zdaniem, niezależnie od tego jak człowiek się w długi zapakował powiniem skorzystać z prawnika. Ale to są gady krwoożercze i tak na prawdę dużo nie pomogą. MNiałam długi po mężu, który był psychiczny i załadował się w dość dobrą sumę ponad 150000PLN. Radca prawny na dzień dobry powiedział, że choćby wygrał sprwę, że mąż był niepoczytalny w chwili podjęcia gotówki, to i tak musimy oddać kasę. I tak samo powiedziała sądzina podczas sprawy. Wyszłam zrezygnowana, bo przecież długi trzeba oddawać. Trafiłam z polecenia do pana Piotra , prawnika z Towarzystwa Promocji Kultury Prawnej i Obrony Praw Obywatelskich w Bydgoszczy. Pomógł mi. Wystosował pozew o uchyleniu się przeze mnie od oknieczności spłaty bezpodstawnego wzbogacenia i bank przegrał z hukiem wielkim. Nawet odwołania nie składali. Za poradę prawną nie zapłaciłam nic, jedynie za koszta pełnomocnictwa 250 zł i to w całym postępowaniu. Podam Wam nr tel tego gościa choć mi chyba nie wolno bo to prywatny i chyba do żony. Ale spoko, to są bardzo w porządku ludzie więc korzystajcie, a jego żona to dobry psycholog...  530695025, I Macie w razie czego do użytku. Polecam.