Starszy chłopak - problem

jego wiek i dziecko to nie przeszkoda zapewniam Cię jeżeli chodzi o milośc, lecz uważaj facet w  tym wieku ma większe wymagania do kobiety zwłaszcza jeśli sparzył sie na poprzednim związku wiem coś na ten temat spotykałam sie z  31 latkiem  bylo zajebiście ale jak zaczol mnie porownywac do poprzedneij aaz w koncu powiedzial z ejestem jak ona zabolało  a tylko dlatego że byłam rozsadna i i chciałam żeby wszystko roziwjało się wolniej niz on chciał... jak ci na nim zalezy to dbaj o te uczucie ale uważaj bo jak mówi doświadczony facet z przeszłością jest trudny...

Mój mąż ma 20 lat więcej ode mnie i dziecko z nieformalnego związku (oczywiście urodziło się zanim się poznaliśmy). Nie jest to żaden problem. Poczytaj sobie moje posty w różnych wątkach, a przekonasz się jakim skarbem jest starszy partner.
Osobiście uważam, że jeśli sama czujesz juz teraz że różnica wieku stanowi problem(choć nie napisałaś dlaczego, czy jesteście różni mentalnie, czy macie inne potrzeby, rozbieżne pomysły na życie?) to raczej nie wróży to nic dobrego. Widocznie nie jesteś zbyt zdeterminowana w swojej miłości, nie czujesz się przy swoim chłopaku szczęsliwa, przede wszystkim nie kochasz go jakoś szczególnie mocno, skoro nie wiesz czy masz z nim być. Nie jesteś tak zaangażowana jak on, a to nie rokuje dobrze.
W czym przeszkadza Ci jego dziecko? Bo ja pokochałam dziecko mojego ukochanego, mimo że inna kobieta jest jego matką. Jaką przeszkodę dla Waszej miłości stanowi jego dziecko?
Chłopak jest pewnie dojrzały, mysli odpowiedzialnie, poważnie, życiowo. KOcha Cię, więc naturalną koleją rzeczy jest to, że chce z Tobą być, ułożyć sobie z Tobą życie. Skoro przyszłość wiąże z Tobą to tylko chwała mu za to. Przecież jak ludzie się kochają,planują wspólne życie, snują plany, mają wspólne cele. Wolałabys mieć świadomość, że on spotyka się z Tobą, bo jest fajnie, ale nie wiąże z Tobą żadnch planów i nadziei? Nie sądze. Byłoby Ci wtedy przykro, że nie traktuje Cię poważnie, że bawi się Tobą i w każdej chwili może zostawić, porzucić.
Pytasz czy masz z nim być, czy ma to sens, boisz się ze go zranisz gdy go zostawisz. A siebie nie zranisz? Nie kochasz go? Możesz odejść i nie cierpiec? Nikt za Ciebie nie podejmie decyzji, ale pytając czy bycie z nim ma sens świadczy o tym, że chyba jednak nie ma sensu. Masz inne priorytety, chcesz chodzić z chłopakiem dla zabawy, żeby było fajnie, z potrzeby bliskości, z potrzeby bycia kochaną, posiadania kogoś do przytulenia itp,ale nie chcesz składać zadnych poważnych deklaracji. Jesteś jeszcze bardzo młoda, masz prawo się wyszumieć, bawić się, ale za parę lat będziesz marzyć o kimś takim, wspominając tylko z rozżewnieniem jak było cudownie mieś kogoś takiego u swego boku. Oczywiscie nie możesz też byc z nim na siłe, robić coś wbrew sobie, coś do czego Twoja psychika i Twoja biologia jeszcze nie dojrzała. Nie jesteś chyba gotowa na poważny związek, ale nie musisz być, masz do tego prawo. Jesteś młoda i nie musisz juz teraz wybierać sobie męża.
Powodzenia

Tak właśnie dużo czytam o tej różnicy wieku na forum i nadal nie wiem... Poznalam chlopaka 10 lat starszego - niby nie jest duzo. Ale nigdy nie interesowali mnie starsi, roznica 2-3 lat to najwiecej jak do tej pory (chodzi mi o randki itd, nie o zwiazki), ale teraz kiedy go poznałam nagle wiek przestał dla mnie istnieć... Nie mam pojecia, czy w ogole pchac sie w to dalej, czy zawrocic...