Jak na nowo poderwać żonę po 23 latach ? - Netkobiety.pl

Mamy po 40 lat, więc tematy takie jak menopauza/andropauza czy kryzys wieku średniego coraz częściej pojawiają się w moich myślach.

Witam

Nie będę ukrywać, że przez ostatnie miesiące, a może i lata, zaniedbywałem swoje życie rodzinne, a przede wszystkim relację z żoną. W tym roku skończę 40 lat, moja żona również. Jesteśmy razem 23 lata – zaczęliśmy ze sobą chodzić jako nastolatkowie, więc spędziliśmy ze sobą ponad połowę życia. To niesamowite osiągnięcie, ale kiedy patrzę na nasze małżeństwo z perspektywy czasu, widzę, jak bardzo się zmieniło – i niestety nie zawsze na lepsze.

W ostatnich latach nasze relacje zaczęły się ochładzać, a ja muszę przyznać, że w dużej mierze sam się do tego przyczyniłem. Kiedy moja żona próbowała wzniecić na nowo iskrę w naszym związku, często ją ignorowałem. Relaksowałem się grając w gry, wychodziłem z domu pod pretekstem „odpoczynku” lub po prostu byłem zbyt zmęczony, by jej poświęcić uwagę. Tymczasem ona, mimo swoich prób, stopniowo zaczęła się ode mnie oddalać. Teraz mam wrażenie, że jest bardziej chłodna i zdystansowana – jakby straciła wiarę, że coś między nami można naprawić.

Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej przez zmiany, które zachodzą w naszych organizmach. Mamy po 40 lat, więc tematy takie jak menopauza/andropauza czy kryzys wieku średniego coraz częściej pojawiają się w moich myślach. Wiem, że moja żona powoli wchodzi w okres przedmenopauzalny, co oznacza nie tylko fizyczne, ale też emocjonalne zmiany w jej życiu. Tymczasem ja sam zauważam u siebie pewne oznaki andropauzy – mniejszą energię, większe zmęczenie i, niestety, spadek libido. Wydaje mi się, że to właśnie one w dużej mierze przyczyniły się do mojego wcześniejszego wycofania z naszej relacji intymnej.

Jednak teraz, kiedy nasze córki mają już 17 lat i są niemal dorosłe, mam wreszcie więcej czasu, by skupić się na żonie i naszym małżeństwie. Dzieci nie pochłaniają już tyle energii i uwagi co kiedyś, więc mogę w pełni poświęcić się naszej relacji. Problem w tym, że czuję, jakbyśmy oboje byli na zupełnie innych etapach. Kiedyś to ona miała większe potrzeby seksualne, podczas gdy ja byłem zmęczony i znużony. Teraz z kolei mam wrażenie, że przez moje wcześniejsze zaniedbania żona stała się bardziej zdystansowana – jakby przestała wierzyć, że jeszcze coś między nami może się zmienić.

Chcę to wszystko naprawić. Chcę znów ją „poderwać” i pokazać, że nadal jest dla mnie najważniejsza. Wiem, że nasze ciała i umysły się zmieniają, ale czy to musi oznaczać koniec bliskości? Czy da się na nowo rozpalić ogień w związku, mimo tych wszystkich fizycznych i emocjonalnych barier?

Może ktoś z Was był w podobnej sytuacji? Jak odbudować relację, gdy partnerka poczuła się odtrącona? Jak poradzić sobie z wyzwaniami menopauzy i andropauzy, by nie pozwolić, by nas zdominowały?

Legat w swojej szklanej kuli widzi gacha, albo samą obawę o tegoż. Czyżby kolega sie przebudził, bo cos się dzieje u zonki?

Lipka14 napisał/a:

Witam

Nie będę ukrywać, że przez ostatnie miesiące, a może i lata, zaniedbywałem swoje życie rodzinne, a przede wszystkim relację z żoną. W tym roku skończę 40 lat, moja żona również. Jesteśmy razem 23 lata – zaczęliśmy ze sobą chodzić jako nastolatkowie, więc spędziliśmy ze sobą ponad połowę życia. To niesamowite osiągnięcie, ale kiedy patrzę na nasze małżeństwo z perspektywy czasu, widzę, jak bardzo się zmieniło – i niestety nie zawsze na lepsze.

W ostatnich latach nasze relacje zaczęły się ochładzać, a ja muszę przyznać, że w dużej mierze sam się do tego przyczyniłem. Kiedy moja żona próbowała wzniecić na nowo iskrę w naszym związku, często ją ignorowałem. Relaksowałem się grając w gry, wychodziłem z domu pod pretekstem „odpoczynku” lub po prostu byłem zbyt zmęczony, by jej poświęcić uwagę. Tymczasem ona, mimo swoich prób, stopniowo zaczęła się ode mnie oddalać. Teraz mam wrażenie, że jest bardziej chłodna i zdystansowana – jakby straciła wiarę, że coś między nami można naprawić.

Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej przez zmiany, które zachodzą w naszych organizmach. Mamy po 40 lat, więc tematy takie jak menopauza/andropauza czy kryzys wieku średniego coraz częściej pojawiają się w moich myślach. Wiem, że moja żona powoli wchodzi w okres przedmenopauzalny, co oznacza nie tylko fizyczne, ale też emocjonalne zmiany w jej życiu. Tymczasem ja sam zauważam u siebie pewne oznaki andropauzy – mniejszą energię, większe zmęczenie i, niestety, spadek libido. Wydaje mi się, że to właśnie one w dużej mierze przyczyniły się do mojego wcześniejszego wycofania z naszej relacji intymnej.

Jednak teraz, kiedy nasze córki mają już 17 lat i są niemal dorosłe, mam wreszcie więcej czasu, by skupić się na żonie i naszym małżeństwie. Dzieci nie pochłaniają już tyle energii i uwagi co kiedyś, więc mogę w pełni poświęcić się naszej relacji. Problem w tym, że czuję, jakbyśmy oboje byli na zupełnie innych etapach. Kiedyś to ona miała większe potrzeby seksualne, podczas gdy ja byłem zmęczony i znużony. Teraz z kolei mam wrażenie, że przez moje wcześniejsze zaniedbania żona stała się bardziej zdystansowana – jakby przestała wierzyć, że jeszcze coś między nami może się zmienić.

Chcę to wszystko naprawić. Chcę znów ją „poderwać” i pokazać, że nadal jest dla mnie najważniejsza. Wiem, że nasze ciała i umysły się zmieniają, ale czy to musi oznaczać koniec bliskości? Czy da się na nowo rozpalić ogień w związku, mimo tych wszystkich fizycznych i emocjonalnych barier?

Może ktoś z Was był w podobnej sytuacji? Jak odbudować relację, gdy partnerka poczuła się odtrącona? Jak poradzić sobie z wyzwaniami menopauzy i andropauzy, by nie pozwolić, by nas zdominowały?

Jakoś dociągnąłeś do swojej andropauzy i teraz chciałbyś sobie uwić "andropaustyczne" gniazdko na starość, choć wcześniej olewałeś żonę z jej potrzebami ciepłym moczem.

Facet, twoja żona ma tylko 40 lat, pewnie nie myśli o menopauzie a jedynym jej marzeniem jest pozbycie się ciebie z jej życia, dość jej już napsułeś krwi.

Chcesz ją poderwać? Nie rozśmieszaj mnie. Która kobieta da się poderwać staremu ramolowi, z andropauzą, którego już nawet stare kochanki nie chcą? Ty się modl gościu, żeby żona do cna nie otrzeżwiała i o rozwód nie wystąpiła, bo ja np. tak bym zrobiła, natychmiast.

Lipka14 napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Jakoś dociągnąłeś do swojej andropauzy i teraz chciałbyś sobie uwić "andropaustyczne" gniazdko na starość, choć wcześniej olewałeś żonę z jej potrzebami ciepłym moczem.

Facet, twoja żona ma tylko 40 lat, pewnie nie myśli o menopauzie a jedynym jej marzeniem jest pozbycie się ciebie z jej życia, dość jej już napsułeś krwi.

Chcesz ją poderwać? Nie rozśmieszaj mnie. Która kobieta da się poderwać staremu ramolowi, z andropauzą, którego już nawet stare kochanki nie chcą? Ty się modl gościu, żeby żona do cna nie otrzeżwiała i o rozwód nie wystąpiła, bo ja np. tak bym zrobiła, natychmiast.

Nie pomyliłaś wątków na które odpowiadasz ? Po pierwsze rozwód to zbyt radykalny krok który w naszym przypadku jest bezpodstawny, bo żeby wystąpił rozwód to musi dojść do trwałego zerwania pożycia małżeńskiego, u nas czegoś takiego nigdy nie było, oczywiście były kryzysy, ale żeby mówić o zakończeniu pożycia to trochę tak jakbyś powiedziała że musisz samochód zezłomować, bo żarówka się w nim spaliła. Po drugie ja nie rozumiem co ty się czepiasz tej menopauzy ? Jest to okres który dotyczy prędzej czy później każdą kobietę. Czy to moja wina że mojej żonie bliżej do tego niż dalej ? Czy to moja wina że w tym wieku pożycie seksualne zaczyna NATURALNIE zanikać ?

Zanika to tobie mózg.

I to też nie jest wina twojej żony.

Lipka14 napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Zanika to tobie mózg.

I to też nie jest wina twojej żony.

No cóż, jak każdej hejterce mogę ci jedynie życzyć żebyś spadała na drzewo.

No cóż... spadanie na drzewo na pewno jest przyjemniejsze niż dzielenie życia z tobą. Wspólczuję twojej żonie i mam nadzieję, że jednak się z tobą rozwiedzie

Przykro mi, ale wasze problemy nie wynikają z wieku, bo i starsi o 20 lat ludzie mają udane życie w tej sferze, zapewniam.Cie, ale z Twojego znudzenia żoną.
Teraz Ona się odsunęła a Ciebje strach obleciał, że się całkiem wszystko rozjedzie.
Może powinniście zmienić coś w waszym nudnym życiu, by się coś na nowo obudziło.
Na przykład zmianę mieszkania, domu, nowe wyzwania, jakąś wspólna aktywność.
A swoją drogą badania lekarskie