jak uwierzyć w siebie????

Hm.. myszaa nie zalamuj się. Wiem,że latwo powiedzieć, ja tez tak mam, ze wszystko mi się w sobie nie podoba. Ale nic z tym nie zrobisz.. Musisz byc pewniejsza sobie...ale jak to zrobic? Pomysl co masz dobrego w sobie, a na pewno wiele rzeczy masz... Na pewno! Nie wierze,że nie. Oczy, usta, figurę... cokolwiek!

Zszokowało mnie ze kochasz się w bluzce. Wiem dlaczego.
Ale skoro chłopak zapewnia Cię o tym ze się mu podobasz - uwierz i przełam się. Noś ładną bieliznę, ubieraj się kobieco i nie mysl czego nie masz acha i możesz chodzic na siłownię wyrobisz sobie ciałko.

nie kocham sie w bluzce ale nie pozwalam od razu ściągać...wstydzę się! Wczesniej tego aż tak nie było,ale teraz...dlugo musi probować mnie do końca rozebrać,żebym się poddala a przeciez sypiamy ze sobą już bardzo długo...
Ostatnio wszyscy wydają sie lepsi, bardziej atrakcyjni a jak z  takim poczuciem,ze jestem  marna i beznadziejna
Nie wiem co zrobić,zeby to zmienić:((

on juz sam jest bezsilny...wczoraj o tym rozmawialismy,że ma dość tego ,ze nie wierze w siebie itd
że jest ze mnaa nie z jakąś laską z kształtami..próbuje na wszystkie sposoby mi pomóc ale do mnie nie moze dotrzeć nic...Musze w sobie wypracować myśl,że jestem wartościowa,ładna itd Dla chłopaka chce to zrobić i dla siebie oczywiście tez bo te złe mysli o sobie samej mnie za chwile zniszczą:( Tylko jak to wypracować skoro zwykle powtarzanie sobie...nie pomaga bo zwyczajnie nie wierze!!!!!

nie rozumiesz- Tu nie chodzi o chłopaka tylko o mnie- Ja nie wierze w siebie zupełnie!!!! Trudno uwierzyć komukolwiek,jak sie samemu nie wierzy.

ja się cieszę,że mój chłopak ze mną jest i mnie akceptuje ale ja nie akceptuje siebie!!nie wierze w mile słowa,a żarty mnie rozbijają...nie wierze w siebie poprostu:(

Mi sie cos zdaje, ze tu by sie uklonil psycholog.

Poczucia wlasnej wartosci nie da sie zbudowac na czyichs zapewnieniach, ze mu sie podobasz. Takie chwilowe, prowizoryczne - tak. Ale to trwa moment, a potem znika szybciej niz sie pojawilo. Prawdziwe - jesli nie wynioslo sie go z domu - trzeba budowac od podstaw, a na to potrzeba strasznie duzo czasu i silnej woli. Rozjerzyj sie w swojej okolicy, czy nie masz jakiejs poradni psychologicznej, do ktorej mogabys pojsc... To ci na pewno bardzo pomoze.

myszaa
Jeszcze w życiu nie spotkałem kobiety,która by się sobie podobała.Więc nie Jesteś odosobniona.Oczywiście problem jest Twojej główce.Totalny kompleks.Czy sadzisz,że te  inne nie mają kompleksów na innym punkcie swojego ciała,tyle że się godzą z tym i żyją normalnie.Natura nas stworzyła takimi jakimi jesteśmy.Nie wiem jak wyglądasz ale pomyśl sobie (proszę mi wybaczyć porównanie)ale co mają powiedzieć ludzie upośledzeni fizycznie,co ma powiedzieć kobieta po mastektomii.Jak się czujesz jak idziesz do lekarza,ma Cię zbadać przez stanik.A co ma powiedzieć kobieta co ma tylko prawie same sutki?Oczywiście mają kompleksy,a spotkałem nie tylko zawodowo tyle piersi,że coś na ten temat mogę powiedzieć.Wiesz współczuję temu Twojemu chłopakowi ale i Tobie,bo nie zaznajesz prawdziwej ekstazy,w łóżku,bo zamiast przeżywać przyjemności to myślisz w tym czasie o piersiach.Musisz przełamać tą obawę,Jesteś jak jesteś i tego nie zmienisz i tak masz się sobie podobać.Do kiedy nie poczujesz się dobrze we własnym ciele,nic z tego nie będzie.Przydała by się pomoc psychoterapeuty.Ja na twoim miejscu aby pominąć opory a i też dowartościować się przy zabawie z chłopakiem zdjęła biustonosz(może być na początek przy zgaszonym światełku)a przekonasz się co się będzie działo,chłopak oszaleje ze szczęścia.A Ty nie patrz na siebie oczami innych i co mogą myśleć o tobie,myśl tylko że Jesteś atrakcyjna i pożądana.

'carboczar' ja nie kocham się w biustonoszu bo to nie możliwe przy facecie, chyba każdy to wie- jemu się podobają i koniec,ściągam ale zanim to zrobię długo marudzę,że lepiej nie bo nic tam nie ma itd.Wtedy nie jestem pewna już siebie ani wyglądu..a on,jemu się podobam póki co!Drażni mnie tylko,że jestem szczupła,drobna tzn. nie widzę siebie jako grubszej, mając 22 lata ja musze dowod pokazać żeby mi ktoś papierosy sprzedał czy coś...Mój chłopak jest starszy o 9 lat ode mnie- nie ma to dla nas znaczenia bo to tylko 9 lat,tyle,że czasem przy w obecności dziewczyn(znajomych, czy obcych gdzies w knajpie czy coś) nie czuje się jak jego kobieta tylko dziewczynka przy nim- Nie wiem czy ktoś rozumie o co mi chodzi...boje się,że wolałby mieć kobietę a nie....
Jest zmęczony tym,że nie wierze w siebie, denerwuje się wszystkim- bo to nie chodzi tylko o wygląd ale wszystko po trochu,nawet z nim mimo,że go kocham a on jak twierdzi kocha mnie to nie wierze w to, nawet w głupich żartach ja zaraz szukam drugiego dna...nie ufam do końca bo boję si,że mnie oszuka..Nie umiem teraz spokojnie bez stresu i męczących myśli oddychać, śmiać się...wyluzować:(

Ja wiem,że kobiety z reguły mają kompleksy na punkcie swojego wyglądu ale ja już z tym wszystkim nie daje sobie rady..Chłopak mnie męczy 'myśl pozytywnie' itp szuka nawet linków z artykułami o związkach i niepewnych siebie kobietach- bo taki stan psuje związek coraz bardziej...jest dużo kłótni niepotrzebnych bo on coś powie, zażartuje a ja juz niewiadomo co wymyslam noi jestem zazdrosna o jakieś koleżanki czy coś...chociaż wiem,że gdyby chcial inną to by z nią byl nie ze mną...Wiem bardzo dobrze ile cierpliwości musi mieć będąc ze mną- jestem trudna i nie mogę uwierzyć,że taka osoba jak ja może czuć sie dobrze taka jaka jest i do tego,że, może być kochana...