John Irving - polecacie czy odradzacie?

Teraz będzie wychodziła nowa powieść "W jednej osobie"

Jak najbardziej polecam:) czytalam " Swiat wedlug Garpa" i Jednoroczna wdowe"- to literatura naprawde na poziomie. Jesli szukasz dobrej rozrywki i chwili refleksji, to ten pisarz jest dla Ciebie:)

Nie wiem co masz na myśli pisząc "miła sceneria" - ja jeszcze nie doszłam do połowy i już jestem w głębokim szoku. Nie chodzi o to, że ksiażka bulwersuje, nie mnie, cieszę się, ze ktoś odważył się tak intymnie napisać o nazwijmy to rzadszym rodzaju seksualności. Biseksualizm -szczególnie wśród mężczyzn jest kojarzony albo jako: 2 gorace laski i ON, albo 2 niewyżytych zboczeńców i kobieta z naciskiem na - zboczeńców... Takie są moje odczucia. Jezeli Ameryka lat 50-tych była rygorystyczna, to mam wrażenie, że jesteśmy 60 lat do tyłu

luc- właśnie do napisania "w jednej osobie" musiał dojrzeć. Jakbyśmy żyli w innym świecie, to pewnie odważyłby się wcześniej napisać taką książkę. I jednak Bill z książki przeżywa swoją biseksualność kilkadziesiąt lat temu, wiec  z dzisiejszej perspektywy to jest ciekawe. A w Polsce to może i trochę aktualne:)

Nie zgodze sie z Toba Luc. Jestem co prawda dopiero w polowie " W jednej osobie" ale nie zauwazylam tam jakis erotomanskich tresci. Wrecz odwrotnie, jestem zaskoczona  z jakim wyczuciem Irving przedstawia sytuacje intymne. Poza tym ja odnalazlam tam mnostwo glebszych przemyslen, ciekawej tresci. Jestem zaskoczona Twoja wypowiedzia, to tak jakbysmy czytaly dwie rozne ksiazki...

Jeżeli ktoś przez erotomanię uważa "momenty" i to ze szczegółami - to mówimy innym językiem.

To dotyczy także kilku wcześniejszych postów.

Luc, to co ty uwazasz za "erotomanskie"? samo pisanie o seksie, bo nie rozumiem...:(

Luc, nie uraziles mnie, sprawdzilam i zobacz co znalazlam:)
Erotomania ? rzadka przypadłość, w której osoba chora posiada urojone przekonania, że inna osoba, zwykle o wyższym statusie społecznym, jest w niej zakochana. Erotomania zwana jest także syndromem de Clerambaulta (francuski psychiatra Gaëtan Gatian de Clérambault opisał ją w 1921 roku w pracy Les Psychoses Passionelles).

Konsekwencjami tego przekonania są działania chorego, polegające na śledzeniu rzekomo zakochanej w nim osoby, nagabywanie jej, działanie na szkodę jej rodziny w przekonaniu, że ta ostatnia stoi na przeszkodzie ku okazywaniu domniemanego uczucia. Choroba ta często prowadzi do konfliktów z prawem osób na nią cierpiących (zob. m.in. Zona & al. 1993). Berrios i Kennedy (2002) utrzymują, że choroba ta jest społeczną konstrukcją i że nie da się jej prawdopodobnie zlokalizować w mózgu pacjenta i leczyć biologicznie oraz że nie doczeka się ona ostatecznej naukowej definicji.

Termin erotomania używany jest potocznie głownie dla określenia nadmiernego zainteresowania się seksualnością i dążenia spełnienia seksualnego (
i bardzo Cie przepraszam, ale nie odnalazlam tego u Irvinga:)

A to ciekawe.

serducho słuszna uwaga. Książka o życiu z powszechnie uważana za odmienną, orientacją seksualną nie może być o szydełkowaniu

Entropia masz racje. To naprawde dobra ksiazka o rewolucji seksualnej i mentalnosci czlowieka jaka sie dokonala w Stanach na przestrzeni lat.  Jesli masz jeszcze ochote na Irvinga to polecam " Swiat wedlug Garpa":)

Mam!