Po co kobietom i mężczyznom związki, małżeństwa?

Wszystko ma swoje plusy i minusy.
Można zadać pytanie, po co żyjemy...
Dlatego trzeba żyć w zgodzie z naturą i w zgodzie ze sobą, każdy ma inne priorytety.

Zawsze jest coś za coś...

Przecież nie żyjemy zgodnie z naturą. Żyjemy w określonym porządku społecznym i jego podstawą jest między innymi małżeństwo.

Co prawda to prawda

"Więc niby to dotyczy innego podejścia ale właśnie chodzi o to, że ludzie coraz częściej nie chcą się przystosowywać do drugiego człowieka."
Jak ktoś sobie ceni bardziej swoje cele i nie chce poświęceń dla drugiego człowieka to faktycznie lepiej aby był sam. Gdy jest się młodym i się ma grono znajomych to faktycznie może się wydać że taka druga osoba za wiele nie wniesie, zwłaszcza gdy się nie ma na to czasu. Być może kiedyś znudzą Ci się te treningi albo ten cały samorozwój i stwierdzisz że milej będzie mieć do kogo się odezwać gdy wrócisz do domu. Innym powodem tradycyjnie skłaniającym do związku jest chęć posiadania potomstwa, we dwoje po prostu łatwiej wychować człowieka.

Z czasem zrozumiesz że więcej frajdy sprawia jak ugotujesz coś dla kogoś innego. Jak trenujesz to pewnie dbasz o zdrowie a nie bycie samotnym jest dużo bardziej dla zdrowia korzystne zwłaszcza dla facetów. Problem, że trzeba dobrze wybrać odpowiednią partnerkę taką, która będzie sprawiać, że twe życie będzie po prostu lepsze.

A co jeszcze takiego? Natura to rosliny,zwierzeta-przyroda wlasnie

Autor jak się zakocha, to takie rozkminy znikną...

Właśnie o to mi chodzi, że ja nie jestem w związku ale nie czuję się samotny. Mam koleżanki (głównie koleżanki) i się z nimi spotykam. Póki co, na Tinderze w miarę liczby się zgadzają, to też zawsze łatwo mogę kogoś zastąpić kimś nowym. Wiadomo, wiecznie tak nie będzie.
Wiem, że samotność jest bardzo niezdrowa, ciężko w sumie uwierzyć w te porównania do paczki papierosów ale może ludzie skrajnie samotni tak to znoszą… Ja mam też dużo rodzeństwa i spoko kontakt z nimi, więc oni mi zapełniają też tą lukę.
Swoją drogą to jest ciekawy temat - rodzeństwo. Moje ex - były jedynaczkami i w sumie chyba je też bardziej ciągnęło do związków. Brak związku dla nich = brak bliskich osób i samotność. Dla mnie nie do końca. Oczywiście też każdy w końcu będzie miał swoje życie ale póki co, to jesteśmy w podobnym wieku i jeszcze jesteśmy mocno związani.

A co jest fajnego w posiadaniu potomstwa?
Przecież małe dzieci są niczym zwierzęta. Na początku bardzo głupie, niczym szczeniaczek, a nawet głupsze, bo małe zwierzęta są w stanie przeżyć same. No i trzeba się z nimi bawić w takie prymitywne zabawy, co w tym fajnego? To się robi z nudów, gdy się ludziom nudzi w życiu, czegoś brakuje? Czy może jednak ma się taką potrzebę?

Wszystkie istoty żywe, o ile działają normalnie i nie są uszkodzone w jakiś sposób, w korzystnych dla siebie warunkach chcą się rozmnażać. Chęć i zdolność do posiadania potomstwa jest jednym z warunków definicji życia. Ten instynkt prędzej czy później w końcu się załącza.

Człowiek jest istotą społeczną. Łączymy się w pary i społeczności. Często w ramach większych grup społecznych tworzymy mniejsze subkultury. Poczucie przynależności do grupy daje ludziom siłę. Motywuje do większych starań, daje poczucie bezpieczeństwa i poczucie sensu ich istnienia.

Podobnie do autora myślałem będąc nastolatkiem. Po co to komu coś takiego jak związek, skoro wszystko co chcę, to i tak dostaję? I to było fajne, ale do pewnego momentu. Po prostu przychodzi taka chwila w życiu, że człowiek chce czegoś więcej niż zmieniających się twarzy. Chce się stabilizacji, poczucia bezpieczeństwa i uzupełnienia własnych ograniczeń. Pieniądze i zabawki dają frajdę, ale powierzchowną, kiedy tych radości nie ma z kim dzielić. I to nie jest tak, że byłem kiedykolwiek samotny. Bo lubię własne towarzystwo i nigdy się nie nudzę.

W obowiązkach rodzinnych nie widzę poświęcenia, bo stanowią one dla mnie radość. Fajny jest wschód słońca obserwowany z kokpitu jachtu, jak sobie siedzisz z kubkiem gorącej herbaty, ale jeszcze fajniej to jest jak w drugiej ręce spoczywa dłoń ukochanej osoby. To naprawdę ujmujące, kiedy notorycznie wyskakujesz z takim samym komentarzem co żona przy tych samych scenach filmu. Takie drobne sprawy sprawiają, ze człowiek się uśmiecha. Ale nie na twarzy, a w sercu. I to daje siłę mierzyć się z przeciwnościami losu. Bo jak jest się młodym, to często się człowiekowi wydaje, że świat stoi przed nim otworem. Tylko z czasem staje się oczywiste co to za otwór i zaczyna człowieka dopadać zmęczenie materiału. We dwójkę, rodziną zawsze jest wtedy lepiej. Wysiłek jaki się wtedy wkłada w pracę, treningi i całą resztę nabiera sensu. Bo efektami tej całej pracy cieszysz się nie tylko ty, ale i ktoś, kto dzieli z tobą życie. I tak samo czerpiesz radość z sukcesów i pracy tej drugiej osoby. Zatem żyjąc w parze, doświadczasz życia i wszystkich jego aspektów podwójnie.

Z wiekiem zamyka się wiele furtek w życiu, toteż świat nie stoi już tak bardzo otworem. Na zarobienie kasy paradoksalnie nigdy nie zamyka się furtka ale celem tego zarabiania jest w podniesienie statusu. Jednak jak się to zrobi za późno, to ile by tej kasy nie było, to ten status nie ma większego znaczenia.

Według badań, to z wiekiem ludzie samotnieją coraz bardziej. Wątpię, że każdy może w każdym wieku doświadczać zmieniania się twarzy z taką samą intensywnością. Raczej gdzieś tam jest moment, że robi się niebezpiecznie jeśli chodzi o potencjalnych kandydatów na cokolwiek. To może jednak bardziej chodzi o taką trochę desperację. Bo zazwyczaj jak rozmawiam z ludźmi, to notorycznie przewija się gadka o zostaniu samym, braku opcji (że te najlepsze znikną) itp. Także ta chęć stabilizacji może też się z tym wiązać, plus to zmęczenie i bardziej osiadły tryb życia, bez chęci na większe zmiany.
Ja sobie obecnie cenię właśnie możliwość tego, że zawsze jestem gotów wyjechać na drugi koniec świata. Nic mnie nie trzyma i nie ma tych dylematów, że coś mogę stracić, kosztem czegoś.
I zawsze może się trafić jakaś dziewczyna, która będzie dla mnie idealna, gdybym był w związku, to bym musiał z takiej zrezygnować.

I co - pojechałeś już?

To są takie frazesy. "Mogę wszystko". A mija kilka lat i się okazuje, że nie zrobiło się nic.

Pozostaje mi się jedynie uśmiechnąć. Z politowaniem.

Myślę ze twoim problemem jest słabo rozwinieta uczuciowość wyższa oraz tendencja do ortoreksji. skoro nawet pro tenisista czy pilkarz może sobie zrobić wczasy z rodziną i się byczyc pod palmami to osilek amator tym bardziej. nawet Robert Lewandowski znalazł czas na Anke, a ty go nie masz. Jesteś do tego jakiś głupi, albo jesteś trolem. nigdy nie spotykałam kogos kto tak mocno wpisuje się w stereotyp neoliberalnego indywidualisty. brzmisz jak wzorcowy konsument netflixa, który jest gotów pol wypłaty przewalic na nowe trampki i hantelki, które kupi na amazonie aby mocniej przypakowac. ty istniejsz wzorowy konsumencie XXI wieku? nie wierzylam a jednak, waz zaczyna zjadać własny ogon.

Czyli argument związany z desperacją. A te zajęte, to niby takie szczęśliwe?
Ja uważam, że każdy jest po jakiś przejściach, to w sumie tylko dzieci są problemem, ja nawet swoich nie chce. Jednak nie sądzę, że pokolenie młodych kobiet będzie miało dzieci tak chętnie. Coraz mniej chce i coraz większa szansa będzie na taką z czystym kontem. Jak będę z kobietą 10 lat to może też być po „naszych przejściach”, więc obojętnie. Teraz dużo kobiet się hajta grubo po 25 r.z. Ja nie miałem starszej dziewczyny, niż 23 lata, a z reguły to było 17-21, więc w sumie na pewno czas jeszcze mam. W sumie teraz spotykam się z 8 lat młodszą.

Na rodzinę zawsze jest czas, im jesteśmy starsi, tym trafniej się dobieramy w pary. Będąc z kimś od młodego wieku, to żadnej gwaranci nie mam, jak ta osoba będzie wyglądać za x lat i jakie będą między nami stosunki. A tak, zawsze można mieć to, co się chce. Wystarczy być wartościowym człowiekiem pod kątem smv.

Lewy jest wyjątkiem w tym całym piłkarskim świecie. Nigdy się nawet nie wyszalał. Poza tym, gdyby nie to, że ma, to co ma, to nie byłby wartościowy dla swojej żonki aż tak.
Jednak to najpopularniejszy Polak, wyprzedza resztę stawki o lata świetlne - mówię o intagramie. Lepszego partnera sobie wymarzyć nie mogła. Lewy też wydaje się, że nigdy nie miał innej kobiety, tylko Annę od samego początku.
Z drugiej strony ma przekichane, jakąkolwiek by się wokół niego zakręciła, to by była interesowna. Bogaci ludzie mają pod tym względem ciężko.

A co do mnie, to bardziej by mnie określała idea hedonizmu. Netlfixa nie oglądam i wgl żadnych seriali. Tylko podcasty…
Dziwne, że wgl posądzasz o to faceta, przecież to kobiety cały wolny czas poświęcają na netflixa i obijanie się (te bez dzieci). Praktycznie każda moja kobieta spędzała tak mnóstwo czasu.

Jakby tak patrzeć, to nic się nie opłaca

Albo butle z azotem.