CHORY ZWIĄZEK NIE ZWIĄZEK

Pomimo tego, że ja też mam ogromny problem z odejściem i rzuceniem wszystkiego w diabły to jednak Twoja sytuacja jest jeszcze gorsza. Zgadzam się z Pellą, jemu widocznie zależy tylko na regularnym seksie, a na to absolutnie nie powinnaś się godzić. Znajdzie nową "ofiarę" i już nawet do tego nie będziesz mu potrzebna. Szkoda czasu na takiego faceta.

Mężczyzna traktuje kobietę tak,jak ona na to pozwoli.Pozostając w tej chorej relacji ( ja bym tego związkiem nie nazwała ) niszczysz poczucie własnej wartości,myślisz,że jesteś do kitu i właśnie dlatego nie spotkasz lepszego człowieka,zatem musisz za wszelką cenę ciągnąć tą farsę.Błąd ! Pokaż mu,że jesteś wartościową dziewczyną/kobietą i niech wie,co stracił ! Otrzep piórka - załóż seksowny ciuch,szpilki,zrób super makijaż i pokaż się z innym,przystojniakiem najlepiej.Spróbuj,z przekonasz się,że nie zasługujesz na to wszystko,a co najważniejsze - zobaczysz,jak mu szczęka opadła.Trzymam kciuki.

Literka25 - wyjdź na powietrze,może półgodzinny spacer ? Może spotkanie z koleżanką ? Odstresuj się i  zrób coś dla siebie.Dzielna dziewczyna jesteś

Niestety.Może i dobrze,że zajmiesz się czymś pożytecznym,po co rozgrzebywać takie sprawy.

jeszcze jedno WYPŁACZ SIĘ TAK PORZĄDNIE do poduszki lub komuś na ramieniu.....ale proszę nie pisz już do niego wiecej ....ZOBACZYSZ SAMA <Że bedzie za jakis czas chciał odnowić kontakt .....ale nie daj się ponownie wciągnąć w te gierki.....powodzenia

Dziewczyny,macie rację ! Dokładnie to samo myślę.Literka -sama piszesz ''chory związek'',więc sprawa oczywista.

Dasz radę , musisz być silna .
Tak jak pisały dziewczyny , to nie był związek , ani miłość - zwyczajne przyzwyczajenie z twojej strony.
A on ? - Wykorzystywał Ciebie.

nie odezwał sie od soboty, nic nie napisał,wiem, ze sie upokarzyłam ale przyjezdzał do mnie i było fajnie, tak jak kiedys , jak bylismy razem,spotykalismy kilka razy w tyg, 2, 3 zazwyczaj u mnie, czasem było fajnie , cps było a teraz nie ma nic, moze za mocno mu napisałam, napisałam ze nie uwierze w ani jedno jego słowo, ze juz nie chce zebyśmy byli razem, i ze traktuje mnie jak panienkę do seksu i ze życze mu powodzenia w życiu i juz sie nie odezwał ;(

Elnett ma zdecydowanie rację.

dokładnie:) co do krewetek również:)))

myslalam ze chociaż coś napisze ze nie chce zeby tak było,dzisiaj przylecieli ze stanów moji rodzice , ojca nie widziałam 3 lata od 7 był w stanach, znaecał sie nad nami psychicznie, paweł o tym wiedział, wiedział jak ja to przeżywam i nawet nie zapytał o nic , myslalam ze cos napisz a on nic, chyba te życie jest paskudne,mowilam o intymnym rzeczach z mojego zycia, wiedział jak przezywam powrot ojca do polski a on nic, kompletnie nic a ja jeszcze sie łudze, glupia Ja ;(

Skoro dziś przyleciał dopiero to moze w ciągu kilku dni ten chłopak zapyta co tam jak tam . ale naprawde nie licz na wiele no chyba ze dasz mu to czego chce ... chyba że będziesz sie z nim spotykała na jego warunkach wtedy bedzie znow sie interesował - wiesz, to taki typ człowieka. nieumiem nawet go nazwac. Ja sama miałąm do czynienia z bardzo bardzo podobnym przypadkiem ... sama byłam w takiej sytuacji może nie dokładnie ale coś podobnego . I szczerze ? ja łudzie sie nadal ale juz nie tak jak kiedyś. z Biegiem czasu ta nadzieja bardzie wygasała i coraz mniej będzie to bolało pod warunkiem ze przetrzymasz.

Dobrze zrobiłaś-nie odzywaj się do niego choćby nie wiem co.Ja na Twoim miejscu usunęłabym nawet jego numer z telefonu,wtedy o wiele mniej by Cię kusiło,aby się do niego odezwać.On nie zasługuje na Ciebie.Jak chce laski do seksu to niech idzie do burdelu!

Nie poddawaj się.Kiedyś jak mnie zostawił facet,któremu też zależało tylko na seksie (jak się potem okazało) moja siostra powiedziała mi:"Nie martw się,facet jest jak tramwaj-jeden odjedzie to przyjedzie następny" To mi bardzo pomogło,ale też przez jakiś czas dałam sobie spokój z szukaniem nowej miłości,aż ta przyszła sama i niespodziewanie.Myślę,że z Tobą będzie podobnie.Głowa do góry

Jeśli tak bardzo się męczysz z tą syt. , to porozmawiaj o tym z psychologiem bądź z zaufaną osobą, wyżal się komuś . Napisałaś mu to na gg tylko dlatego, żeby się odezwał- rozumiem Cię, ale jak dla mnie głupie. spróbuj nabrać do tej sytuacji dystansu, wspominaj sobie tylko złe chwile, tylko jego wady, to Ci przejdzie, wyrzucisz go z pamięci. wiem, nie ma Ci łatwo, ale nie mysl o nim, bo nie jest on Ciebie godny- jesteś fajna i kochana, nie zamartwiaj się takim seksoholikiem.

witam :)weszłam na ten portal by opisać swój chory związek i usłyszeć parę porad ponieważ nie wiem co robić?ma 33 lata i 6 letnią córkę żyję w związku bez ślubu, historia moja którą chce opisać może będzie chaotyczna ale postaram się przekazać wszystko co mnie trapi...mojego partnera poznałam 8 lat temu zakochałam się w nim i z tego związku urodziłam kochaną córkę, zamieszkaliśmy w moim dwu pokojowym mieszkanku byłam szczęśliwa ale brakowało mi jedynej rzeczy ślubu stabilizacji, mojemu partnerowi się nie spieszyło i czasem zaczęły pojawiać sie awantury dotyczącego tego tematu że mu nie jest potrzebny ślub bo po co gdy twierdził że są rozwody, więc przestałam sie pytać, natomisat nadal zyłam na bobie zegarowej bo on nie czuł sie zobowiązany nawet pomagać mi w obowiązkach często jak kłócilismy sie jechał do swojej mamy i tam miszkał jak poprosiłam go aby mi pomógł w remoncie usłyszałam że to moje mieszkanie i on złotówki nie dołoży wydawało mi sie w sercu że czuje się gorszy ze nie ma mieszkania i postanowił budowac sam domek na jeziorem na rodzicow działce ja nawet w tym nie uczestniczylam rodzice mu pomagali aby miec pieniadze na budowe wyjechał na misję i w czasie tej misji rozstał się ze mną twierdząc że wiecznie sie awanturuje ze przy mnie niczego sie nie dorobił itd ja w rozpaczy nie mogłam sobie znalesc miejsca ciezko mi bylo bylam tez w trakcie zmieniania mieszkania na wieksze i miałam remont ciezko mi było pogodzić prace,dziecko i dopilnowac robotników ale wkoncu po pół rocznym remoncie wprowadziłam sie z dzieckiem on natomiast budował swoj dom i był na misji od czasu do czasu błagałam aby wrócił prosiłam nawet na kolanach a on mówił znajdz innego i że mam odczepić sie od niego minęło 1,5 kiedy poraz pierwszy poznałam faceta umówiłam się na kawę aby wyjść do ludzi bo w serce cały czas krwawiło mi za byłym, ale ten nowy facet starał się jak mógł aby mi gwiazdkę z nieba dać kwiaty i dobre słowa czułam sie dowartościowana i dziecko bardzo polubił, i pewnego dnia ojciec dziecka nagle sie dowiedział ze spotykam sie z kimś postanowił błagać mnie na kolanach abym z nim była bo nie wyobraża sobie życia i che ślubu itd (nawet kwiatów mi nie kupił)miałam straszny dylemat w sercu miałam żal ze mnie zostawił a z drugiej strony wiedziała ze to ojciec dziecka wiec wybrałam dobro dziecka i pozwoliłam wrócić ojjjjjj mija prawie rok nie mamy ślubu bo twierdzi teraz ze czeka na mieszkanie z tbs bo jest kawalerem, mieszka u mnie ale rzeczy ma u rodzicom, wydaje mi się że dałam się nabrać ze głównie chodziło mu o dziecko a nie o mnie nawet mi nie mówi ze mnie kocha ciężko mi zyć z takim człowiekiem mam już przez to nerwice co mam robić odejść!!!! powiedziałam mu że mnie oszukał a on mi mówi ze to ja go oszukałam spotykając się z innym na kawę, co mam robić???

Jest mi ciezko bardzo choc nie wiem na co liczyłam. Ciągnełam to przez wakacje, jezdziłam znim na urlop, on nie chciał nic ale ja tego nie widzialam. Trzymałam sie tego kurczowo. Nie wytrzymałam i 2 miesiace temu po tym jak poszłam do niego i zaczał sie do mnie perfidnie dobierac rzuciłam sie na niego z piesciami. Nie wiem co to było chyba krzyk rozpaczy z mojej strony. Nie wytrzymałam tego po prostu psychicznie. Nie chce ze mna byc. Chce zebysmy byli kolezanka-kolega, nic wiecej. Minał miesiac od tego jak nie mam z nim kontaktu, napisał ze on kontaktu na siłe nie bedzie utrzymywal, i sie do mnie nie odezwał od tej pory. Chodziłam z nim na basem, było beznadziejnie miała uczyc mmnie pływać. Czułam sie tam na tym basenie taka nie potrzebna , nie kochana, az było mi wstyd. Nie załuje ze zerwałam zn nim kontakt, jest mi smutno ze po 4 latach woała sie ze mna rozstac niz cokolwiek ratować. My nigdy nawet nie mieszkaliśmy razem, mimo tego ze oboje wynajmujemy sobie pokoje. Ostatni rok, dosłownie rok po rozstalismy sie 1 listopada był jedna wielka szarpanina z mojej strony, mysle sobie jaka ja byłam głupia. Szukałam sobie pokoju bo ze starego mieszkania musiałam sie wyprowadzic a on w tym czasie poszedl do kina  zkolezanka, mimo tego ze pisałam ze zmokłam bo padało. Nie pomógł mi, kompletnie mnie olał.
   MInał miesiac a ja ciagle mysle , zaluje ze tak robiłam nie moge pojac jak mozna tak wykorzystac druga osobę. Wiedzial ze mi na nim zalezy i tak mnie zwodził przez caly rok, Gdybym tego nie urwała pewnie nadal by to trwało na takich warunkach jak on chciał. Jest mi ciezko, nie moge w nocy spac, tysiace mysli sie kłebi ;(.

Zaparłam sie i wytrzymałam, najgorsze ze nie moge spać , budze sie o 4 rano i juz nie moge zasnac , to jest jak jakieś szaleństwo, smutno mi ze tak mnie potraktował, najgorsze ze myślalam ze cos bedzie bo rok ciagnełam ta znajomośc w takiej formie. Jeździliśmy razem na wakacje i wiele rzeczy innych ale to wszystko było z mojej inicjatywy ;(czasem czekam ze sie odezwie ale co mi to da ;(

Juz wytrzymałam dwa miesiące prawie, z jego strony nie było żadnej próby kontaktu ze mną, coraz rzadziej parze na jego konto na nk i wpisuje numer gg zeby zobaczyc jego opis, przez przypadek znajduje różne rzeczy które kiedys od niego dostalam, czuje sie wykorzystana, ciagnła to tyle czasu i nie mowil wprost ze juz nie chce, pewnie spotyka sie  zkimś, 4 lata znajomości przekreślone, czasem jest ciężko ale potem mowie sobie ze lepiej teraz niz potem, nawet mi się oświadczył jak nie chciałam do niego wrocic, czasem mysle sobie ze to moja wina ze ja tak wszystko zrobiłam, ale gdyby mu zależalo choc cokolwiek na mnie to choćby odezwał sie do mnie

po co nadal ranisz samą siebie?
odejdź.

dzis mam cięzki dzień, miałam ochotę do niego napisac i go wyzwac , targa mna mnóstwo mysli ;(jakbym napisałą to poniżylabym sie przed nim ale moze byłoby mi lżej ;( nie wiem co lepsze, pomóżcie

Nie napisał nawet życzen na święta, jak głupia wpatrywałam sie w telefon, nie mam nastroju ;(chyba naprawde mnie nie kochał ,jest mi strasznie smutno.

nie chciałabym takich życzeń, sama sie sobie dziwie na co czekam ale swieta to szczegolny czas, ja nie mam ochoty do niego pisac bo i po co, zaraz gdyby mi cos napisał to miałabym nadzieje i szukałabym w jego smsach podtekstu,

nie wiem, ja po prostu myślalam ze napisze i tyle, kolejny raz dostałam po głowie, pewnie ma nowa dziewczynę i  z nią układa sobie życie,ma doła , wszystkie moje siostry mają facetów i dobrze się im układa, 4 lata skreślił, nie odzywamy sie do siebie juz 3 miesiące, stwierdziłam ze jak on może beze mnie życ to ja moge bez niego, często mi się śni i potem myśle o nim, jak sobie poradziłes po rozstaniu?

mam 25 lat, to był mój pierwszy chłopak, wiązałam z nim swoje życie, myslalam ze to ten jedyny, mielismy wspolne pasje, szukam w sobie winy, ma wrazenie ze to ja zrobiłam błedy,.Nie mogę zapomniec tego jak zerwał ze mna kontakt tak po prostu przez sms , sama to zainicjowałam bo nie mogłam znieść sytuacji w której nie wiedziałam na czym stoje, spotykłam sie ze mną, spał u mnie, ja u niego.Robiłam obiady, przyjezdzal do mnie, nawet na wakcacje, pojechaliśmy razem. Chodzę na terapie, pewnie gdybym nie chodziła to bym błagała go zeby do mnie wrocic. Jade na sylwestra w gory. Odpocznę sobie. Byłam od niego uzależniona. Ciesze sie ze napisałam do niego. Prosiłam go rok zeby wócił do mnie  a on mnie zlewał. Choć były i miłe chwile. Nie wiem na co liczyłam, myslałam ze sie odezwie. Nie usłyszałam nawet przepraszam ani żadnych wyjaśnien. Ja tez mam takie momenty ze wiem ze sobie poradze, a potem przychodzą doły i ciągłe becze;(

Droga literko-nie-nie wypada napisać!nawet jeśli ty zerwałas kontakt.przeczytalam twoje posty...zerwałas bo przeszkadzalo ci jak cie traktuje a podwiadomie mialas nadzieje ze ze sie zmienii wroci?zgadza sie.....?a teraz rozmyslasz ze ty ucielas kontakt nieodzywasz sie wiec moze czas napisac?moze on niezlozyl zyczen bo czuje ze ty to powinnac zrobic?nie nie nie.zobacz kim dla niego byłas?lalka do łozka,a jak utupnelas nóżka on zawinół sie i wcale niezamierza tego zmienic..jednym słowem,,rozszyfrowalam go''wiec zabral zabawki do innej piaskownicy,,,ze go kochasz?mimo wszystko masz do tego prawo,ale nie masz prawa do obwinania sie..bo jak tu widze on bawil sie toba i zrywal a nie odwrotnie...
a co chodzi o zyczenia...ja tez z chlopakiem niejestem miesiac-w sumie rozstalismy sie w zgodzie chcial kontaktu ze mna ale ja nieodzywalam,on tez nie -do wigili bo o dziwo zlozyl mi zyczenia czyli odezwal sie po mc,,,ja mu odeslalam zyczonka i nawet jeszcze podziekowal i zostawil buziaczka...(ogolnie zaskoczyl mnie zyczeniami)
i wiesz co?chyba naprawde ludzie ktrorzy sie rozstaja powinni dac sobie spokoj nawet z czyms takim jak zyczenia ,bo pozniej robi sie w tego wielkie zamieszanie;),choc nieukrywam to pierwszy moj eks ktory wyslal mi zyczenia i ja mu..bo zawse jest tak ze albo moj eks slal ja nie;p albo wogole nic niedostawalam

Literko - nie jestescie razem i dla niego sytuacja jest jasna - nie chcesz z nim byc - tak wlasnie on mysli i zamiast powalczyc o ten zwiazek, pokazac ze nawet jak jest zle to mozna byc razem i RAZEM dojsc do tego jak moze byc lepiej jesli dwojgu ludzi na sobie zalezy to on wolal sie poddac bo tak wg niego bedzie latwiej...
moja ex tez sie poddala (nieswiadomie) i zaczela sie spotykac z innym a mi mowila ze ma metlik, ze nie wie czy chce ze mna byc... jak wrocila od niego przed polnoca to odwrocila kota ogonem jak powiedzialem ze wiem ze nie pojechala po kable do auta tylko byla u niego, i powiedziala ze nie zasluguje na jej szczerosc i zniechecilem ja do siebie...
ja tez ciagnalem ten zwiazek na sile i podobnie jak ty ja tez wierzylem ze moze byc lepiej... niestety okazalo sie ze ona od dluzszego czasu nie chciala ze mna byc ale mimo wszystko byla (nie wiem dlaczego, ale to juz neiwazne)...
wiec jaki jest sens ciagnac zwiazek na sile?
czy w zwiazku nei chodzi o to, aby sie nim cieszyc, wzajemnie sobie pomagac i ulatwiac wspolne zycie?

Literka25 - nasze historie są podobne, 5 lat zwiazek dość burzliwy, miłość, kłótnie, rozstania, powroty, oboje dda, a z tych 5lat ostatnie dwa zastanawiał się czy ze mną być czy nie być, mieszkać czy nie, oczywiście nadal przyjeżdżał do mnie na obiadki i sex bo tak było mu wygodnie, ba nawet byłam taka głupia że przez pół miasta woziłam mu obiadki do pracy autobusem, he he i w trakcie tego jego zastanawiania poznał sobie inną z innego miasta i pa pa kopnał mnie w cztery literki, taki lajf obecnie wychodzę z marazmu, zaakceptowałam ten stan rzeczy, zaczynam lubić siebie, zajmować się sobą, dopieszczać siebie, wychodzić ze znajomymi i kiedy odcięłam zupełnie się od niego i nie kontaktowałam przez 2 m-ce, on nagle zaczął pisać długie maile, dzwonić itp, cóż radzę Ci abyś polubiła siebie i swoje wnętrze, zaczeła zyć swoim zyciem, nie jego, nie myslała o nim, bo on o Tobie nie mysli, tym bardziej jeśli ma inną, wiem że dla dda jest to trudne, bo uzależniłaś się od niego bardzo, ale nie masz innego wyjścia, musisz zaakceptować taką sytuację jaka jest, przyjąć to do wiadomości że jego już nie ma. Ja też przezywałam rozpacz, smutek, żal, gniew, strach przed samotnością, złość i dopiero jak wszystkie te emocje przezyjesz, przetrawisz dasz sobie z tym radę i powoli, powoli będzie to z Ciebie wychodzić i będziesz mogła cieszyć się na nowo życiem, ja naprawdę nie mogę się nadziwić jaka byłam głupia i zaslepiona.

Nie odezwałam sie do niego, mam natłok myśli, najgorzej jak jestem w tych miejscach co bylismy razem, byłam w gorach na sylwestra i cały czas o nim myslalam, przejezdzałam obok miejsca w ktorym spaliśmy, to on pokazał mi tatry, nie potrafie zapomnieć, nie dostałam od niego nic, ani na sylwestra ani na swieta, pewnie myslicie ze jestem naiwna, najgorsze ze wiem ze zle mnie traktowal a nie potrafie sie z tego uwolnić, ciagle o tym myśle ;(

ja zerwalem kontakt ze swoja wariatka i wyszedlem do ludzi... stalem sie znowu osoba publiczna i przestalem siedziec w domu... ludzie naprawde wiele daja i pomagaja ci odrzucic te zle mysli

witajcie.
Świetnie was rozumiem. Też tkwię w podobnym "bagnie":( Nie mam pojęcia jak sobie z tym poradzić. Tyle że u mnie może i plusem albo i minusem jest fakt że mieszkamy od siebie 500km. Ja stale sobie powtarzam SKOŃCZ TO bo on doprowadza Cię do degradacji,przyjaciółka również mi to mówi ale nie potrafie odejsć. Wiele razy próbowałam a wczoraj właśnie znów zaczęłam z nim być(2 raz po 5miesięcznej przerwie). To jest tak cholernie trudne.Chciałąbym się od niego "uwolnić" ale i jednocześnie wiedzieć co robi, czym się zajmuje,jak mu się żyje. Ale u mnie jest jeszcze ten ogromny minus że on wie że ja wybacze wszystko(wybaczyłam zdradę,bo zapewniał że się zmieni,fakt faktem zmienił się ale nie za dużo ale zawsze jakieś pocieszenie <-- złudna nadzieja na lepszą przyszłość) Nadzieja zgubą ludzi... Wie że się nad nim zlituje i nad jego losem i dam mu szanse. Mój to na "dodatek" bierze mnie na litość w ten sposó że groźi że coś sobie zrobi a ja zostaje. Bo przecież jeśli sobie coś zrobi to ja będę miała na głowie sąd i wszystkie inne problemy,a to też dlatego że ma tylko mnie. Tzn ma rodzine ale nie jest jakoś szczególnie emocjonalnie związany-nie może na niej polegać. A ja...wie że zawsze mu pomogę.

Jeśli chciałbyście podzielić się z tym jak to przeżywacie czy przeżywałyście podobne sytuacje możecie napisać do mnie na gg(19457601) bądź na e-mail. Z chęcią porozmawiam.
POZDRAWIAM