Problemy w związku - bardzo proszę Was o pomoc - Netkobiety.pl

Co miał w ogóle znaczyć konentarz o zdradzie dla stanowiska? Ambitna to zaraz zdzira,która kupczy ciałem? Po takim komentarzy większość szanujących się dziewczyn mówi "do widzenia".

Lekka nadwaga ale nic strasznego zreszta tak jak mowie moj wyglad to nie klopot. Zbyt wiele dziewczyn mialem i zbyt wiele udalo mi sie poznac. Jesli chodzi o kierowanie ludzmi nie mam z tym problemu na poziomie zawodowym ale mam klopot w zwiazku. Nie lubie zlej atmosfery i klotni chcialbym zeby zawsze bylo milo i cukierkowo.

Wiem ze masz racje w tym co piszesz bo uczylem sie tego. Mimo to nie radze sobie emocjonalnie majac niepewnosc w zwiazku. Do tego kazda mowi mi ze jestem niedojrzaly nie daje bezpieczenstwa i jestem nieodpowiedzialny.

Chodzi mi bardziej o to okazywanie wsparcia i dawanie bezpieczenstwa. Jak to zrobic?

Kolego a co kobieta to małe dziecko? Piesek zerwany ze smyczy? Wyluzuj trochę, bo się wykończysz. To często są takie teksty, aby sprawdzić czy mają do czynienia z misiem. A ty zaraz przejmujesz się i obmyślasz plan. Jeśli okażesz się misiem, zostaniesz przez nie wykorzystany i przemielony - z zerem szacunku. Pewnie takich przypadków mialeś kilka i dalej zachowujesz się tak jak one chcą.

Poza związkiem często mam tzw słomiany zapał. Czyli jeśli coś nie idzie po mojej myśli to to odpuszczam. Tak wygodniej. Miałem zostać programistą, myślałem że wejście na rynek będzie łatwiejsze, ale okazało się inaczej. Od 2 miesięcy robię minimalny effort w tym kierunku, a znalazłem pracę w której przez 5/8 czasu siedzę za biurkiem i udaję, że coś robię. Wygodnie spokojnie i bezpiecznie, a przecież płacą. Jestem hedonistą i wszystko co sprawia mi przykrość, albo wysiłek odrzucam. Dlatego moje relacje z kobietami są kiepskie. Druga sprawa, że próbowałem z tym walczyć zanim ją poznałem bo rok byłem sam. Ja ogólnie bez związku twardnieje, nabieram energii i ambicji. Jak jestem w związku to chciałbym zamknąć się z kobietą w domu chodzić tylko do pracy, żyć jako stan średni czyli około 4500-5000zł na dwóch i nie wysilać się tylko miło spędzać czas. Najlepiej na wycieczkach, przytulaniu i chodzeniu za rękę. Czasami dodać do tego seks.

Powiem szczerze kobiety sprawiają, że staję się miękkim miśkiem. Bez kobiety jestem jak grizzly, który potrafi podejmować wyzwania i robić wielkie rzeczy. Jednocześnie najbardziej w życiu zależy mi na miłości, a kariera i osiągnięcia są tylko placebo kiedy obok nie ma kobiety.

Jeśli nie pasuje wam bycie ze sobą z osobami jakimi jesteście naturalnie to tego nie przeskoczycie.

Pracuję jako kierownik w jednej z sieci kurierskich i mam pod sobą około 80 osób. Nie nie mam żadnego kłopotu, żeby przydzielać im zadania i krzyknąć albo być stanowczym kiedy trzeba. Jestem też asystentem trenera w drużynie seniorów i mam pod sobą kolejnych 22 ludzi. Tutaj także nie mam żadnego problemu z szacunkiem z ich strony czy wydawaniem poleceń.

Rodzice byli nadopiekuńczy zwłaszcza mama, ale ona straciła dziecko bo moja siostra zmarła, a ja miałem wypadek w wieku 7 lat i o mały włos również nie zginąłem. Może tutaj jest jakiś powód, ale ta nadopiekuńczość minęła dawno temu. Do tego dla poprzedniej dziewczyny byłem właśnie takim trochę chamem, nie pomagałem jej w niczym nie mówiłem o uczuciu itd więc postanowiłem po rozstaniu z nią, że dla kolejnej będę kochany. No ale teraz znowu wychodzi na to, że brakuje mi czegoś innego. Fakt faktem, że mam już 28 lat i przez ostatni rok bardzo mocno się angażowałem kiedy poznawałem dziewczynę ponieważ zależy mi na miłości, a czas powoli mi się kończy.

To wszystko składa się na to, że od pierwszego dnia gdy poznaję dziewczynę boję się, że to się rozpadnie. Co sprawia, że jestem beznadziejny chociaż gdyby wobec mnie dziewczyna była ciapciająca to byłbym szczęśliwy. Lubię miłe słowa i dobrą atmosferę. Moim zdaniem tak właśnie powinien wyglądać związek. Oczywiście załatwianie spraw które trzeba załatwić i ogarnianie życia to inna strona, ale dwoje ludzi powinno być dla siebie jak najlepsze i mówić sobie same dobre rzeczy a nie ze sobą walczyć. Może za bardzo wierzę w ideały i piękno miłości. Odkąd skończyłem gimnazjum najważniejszym celem w moim życiu było znaleźć żonę i założyć rodzinę. Dzisiaj wszyscy moim najbliżsi kumple ze szkoły średniej są w związkach małżeńskich. Każdy z nich miał tylko 1 dziewczynę przez całe życie. 4 moich najbliższych przyjaciół ze szkoły z którymi kontakt mamy cały czas jest w małżeństwach z dziewczynami które poznali mając po 15-18 lat. Dlaczego akurat ja tak nie mogę?

"Słodkości sprawiają, że zaczyna nas mdlić i biegnie się do łazienki wymiotować."

Dziewczyna się w tobie zakochała, więc chyba jednak coś w tobie jest? Nawet tym tekstem, że cię pewnie zdradzi, pokazujesz swoją niepewność siebie. Popracuj nad tym.

Musisz znaleźć sobie życie poza związkiem. Myśl więcej o sobie, a nie tylko o przytulaniu się. Jesteś facetem, żaden zegar ci nie tyka, wyluzuj.

Wspólne mieszkanie nie wchodzi w grę z powodów logistycznych. Ja mieszkam i pracuję 90 km od niej, ona ma u siebie studia i pracę. Jestem z małego miasta, a ona mieszka w dużym i nie chce przychodzić tutaj, zresztą musiałaby codziennie jeździć na studia.

Wydaje mi się, że związek na odległość też jest problemem. To nie tak, że ja nigdy nie mam swojego zdania. Tutaj chodzi o to, że wymagam zbyt dużo atencji i zapewnień. Jestem strasznie przestraszony, że ją stracę i za każdym razem daje to po sobie poznać, albo mówiąc wprost, albo zachowaniem. Dziewczyny zakochują się we mnie bardzo szybko, ale jeszcze szybciej uciekają widząc jak wiele uczucia i atencji potrzebuję i jak szybko planuje wspólną przyszłość. Nie wiem co w tym jest złego podobno każda chce rodziny, a jak przychodzi co do czego to wolą jakiegoś niezdecydowanego dupka. To jest chore, nigdy nie rozumiałem jak huśtawka emocjonalna może być lepsza niż stabilizacja. Gatunek ludzki ogólnie jest zepsuty jeśli chodzi o potrzebę adrenaliny. Stąd wojny, kłótnie, ranienie innych i różne inne chore akcje które ludzkość robi na co dzień. Tylko to już filozoficzne myślenie na głębszą rozprawę.

Kilka razy mówiła mi jeszcze kiedyś, że jak jest za słodko to źle, że jak nie ma kłótni to jest nudno. Ją męczy słodzenie sobie i mówienie miłych rzeczy. Przynajmniej na odległość, bo kiedy jest obok jest zupełnie inaczej. Wydaje mi się, że gdybyśmy nie mieszkali tak daleko od siebie i nie widywali się raz na tydzień - dwa tygodnie to byłoby zupełnie inaczej. Jakiś czas temu nie miałem pracy i widywaliśmy się co 2-3 dni i wtedy wszystko się układało. Im rzadziej się widzimy tym jest gorzej. Mimo wszystko przyjeżdza teraz na cały weekend od piątku do niedzieli. Jak gadamy przez telefon to czasem jest jak dawniej. Mimo wszystko dzwoni co 2 dni. Może chce żebym w końcu przestał się bać i znowu był normalny. Nie wiem.

To ona była tą bardziej zakochaną na początku. Wydaje mi się, że ja się nie nadaje do związku na dłuższą metę. Jestem albo misiowaty, albo chamski. Nie umiem być pośrodku. Zuza mówi mi to od początku, że popadam ze skrajności w skrajność. I to jest prawda. Ze wszystkim tak mam, albo mam strasznie dużą ekscytację, albo nie interesuje mnie coś ani trochę. Nie potrafię wypośrodkować. Do tego za dużo gadam, zresztą widzicie to nawet po tych postach. Opisywanie wszystkiego po parę razy w innych słowach. Rozległość itd. Nie umiem się zmienić i nigdy na dłuższą metę nie będę potrafił.

Bardziej mi pasuje druga możliwość, tj, że autor nie trafił na odpowiednią partnerkę, czyli taką, która będzie go akceptowała i chciała dokładnie takiego, jakim jest.

Leviathan, wybij sobie z głowy jakiekolwiek myśli dotyczące konieczności wywrócenia się na lewą stonę i zrobienia z siebie niewiadomo kogo, żeby wpasować się w oczekiwania drugiego człowieka.
Po przeczytaniu twojego posta odnoszę wrażenie, źe trafiłeś na dziewczynę, która szuka tatusia, co ma się nią zająć i zaopiekować zamiast kobietę, z którą dzieli się radości i smutki, szczęście i problemy. Od razu mi przychodzi do głowy pytanie, jak wyglądają jej relacje w domu rodzinnym, pisałeś, że matka chce jej się pozbyć z domu, żeby się usamodzilniła, a gdzie jest ojciec? Wygląda, że ty masz nim zostać.

Inna sprawa, to jej słowa  "zamiast ciągle miączeć mi jak to możliwe, że dla innych umiałam się otworzyć i oddać w całości, a Tobie nie to zastanów się dlaczego tego nie robię, a nie szukaj winy we mnie".
Co to ma być? Wygląda na zwykły szantaż, próbę wymuszania na tobie odpowiadających jej zachowań, ale śmiech mnie bierze, bo też widać, że to jej pełne oddawanie się innym na nic się zdało, skoro przechodzi z rąk do rąk i wszędzie jej coś nie gra.

Myślę, że twoja partnerka to kobieta, która szuka opiekuna/tatusia, który będzie wciąż o nią zabiegał, myślał tylko o niej, nie widział świata poza nią. Taki facet ustawiający się w roli podnóżka, znoszący wszelkie fochy i przepraszający za to, że się nie domyślił pragnień księżniczki. Najlepsze jest to, że takiej kobiecie jak już się uda sprowadzić faceta do roli podnóżka, to przestaje go szanować, przestaje on ją kręcić. Zaczynasz rozumieć, dlaczego rozpadły się jej wcześniejsze związki?

Kolejny temat, to twoje niskie poczucie własnej wartości. Masz kolego nad czym pracować. Od tego bym zaczęła, bo jak to w sobie zmienisz, to przestaną cię interesować królewny, które pomiatają uczuciami i emocjami innych ludzi, jak to ma miejsce w przypadku twojej lady.
Powodzenia życzę.