jak zakończyć taką relację?

Co to znaczy postodoc?

To trochę wybiegniemy w przyszłość:
Tatuś codziennie pije, traci pracę zaczyna się wyżywać na Tobie i na dzieciach.
Taki chcesz los dla siebie i Twoich dzieci?

A to nie wystarczyło napisać, że jest po doktoracie?

On nie chla przez ciebie. On chlal juz wczesniej a teraz frustracje chlania znalazl ujscie w tobie. Jak 92 to twoj rocznik to nie szkoda ci zycia na starego chlejusa?

Twoj wybor. Twoje zycie. Twoja decyzja.

Wszyscy macie racje, to prawda. Tylko jakoś ja nie potrafie powiedzieć dosć. Moje życie układa się na razie fajnie. Wyjazd na doktorat do jednego z najlepszych ośrodków w Europie, stypendia itd. Nie chce tego stracić ale przez niego mam już takie siano w głowie. Ja pomogłam mu wyjechać na ten staż gdyż grupa w której jest to przyjaciele mojej obecnej szeefowej. On tego nie szanuje chleje i nie chodzi do pracy. Kiedyś też oskarżył mnie że przeze mnie on pije bo to ja miałam z nim tam jechać a wybrałam co innego.

Co to znaczy, że nie potrafisz powiedzieć dość? Znaczy się czego konkretnie nie potrafisz, słowa jak widzę znasz, napisać potrafisz, to co z mówieniem? Jeżeli coś wydaje się dziecinne proste do zrobienia, a Ty zaczynasz zauważać, że nie potrafisz tego zrobić, to czas na przemyślenia dlaczego tak się dzieje. Dopiero jak się nad tym głęboko zastanowisz dojdziesz do powodów tego niepotrafienia to kto wie może się okaże, że jednak potrafisz.

Mi nie jest łatwo być bezwzględnym w podjeciu decyzji choć wiem że powinnam bo wielokrotnie jego problem z alkoholem odbijał się na mnie. Ja starałam się być Matką Teresą choć nie potrzebnie bo ten czlowiek nie zasługuje na żadną pomoc.  Jest mi trudno bo kiedyś myśleliśmy poważnie o formalizowaniu naszych relacji i bardzo raniły mnie słowa osób z zewnątrz o tym związku. Dziś odczuwam konsekwencje tej znajomości ale mam nadzieje że powoli życie w nowym miescie wśród nowych przyjaciól pozwoli mi się zregenerować

ODEJDŹ OD NIEGO.
Miło Ci jak Cię obraża ?
Chcesz tego na całe swoje życie?
Chcesz, żeby wasze dzieci patrzyły jak tatuś mówi do mamusi spierd... a później ją bije bo np. nie przyniosłaś mu kapciuszków, nie nalałaś zupki kiedy on był 1:05 wcześniej w domu itp.
Chcesz być uzależniona finansowo i w wieku 35 lat być bita, poniżana chcąca odejść ale nie możesz bo nie masz gdzie i nie masz pieniędzy ?
Jeśli tak - okej zostań z nim, gódź się na to i na każde wyzwiska się uśmiechaj i mów dziękuje kochanie.
Jeśli nie - zostaw go i skup się na sobie.
Pozdrawiam

Ale co to znaczy - nie potrafisz ?
Nie owijajmy w bawełnę, Ty po prostu NIE CHCESZ tego skończyć.
A skoro świadomie wybierasz i decydujesz się na trwanie w patologii, to nad czym tu rozdzierać szaty i wylewac krokodyle łzy ?

Mało wiesz...

(tylko bez urazy proszę)

Ośmieszasz się kobieto. Zerwać kontakt to nie jest rocket science. Zerwać kontakt z osobą, która przebywa za granicą i która swoim toksycznym zachowaniem nie ma bezpośredniego i codziennego wpływu na Ciebie twarzą w twarz... To już by małpa zrobiła, bo dla dziecka to by było zbyt proste, żeby się nawet do takiego zadania zabierać. Czym on tak Cię ujął? Bluzgami? Alkoholizmem? Czy też chodzi o tę uroczą wizję przyszłości jaką roztoczył dla Ciebie, tj. rezygnacja z doktoratu, pracy, siebie...
Każdy umie zrobić to, czego Ty podobno nie umiesz, a tak naprawde nie chcesz. To, że nie chcesz świadczy, że poważny problem ze sobą ma nie tylko Pan w Hiszpanii...

OK. nie rozumiem niektóry niepolskich słów, zdarza się i chyba też nie rozumiem polski słów, ponieważ przeczytawszy Twoje posty nie ma ani słowa o tym, że jesteś z Nim szczęśliwa, a piszesz, że zrobisz wszystko aby być szczęśliwą bez Niego.
Dziewczyno jestem tego pewna, że jak zerwiesz z tym toksycznym Facetem od razu poczujesz się szczęśliwa.

Rozumiem, że jesteś Matką Teresą z ... (tutaj wpisz swoje miasto).
Dziewczyno czy Ty choć przez sekundę byłaś szczęśliwa z Nim?

Był okres gdzie byłam z Nim bardzo szczęśliwa. Podróżowaliśmy wspólnie i mieliśmy jakieś wspólne pasje. Tyle tylko że jego pasje popłynęły razem z alkoholem, a moje pozostały.

Rok 2015 był dla nas dobrym rokiem. Wprawdzie nie byliśmy wyjątkową parą bo nasze relacje były specyficzne ale było przyjemnie. W tym roku wszytko się zmieniło ja musiałam nadrabiać na wszystkich imprezach zresztą nie było ich za wiele bo on stał się mocno aspołeczny a jedyne imprezy dla niego to piwo wieczorem i komputer.

No to szał dziewczyno! Miałaś "specyficzną relację" przez cały 2015 rok! Łał!
Psycholowi bez wątpienia się nagroda za to należy. Zostań z nim do 2050. Gdyby pojawiały się jakieś wątpliwości w tym czasie, to przypomnij sobie ten specyficzny 2015 rok. On zrekompensuje wszystko... for sure...

Masz nadzieję? A nie lepiej podjąć decyzję...

Pracuje nad tym od dawna, uwierz mi....

Nie wierzę, bo to nie kwestia pracowania. Uspokajasz tylko sumienie pozorując działanie. Używasz wielu czasowników, które tak naprawdę nie nazywają działania, tylko tkwienie w tym samym żałosnym punkcie. Tkwij, bo taka jest Twoja decyzja.

Uzależnienie nie znika, gdy znika obiekt uzależniania. Głód abstynencyjny się nasila.

----
To, co pomaga, to zaprzestanie użalania się nad sobą i uwolnienie skrywanej, także przed sobą, złości. Złość niesie mnóstwo energii. Szkoda ją marnować.

Jak widać na przykładzie powyższego wątku takiej decyzji i idącego za nią konsekwentnego działania nie podjęła. Tkwi w tym po uszy nadal. Gdyby przyjechał do niej z Hiszpanii nie pozostałoby nawet wspomnienie po tej "decyzji".

Ograniczylam kontakt, ktory kiedys był bliski. Kiedys tak było jak tylko przyjezdzal wszystkie zlosci i przykrosci ktore mi robil znikaly. Dzis tak nie jest choc mam świadomość ze niejako jest to forma uzależnienia ktorego probuje sie wyzbyc. Nie wiem kiedy sie zobaczymy mieszkamy w roznych miastach i tu w pl. Ja po nowym roku mam duzo pracy i klika podróży co bedzie z nim nie wiem moze wyrzuca go z pracy bo wiele dni juz zawalil przez swoj alkoholizm. Ja wiem jedno uświadomilam sobie ze za duzo pracy wlozylam w to w jakim miejscu jestem by to stracic.

A reasumując na czym stanęło?

Czyli decyzję o zakończeniu podjęłaś w sierpniu, a w październiku widzieliście się w ramach "nie związku" Obecnie, w grudniu, pytasz jak zakończyć zakończony w sierpniu związek. Jaja sobie chyba robisz... szkoda, że z siebie.

Ta relacja mnie bardzo zmieniła, to prawda. Zawsze starałam się w nim doszukiwać pozytywnych stron niż negatywnych a co za tym idzie wiele razy tłumaczyłam sama przed sobą jego zachowanie. W sierpniu byliśmy ostatni raz na wspólnych wakacjach - choć nie było tak kolorowo jak obiecywał że będzie. Potem nasze drogi się rozeszły i spotkaliśmy się w październiku bo taka jest specyfika naszej pracy że od mamy możliwość się spotkać w trakcie jakiegoś projektu i pracować ze sobą tydzień. Po tym tygodniu zaczęliśmy rozmawiać na Skype bardzo często. Jakiś czas temu znów się zepsuło. Problemem jest to że jakoś nie potrafię się od niego uwolnić. Nie potrafię powiedzieć że to koniec

Nie potrafisz, powiadasz. To nie udawaj przed samą sobą, że chcesz.

Jeśli nie chcesz (a nie chcesz), nie musisz zakończyć tego związku. Nikt nie może tego Tobie nakazać. To Ty podejmujesz decyzję, my tutaj na forum wyrażamy tylko swoje zdanie.
Coraz bardziej usprawiedliwiasz jego postępowanie, coraz bardziej zaprzeczasz swoim obserwacjom, uczuciom, zasadom. Po co? Przecież to nie ma sensu. Powiedz sobie, że nie kończysz tego związku, że będziesz z nim mimo wszystko. Zobaczysz, jak Ci ulży. Przestaniesz się miotać. Paradoksalnie, czasem podjęcie decyzji o dalszym życiu jako osoby uzależnionej, motywuje do wprowadzenia zmian w swoim sposobie myślenia.

Zrobiłam, co mogłam. Decyzje, jakiekolwiek by nie były, należą do Ciebie.

______
Pułapka utopionych kosztów? Zapamiętam.
Dziękuję.

Nie potrafisz powiedzieć, że to koniec, bo  iskierka nadziei na to, że będzie lepiej albo, że on się zmieni i będzie tak jak kiedyś, na początku,  potrafi tlić się bardzo długo. I niestety ona przesłania Ci rzeczywisty obraz, zmuszając do odwlekania trudnych decyzji w nieskończoność.

Już sam fakt, ze kiedyś Ci się to udało jest dla Ciebie wystarczającym powodem, by nie porzucać nadziei, bo przecież kiedyś tego realnie doświadczyłaś, co znaczy, że jest to możliwe.
 
Najlepszym rozwiązaniem jest uświadomienie sobie, że Twoja nadzieja opiera się tylko na myśleniu życzeniowym i o ile jest ważna, bo mówi o tym, jakie masz potrzeby (pokazując przy okazji rozdźwięk miedzy nimi a realną Twoją sytuacją), to szanse na jej realizację są niewielkie albo wręcz – zerowe.

Od przyszłego tygodnia zaczynam terapie i mocną pracę nad sobą. Po wszystkich słowach które tu przeczytałam powoli zaczynam prostować wszystki swoje myśli i dochodzić do racjonalnych decyzji. Dodatkowa praca ze specjalistą mam nadzieję że mi w tym pomoże.

Faktem jest że nie zrobił nic. To ja mu cały ten czas kiedy się spotykaliśmy nadskakiwałam a on co najwyżej stroił fochy. Prawdą jest też że wielokrotnie były takie sytuacje że się pokłócilismy a ja zabiegałam o to by było dobrze. Wieloktronie nad tym myślałam pewnie za dużo. Na pewno ta znajomość niczego dobrego nie wniosła do mojego zycia.

Twoje pisanie jest troche takie bufoniaste....co to znaczy "robie dr? mam swoj dr? pomijam inne blede ortograficzne. Nie bede sie czepiac, ale "robie dr" zobowiazuje.

(Ja tez mam rozne tytuly i tytuliki  i tu o tym nie wspominam)

Przejdzmy do sedna:

Bedzie krotko i wezlowato:
Jak sie poscielesz, takie bedziesz miala spanko.

Sa dwie opcje:
Albo zajdziesz wkrotce z nim w ciaze, albo on cie po pijaku zaciuka.
Aha. Jest trzecia opcja: jedno, plus drugie.

Bo w to, ze odejdziesz, nie wierze. Czemu? wiele polskich kobiet wyznaje teze: "pil, bil, ale...byl.

Właśnie to zrobiłaś, swoją drogą to ciekawa jestem, gdzie zdobywa się te tytuliki - nie pytam o tytuły naukowe.

Zgadzam się z Klio. Musisz to przepracować, żeby nie powielać tego wzorca.

Stąd też moja decyzja o terapii. Wystraszyłam się trochę tego że przez jakiś czas tolerowałam takie zachowanie a potem jak będzie ktoś kto naprawdę da mi prawdziwą miłość to ja będę czuła się niewygodnie. Muszę nad sobą popracować by nie popełniać takich samych błędów.