zrezygnowac z pasji dla milosci?

A skąd Ty wiesz, co dla niej jest powodem do zazdrości, a co nie? Zamkniesz się w wieży?

EeeTam - ależ ja przecież z Tobą nie polemizuję, przeczytaj dokładnie   wtedy zrozumiesz analogię ze złodziejem

majkaszpilka - też jestem zdania, że nie potrafi puścić sprzęgła. Bo inaczej koleś na pewno dałby jej pojeździć samej. Ale niech jej będzie

EeeTam - ależ ja przecież z Tobą nie polemizuję, przeczytaj dokładnie   wtedy zrozumiesz analogię ze złodziejem
Dodatkowo - obydwa skrajne przypadki zaufania są charakterystyczne dla osób niedojrzałych. Ale napisałeś tylko o jednym i z tym się nie zgodziłam

Nie wiem, dlaczego sama się zacytowałam, zamiast edytować, ale niech już będzie.

Brainless - zapytasz, ok. I tak jak w historii, o której dyskutujemy - ależ skąd, ok, nie mam nic przeciwko. Z czasem wychodzi, że jednak ma i okazuje się, że nawet nie wiesz, a dajesz powody, żeby - według niej - Ci nie ufać. Co wtedy robisz?

Najwyraźniej ominęło mnie w życiu sporo skomplikowanych dylematów. Bycie singlem ma jednak swoje dobre strony. I tę naukę wyniosę dla siebie z tego tematu

Ja mialam podobnie bo pasja zarazil mnie byly facet tez zawsze alysze od kazdego ze autem swietnie jezdze i mze mam duza pewnosc za kierownica. Dzieki za odpowiedz jak na razie odkladam powoli ile się da

Nie byłby moim facetem przede wszystkim

Tak jak nie jestem w stanie tolerować kogoś, kto kocha wódkę, narkotyki, spotkania w kółku różańcowym i jeszcze kilku innych rzeczy
Nie dobieramy się przecież po odgłosach godowych, tylko jeszcze parę innych czynników wchodzi w grę.

Stawianie warunków albo ja albo pasja jest jak dla mnie dość dziecinne. Jak ktoś z miejsca nie potrafi zrobić nic innego, tylko używać argumentów ostatecznych, to co będzie przy naprawdę poważnych problemach?

Malowałby ołówkiem, jak mój ex mąż. On też miał pasję. Ale niech będzie, że ja przyjęłam Autorki wyjaśnienia, że to faktycznie pasja jest. Poczuć ten wiatr we włosach i w ogóle.

Oł jee baby...

Łzy w oczach i dwadzieścia na godzinę..... jak podyma na rowerku

Skoro jeździsz od 1,5 roku i jest to Twoją pasją, to raczej technikę jazdy wypadałoby mieć opanowaną.
Ja pojechałam 2 razy na simsonku z kolegą za plecami, a potem miałam 6 godzin jazdy na prawko, 1 co tydzień, na wiejskim sprzęcie kaskaderskim i jakoś opanowałam. Prawko tu nie ma nic do rzeczy, ćwiczyć przez 1,5 roku miałaś chyba okazję?

Miałam,  pisałam na samym początku ze jezdzilam, na malym placu ucząc się z moim byłym podstawowych manewrów. Teraz nie za bardzo mam jak to robic bo nie bede sie uczyc na moto kolegi ktore jest duzo warte bo zawsze moze cos pojsc nie tak. Szkoda bylo by nawet zarysowac czyjas maszyne... Wole poczekać aż sama zrobie prawko i wszystko opanuje w czasie kursu i dopiero wtedy próbować. Znajomy zachęcał mnie ze mnie nauczy wielee manewrów skoro to lubie ale boję się bo to nie moj motocykl o duzej mocy. Nie wiem wole nie ryzykować dopóki nie bede znała swoich możliwościach w 100%. Po prostu staram się zachować rozsądek

Technikę opanujesz po kilku/nastu/dziesięciu tysiącach kilometrów...więc daleka droga przed Tobą.
Ale skoro chcesz,masz kasę i chęci...

Może wtedy Twój men odpuści
Albo i nie...bo co jak na zlot jakiś pojedziesz
Czy otwarcie sezonu?

To tak jakbym chciał się nauczyć programować, a nie miałbym komputera. Miałbym dziewczynę i mówiłbym jej, że chodzę do niej na noc uczyć się programowania. Jakoś tego nie widzę szczerze. Mało która kobieta by się na coś takiego zgodziła.

Dla mnie to jest adekwatna sytuacja. Rusz dupę i zarób na motor i na to prawko, a nie gadasz głupoty, że jeździsz jakimś obcym facetem i w dodatku on go jeszcze nie zna. To jest śmieszne naprawdę.

Jeśli się coś naprawdę kocha to człowiek jest się w stanie poświęcić lub z czegoś zrezygnować.

gagatka, popieram.

czytam ten watek i czytam, i wszyscy tutaj wiedza, jak powinna wygladac pasja autorki, zeby byla PRAWDZIWA pasja.

a wracajac do meritum: moze warto chlopaka wypytac dokladnie. moze to wcale nie chodzi o jazde na motorze. zwykle takie "zakazy" przykrywaja inne, powazniejsze sprawy.

i pamietaj autorko: najwiecej wypadkow zdarza sie w domu

Czy trzeba nazywać kogoś durniem czy wystarczy powiedzieć aby czytał uważnie cały wątek?????
Widać że w miarę możliwości dziewczyna daje radę. Bez wsparcia rodzica na tym etapie ciężko o duże kroki aby rozwijać niektóre pasje. Mi np. te ponad 10l temu prawko na samochód zasponsorował ojciec. Zresztą rodzeństwu też. Później na samochód zresztą też mi pożyczył 7000zł i nie musiałem martwić się o to aby spłacić w terminie czy z odsetkami tak jak w banku.
Ona takiego wsparcia nie ma a dodatkowo płaci sobie za studia i inne rzeczy tak więc pier@olenie żeby wzięła się za robotę jest wysoce nie na miejscu.

Prawko to akurat podstawa bo można wtedy powiedzieć, że mimo iż nie masz swojego sprzętu to zawsze ktoś ci może go udostępnić i dzięki temu nabierasz doświadczenia. Ja po zrobieniu prawka dopiero po dwóch latach kupiłem swój pierwszy samochód. Wcześniej jeździłem ojca lub kolegów, tak jak gdzieś jechaliśmy - nad wodę lub powozić pijaków ;D

Najbardziej lubie posty niektórych "dziobiących wron" w stylu: szedł szedł, potknął się i przez zupełny przypadek wpadł na dziurę lub nabiła się na bolca   W sumie kupa śmiechu ale jak czytasz "x" podobnych wypowiedzi przez dłuższy czas to staje się to też powoli nudne a raczej przewidywalne gdy widzisz nowy wpis "forumowych jastrzębi" - no wron  to możesz już się domyślić stylu wypowiedzi.
Dość często trzeba mieć twardą dupę aby napisać wątek na forum z problemem bo jak niektóre wyczują krew to biada założycielowi wątku

Gagatka.
Ekspertem nie jestem w ogóle.
Przydałoby się czasami mniej zacietrzewienia, łatwiej wtedy wychwycić ironię.

Majeczko,  ironii, a dokładniej sarkazmu, użyłam ja.
Ty, w moim odczuciu, byłaś po prostu złośliwa I,   zważywszy na wyłącznie teoretyczną znajomość rzeczy, dość protekcjonalna. Chyba że też  używasz, tylko przez wielką skromność o tym nie wspominasz. Wtedy zwracam honor

EeeTam,  masz rację, człowiek zmienną istotą jest, każdy. I dlatego w takiej sytuacji uszczęśliwić się obu stron nie da. Ale można je spróbować choć trochę zadowolić, o ile jest uczucie i dobre chęci. Albo się po przyjacielsku, z bólem serca, rozstać. Ona,  rezygnując całkiem z tego sportu, nie będzie szczęśliwa. A poświęcenie ważnych spraw miłości dobrze nie robi. Jest żal i pretensje o brak tolerancji. Warto?

A ja znam wierne motocyklistki i niewierna bibliotekarkę . Generalizujesz, a to naprawdę w ten sposób nie działa.

Nie będę się z Tobą spierać Gagatka
Złośliwość?Nie sądzę,z tego co wyczytałam, miałaś do czynienia z moto,więc wiesz po jakim czasie doświadczenia się nabiera.A motory w moim życiu były od zawsze,taka rodzinna pasja.
I trochę na nich pośmigałam...hobbystycznie,rzecz jasna
Hobbystycznie też, pięknie się wyglebiłam jakiś miesiąc z kawałkiem temu

Nie mówię,że autorka ma zaniechać tego pomysłu.Ustawiła sobie dziewczyna kolejność i niech się jej trzyma.
A co z facetem...zobaczymy

EDIT: dobrze,że mnie to uwarunkowanie ominęło...bo nie mam skłonności do nałogów,czy zdrad.
A swoją drogą,to ciekawe,co napisałeś...muszę poczytać o tym.

Mnie się zdaje, że jemu przeszkadza wybitnie ten koleś z motocyklem, a nie sam motocykl. Dlatego na początku, nie znając dobrze Autorki ani sytuacji, zgodził się bez problemu. Może myślał właśnie, że to przejściowe, że ona z tym kolegą, że kupi własny motor itd. Przecież mówi, że gdyby jeździła sama, to nie miałby nic przeciwko. A tu po prostu okazało się, że kobieta wyjeżdża sobie co jakiś czas z kolesiem, którego on w ogóle nie zna - i nie wygląda na to, że w najbliższym czasie się coś zmieni... Przy okazji - nie wiemy, jak to naprawdę wygląda, może np. facet ma jakieś plany na weekend, a tu mu kobieta wyskakuje - och, wiesz, ale ja się już umówiłam, jadę, nie będzie mnie 3 dni, bo jest jakiś zlot. Świętemu by zaczęło przeszkadzać...

Tylko że w tym momencie przechodzimy od zabraniania pasji (czy nie pasji, kwestia podejścia) do chorobliwej zazdrości, już o tym wspominałam chyba gdzieś wcześniej... bo może być tak, że facetowi przeszkadza naprawdę po prostu koleś z motocyklem (co do koleżanki, w przypadku, gdyby nagle okazało się, że można jeździć z koleżanką, chociaż do tej pory nie można było, nie dziwiłabym się rozkminom faceta, czy to prawda), a może być też tak, że jest ogólnie zazdrosny o czas niespędzany z nim... no, ale my nie znamy ani Autorki, ani Jej faceta, to już ona sama musi przemyśleć, jak Jej to wygląda.
Aczkolwiek ogólnie stoję na stanowisku, że powinna się związać z kimś od motocykli. Może ten koleś od jeżdżenia wchodziłby w rachubę?

W jakiej ja strasznej niewiedzy musiałam żyć, przekonana o ludzkiej niezmienności. Nie napinaj się tak, bo Ci żyłka jeszcze pęknie i będzie nieszczęście.
Zmienność u ludzi, a nagłe wybuchy bezpodstawnej zazdrości i próba odizolowania partnera od tego, co lubi robić, ponieważ robi to z kimś innym to nie jest to samo. Zmienność powinna wynikać z doświadczenia życiowego, dlatego właśnie 80-latek może mieć na jakiś temat zupełnie inne zdanie niż miał w młodości.
Facet związał się z dziewczyną, wiedział jak ona spędza wolny czas. Zakochał się i nagle zazdrość i potrzeba kontroli stała się zbyt silna, by mógł to znosić i to w nim jest w tym momencie problem, nie w niej. Ona nie robi niczego, o czym on nie wiedział wcześniej.
To tak jakby jutro mój partner zadzwonił i oznajmił, że nie chodzę już na moje treningi, bo jestem tam sama z bandą facetów i jemu się to jednak nie podoba. Bo tak, bo on się rano obudził i stwierdził, że tak jednak być nie może. To jest zmienność postępująca z wiekiem? Nie. To jest egoistyczny kaprys powodowany zazdrością. Jak ktoś sobie nie radzi z własnymi emocjami, to ma poważny kłopot.

Widzisz paradoks polega na tym, że najbardziej te wytłuszczone zobaczyłeś, a nazywa się to pogrubiona czcionka bardziej fachowo Komentarz godny człowieka dorosłego w umyślę niedojrzałego dziecka gratulację.

Okey niech się stara, ale jak ktoś gada, że jego pasją są komputery itd. a nie ma komputera nawet to proszę Cię to jest śmieszne i powie tak chodzę grać w gry do kolegi i to jest moja wielka pasja. No śmiechne.

Może boi się tak naprawdę o życie swojej dziewczyny martwi się? To dosyć niebezpieczna zabawa i to bardzo... szczególnie jeśli ktoś ma kontrole nad Twoim życiem, a jej wiek i wiek pewnie jej znajomych mało sądzę, że są na tyle dojrzali by nie szaleć itd.

Słuchajcie, nie macie prawa nazywać innej osoby niezaradną. Młode osoby mają różny start i czasem rodzice się do czegoś dołożą. Czasem też nie od razu uda im się na to odłozyć. Autorka oczywiście powinna zbierać na swój motor, bo i tak chyba dla osoby z pasją jechanie jako pasażer to nie to samo co prowadzenie No choć ogólne jazda na motorze jako pasażer też jest fajna. Jechałam raz jako pasażer na skuterze z koleżanką i było świetnie. No, ale ja inaczej, bo sama nie czułabym się na razie pewnie prowadząc. Nie mam chyba do tego predyspozycji, jestem niecierpliwa, chaotyczna czasem, a to nie jest dobre do jeżdżenia na drodze. Chodzi mi o to, że niepotrzebnie tak obrażacie autorkę czy On-WuWu, bo sytuacje są różne i nie uzbiera się od razu na samochód czy motor.