zrezygnowac z pasji dla milosci?

On nie może zabraniać Ci robić tego co kochasz, wydaje mi się ze na początku sie zgodził tylko dlatego zebyś Ty się do niego przywiązala pokochała Go a wtedy On bd mógł powiedzieć Ci nie bo wie ze nie jesteś w stanie z niego zrezygnować dla pasji, ale pomysl czy chciałabyś się całe życie poswtrzymywac i nie jeździć całe życie ? To że on nie ma żadnych pasji to nie znaczy ze może Tobie zabraniać, jeśli mu ulegniesz będziesz się męczyć. Moim zdaniem powinnaś mu otworzyć oczy i powiedzieć ze jeśli nie akceptuje twojej pasji i tego ze chcesz jeździć to będziecie musieli zakończyć znajomość. Wiadomo że się martwi ale bez przesady,  Chyba ze chłopak jest dla Ciebie ważniejszy. I przede wszystkim nie mozesz byc ptzy nim do konca soba .. jestem pewna że jeśli Twoja pasja jest prawdziwa to wkoncu zaczniesz go oklamywac po to żeby jeździć. Zastanów się nad tym. Na jednym chłopaku świat się nie kończy a na pewno byś znalazła takiego który by ci nie zabranial a może i dzielił pasje razem z Tobą

99% facetów będzie Ci robiło problemy, że jeździsz na motorze z jakimś "fagasem" obejmując go rękoma

Więc tak:
1.Rzuć go
2.Kup motor
3.Znajdź chłopaka, co dzieli Twoją pasję i będziecie jeździć razem, każdy zadowolony.

Chociaż jazdę na kanapie w formie plecaka ciężko uznać za jakąś pasję

Jeżeli mimo swojej pasji jeżdżenia nie potrafisz powiedzieć nic np. o markach motocykli, nie rozpoznajesz, czy to chopper, czy enduro, czy inne jakieś tam cuda, a tylko sobie jeździsz czasem tak przed siebie z kolegą, i to stale z tym samym, to ja się w sumie Twojemu facetowi nie dziwię... No i trudno mi to nazwać pasją...

Zbyt ostro go oceniacie.

Jego dziewczyna jeździ na motocyklu nie wiadomo gdzie obejmując jakiegoś kolesia.

To tak jakby facet jeździł z koleżankami do SPA

A jakby kobieta chciała mu zabronić, to by przekraczała wtedy granice?

Na mecz raczej nie jechałbyś z inną koleżanką, to trochę inna sytuacja
Tu nie wiemy nic o tej "pasji" oprócz tego, że dziewczyna lubi sobie pojeździć. Z kolegą. Jako pasażer. Nie ma nawet mowy o tym, że kolega "da się przejechać", więc pewnie nie ma mowy i o prawku... Więc ja raczej stoję po stronie faceta, może zgodził się z początku, bo nie wiedział, jak to naprawdę wygląda, a potem mu takie motocyklowe randki zaczęły przeszkadzać?

Ale jeżdżenie wyłącznie na przystawkę jakoś nie pasuje mi do definicji pasji Autorko - a na jakim motocyklu jeździcie z kolegą?

Wyłącznie odpada.Wiadomo.

Kup sobie motocykl...

Czyli koleś od początku wiedział co i jak, ale mimo wszystko uzurpuje sobie prawo do wydawania, bądź nie, Tobie pozwoleń? Jeździłaś zanim go poznałaś, on się pojawił znikąd i chce nagle zmieniać Twoje życie? Chyba mu się coś pomyliło.

Tylu facetów na to cierpi - na dziwne myślenie, że mają prawo dyktować, co kobiecie wolno robić a czego nie. Nie wiem, skąd to się bierze. Przez myśl by mi nie przeszło, by zabraniać mojemu facetowi jego pasji, albo żebym ja porzuciła swoje hobby dla faceta (zwłaszcza takie, które miałam jeszcze przed związkiem)

też o tym pomyślałam. Okłamał ją i zmanipulował, byle dopiąć swego. Wiedział, że gdyby od razu wyskoczył z tekstem, że jej nie pozwala, to kopnęła by go w d***.

RavenKnight ma rację. Znajdź sobie innego, takiego, który dzieli Twoją pasję. Przecież większość motocyklistów to mężczyźni, na pewno znasz sporo ajnych kolesi

Co to za znaczenie jakim motocyklem jeździmy? (Yamaha r1) pasją zaraził mnie były facet i od tqmtej pory jezdzilam na bardzu wielu motocyklach... np. Fazer fz1, suzuki gs500, yamaha r6...Jeżdżę już ponad półtora roku więc wiem co i jak. Jeśli by ktoś pytał tak, prowadziłam motocykl z osobą z tyłu która mnie pilnowała na w razie wu. Wiec tez wiem jak to mniej wwięcej wygląda i to mi się podoba. Wiem co czuję i według mnie to jest pasja. Poza tym nie pprosiłam was o ocenianie czy to jest pasja czy nie tylko o rade co robić w takiej sytuacji.
A jeśli chodzi o chłopaka to gdybym miała jeździć z dziewczyną też nie było by mu to na rękę. Dlaczego? Bo jak powiedział nie ufa jej i nie wie czy nie stanie mi się krzywda. Gdybym jezdzila sama to nie mialby az takich oporow... ale na to jeszcze oboje bedziemy musieli zaczekac. Rozumiem jego troskę tylko że generalnie o to chodzi że wszędzie może się coś stać a nie wolno od razu stwierdzić że jade na śmierć... nie zostawie go, bo go kocham i wiem że lepiej by było mieć kogoś z kim dzieliłabym pasję i mogłabym o tym gadać na okrągło (bo uwielbiam o tym gadać i dowiadywać się czegoś o tym) tylko że jest mi z nim dobrze i póki co... myślę a raczej mam nadzieję że mimo wszystko uda nam się to jakoś pogodzić i że on trochę da mi tej wolności przeciez to nie jest zdrada. A to ze sie martwi no jejku... ja mu nie zabraniam robić tego co on lubi i nigdy by mi to przez myśl nie przeszło nawet jakby to się nie godzilo z tym co mi pasuje... kazdy zasługuje na pewną wolność w związku

Masz to prawo jazdy na motor czy nie odpowiedz szczerze? Zakładam, że go nie masz, bo pominęłaś wszystkie pytania o tę kwestię   

Ja staje po stronie tego faceta(jej chłopaka) GŁÓWNIE ze względu na to, że kontrole nad Twoim życiem praktycznie w 100% przejmuje jakiś obcy facet w dodatku mało kto jest na tyle odpowiedzialny i dojrzały by uważać na drodze pewnie się jeszcze oni popisują przed nią(przynajmniej większość). Dziewczyno mam wrażenie, że jesteś uzależniona od tej adrenaliny, a nie że to jakakolwiek pasja.

Obejmowanie jakiegoś faceta też jest dziwne i bliskie przebywanie przez dłuższy czas z nim to jest dziwne!

Wyjedź za granicę na 3 miesiące w czasie wakacji i zarób sobie na ten motocykl z 10 tyś zł jesteś w stanie zarobić prawda?

Podsumowanie:
- nie masz prawa jazda na motocykl
- nie masz motocykla

Najważniejsze rzeczy, żeby te pasję uprawiać, a Ty ich nie posiadasz. Proszę Cię nie okłamuj ludzi, a przede wszystkim siebie, że to pasja. Bo nie jest, jeśli coś dla kogoś jest pasją to stanie na rzęsach i zdobędzie to co mu potrzebne do niej.

Prawka na ten motor zapewne nie masz bo pominęłaś to niewygodne pytanie no i trzeba powiedzieć że stoisz na przegranej pozycji w tym "sporze". 

Mi się od zawsze podobały ścigacze, ostatnio się coś stało i jak będzie okazja w jakiejś niedalekiej przyszłości to robię też prawko na motor i kupuję sobie ścigacza - to takie postanowienie. Kolega mnie kiedyś przewiózł na swoim. Był to co prawda  króciutki odcinek ale mi się poprostu spodobało chociaż w sumie to mam deko obawy o bezpieczeństwo. Do tej pory jeździłęm samochodem i można powiedzieć nic sienie działo ale był  u mnie w bliskim otoczeniu przypadek, że chłopakowi jadącemu na motorze wyjechał dostawczak z podporządkowanej i ten w niego przypieprzył. To wgl. cud, że on przeżył. Niestety samochód jest sporo bezpieczniejszy bo chroni cię karoseria.
Już bardziej namawiał bym właśnie abyś to porzuciła ze względów bezpieczeństwa aniżeli że jedziesz z jakimś fagasem ale to tak w ogólnym rozrachunku. Jeżeli dziewczyna też mu nie pasuje jako kompanka  to mi to deko pachnie zazdrością o spędzanie czasu nie z nim a z kimś innym. Samemu jadąc też się moze przecież coś stać.
Ciekawe co by zrobił jakbyś mu powiedziała, że pożyczyłaś kasę na prawo jazdy (chociaż to w sumie nie jest drogie) i motor np. od ojca i kupujesz swój. Czy na prawdę by przestał jęczeć czy to tylko taka mała zasłona dymna z jego strony. Wiem, taki shit test ale może coś by wyjaśnił

Autorko, a może chociaż własny kask posiadasz, skoro to taka pasja i w przyszłości motocykl planujesz mieć i nawet prawko na niego zrobić może? To akurat aż tak wielkie pieniądze nie są. Może buty albo kurtka?
A jak wyglądają te Twoje wyjazdy? Jeździcie gdzieś w większym gronie, np. na jakiś zlot, czy też, jak masz ochotę poczuć ten wiatr w we włosach, dzwonisz po kolegę, kolega przyjeżdża z ekwipunkiem i heja przed siebie?

Ja się wcale nie dziwię, że facetowi się to nie podoba. Jestem zdecydowanie po jego stronie. Owszem, zabraniać pasji nie ma prawa - ale zdaje się, jego okiem to wygląda po prostu na umawianie się od czasu do czasu z innym facetem. To, że robi uniki, że się martwi - to akurat nic dziwnego, to po prostu wymówka, skoro nie martwiłby się, gdyby Autorka jeździła sama. Widocznie też źle się czuje z tym, że wolałby jej czegoś zabronić.

Napisała, że jakby jeździła z koleżanką to też był by problem u bohatera wątku.
Proszę skomentuj to

A ja myślę, że Autorka będąc studentką nie ma zbytnio pieniędzy by ta pasja byla bezpieczna-skoro nawet prawka nie ma.A to koszt 2tys złotych
Sama wiem po sobie ile kosztuje kask, buty,kurtka i spodnie z protektorami,...w najtańszej opcji sama zbroja ochronna.
Nie posiadając tego naprawdę sie naraża.
Sama jeszcze"dochodzę"do siebie po ostatnim upadku.
Mimo, że osprzęt cały dopasowany rozmiarowo (a to bardzo ważne, by pełnił swoją funkcję-od butów po kask)
Tutaj mogę się wypowiedzieć-czytanie książek to za mało.

Jak nie znasz mojej sytuacji to sie nie wupowiadaj w taki sposób. Gdybym mogla wyjechav na te wakacje do pracy za granice to bym juz dawno wyjechała i po to żeby zarobic i na prawko (chociaz umiem jezdzic motocyklem znam podstawy itp) ale teraz nie mam takiej możliwości bo wyobraź aobie ze zostawiajac stala prace tutaj moge jej potem nie odzyskać a na studia musze miec i życie muszę mieć wiec wtedy pieniadze na motocykl rozeszly by sie na zycie i studia. A mieszkam w takiej okolicy gdzie znalezienie pracy nawet dorywczej graniczy z cudem wiem bo caly czas szukam cos lepszego. Wiec nie mow mi co mam robic bo ja juz każda opcje w kwestii zarobienia na pasje przemyslalam i jak pisalam: NAJPIERW STUDIA.
A co do popisywania sie przede mna w czasie jazdy... chyba nie zdajesz sobie sprawy jaką odpowiedzialnoscia jest jazda z plecakiem. To potencjalny wyrok na 25lat więc raczej nie idzie się popisywaç dla brawury.

Tak, mimo ze zarabiam najnizsza krajowa, oplacam sobie sama studia i tak naprawde dokladam sie mamie do domu (ojciec nas zostawil i nie placi alimentów a z funduszu nam nie przysługuje bo dochody nam przekroczyly o 7zl) to kupiłam, kask, kurtke na motor , pas na nerki i buty i wiem że to bardzo droga pasja. Dlatego wiem że nie wszystko na raz i że do wszystkiego muszę dojść sama i to bardzo powoli. Nie mam też możliwości aby pożyczyć od kogoś taką dużą kwotę pieniedzy bo nie wiem czy dalabym potem radę je oddać. A wolałabym zrobic prawko i od razu wsiąść nawet na 125 byle by nie zapomnieć praktyki jazdy i od razu nie zrobic głupiego błędu. Wiadomo na motorze nie wszystko zależy od nas... co do tej 125 nie mogę jeszcze jeździć na niej bez prawka na kategorię A bo od roku mam kat.B (na którą też zbieralam pieniądze sama z prac sezonowych) wwięc to jest za krótko na to.
Też myślałam żeby zrobić tak żeby poznać kolegę z którym jezdze z moim facetem może by go to bardziej uspokoiło? Ja jestem pewna że chce być tylko z nim i wiem że żaden "motocyklista" nie zauroczy mnie więc o to on nie powinien się bać. Gdyby mój facet dZielił swoją pasję z jakąś kobietą też była bym zazdrosna ale wiem że on widzi tylko mnie i ani nie ogląda się za innymi ani z innymi nie pisze, ufam mu i nie zabronilabym mu tego. Myślę że on też może mi tak ufać jak ja jemu.

oj bardzo duzo... cale swojw województwo zjezdzilismy ale poza tym byłam na słowacji, w krakowie, łodzi,  przemyślu, na kalwarii pacławskiej.. do tego bez okazyjne wyjazdy do rodziny mojego byłego co pare dni, potem przejażdżki po prostu z nudy po 300km.. jest tego trochę. Jeżdżę od poltora roku ponad i trochę się tego uzbierało.
Gdyby mój facet dzielił pasje z inną kobietą nie mogłabym tak czy siak mu tego zabronić. A poza tym chciałabym żeby on miał coś takiego. Żeby lepiej było by mu mnie zrozumiec. Ufam mu. I gdyby miał pasje o ktorej ja bym mie wiedziala nic starala bym sie go w niej wspierać i choć spróbować czegoś dowiedzieć się na ten temat od jego samego.

Na co Ty tutaj właściwie liczysz? Bo z faceta nie zrezygnujesz jak widać. Z pasji tez nie zrezygnujesz to co chcesz zrobić? Widzę, że ludzie szukają wymówki zamiast rozwiązań. Gdybyś naprawdę chciała zarobić na swoją pasję to byś była w stanie w internecie ogarnąć pracę dodatkowo... na głowie stanąć by to zrobić. Tobie jest wygodniej tak jak jest i nazywasz to pasją proszę Cię to jest dla mnie śmieszne.

Śmieszne to jest to co Ty piszesz. Nie oceniaj czy mi jest tak wygodniej bo w mojej skórze nie jesteś robiąc to czuje się bliżej tego co kocham i nie chce tego kończyc ddopóki nie bede miala na coś swojego. Nie wiem co dla Ciebie jest w takim razie pasją jak nie przyjemne spędzenie czasu robieniem danej rzeczy i biorąc z tego duzo radości. Cóż, każdy lubi co innego. Dla jednego pasją jest bieganie dla drugiego rysowanie. A co do znalezienia dodatkowej pracy. Mówiłam że bardzo ciężko tu o jakąkolwiek pracę. Poza tym musze mieć też czas na nauke i i obowiazki domowe tak trudno to zrozumieć? Oczywiście łatwo powiedzieć

A oprócz tego, że nie zgadzacie się w tej kwestii, to jaki poza tym jest Twój facet? Zabrania Ci dodatkowo czegoś, ma jakieś wymagania?

Motor, strój na motor to drogie rzeczy, ale jeśli to pasja, to warto kupić. Moja koleżanka przypadkiem odkryła swoją pasję jaką są właśnie motocykle jak jej były razem z nią kupili (no początkowo dla niego, bo chciał) motor 50-tka (nie znam się dobrze), czyli taki dla początkujących chyba. On miał jeździć, ale chyba za dużo nie jeździł, wyjechał, motor został dla niej, bo i tak więcej za niego zapłaciła. Postanowiła, że skoro już jest, to nauczy się na nim jeździć. Sama wsiadła i się nauczyła bardzo szybko. W ogóle ma talent do jazdy, bo prawko na samochód też zdała za pierwszym razem, ogólnie bardzo dobrze radzi sobie w jeździe i chyba wszystkim, by dobrze jeździła Od tej pory uwielbia jazdę na motocyklu, kupiła sobie strój, a kupi pewnie jeszcze lepszy, dba o bezpieczeństwo. Robi też już prawko na motor, bo 50-tką podobno można jeździć bez, ale większymi już nie, ale planuję kupić większy. Tylko wszystko robi rozsądnie, powoli zastanawia się jaki, wsiada wcześniej, sprawdza jak się na nim czuje, pyta o radę. Ona ma trochę pieniędzy, ma z rodzicami sklep, ale wiesz, nawet jak się nie ma, to możesz powoli odkładać. Chłopak nie powinien Ci niczego zabraniać, ale jeżeli chodzi o jazdę z tym kolegą, to jak będziesz miała swój motor to odpadnie ten argument. No albo kupisz np skuter na początek.

Nie wyobrażam sobie żeby mi ktoś zabraniał robienia tego, co kocham. Tak samo nie wyobrażam sobie zabronić mojemu mężczyźnie robienia tego, co on kocha. U nas akurat nie był to nigdy powód do konfliktu, bo część pasji mamy wspólnych, albo w jakimś stopniu podobnych. Nie zgadzamy się co do mojej drogi zawodowej i też się zastanawiałam, czy warto się upierać przy swoim, czy ja koniecznie muszę mieć taką, a nie inną pracę, ale w tym temacie też udało się nam dogadać, zwłaszcza, że od początku wiedział, co zamierzam robić. Jak jest chęć rozwiązania konfliktu z obu stron, to można dojść do porozumienia.

No co, próbuję ustalić na ile to jest wiarygodna deklaracja, bo tu wiele pań ma zwyczaj "wożenia się", co niedawno widzieliśmy na przykładzie bodajże zyfiki, która kozaczyła, że ona nigdy do faceta pierwsza by nie napisała, a okazało się z innego wątku, że własnie to robiła.

Tak do meritum ogólnikowo. Związek polega na tym, że dwie dojrzałe (w założeniu) osoby muszą się do siebie dopasować. W tym celu stosuje się ustępstwa, kompromisy itd. itp. Osoby niezdolne do ustępstw i kompromisów z definicji są niezdolne do stworzenia dojrzałego związku.

Do meritum szczegółowo. Osobiście nie chciałbym kobiety z motocyklową pasją, bo uważam to za niebezpieczną zabawę. W tym przypadku dochodzi jeszcze bliski kontakt z innym mężczyzną.

Wspaniale, że zechciałeś się podzielić swoimi głębokimi przemyśleniami

Tak właśnie zauważyłam, że wśród znajomych raczej dominują związki, gdzie facet jest zapalonym motocyklistą, a jego partnerka/żona albo podziela jego pasję i jeżdżą razem, albo toleruje, przy czym on nie wozi nigdy innej kobiety w formie plecaka, chyba że to krótka przejażdżka w stylu "podrzuć mnie do sklepu". Na zloty i inne okazje jeżdżą sami albo z partnerkami, które potrafią czasem się "zmusić".
Odwrotnej sytuacji nie spotkałam - dlatego jestem w stanie zrozumieć faceta, którego dziewczyna jeździ sobie z innym kolegą. Zalecałabym właśnie wtedy znalezienie sobie jednak motocyklisty...
Niebezpieczeństwo - zupełnie inna sprawa. Podchodzi właśnie pod zabranianie pasji, mimo troski o czyjeś zdrowie i życie - jeśli się boisz o czyjeś bezpieczeństwo, nie wiąż się z taką osobą, bo nie masz prawa jej zabraniać

Brainless - a co Ty byś zrobił, gdybyś spotkał aktorkę grającą w scenach łóżkowych i się w niej zakochał? Jakoś nie bardzo wierzę, że nie stanowiłoby to dla Ciebie problemu. Nawet partnerzy czy mężowie aktorek wypowiadają się czasem, że ciężko im to przełknąć.

No fakt. Racja Miałam na myśli zabraniać w sensie potocznym. A druga strona decyduje, co z tym zrobi, czy jej to pasuje, czy nie.

Hobbystycznie jestem reżyserem filmowym (kiedyś w planach miałem nawet zdawanie do łódzkiej "Filmówki"), więc chyba nie stanowiłoby
Nie będę jednak odgryzał sobie, ni ucinał rąk, bo nigdy w takiej sytuacji nie byłem, ale wiem, że należę raczej do zazdrosnych osób.
Z drugiej strony chciałem się dowiedzieć, tak przy okazji, na czym tak naprawdę polega zaufanie w związku i czy granica tego zaufania kończy się tam, gdzie dochodzi do fizycznego kontaktu (objęcie obcego faceta przez pasażerkę motocykla).

Czyli mówiąc wprost, w przypadku przedstawionym przez autorkę wątku, obie strony związku mają prawo pozostać przy swoim.
Jeśli nie dojdzie do kompromisu w tej sprawie (jedna ze stron nie pójdzie na ustępstwo względem drugiej), może się zdarzyć, że doprowadzi to do zakończenia związku.

Czasem jeden duży odważnik (brak tolerancji dla pasji, która niesie za sobą powód do zazdrości) może przeważyć ramię z szalką, gdzie stoją mniejsze odważniki (wszystkie inne cechy autora, dla których dziewczę zechciało wejść z nim w związek).

Tu się nie zgodzę, bo zbyt małe zaufanie jest również charakterystyczne dla osób niedojrzałych. Typu: grzebanie w telefonie, kontrola maili, zakładanie wątków na forum "on mnie nie kocha, bo obejrzał się za laską na ulicy".

Najwyraźniej po prostu do wszystkiego trzeba dojrzeć

Ale z czym się nie zgadzasz - uważasz, że są tylko opcje skrajne, czyli nadmierne lub zbyt małe?

Napisałeś, że nadmierne zaufanie jest charakterystyczne dla osób niedojrzałych. Uważam, że druga strona wykresu - zbyt małe zaufanie - jest również charakterystyczna dla osób niedojrzałych. Nie powiedziałam, że między tym nic nie ma. Wprost przeciwnie - jest cała gama zaufania i zależy od osób pozostających w związku, powinni się dobrze znać, żeby wiedzieć, gdzie są granice.

Laska nie ma prawka na moto,jeździ z kolesiem na naleśnika,prawdopodobnie nie potrafi płynnie puścić sprzęgła,czy wykonać prostych manewrów.O szuraniu kulasów po szosie nie mówię
A tu rozkminy o wyższości Świąt Bożego Narodzenia nad Wielkanocnymi.

To żadna pasja.Jak się chce człowiek realizować w czymś,to zrobi wszystko,aby to osiągnąć.Zakup jednego kasku wiosny nie czyni.