Moi rodzice twierdzą, że budując się na wsi, zrobimy dziecku krzywdę

yessa, co prawda nie mam dzieci, ale dzieciństwo spędziłam w domu pod miastem.
Najwspanialsze dzieciństwo.
Tylko, ze ja miałam do szkoły 5 min pieszo, do koleżanek mieszkających w bloku jeszcze bliżej.
Po przeprowadzce do bloku umierałam!!!
Do przystanku miałam daleko, sąsiedzi doprowadzali mnie do szału, czułam się jak w klatce.
Teraz mieszkam w samym centrum niedużego miasta w domu z ogrodem, praktycznie bez sąsiadów.
Jest to fajna alternatywa dla domu pod miastem, wierz mi, można znaleźć takie perełki, i co więcej, nie są tak drogie,
jakby się wydawało.
Moi znajomi sprzedają domy pod miastem, bo nikt ich prawie nie odwiedza, wszędzie trzeba jechać samochodem,
zakupy robić raz na tydzień i raczej o niczym nie zapomniec, żeby nie jeździć kilka razy
Ja sobie moją opcję bardzo chwalę, co więcej, wiele osób mi tego zazdrości.
No, ale co kto lubi.

Ja Ci przybliżę na jakiej zasadzie to działa:
Z mojej wsi (zabitej dechami) jeździ autobus szkolny zabierający dzieci do gimnazjum i szkoły podstawowej.
Przyjeżdża o 7 rano zbiera dzieciaki z pobliskich wiosek i zawozi je do szkoły. Łączny czas dojazdu do szkoły ok.20 minut.
Te dzieci ,które nią mają zajęć o 8 rano czekają na świetlicy.
Powrót jest o 14:20 i odwozi te same dzieciktóre zabrał rano.
Ci którzy kończą lekcje wcześniej czekają na świetlicy.
Zajęcia są tak zorganizowane że dzieci nie spędzają pol dnia na świetlicy przeważnie jest tak,że od razu po lekcjach jadą do domów a rano zaczynają o 8.
Nie dotyczy to tylko gimazjum ale tez podstawówki.
Poza kierowcą w autobusie  jest Pani opiekunka.
Takich gimbusow szkoła posiada cztery czyli cztery trasy.
Dzieci wsiadają i wysiadają na najlbiżej położonym przystanku.
Moja córka ma do niego 200m.
Jest chodnik i nie musi po omacku przedzierać się do niego przez krzaki. ;-)
Natomiast w mieście oddalonym od mojej wsi o 20 km autobusów jest więcej. Tzn do domów rozwożą dzieci o 14:30,15:30 i 16:30.
Jeżdżą dzieci z podstawówki i gimnazjum.

Dowozy dzieci do szkół należą do szkoły ale wozi je prywatny przewoźnik ,który wygywa przetarg ogłaszany przez gminę lub Zespół Obsługi Placówek Oświatowych.
Za bilety płaci szkoła czyli idą z budżetu gminy .

Może opiszę, jak to u mnie wygląda...

Mieszkam na obrzeżach malutkiego miasteczka.
Koło mojego domu nie ma ani przychodni, ani sklepu, tylko staw i las .
To oczywiście ma swoje plusy - jest cicho, mogę się opalać topless na tarasie i nikt mnie nie widzi, dziecko może się bawić w ogrodzie etc.

ALE - niestety jestem dość samotna - do dużego miasta mam ok. godziny pociągiem, a większość znajomych tam właśnie mieszka. Do mniejszego - 25 minut.
Nie mamy z mężem auta, więc, no cóż... Czasem jest ciężko - zakupy dźwigamy 3km ze sklepu, do przychodni też jest mniej więcej tyle samo, z chorym dzieckiem bywa naprawdę kiepsko tam dotrzeć, szczególnie w deszczowe lub zimne dni.

Gdy chcemy gdzieś wyjść, też jest nie lada wyprawa... Najbliższe kino - 15km. Najbliższy bar/restauracja - ok. 3-4km.
Poczta - 4km.

Rodzina i znajomi rzadko odwiedzają - bo za daleko, bo zanim się dojedzie, to już trzeba wracać, bla bla. Co z tego, że mam duży ogród i miejsce na ognisko, jak właściwie rzadko się z tego korzysta.

Mój syn we wrześniu idzie do przedszkola - 3km piechotą! Jeśli do tego czasu nie zrobię prawka i nie kupię auta, to czarno to widzę, naprawdę.

Więc tak całkiem szczerze - chyba wolałabym mieszkać w mieście - lub b. blisko miasta.

Ja pochodze z malego miasteczka na Slasku. Do podstawowki mialam 5 minut, ale juz do szkoly sredniej musiałam dojezdzac autobusem około pol godziny. Na dodatkowe korki przed egzaminami na uczelnie telepalam się godzine w jedna strone do Katowic. Przeszkadzalo mi to? Chyba ktoś raczy zartowac! Podobalo mi się, ze mam duzy dom, duzy ogrod, spokoj do nauki, ze można zaprosić więcej ludzi na impreze, a autobus był po prostu faktem zycia

Teraz mieszkamy z Misiem w malym trzydziestotysięcznym miescie w UK, na samym jego skraju, blisko rzeki i pol. Jest spokojnie, nie mam ryku samochodow ciagle pod domem, psa jest gdzie wyprowadzić. Do centrum miasteczka może mam ze dwa kilometry, które pokonuje na rowerze (Mis tez tak pedaluje do pracy), a na zakupy bierzemy samochod, podobnie tez jak ja musze jezdzic poza miasto do pracy.

Także nie widze dlaczego rodzice Autorki wydziwiają.

To dom teściów.
My odkładamy na coś swojego trochę bliżej miasta, ponieważ tak wolimy.

Rany, w tej sytuacji wcale się Tobie nie dziwię, że tak to widzisz. Ja bez prawka i samochodu jestem pewna, że nie przeprowadziłabym się tutaj. Mieszkam tu już chwilę i nigdy nie czułam się samotna, ani się nie nudziłam. Często zabieram córkę i jedziemy do dużego miasta gdzie studiowałam, do galerii gdzie są windy, przewijaki i miejsca do karmienia, spotykam się tam na kawie z koleżankami ze studiów. Średnio raz w tygodniu jeżdżę do mamy, do miasta rodzinnego i tam też widuję się ze znajomymi. Tu na wsi, chodzimy na dłuugie spacery, jak jest ciepło to na rower, wieczorkiem pobiegać, nie ma mowy o nudzie. Zrób prawko, zainwestujcie w samochód a zobaczysz, że życie tam zmieni się nie do poznania.

Ja nie mówię o trzymaniu psa na łańcuchu, czy puszczaniu wolno po ulicy. Ludzi którzy tak robią sama bym tak potraktowała. Mówię o psie trzymanym pod domem, za ogrodzeniem, w dobrych warunkach a nie tak jak opisujesz. Ale koniec już o tym, to nie temat o psach.

Przy dużych miastach są przedmieścia i tam jest jeszcze jakiś sens się budować, bo blisko do lekarza, miasta i szkoły moga być na dobrym poziomie.
Jeśli ta wioska to " dziura" z brakiem infrastruktury, szkoła na słabym poziomie,  pracujecie w mieście, a dzieci są w wieku szkolnym, to mocno to przemyśl.
Co innego, kiedy w takiej małej miejscowości masz pracę, interesy. Wtedy mozna się tam budować. 
A tak budować sypialnię wiele kilometrów od miejsca pracy, nauki, zycia towarzyskiego, to może nie być najlepszym rozwiązaniem.
Może lepiej kupić większe mieszkanie w mieście, gdzie wszędzie masz blisko, a nie budować dom.

Mnie właśnie zniechęca fakt,że w takim miasteczku jest jedna szkoła-nie ma żadnego wyboru.
Jeśli szkoła jest kiepska,to tym gorzej.
Do tego kiepska opieka medyczna i mamy dwie główne wady zadupia.

OK, nie mam dzieci wiec o szkoły się nie martwię, ale zdecydowanie wole nawet wziąć taksowke do restauracji czy znajomych niż mieszkac w malym mieszkaniu, gdzie każdy każdego słyszy, bez ogrodu, bez prywatności, bez spokoju. Nawet gdyby to była super dzielnica Londynu, to nie czułabym się swobodnie.

Dla mnie wazna jest przestrzen i swiadomosc, ze jak jestem w swoim ogrodzie, to mi ludzie przez plot nie patrza. Oczywiście jest tez pies, który potrzebuje się wybiegac. Mamy zamiar kupic mu kolege i już teraz patrzymy na bardziej wiejskie, większe domy od tego który mamy (124m kwadratowych, a wolelibyśmy jakies 180m) i zdecydowanie większy ogrod. Pod warunkiem, ze wioska ma dwa puby, a Tesco jest dwa kilometry daleko, plus jakas silownia, to ja jestem zadowolona, bo nie mam problemu gdzies pojechać na rowerze, a autobus nie gryzie

Ale rozumiem, ze sa ludzie, którzy uwielbiają być w centrum miasta, z kawiarniami i restauracjami, z droga ryczaca obok

Yessa-ale w mieście są mieszkania cztero,czy pięciopokojowe i piętrowe.Poważnie:)
To,że mieszkałaś z bratem w jednym pokoju to nie wina tego,że mieszkałaś W MIEŚCIE,naprawdę.
Mój mąż pochodzi ze wsi i przez długi czas,zanim nie wybudowali dużego domu mieszkał w jednym pokoju z dwójką braci.I on pewnie zazdrościł tym kolegom z miasta co mieli swoje pokoje.
Ja rozumiem,ze Twoja szkoła była na poziomie.Ale co to ma do rzeczy? Nieważne jaką kto szkołe podstawową czy średnią skończył.Dziś ważne raczej jakie studia skończył.
Do biura,do banku,do przychodni nie przyjmują tych co skończyli dobre szkoły:)
Ich mogą ewentualnie na kasę do tesco przyjąć albo do Anglii na zmywak.Więc argument to żaden.
Kuzynka co chodziła do wiejskiej szkoły nie poszła od razu po niej na studia.Bo zakładam,że to musiała być albo podstawówka albo gimnazjum.Nie słyszałam by na wsiach były licea:)

Twoje koleżanki nie musiały wracać o 19.00 bo może rodzice po nich przyjeżdżali albo mieli później autobus do domu.Moja koleżanka miała akurat ostatni o 19.00.

Ale takie mieszkanie cztero,pięciopokojowe kosztuje dużo więcej.
Dla niektórych jedyna alternatywa to dom na wsi albo małe mieszkanie w mieście.
Tu gdzie mieszkam cena jednego i drugiego podobna.Yessa nie ma co martwić się na zapas,jeśli jesteś przekonana do życia na wsi.Mieszkałaś już w bloku więc masz porównanie.
Co do tego że na wsi są marne szkoły...Kto chce to się uczy i na wsi.
Kto nie chce to mu najbardziej ekskluzywna szkoła nie pomoże.Nawet prywatna.

Gojka102 najpierw piszesz, ze wiejskie szkoly sa kiepskie a potem ze nie wazne jaka szkole sie konczy tylko jakie studia. Sama sobie zaprzeczasz. Na studia przewaznie idzie sie do innego miasta, na stancje badz do akademika, wiec wtedy to juz raczej nie ma znaczenia, czy dom rodzinny jest na wsi czy w innym miescie.

Tak ja wiem, że są większe mieszkania. Mieszkania są drogie jak cholera, takie 4 pokojowe na pewno dużo droższe, niż wyniesie nas budowa, bo mąż materiały może załatwić o wiele taniej, sam by dużo budował, ma braci, znajomych fachowców którzy pomogą, mogę tak jeszcze wymieniać, wymieniać... Nie chcemy brać kredytów więc pozwolić to sobie możemy co najwyżej na kawalerkę lub mieszkanie z wojska. Zaraz się tu każdy odezwie, dlaczego mieszkania z wojska nie weźmiemy. A no dlatego, że dostaniemy takie 2 pokojowe, stracimy ok. 1000 miesięcznie, bo mężowi zabiorą dodatek + rachunki, a mieszkanie i tak nigdy nie będzie własnościowe nasze. A no i nie wiadomo na jakich sąsiadów trafimy.
Pokój z bratem to nie był jedyny problem. Do minusów dołożyłabym sąsiadów, wiecznie głośnych, od bladego świtu na górze łomoty, 2 piętra nad mieszkanie wynajmowane studentom, obok za ścianą ciągle szczekający pies, to parter i w piwnicach wiecznie gówniarzeria urządza sobie jakieś "kluby", przesiadują, hałasują, smród z papierosów w całym mieszkaniu, po policję mama nie raz dzwoniła, nie pomogło, do spółdzielni było zgłaszane, nie pomogło., piwnicę co ciągle zamknie na klucz, to ktoś otworzy i zostawi, drzwi na klatkę tak samo. To trwa już długie lata. Dla urozmaicenia, ławka pod samym oknem, zawsze ktoś siadał, 1, 2 w nocy rozmowy, my na rano do szkoły... Cudownie było. Dziś przyjechałam do mamy, już była w piwnicy, cała w nerwach, bo gówniarze chcą sobie tam urządzać jutro sylwestra. Ja mam 7 miesięczne dziecko które z moją mamą zostaje, a na dole ma się odbyć wielka impreza. Kazałam jej zaraz po 22 dzwonić na policję. Bokami mi wyszło mieszkanie w bloku i nigdy nie wpakuję się w coś takiego, bo to zawsze ryzyko, że trafię na takich sąsiadów i jeszcze milion innych problemów.
Do plusów mieszkania w mieście dodam jednak fakt, że idziemy sobie jutro z mężem na sylwestra, nie trzeba załatwiać transportu, pełen luzik. Na wsi pewnie byłoby ciężej, lub po prostu jedno by się szampana nie napiło. Zastanawiam się jednak czy to, że wszędzie blisko jest warte takich męczarni na co dzień.

cslady zgadzam sie z Toba.

a gdyby ktos chcial napisac, ze tak zle trafilismy lub ze to jakies patologiczne miejsce, to dodam jeszcze, ze jak przenioslam sie na studia do wiekszego miasta, i wynajmowalam mieszkanie na 3 pietrze, moze bylo lepiej niz tu, ale nad glowa tez mialam imprezy, o 5 wstawalam do pracy a do 3 impreza. Przystanek pod samym blokiem, ale do klatki musialam przejsc kolo osiedlowego sklepu gdzie ciagle stali zule w kapturach i teksty typu "jaka dup..., pokaz ci..., daj zlotowke" itp. Ja sie balam, tym bardziej po zmroku. Przypadek ze bylo podobnie? Nie sadze.

gojka102 ja ciebie czytam i tez nie rozumiem. Zachwalasz miasto choc nie masz racji, pewnie inaczej bys mowila jakbys sie za dziecka w bloku wychowala jak autorka. Piszesz ze problem dla ciebie 5 km do miasteczka a sama z miasta do wioski do pracy dojezdzasz, pewnie samochodem? czyli twoim zdaniem z miasta do wioski juz mozna dojezdzac ale z wioski do miasta to juz problem? Maz chcial sie przeniesc i mial racje, wspolczuje mu ze go ograniczylas, pewnie nalezysz do tych wielkomiejskich bab co uwielbiaja po 10 razy dziennie biegac do sklepu, bo inaczej umarlyby z glodu wiec sklep pod nosem to koniecznosc. Najlepiej czynny w kazda niedziele i swieta. Czesto jak ktos sie ze wsi do miasta przeprowadzi do malpiego rozumu dostaje. Dzieci twoich sasiadow za to beda mialy super ferie jak nigdzie nie pojada, jak w mieszkaniu za sciana bedzie remont. Juz lepiej bedzie miala twoja znudzona corka na wsi. Ale o tym nie pomyslisz, tak jak o sasiadach w bloku kiedy jak w mieszkaniu trzymalas kilka psow. Mieszkanie w bloku ma swoje zasady. "Wolnoć tomku w swoim domku" jak to sie mowi. Tak samo jak w mieszkaniach nie robi sie calonocnych imprez. Nie kazdy o tym wie.

Droula szwagier postawił dom we wsi za 80 tyś, właśnie takim sposobem (znajomi, własne siły, załatwione materiały) nawet 100 tyś. a 200 czy 300 to ogromna różnica.

Mąż mi powiedział, że jak będzie tak beznadziejnie jak twierdzą moi rodzice, to dom sprzedamy i kupimy kawalerkę albo weźmiemy mieszkanie z wojska. Ale szczerze w to wątpi.

Szczęśliwego Nowego Roku, obyście zawsze podejmowały w życiu słuszne decyzje:)

Autorko,Twoja podświadomość już dawno podjęła decyzję,teraz tylko próbuje przekonać świadomość
Ja całe życie mieszkałem na wsi  i jak dobrze pójdzie,to w przyszłym roku przeprowadzam się do miasta,ale nie do jakiegoś kolosa,tylko niewielkie miasto w którym mam stałą pracę.
Niestety do pracy mam 21km w jedną stronę,więc te 2h dziennie na dojazd+koszty paliwa.
Do przystanku 3km,autobusy rzadko jeżdżą,ostatni o 20,więc o powrocie z imprezy autobusem można zapomnieć.
Dodatkowo mieszkam w górach,a tutaj śniegu bywa hoho nawet ponad 1,5m,więc czasów szkolnych nie wspominam dobrze,teraz jest ciut lepiej,bo gmina odśnieża,ale i tak dobry samochód 4x4 trzeba mieć.Wynajmowałem trochę czasu w mieście i było super,wszędzie blisko i mnóstwo czasu dla siebie i możliwość wyboru,jak ten czas spędzić.
Takie czasy,że z miast uciekają na wieś i odwrotnie,wieś wsi nierówna,miasto miastu też,niech każdy sam wybierze.

gojka ale mnie nie obchodzi twoj zyciorys! odpowiedzialam tylko na to co piszesz,do jakiego wniosku dochodze jak cie czytam! nie znam cie. ale jak ktos pisze ze w bloku mial tak czy tak to chyba oczywiste ze woli wybudowac nawet maly domek na wsi i tam mieszkac.dla swietego spokoju. moze ty masz w bloku super i sasiadow, no to sie ciesz, bo to rzadkosc!! nie takie historie znam. oszczane klatki,konfliktowi sasiedzi, glosni sasiedzi,zero spokoju,smrod od sasiadow, robienie na zlosc, stukanie po kaloryferach itp. to kropla w morzu tego z czym sie sama spotkalam mieszkajac  w bloku i z czym sie moi znajomi z blokow spotkali!!. wiec nie zachwalaj tak czegos co nie zasluguje na takie pochwaly, bo nie jestes wiarygodna. teraz tylko pytanie czy ktos woli wybrac spokoj od siasiadow zza sciany i woli 20 minut do miasta dojezdzac, czy woli miec miasto pod nosem, matolow za sciana i 40 minut stac w korkach

Yessa, bardzo Cię proszę o jak najszybsze podanie aktualnego maila. Warunkiem pobytu na forum jest posiadanie aktywnego adresu mailowego, poprzez który Moderacja może się z Tobą skontaktować. W chwili obecnej każda próba napisania do Ciebie kończy się otrzymaniem wiadomości zwrotnej z adnotacją, że adres jest nieprawidłowy. Brak aktywnego maila wiąże się z koniecznością blokady konta. Swój prawidłowy adres mailowy możesz wysłać mi w wiadomości prywatnej na: cslady@wp.pl

Jak czytam o psach na polskiej wsi, to mi się noz w kieszeni otwiera

Pies to jest OSOBA. Nie człowiek, ale ma swoje myśli, uczucia i charakter. Traktowanie go jak niewolnika jest barbarzyństwem.

No oczywiście

No dokładnie...
A w mieście koty domowe czy nawet wolnożyjące (!!!!) są bardziej zadbane niż na wsi.
Ja i jedna pani karmimy koty w mieście. To spokojne osiedle, samochodów mało i ludzie jeżdżą powoli. NAJWAŻNIEJSZE -  nosimy koty do sterylizacji/kastracji. Małych nie ma. Jedyne co to schodzą się z innych miejsc, bo obczają, że jest sporo żarcia, ale to dorosłe kocury. Po drugie - nie ma czegoś takiego że karmimy te koty resztkami i syfem jak to na wsiach bywa. Wiadomo, że nie stać mnie żeby kupować tak jak swojemu kotu karmę 100 zł za 2 kilo (na schorzenia) dla 20 kotów ale też patrzę na to żeby dać im coś treściwego. Kupuję mięso i podroby, zimą na ciepło, latem nawet na surowo. Jajka dostają, biały ser, mięso - to wszystko zmieszane z karmą dla kotów, żeby miało "zapach". Jak bardzo nie mam czasu, to sypię suche. Raz na kwartał kruszymy tabletki na odrobaczenie i dosypujemy do żarcia.
W mieście domowych kotów się nie wypuszcza. Jak jestem u rodziców to wyprowadzam kota na smyczy - mimo że nie przejdzie przez siatkę - ale koty sąsiadów się schodzą i nie chcę stracić kontroli nad tym co się dzieje. A kot potrafi tak wejść pod iglaki, że nie znajdziesz.
Na wsi pewnie wyśmialiby mnie, że kota na smyczy prowadzam....
Moja koleżanka (bardziej znajoma), niby dość sympatyczna dziewczyna, mieszka na wsi i ma tam kilka psów. Niestety jeden uciekał więc... wiąże go na łańcuchu. Milion razy mówiłam, żeby załatała to ogrodzenie... Ale nie, bo ona nie umie, a jej ojcu się nie chce  
I to młoda osoba... 23 lata I kolejny problem - zapewne takie podejście przekaże swoim dzieciom. I tak z pokolenia na pokolenie...

Ja nie rozumiem, DLACZEGO do nich NIC nie dochodzi????
W mieście ludzie są czasem nieświadomi. Ale jak im się powie wprost, wyłoży kawę na ławę że robią KRZYWDĘ to często zmieniają zachowanie. raz powiedziałam sąsiadowi że ma za dużą lukę w oknie i dla kota to niebezpieczne. Założył kratkę.
A na wsi? Mówisz mówisz, tłuczesz do zakutego łba - bo inaczej nie można powiedzieć jeśli ktoś nie przyjmuje do siebie informacji że szkodzi żywej istocie - i NIC. NAWET IM NIE JEST SZKODA JAK SIĘ COŚ STANIE.

A jeszcze do autorki - to że kot śpi w łóżku właściciela to całkiem normalna sprawa, nie wiem co Cię tak Autorko bulwersuje że to podkreśliłaś

Yessa - na dobre studia to się trzeba najpierw dostać. I to do jakiej szkoły się chodzi - jaki jest poziom nauczania - ma akurat znaczenie. Jak ja się rekrutowałam to miejsc było 357. Chętnych 3 tysiące. Są kierunki, gdzie liczba chętnych na jedno miejsce jest jeszcze większa.

W takim razie proszę Cię, byś napisała z niego do mnie jakąkolwiek wiadomość, celem sprawdzenia co jest nie tak.

nie nie uważam ze to wstyd! W takim razie jak ktoś w mieście się śmieje to nie wstyd, ale na wsi juz tak? Bo tak wynika teraz z postów. Koniec wiec tej bezsensowej dyskusji. Ja widzę ze wieś wsi nie równa. Bardzo mi przykro ze w Polsce istnieją jeszcze takie wsie o jakich piszecie. Az ciężko uwierzyć. Ciesze się ze ja na taką nie trafiłam.

U mnie w rodzinnym MIEŚCIE tez niektórym nie mieści się to w głowie siostra mojego męża wychowana na wsi traktuje zwierzęta tak jak wy. Więc ZALEŻY OD CZŁOWIEKA, nie od tego czy jest z miasta czy ze wsi. Nie będę juz tego powtarzać, bo jak widzę to tutaj Panią tluke i nie dociera.
Całe życie mieszkałam w mieście i nigdy nie czułam się anonimowa, wręcz przeciwnie. Czy na wsi, czy w mieście zawsze ktoś będzie się interesował - to normalne, ciekawość tkwi w naturze człowieka niestety.

Nikt? Proszę poszukać kilka postów wyżej :) a o błędy się nie czepiać bo słownikiem z telefonu piszę. Jak juz się nie ma o co przyczepić, to lepiej się w ogóle nie wypowiadać.