On nie poszedł z nia na kawe na mieście chociaz ona tego chciała. Mowil jej (dla swietego spokoju),ze mogą kawe wypic w pracy. Ok sami w biurze, ale drzwi nie sa zamykane na klucz, w kazdej chwili mogl ktos wejsc wiec czul sie bezpieczny. Kawe na mieście jej odmowil i ciagle sie do niej zwracał "kolezanko z pracy" Dawał jej do zrozumienia,ze moga pożartowac ale tylko w pracy,ze on ma rodzine i ona jest dla niego najważniejsza. Ona to rozumiała, ale nadal czuł,ze mu sie narzuca. On nawet do konca nie pamietal jak sie nazywa. Na ostatniej kawie,przekręcił jej nazwisko a ona sie obraziła i zdziwiła,ze nawet nie pamieta, gdzie mieszka. takie tam pierdoły.
I miał racje. Pisała do niego na początku lipca, jak poszła na urlop, nie chciała z nim konczyć kontaktu.