umarłam

nie doradze Ci bo czuje sie dokładnie tak samo jak Ty tylko u mnie jest inna sytuacja, łączę sie z Tobą w bólu chciała bym Ci coś napisać ale moge tylko tyle rób to co Ci serce podpowiada, wiem że jest rozdarte ale sama musisz wziąć sie w garść i zdecydować co bedzie dla Ciebie najlepsze.. pozdrawiam

ale skąd mam wiedzieć co dla mnie jest najlepsze? mnie już nie ma... chce tylko cofnąć czas i odzyskać to co mieliśmy.

też myśle tak samo jak Ty że mnie już nie ma, czasu nie cofniesz też bym chciała cofnąć ale nic z tego.. Nikt Ci nie powie co jest dla Ciebie najlepsze sama musisz do tego dojść, wiem że cieżko że boli ale tylko Ty możeesz odpowiedzieć sobie na to pytanie sama..

u mnie było dokładnie tak samo, też byłam pewna ze bede szcześliwa i co nagle wszystko sie zawalilo, tez chce mu wybaczyc ale tez sie boje, ja juz od kilku dni czuje pustke, nic nie czuje, rozumiem Cie bo wiem dokładnie to znaczy..

No tak,facet "zdradził"cię z żoną,straszne. A tak z ciekawości - ona usprawiedliwiała się przed tobą z tej ciąży?

Przeczekaj na razie ten czas i nie podejmuj pochopnych decyzji. Życie bardzo często nie układa się tak jakbyśmy chcieli. Ta sytuacja prędzej czy później się wyklaruje. Skoro on walczy o ciebie, to zapewne mu zależy. Poproś o czas jeśli go potrzebujesz, ale nie zamykaj się całkowicie. Oni teraz będą musieli dogadać się co dalej z dzieckiem, a on z tobą.

No a miało być tak pięknie...
Mąż faktycznie tak łagodnie zareagował czy po prostu usprawiedliwiasz samą siebie?
Jesteś pewna, że Twój "ukochany" od roku nie uprawiał z żoną seksu i, że stało się to tylko raz, akurat przed jego wyprowadzką? Obawiam się, że nie. A wiesz to wiele zmienia bo po prostu Cię oszukiwał a Ty oszukałaś samą siebie rozwalając swoją rodzinę.
Twoja córka zostaje z mężem?

Czekaj, zobaczysz co będzie działo się dalej, przecież życie się toczy. Wcale nie umarłaś:)
Jak dla mnie to dziwne, że ze sobą spali, skoro sprawy były już wyjaśnione ( w dodatku bez zabezpieczenia), brak odpowiedzialności, rozumu albo jakichkolwiek zasad.

Miałam coś napisać ale co to da.To tylko wytluszcze druk.

ja się nie obrażam, to nie to. czasem tylko trudno wszystko poskładać w całość. Nie wierze że nie chciał odejść od żony, bo już wszystko było zorganizowane, jego rodzice wiedzieli, ona ze mną rozmawiała. To nie było na zasadzie że on mi coś powiedział i wierzę w jego wersje. Nie robił z siebie ofiary, nie mówił że jego żona jest zła. Ona powiedziała że jest w ciąży, ale że to nie jego dziecko i wtedy on powiedział mi że spał z nią i że sam nie wie teraz co zrobić, że to był jeden raz. ona chce nadal rozwodu, ale sprawa toczy się nie o to co posiadają bo on oddał jej wszystko, ale ona chce alimentów na siebie i rozmawiała z jego matką mówiła dokładnie jak to było. z tym że z sobą nie sypiali to mam pewność z resztą jego mama była tam długi czas i wie że nawet nie spali w jednym pokoju. jest milion różnych faktów. i tu nie chodzi o to ile razy z kimś sypiasz. ja wiem że można na to patrzeć że budowaliśmy coś na krzywdzie innych, ale kochałam i czułam się kochana. swojego małżeństwa nie chcę ratować, mam z mężem dobre stosunki, przyjaźnimy się. Moja córka odwiedza go w weekendy. Mój mąż ma już kogoś i nawet gdyby był wolny to nigdy nie było miedzy nami chemii. Chciałabym myśleć logicznie ale jedyne na co teraz mnie stać to spanie i płacz.
i ja nie pośpieszyłam się z rozwodem. Ten rozwód powinnam była wziąć pare lat temu zamiast tkwić w związku który przypominał układ z współlokatorem. Mój mąż odżył, nawet w sądzie powiedział, że jest szczęśliwszy i że nie czuje już presji udawania rodziny.

możemy być razem, ale on z nią spał. Rozwodzi się miał budować ze mną życie i z nią spał. Ona mówi że to nie jego dziecko, ale wiem że liczy na to że jego, bo mówiła to jego mamie, że zniszczy nam życie.

Nie pytaj mnie proszę o to czego chce jego żona, bo ja nie umiem tego kompletnie zrozumieć. W ogóle. Niczego. Raz mówi jedno, na drugi dzień drugie. Idzie do prawnika z nim piszą pozew, później ona wysyła inny pozew. Opowiada ludziom różne rzeczy, inne rodzicom inne znajomym. Ja mam totatly metlik w głowie. nie wiem co zrobić dalej. nie wiem czy kiedykolwiek bede umiała mu wybaczyć, czy jest sens próbować.

będą testy. Tak dokładnie o to chodzi, że dość mieliśmy problemów. Układania życia na nowo od nowa, że nie mieliśmy czystego startu, zamykaliśmy mnóstwo rozdziałów. I nie rozumiem jak mógł to zrobić.

Dziękuję. Wiem że on bardzo cierpi i wiem jak ciężko było mu powiedzieć mi co zrobił. wiem też jak ciężkie jest dla niego to że jeżeli to jego dziecko to chce wziąć za to pełną odpowiedzialność i  boi się czy ja to wytrzymam. najgorsze jest to że przez te miliony wersji i ciągłe gmatwanie jego zony ani ja ani on nie wiemy o co chodzi. złożyła papiery rozwodowe mówiła że to nie jego dziecko nagle zaczęła dzwonić że go kocha że z nikim innym nie spała i że on ma wrócić. chciałabym żeby to zniknęło. żeby było jak wcześniej. jestem psychicznie wykończona. i wiem że niezbyt składnie przekazuję myśli.

Wygląda na to, ze kobitka przemyslałam sparwy lub/i ktos jej doradził, że lepiej mieć "parobka" niz nie mieć.
Sama z małym dzieckiem, pewnie dotarło do niej, że będzie ciężko, dlatego zmieniła zdanie i chce go zatrzymać.
Puść go. Nawet jak zostanie z tobą nigdy nie będziesz pewna czy z nią nie sypia odwiedziając dziecko.

to wydawałoby się najlogiczniejsze i zapewne najrozsądniejsze, ale ja go kocham. przez całe życie nigdy nie spotkałam nikogo kto był by dla mnie tak ważny. kto byłby najlepszym przyjacielem, najprzystojniejszy mężczyzną, najweselszym kompanem, całym światem. Dlatego to tak boli. Bo do mojego obrazu jego osoby totalnie to nie pasuje. nic nie składa się w całość.

nie rozumiem jaką zagwozdkę? oddał jej dom, auto. Tu nie ma tłumaczeń.

Być może jego żona miała kogoś na boku, z kim sypiała. Było im dobrze, aż w pewnym momencie okazało się że jest w ciąży. Dla kochanka mogło to być wielkie zaskczenie. Początkowo mozliwe że się ucieszył, więc żona Twojego kochanka zaczęła godzić się na rozwód z mężem, licząc że ułozy sobie życie ze swoim kochankiem. Jednak jej kochanek po przemysleniu całej sprawy zaczął się wycofywać z wczesniejszych obietnic, że nie chce z nią tworzyć rodziny. Ona w popłochu zostając sama na lodzie z nienarodzonym jeszcze dzieckiem, zaczęła chwytać się każdej możliwej deski ratunku i stwierdziła, że woli zostać ze swoim mężem (pomimo że się nie kochają) ze strachu przed samotnością. Tzw. lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu. Taka wersja tłumaczyłaby jej różne wersje wydarzeń.
Mam nadzieje że jasno się wyraziłam

napisałaś dokładnie to samo co powiedział adwokat. były przesłanki za tym że ona od kilku lat z kimś się spotykała, ale dla mnie to nie stet istotne.

ja najbardziej nie umiem sobie tego wytłumaczyć dlaczego on to zrobił. tłumaczył mi to miliony razy. a i tak czuje jakby cos we mnie umarlo. czuje sie jak calkowite zero. nie umiem patrzec w lustro. czuje sie nikim.

Chyba już trochę przesadzasz. To nie jest tak, że jak ktoś ci powie, że kocha, to nie ma żadnej więzi, np. z żoną. Sama powinnaś wiedzieć jak to jest w małżeństwie, choć może i nie, bo z tego co piszesz to mieliście wypalony związek.

Co ty masz zamiar teraz zrobić? Ale tak z przesłanek racjonalnych?

Ty umierasz, Umieram?

A co czuje teraz jego żona, gdy wie, że jest w ciąży ze zdrajcą?
Co czuje to dziecko, którego okoliczności powołania do życia od samego początku są beznadziejne, a które jako istota już teraz odbiera?
Co czuje Twoja Córka widząc "oczadziałą" durnym uczuciem matkę?

Wybacz, ale odstawiasz tu na Forum jakąś antyczną tragedię ze sobą w roli głównej. "Umierasz" na oczach setek czytających ten wątek zapominając, że prawdziwy dramat rozgrywa się zupełnie gdzieś indziej, a Ty sama do tego swojego "umierania" przyłożyłaś rękę, nogę i nie napiszę co jeszcze, z powodu gimnazjalistów, którzy czasami podczytują takie wątki, jak Twój ;-)

Królowa dramatu jak nic. Trochę jakby troll.

tu nie chodzi o wspaniałomyślność. Tylko tyle już jest tego bagna. Ona w ciąży, on nie chce z nią być, ja. Gdyby ona była szczęśliwa to może powiedziałaby jak było naprawdę, o co jej chodzi. Nawet jego mama nie wierzy w ten cały cud poczęcia w tym stresie i całej gmatwaninie.
Ja chciałabym żeby każdy miał normalne życie. Sama też chce mieć.

Przejdzie ci to umieranie.
Ja też niedawno umierałam. Jakoś żyje. Uśmiecham się, cieszę się z drobnych przyjemności i takie tam co wcale nie oznacza, ze moje problemy się skończyły.
Po prostu człowiek może znieśc więcej niz mu się wydaje... mamy niezwykłe zdolności adaptacyjne
Cierp ale cały czas pamiętaj, że to faza przejściowa i choćbyś nie wiem jak bardzo chciała ją zatrzymać to ona minie

Ty się naprawdę zakochałaś. A skoro tak, nie myślisz i nie widzisz tak jak należy... Nie tak jak to wygląda. Masz piasek w oczach (zauroczenie) i dlatego Twoje widzenie jest mgielne. Potrwa zanim oczy (tu rozsądek) dojdą do siebie.

Nie umarłaś. I nie umrzesz. Miewają ludzie większe tragedie.

I nie napisałaś jak tłumaczył fakt, że przespał się z żoną. Czekam... Powiesz a ja Tobie do czegoś się przyznam. Nawet jeśli jesteś trollem.

Bzdury. Jesteś trollem. Ona w ogóle nie musiała sie Tobie tłumaczyć.

Taa... A jego mama Tobie. Taki cichy sojusznik co? Bo pewnie widzi, że jego żona to taki chodzący potwór ? A Ty nadawałabyć się na żonę.
Powiedz mu, że też jesteś w ciąży. Tylko mi nie mów, że z nim nie spałaś. Bo w to też nie uwierzę.

Tak pomyślałam, że ta jego żona wcale nie musi być w ciąży. Są jakieś materialne dowody na to, że ona spodziewa się dziecka? jakieś badania, może brzuszek? w którym ona jest miesiącu ciąży? Może ona po prostu boi się samotności i dlatego ta bajka o dziecku.
...no facet miałby niezły orzech do zgryzienia, jakbyś wyznała, że Ty tez jesteś w ciąży...

Poczekaj...
złap dystans...
pomyśl... jesli jego żona to sprytna kobieta, która w dodatku zna go od wielu lat bardzo dobrze... zna jego słabe strony... wie, jak go podjeść...
to mogło tak być, że zwyczajnie na niego zapolowała... i jej się udało.

Tam nie musiało być już żadnych uczuć... uwierz mi, kobiety są bardzo przebiegłe i cwane...
Nie przekreślaj go tak od razu.
Pamiętaj - jeden raz zawsze można wybaczyć. Jesteśmy ludźmi! I popełniamy błędy! Więcej! taki błąd może wzmocnić Wasz związek, bo on już wie, czym grozi zbyt lekkomyśle postępowanie i być może teraz będzie się bardziej pilnował!

Co do jego żony - kobieta ewidentnie kręci i miota się. Więc byc może dobrze wie, że to nie jego dziecko... i próbuje coś ugrać... albo chociaż napsuć Wam nerwów.
A może wcale nie jest w tej ciąży?

Poczekaj. Wyluzuj. Zobaczysz, co czas przyniesie. A jego jeszcze nie przekreślaj. Może on teraz potrzebuje szczególnie Twojego wsparcia. Pomyśl tez o nim.

edit: zanim przeczytałam i napisałam, pojawiły się kolejne wpisy...
no więc sama widzisz... alkohol... biedna, pokrzywdzona żona... ale wystarczająco sprytna. Moim zdaniem - walcz o swoje.

Problem Umieram nie jest w tym czy żona wybranka jest w ciąży czy nie. On się przespał z żoną podczas gdy w tym samym czasie składali sobie pewne obietnice. Powiem więcej wzajemne zobowiązania. Czyżby lekkomyślnie?

dokładnie tak. bo ja nie boję się tej ciąży, tego że dziecko będzie jego. Przecież dziecko niczemu nie jest winne i można je wychować na cudownego człowieka nawet w patchworkowej rodzinie.

No to przestań się bać.
Ty też musisz zaufać i uwierzyć. Bo tak, to będziesz się ciągle miotać.
Zrobił błąd, żałuje, zachował się po gówniarsku, ale nie było w tym uczuć... tylko "prawa fizyki"
Masz prawo do żalu i rozczarowania, większej nieufności, ale nie rób z siebie wiekszej cierpiętnicy niż to warte.

edit: karę i tak poniesie, jak sie okaże, że to jego dziecko
niestety, Ty też dostaniesz rykoszetem...
to by było dla mnie najgorsze...