Jak powiedzieć/okazać przyjaciółce ze ją kocham?

Elle ma rację.
Pogódź się z tym... :-)

Dostosowujesz matematyczny wzór  do czegoś co jest nieprzeliczalne.Do emocji.
Możesz przeczytać miliard stron i poradnik o wyjściu z FZ, ale Elle podała Ci na tacy co i jak.Sęk w tym że drugiego podejścia nie ma :-)

A.. no i dobra
Chyba, że tak.

W każdym razie, jako kobieta, powiadam: nie ma pożądania nie będzie seksu.. i można się w scyzoryk zawinąć i odwinąć naście razy. Żadne tam pitolenie i "przyjaźnienie". Albo jest "iskra" od początku, albo nie ma.

Jak ktoś mi się wizualnie nie podoba i go trzymam przy sobie - to jestem s... I w drugą stronę to samo.

W Twoim przypadku "s.." nie było, bo ona uczciwie zrezygnowała w dość krótkim czasie.
Ale ja w ogole tej całej dorobionej ideologii jaka się wywiązała odnośnie jej "traumatycznych doświadczeń" i "zahamowań" nie kupuję, bo dla mnie jest prosta sytuacja i krotka piłka: nie pożądała, więc odepchnęła gdy temat seksu zaczął się częściej rpzeiwjać. Wiem, bo zawsze tak robiłam z kolesiami, z którymi nie chciałam tego robić, a temat wychodził na tapetę.

Też próbowali mnie "rozumieć", wymyślali niestworzone historie dlaczego nie chcę i że pewnie jestem chora, itp. A ja za jakieś 2 tyg. np. juz przy kims innym "bólów głowy" nie odczuwałam

I tak to jest.. Life is brutal

A.. no i dobra
Chyba, że tak.

W każdym razie, jako kobieta, powiadam: nie ma pożądania nie będzie seksu.. i można się w scyzoryk zawinąć i odwinąć naście razy. Żadne tam pitolenie i "przyjaźnienie". Albo jest "iskra" od początku, albo nie ma.

Jak ktoś mi się wizualnie nie podoba i go trzymam przy sobie - to jestem s... I w drugą stronę to samo.

W Twoim przypadku "s.." nie było, bo ona uczciwie zrezygnowała w dość krótkim czasie.
Ale ja w ogóle tej całej dorobionej ideologii jaka się wywiązała odnośnie jej "traumatycznych doświadczeń" i "zahamowań" w tym Twoim wątku nie kupuję, bo dla mnie jest prosta sytuacja i krotka piłka: nie pożądała, więc odepchnęła gdy temat seksu zaczął się częściej przewijać. Wiem, bo zawsze tak robiłam z kolesiami, z którymi nie chciałam tego robić, a temat wychodził na tapetę.

Też próbowali mnie "rozumieć", wymyślali niestworzone historie dlaczego nie chcę i że pewnie jestem chora, itp. A ja za jakieś 2 tyg. np. juz przy kims innym "bólów głowy" nie odczuwałam

I tak to jest.. Life is brutal

Elle, ale po co wpisujesz ten temat w wątek mojego poprzedniego związku? Ja nigdzie tego nie robię, celowo nie podaję wam powodu, który jest b. intymny i w ten sposób zamykam tamtą sprawę. teraz temat jest zupełnie inny.

Wyjaśnij  w takim razie skąd empirycznie doświadczalny fenomen przejścia między przyjaźnią a miłością, jakie mają miejsce i to, że "na początku w ogóle mnie nie pociągał i nie myślałam, że będzie ze mną", "chciałam go tylko poznać" i "nigdy nie sądziłam, że to właśnie on". Nie znasz takich przypadków?

Sprzeczne owszem, ale np. te dwuznaczne?

I wg mnie trafiasz w sedno Oldorando.
@ad rem.

On wie o co mu chodzi.Tyle że nie wiedział co i jak zrobić i niepewny rezultatu szukając "porad" dostał narzędzie do rączki i uczy się jak go używać.
To trochę tak jak z pilotem-uczniem.Miał teorię, wie do czego służą stery, jak szybowiec/samolot reaguje na nie - tylko praktyki i wyczucia brakuje.
Jedni łapią błyskawicznie,inni potrzebują dużo więcej czasu aby nabrać wyczucia.I nie wiesz przez chwilę, czy on chce latać czy się zabić.

Taką mam opinię, nie mniej omnibus ze mnie nie jest.

Znam, podobnie jak znam przypadki zajścia w ciążę przez resztki nasienia zostawionego na ręczniku.

To są sytuacje wyjątkowe. A wiesz dlaczego wyjątkowe? Dlatego, że żeby tak się stało potrzeba żeby zaistniały co najmniej 2 sprzyjające zmiany okoliczności: 1. Osoba we FZ w końcu nauczy się podchodzić do tej drugiej - wyidealizowanej jak bożek, stawianej na piedestale - jak do normalnego ludzia, "przełamuje się" i zaczyna traktować jak kobietę/mężczyznę, nie Nadludzia i Boga - innymi słowy, przestaje bać się okazywać tej drugiej stronie, że jest istotą seksualną i v-ce versa  2. Osoba wyidealizowana zaczyna dojrzewać do myśli, że w zasadzie mogłaby spróbować zareagować na zaloty swojego Frienda.. skoro z nikim do tej pory nie wyszło tak czy tak.

Tyle, że - jak pokazuje życie (w tym przypadki na Forum) mega rzadko się zdarza by taka psiapsióła z penisem nauczyła się te emocje wzbudzać i przestała zachowywac się jak pi..a
Innymi słowy - by rozegrała to jak mężczyzna, który w każdym momencie gotowy jest odejśc, gdy nie sa spełnione jego "warunki" relacji. A pizdka będzie trzymała się ochłapów jak rzep psiego ogona i tłumaczyła tą drugą osobę, przepraszała za takie "faux pas", że smiała chciec cokolwiek zmieniać i uda, że tematu nie było..

Kumasz?

No to może właśnie bada. Nie wiedząc do końca czy chce pochodzić po tym terenie dalej.
Taki flirt dla flirtu.

Elle- ale czemu zakladasz, ze w przyjazni, ktos kogos musi idealizowac i ubostwiac?
I dlaczego w przyjacielu nie mozna sie dopatrzec atrakcyjnisci seksualnej nie z braku laku?

( wiem, ze znow odnosze sie do siebie- ale w moich relacjach przyjacielskich, nikt nikogo nie stawial na piedestal, nie patrzyl maslanym wzrokiem, ani nie uzywal, jako chusteczki do wyplakiwania- to byly zupelnie normalne kontakty.
Z boku, czesto bylismy postrzegani jako para- ja slyszalam, ze on na pewno na mnie leci, on slyszal, ze ma dziewczyne- mnie
Tylko on w kolko temu zaprzeczal- zwiazujac mi rece do zrobienia czegos z tym)

Uff..

Tylko u Ciebie ciągle jest, mam wrażenie, nacisk na czas i to cholerne "staranie się",a mi się to zawsze z takim siłowaniem i przekonywaniem kogoś do siebie kojarzy - z pizdowatością właśnie, dlatego nie lubię tego słowa..

Mówię - są takie przypadki, ale one powstają z działania, a nie czekania na "sprzyjające okoliczności" i studiowania literatury

Elle, odpuszczam, bo nie rozumiemy się ani trochę, a w zasadzie mówimy to samo.
Nigdzie NIE negowałem zasadności działania. Nigdzie. Ty mi teraz sugerujesz, że piszę, że należy "wyglądać na zmiłowanie". A to przecież chodzi o "z własnej woli sam się zbaw"!

Zaraz, zaraz...bo poszlo nam bokiem, chyba...

Mamy taka sytuacje- poznaje sie dwoje ludzi, z roznych przyczymn nie sa zainteresowani zwiazkowo( jak w tym watku)
Z czasem zblizaja sie do siebie, i jedno z nich odkrywa, ze to drugie jest dla niego atrakcyjne, ze nie chce go stracic, ze chce czegos wiecej...
Ale ich relacje sa ustalone na stopie kolezenskiej, ( nie bylo od poczatku zadnego piedestalu)
No, i to jedno chcialoby , zeby drugie tez zmienilo swoje podejscie, na zwiazkowe.

A teraz zalozmy, ze to drugie mysli tak samo, i boi sie reakcji tego pierwszego...
Robi sie bledne kolo, w ktorym nikt nikogo pierwszy nie pocaluje, bo kazde nie chce sie " odslonic"

Jesli oboje zaczna robic podchody, to sie skloca- bo miedzy nimi, jest juz ustalona strefa bliskosci, szczerosci, itd.

( mialam kiedys przyjaciela, z ktorym przyjazn zaczela sie od tego, ze......swatalam go z kolezanka,
Ona chciala go poznac, a ja to poznanie zainicjowalam, bo, co mi tam. Serio, mialam to gdzies.
Z czasem okazalo sie, ze on jej nie chce, nie pasuje mu ona. A my zostalismy przyjaciolmi)

Miałam podobną sytuację raz w życiu.
Ale to nie były jakieś emocje z wysokiej półki - ot, taka bardziej z rozsądku decyzja, że "dobra partia" niby, że czemu by nie..itp. itd.

Myśle, że jakby emocje były faktycznie duże wtedy, to ktoś by nie wytrzymał i się w końcu wysypał i gdyby po drugiej stronie było FAKTYCZNIE to samo (=duże emocje) to było by pięknie.
A że z reguły jest własnie odwrotnie to sobie ludzie tłumacza, że ktoś się przestraszył, że coś tam.. ja tego nie kupuję.

Ha! Widzisz i tu dochodzimy do sedna, o co mi chodzi.
Właśnie dlatego te całe deklaracje są g.. warte , liczą się EMOCJE.

Jak są emocje to można i deklarować 'przyjaźń' a seks i pocałunki same przyjdą i przerodzi się to w regularny związek.
A jak ktoś wypali z deklaracjami zanim uda mu się rozbudzić emocje to jest czapa.

Od początku o tym mowię, teraz to potwierdziłas tylko.

I teraz przeczytaj na spokojnie co powyżej napisałam - idealnie oddaje sens

No, i co z tego sensu wynika- poza wieloletnia przyjaznia?
To, ze on sobie w koncu babe znalazl, a ja jak bylam sama- tak zostalam sama...

Elle- ja nie chce obalic twoich racji, tylko zastanawiam sie, jak mozna z tego wyjsc....

No, ok- ale jak moglo wyjsc ode mnie- jesli on wciaz powtarzal, ze nic do mnie nie czuje, ze to, ze nas cos laczy, to sa tylko pomowienia, bo on by nigdy w zyciu...
Ze kazdy twierdzi, ze jestesmy razem, a on i ja...no, bzdura totalna...
Ze jego gesty wynikaja z opiekunczosci( kolezenskiej), ze po prostu jest dobrze wychowany, ze bez obaw, on mnie nie bedzie nigdychcial...............noooo, i tak w kolko, codziennie.

Taka postawa uniemozliwia mnie wyjscie z czymkolwiek
A oddanie pocalunku w sposob nieco bardziej namietny realnie grozi wysmianiem...
( albo odsunieciem na dlugosc ramion z tekstem" nie zagolopuj sie czasem", " nie pozwalaj sobie")
Tak ja to odbieralam....

Mysle, ze tak- na tyle, na ile mozna " kochac na dystans"
Juz ci pisalam, ze zawsze mialam przyjaciol, do ktorych sporo czulam( im starszych, tym wiecej- w sensie stazu)

Dopiero po ostatnim przyjacielu obiecalam sobie- nigdy wiecej...

Powiem, ci, ze ten chlopak mial wiele kobiet, w krotszych i dluzszych relacjach, mniej, i bardziej bliskich- raczej mniej.
U niego w domu wciaz bylam " jego"
Po latach sie spotkalismy- ja juz bylam z moim exem..., on juz byl na studiach...
I zaczal odwalac szopki- przystawial sie do mnie, przy moim facecie.
Wtedy ostatecznie ucielam kontakt.

Do dzis nie wiem, co bylo na rzeczy z ta znajomoscia
( podobnie jak ze wszystkimi innymi moimi przyjaciolmi)

Kobito- ja go w ogolniaku poznalam...
Rozstalismy sie ostatecznie, pod koniec studiow...
W trakcie dorobilam sie zwiaxku- porazkowego, ale jednak...

Bylam na troche innym etapie....

Tylko w tym, ze unikanie bliskosci, to mi sie po urodzeniu syna zrobilo, i po wielu latach samotnosci. Nie jest wrodzone, ani z domu wyniesione...
W tamtym czasie, nie mialam takich oporow...

Ide spac- kolorowych elle:-)

To się zrobiła dyskusja. I dobrze, może ktoś z podobnym problemem dzieki temu tematowi wyjdzie z tarczą, a nie na tarczy jak ja

Może jeszcze wracając do mnie. Ja poznając tą dziewczyne, poznalismy sie w takim momencie, że w relacje przyjacielską wpadłem świadomie!
Ona miała chłopaka, ja byłem po rozstaniu z dziewczyną i opowiadałem tylko jakie dziewczyny są złe i fuj i w ogóle
I przez ponad rok było cacy.

Poźniej mi się zmieniło, i postąpiłem zbyt "romantycznie" waląc kawe na ławe przez co mój cel został wystraszony i dupa zbita. Amen.
Teraz to wiem, mądry Polak po szkodzie

Jedynie teraz mam dylemat, bo w sumie to mamy kontakt dalej normalny, jak przed tym moim "wylaniem się". Czy mieć kontakt i odkochąć się, czy po prostu postawić na tym wszystkim kreskę i zero, kaplica null.

I żyć od nowa, o jedną bardzo ważną osobę mniej?

Szukam_ porady- napisze, co mysle, brutalnie.
Mozesz sie ze mna nie zgadzac/moge nie miec rscji...to tylko moje zdanie..

UCIEKAJ!!!!
Ona szuka sobie chlopaka, i wczesniej lub pozniej znajdzie
Ty nie szukasz sobie dziewczyny, bo liczysz na nia.
Jak przyjmiesz fakt, ze jest z kims? Ze jestes tylko drugoplanowym kumplem?
Jak bedziesz sie czul, jak bedziesz samotny, a ona czasami(!) znajdzie dla ciebie czas, zeby ci poopowiadac, jaki ten jej facet jest wspanialy?
Ty sobie nie znajdziesz dziewczyny- bo ona jest twoim wzorem.
Kazda bedziesz porownywal z nia, i zrobisz kuku sobie, i tej, ktora z braku laku poderwiesz...
Zazdrosc o jej adoracje dla nowego partnera bedzie cie dodatkowo nakrecac...

Jesli poczekasz jeszcze troche( dopoki w jej zyciu sie ktos nie pojawi), to poswiecisz ten czas na " wkrecanie sie" jeszcze bardziej w nia, a ona poswieci ten czas na znalezienie innego.

Po mojemu robisz sobie krzywde.
Powiedziales wprost, co czujesz. Postawiles sprawe jasno. Ona sie do tego odniosla.
Teraz ty wyciagnij z tego konsekwencje- pomysl o sobie, skoro nie ma " wy"

PS jesli masochistycznie wezmiesz ja na przetrzymanie, i po dluuugim czasie, jej np. nie wyjdzie z innym, i jednak zdecyduje sie na ciebie- to ty bedziesz z braku laku. Ty bedziesz porownywany do innego, o ktorego zabiegala.
Twoja wytrwalosc moze doprowadzic ja do wniosku, ze jestes tak oddany, ze dasz sie " przerobic" na tego jedynego- bo tym wlasciwym nie jestes.
( do takiego masochizmu, to nawet ja sie nigdy nie posunelam- wez to pod uwage)

zrób tak, jakbyś chciał by ktoś zrobił z Tobą.

A po co masz się żegnać, wyjeżdżasz gdzieś?

Nie rób siupy większej niż jest. Zachowuj się jakby nic się nie wydarzyło konsekwentnie, a to oznacza żadnych gwałtownych ruchów, żadnego wylewania kolejnych emocji.. bo niby jak miałoby wyglądać to pożegnanie?

Pojedziesz do niej zrobić to OFICJALNIE z kwiatami czy jak?

A może napiszesz jej długiego (pipkowatego) smsa czy tam list, gdzie wylejesz jej swoje uczucia znowu i patetycznie pożyczysz szczęścia na koniec?

Get over it.
Koniec to koniec.

Jak sama się kiedyś odezwie - wtedy zdecydujesz co dalej.
Sam nic już nie rób.

Spróbuj choć raz zapanować nad emocjami.. i nie myl ich z "głosem serca", który zazwyczaj jest po prostu głosem nabrzmiałych jaj (sorry za dosadność)

Elle, tylko ze mieliśmy taki dalej normalny kontakt po tym jak powiedziałem jej co czuje. To nie było tak, że po tym dniu w ogóle sie do siebie nie odzywaliśmy i była cisza.

Czyli tak ni z gruchy, jak ona napisze, zadzwoni, nie reagować?

Wiesz no, od tego dnia w którym jej to powiedziałem, to już od momentu jak wracaliśmy do domu nie było tematu uczuć i później też zero.
A jednak potrafiliśmy rozmawiać, śmiać, czasami o rzeczach życiowych jak szkoła, praca i też o duperelach z humorem

Wiesz, akurat my mamy taki kontakt, że potrafimy gadać o dupie marynie, było radośnie śmiesznie i po tych całych wydarzeniach dalej tak potrafimy ze sobą rozmawiać. To nie jest tak że teraz jest meidzy nami taki status hmmm "zimnej wojny"

nie pisze tego aby się sprzeczać, aby jakoś stawiać na swoim, bo wiem że oddalenie się bedzie dla mnie dobre. Tylko chce to zrobić po ludzku, aby za wariata, frustrata, obrażonego na świat nie wzięła.

Jak dla mnie to dziwne, że po Twoim wyznaniu, kiedy wracaliście to już było ''normalnie''??? Po takiej akcji muszą być jakieś emocje, może tylko udawaliście?
A może to ona rozluźni kontakt, poczekaj zobaczysz co będzie się działo.

Jak powie to nic się nie zmieni, zachowa się jak typowy 'miły chłopak'.

On nie powinien jej się z tego tłumaczyć. To, że po tym wyznaniu dalej z nią rozmawia i uważa, że jest wszystko po staremu to - tak jak kolega wyżej napisał - jego pobożne życzenia.. Ona widzi, że on nie ma siły ani jaj by odejść. Dlatego póki przy niej trwa jak wierny sługa, ona nigdy nie będzie miała szansy za nim zatęsknić ani jako za przyjacielem, ani tym bardziej jako Mężczyzną , bo on stale siedzi jej "na garbie", złozony w scyzoryk - gotowy by przybiec, odebrać tel., whatever, gdy ona ma taką potrzebę czy kaprys.

To nie jest zachowanie sfoshowanej królewny, tylko człowieka, który na pierwszym miejscu stawia swój komfort psychiczny i emocjonalny.

Ona ma się komu wygadać. NA pewno ma jakieś przyjaciółki, albo - innego przyjaciela, który nic od niej nie chce (ze szczęściem dla obojga).

On nie ma względem niej żadnego "długu", ani nie musi jej udowadniać, że był dobrym przyjacielem i do końca życia pozostawać w beznadziejnej dla siebie sytuacji, tylko po to by ona czasem sobie o nim czegoś tam nie pomyślała.

Tak.

Nie gwarantuje ona oczywiście w żadnym wypadku, że ktoś się w nas z tego powoduj 'zakocha' , ale przynajmniej znacznie zredukujemy koszty uczestniczenia w takiej relacji po swojej stronie.

No dobrze, Elle,
a jeśli on się będzie dystansował/ czy nawet pożegna, a ona powie, że nie chce tracić kontaktu, bo ceni sobie ich znajomość, to co?