Blokada fizyczności i rozpad związku

Ode mnie NIKT nie ucieknie ;]

@ad rem słowa to nic, liczą się czyny!

Ad rem, rozwiń.

A jak, na Boga, mam Ci czynami udowodnić co myślałam i czym się kierowałam 10 lat temu??

Chodziło mi o to, w odniesieniu do wypowiedzi o głupich, niezdecydowanych babkach, że oceniam Twoje zachowanie w stosunku do niej jako normalne.
I gdybyś się tak zachował w stosunku do mnie, to nie wydziwiałabym nijak, tylko weszła w relację jak nóż w masło ( zakładając, że byś mnie interesował, ale jeśli byłoby inaczej, to bym Cię 2 miesięcy nie przeciągała).
Inna sprawa, że ja jestem raczej wyjątkiem od reguły...

Akaya, problem w tym, co piszesz jest taki, że esencjalizujesz kobiety. Przypisujesz im niezmienne w czasie cechy, tak jakby nie było procesu dorastania, dojrzewania, bycia bardziej dorosłym, nie było z wiekiem zmiany światopoglądu i tego, co uważamy za atrakcyjne etc. A ja sam widzę, na bazie mojego doświadczenia życiowego, radykalne zmiany między kobietami, co miały - bez urazy - 21 lat i tymi, co mają lat 25-28. Z tymi pierwszymi nigdy mi nie szło i nigdy mi nie zależało by coś działać, z tymi drugimi większego problemu nie ma jeżeli tylko coś nas łączy. To samo dotyczy mężczyzn. Zmienia się wiele upodobań i gustów, kształtują się dojrzalsze charaktery etc.
Kiedyś znajomy, mlodszy ode mnie, powiedział mi, że "przecież nie ma różnicy mentalnej między dziewczynami 19 a 28". Odpowiedziałem mu, że jeszcze ją zobaczy . Ale to jest typowy błąd poznawczy - zakładamy że coś jest statyczne, a tak naprawdę mamy do czynienia z dynamiką.

Ale co bym sobie tłumaczyła?
To jest proste- podoba się albo nie.

Akaya- bez urazy, ale jeszcze mi sie nigdy nie zdarzyly opisywane przez ciebie sytuacje...

Ani jak mialam lat -nascie
Ani -dziesci...

Dla mnie to jakis kosmos....
( albo sie po prostu nie rozumiemy)

To nie byla relacja oparta na " chce i milo mi sie z nim spedza czas"
Nie byl przyjacielem,
To byl czysty zdroworozsadkowy uklad...

To bylo bardziej sublokatorstwo...
Chociaz sublokatorow mialam blizszych mi emocjonalnie...

Nie spedzalismy razem czasu,
Nie laczyly nas rozmowy, zainteresowania
Nie mielismy wspolnych znajomych
Nie chodzilismy nigdzie razxem...

To nawet nie byla przyjazn....

Noo, ale jesli rozumiec to jako relacje, to tak- mieszkalam dlugo z kims, kto nie byl dla mnie atrakcyjny.
Innymi slowy- to nie byl przyjaciel, wiec podchodzi pod to, o czym pisalam....

Tak-elle, weszlam w uklad z facetem, ktory od poczatku deklarowal, ze ma na mnie wywalone, po calosci, i nie zamierza sie emocjonalnie przywiazywac. Po prostu wygodnie mu byc ze mna( mieszkanie, opieka)

Tak, a ja bylam tak zdesperowana, ze sie na to zgadzilam...
A potem przywyklam...

Nie, nigdy nie laczylo nas ani nic romantycznego, ani zazylosc oparta na przyjazni i zaufaniu.

Tak, uwazalam, ze na nic lepszego nie zasluguje.

I tak- to bylo najbardziej upokarzajace doswiadczenie w zyciu...

PS nie dla dziecka, tylko z samotnosci.
Pomysl o dziecku powstal juz po wielu latach, i to on naciskal na dziecko...

I nie- nie czuje sie oceniana.

A mnie jakoś nie

Dzięki za szczerą odpowiedź Oldo. Miałam kiedyś znajomą.. ona była pod 40-kę, pamiętam jak dziś jak na "ploteczka" przy papierosku zostałam z nią na chwilę sama (to był duży grupowy wyjazd w góry ze wspaniałymi ludźmi) zaskoczyła mnie zwierzeniem i łzami, że w wieku prawie 40lat jest sama, bo poświęciła prawie całe życie na opiekowanie sie Matką i zajmowaniem jej (i innych problemami) i poświęcając życie osobiste i teraz dla niej już za późno i żebym ja nigdy tego nie zrobiła.. Wtedy nie do końca rozumiałam o co jej chodziło, byłam na etapie "luźnego podejścia" do wszystkiego i ogólnie nie wiedziałam o co chodzi z tą całą odpowiedzialnością ale ją bardzo lubiłam, więc było przykro jak widziałam jak ją to boli.

Myślę, że Twój przypadek jest trochę podobny. Zresztą ja też poświęciłam duuużo (za dużo) czasu na problemy moich rodziców, a potem radzenie sobie z tym i generalnie do wielu wniosków musiałam dojść sama.
Straszna jest taka samotność, która pcha w związek z kimś, komu jest się totalnie obojętnym. To gorsze od bycia samemu, tak mi się wydaje..

Jak mówię: rozumiem pobudki, nie oceniam.

Tak, wiem co to znaczy spędzać święta w tak "wąskim" gronie z tymże u mnie rodzice żyją, więc to paradoks innego rodzaju. Po prostu każdy żyje dla siebie i sobie.

Jeśli profity przewyższały na tamten moment inne braki i oboje tego chcieliście to nie ma w tym nic złego, tyle że takie układy wyjaławiają człowieka.

Chodzi mi po glowie ta dziewczyna, ktora oplotkowalam wczoraj...
Ona wlasnie teraz jest w takim momencie desperacji...
I zastanawiam sie, czy ona nie potrzebuje " kopa",
( od starych znajomych, do ktorych sie zaliczam)

Takie sobie moje dywagacje....
Jak zasniecac truhijo watek, to po calosci..;-)

Mozliwe, ze potrzebuje...
Ale tego nie oczekuje, bo ja sobie odpuscilam...

Wiem, ze nie chcesz, zeby twoj watek byl czytelny, dlatego sobie pozwalam..
Nie z braku szacunku dla twojego problemu....

Wesolek...hahaha...
I tak o tobie nie zapomnimy....
Czekamy na twojej historii ciag dalszy...:-) :-) :-)

PS- dobra, tak serio, to liczymy na zaproszenie na wesele:-) :-) :-) :-)

Chwilowo nie mam...
Nie kce misie...

Jak mi sie zachce, to bede sie kopac...

( zaskakujace! JA SYMPATYCZNA!!)

Optymizm Ci tylko i wyłącznie może pomóc. No, spadniesz ewentualnie z wysokiego konia, ale przecież nie masz tam "iść" z wizją upadku.

Niech ktoś bardziej kompetentny kopnie oldorando w zadek:)

O rany, co wy z tym "tortem".. 2 m-ce znajomości, dziewczyna ma masę problemów, które zepsują każdy związek i powinna CHCIEĆ coś z tym zrobić, autor chce się bawić w misjonarza/terapeutę "ucieśnionych" a oldo pisze w kategoriach jakiejś wielkiej nagrody i 'tortu' to ja chyba w innym świecie żyję

Chyba, że tak 

Ja pierdziu...
Do tej pory to ja tak nie miałam, ale coś mam przeczucie, że i mnie ten kanał dopadnie...

No co?
Ja się już boję, że będę zdziwaczałą, samotną babą z kotem.
Choć wcale tego nie chcę.
I może w desperacji chwycę w końcu 'bylebył-a' jakiegoś...

Ja pisalam, ze ty pierwsza na weselu truhijo wianek zlapiesz...
To nie trac wiary...

PS- ja jestem samotna , zdziwaczala baba z kotem- nie jest tak zle..;-)

No widzę skąd przytyk o nożycach;)
Ja obiecuję zatańczyć dzikiego oberka na tymże weselu, jeszcze przed łapaniem wianka
Na dodatek z byłym-niedoszłym w roli partnera
Może być?

PS. A ja nie chcę. I wolę psy:)

Nie psuj fantazji...
Ty na swoim weselu z obgadana na forum partnerka...
Ad rem, podskakujaca z narzeczonym po wianek...
A ja " tancze na stole,
kieckie zadzieram,
Tluke szklanki,
depcze szklo"

.....moze byc?

( :-) :-) :-) :-) :-) :-) )

Grunt to nie tracić humoru, mimo wszystko.:)

Ale weź kota. Koniecznie!

Kot, szklana kula i brodawka zostaja w domu!
Nie pasuja mi do konwencji...

Przykro mi, ale nie planuję potomstwa, podobnie jak partnerka obgadana na forum, a religią jestem tak na bakier, ze chyba bardziej nie można, więc "krzciny"... .

Ale kot na weselu to szczwany pomysł. I enjoyed it .

Okropni jestescie!!!

Jeden mnie tu od " sympatycznych " wyzywa...

Chyba istotnie musze przyleciec, zeby sobie do cna reputacji nie zepsuc...