ja, on i ten trzeci

Ja osobiście wolałbym wiedzieć kto to jest, skąd zna moje dane personalne i w jakim celu mielibyśmy się spotkać.
Pomijam na razie, że kompletnie nie wierzę w tą historyjkę, a przynajmniej od pewnego momentu trąci już tanią szmirą.
Jakieś 20 stron temu nazad do tyłu jeszcze jakoś szło to czytać, ale teraz to już są kpiny z inteligencji czytelników, sorry

A ja myślę, że dzięki naszym komentarzom ten wątek będzie żył wiecznie.

Widać niektórym się w święta nudzi i klepią banialuki w necie zamiast wyjść na spacer powietrza świeżego złapać.
O ile pierwsze kilka rozdziałów tej netnoweli jakoś z przymrużeniem oka jeszcze w miarę się czytało
parskając tylko śmiechem w niektórych momentach (najbardziej lubię te kawałki jak on lata za nią po całym świecie na konferencje
i siedzi taki smutny przy tym stoliku... no ku*wa zajadów ze śmiechu już dostawałem jak ona taki biedny, a ona bezwzględna i nieczuła)
o tyle już tak od momentu jak się dowiedziała o ciąży żony, to wszystko jest tak naciągane i nudne jak flaki w oleju, że zwyczajnie mdli.
Mdli chyba nie tylko mnie, bo wątek umarł i spadł na chyba trzecią stronę wyszukiwarki tematów, no to teraz mamy tajemniczego maila
i budowanie napięcia kto to może być, skąd się dowiedział, iść na spotkanie czy nie iść... rozkminy na kolejne 20 stron co najmniej.
Nudy.

Czy żył... dużo się udzielacie, a potem i tak nie wiadomo jak jakaś historia skończyła, że jak przestał ktoś pisać, znaczy posłuchał rad i już żyje szczęśliwie... Ja opisałam tu swoją historię.. i z przyzwoitości i szacunku do osób które mnie wspierały piszę co jakiś czas co i jak... u mnie potoczyło...
Tu już nie ma wątku ja on itd. Nawet o Z nie chcę gadać...

Niestety mimo że romans był już 3l temu wciąż to za mną ciągnie..

Jeśli on istnieje w rzeczywistości i faktycznie jest jakimś prezesem czy tam kimś, to przez ten rok czasu musiał otrzymać jakiś milion maili.
Ja nie jestem nikim ważnym, a każdego dnia dostaję ich około 20-30 co rocznie daje jakieś 10.000 wiadomości plus minus pińcet.
10.000 maili, przez które trzeba się przekopać, żeby trafić na wiadomości sprzed roku i wśród kolejnych 10.000 odnaleźć właśnie te.
Czyli żeby natrafić na twój ślad, ktoś by musiał mieć nieograniczony dostęp do laptopa twojego kochasia przez jakieś trzy miesiące,
żeby przeczytać 20.000 maili i spośród nich wyłuskać te potencjalnie wskazujące na to, że łączy was cokolwiek poza sprawami służbowymi.
Już w tym momencie brzmi to wszystko wręcz niedorzecznie, a teraz należy ten wynik pomnożyć przez X razy, żeby uzyskać zbliżony do tego
co na swoje skrzynki pocztowe dostają kierownicy, dyrektorzy, prezesi czy właściciele obojętnie czego, choćby budy z hot dogami pod dworcem.
Kto przy zdrowych zmysłach uwierzy w to, że jakaś durna baba (jak sama ją określasz na poprzednich stronach) byłaby zdolna do takiego wyczynu
i to akurat teraz, kiedy twój wątek przysycha pod warstwą mułu, który już zdążył go przykryć od czasu ostatniej aktywności forumowiczów.
Wcale bym się nie zdziwił, gdyby ta historia od początku była zmyślona przez jakąś podrzędną pracownicę hurtowni papieru do drukarek,
która całymi dniami siedzi w oknie i rozmyśla o biurowym romansie z prezesem, zamiast się zająć robotą, za którą otrzymuje wynagrodzenie.
Wyjazdy, delegacje, konferencje, wielki świat, luksusowe hotele, wystawne bankiety, zakochany prezes który nie chce się odczepić i ona...
Law Story dla ubogich Weź to wszystko przepisz, zredaguj i wydaj w formie opowiadania, to przynajmniej jakiś hajs do kieszeni wpadnie,
a nie klepanie za darmochę na jakimś internetowym forum, gdzie dawno wszystkim się przeżarło i już sama ze sobą musisz nawijać

Nie skomentuję... bo nie ma co...
Ale pozdrawiam.. że przebrnąłeś przez tak niewiarygodny wątek
Uwierz, takie historie się zdarzają...

I co byś powiedziała?
Naprawdę byś spotkała? Znając moją historię?

Niby tak. Podejrzewam jednak że zorientowała, że on ją zdradza.
U mnie nie ma tej czystej ciekawości...
I nie chcę brać w tym udziału.. kiedy nasz romans był 3l temu...
Nie chcę wtrącać... mi na nim nie zależy

Też tak uważam, dzięki :*

Albo obudzić w niej stare uczucia, sprawić że będzie analizować jeszcze bardziej, wciągnąć ja w cudze sprawy itd.
Ryzyko 50/50. Czy warto podejmować to nie wiem.

Przekonywać i namawiać nie będę. Ale z góry wiem, jaki się syf zrobi w Twojej głowie znowu.

Przecież gdyby się spotkała, to by nie było o czym pisać, a tak to przez następne 20-30 stron będzie rozważać czy powinna,
przepisując jeszcze ze 20 razy to co już zostało 20 razy napisane, wy będziecie ją namawiać, a ona dalej będzie rozważać.
W międzyczasie kochanek dostanie zawału, jego żona odkryje że ma raka, oboje spłoną w pożarze, Roxan będzie główną podejrzaną,
a na koniec i tak się okaże, że akurat w tym czasie wszyscy byli na zakupach w Lidlu i nikomu nic się stało, no a tak przy okazji...
to romans dawno skończony, już go nie kocham, nic dla mnie nie znaczy, jego głupia żona to przy mnie kocmołuch, bla bla bla

Tak cicho, tera będzie następująco:
- po kilku tygodniach biadolenia okaże się, że Roxann przypadkowo ma kąferencję w ojczyźnie i nie może odmówić wzięcia w niej udziału
- do spotkania dojdzie i okaże się, że to rzeczywiście żona prezia
- która to żona prezia porażona wyższością Roxann we każdym względzie, podda tyły, zabierze też ze sobą uprzykrzone bachory i zrezygnuje z alimentów
- prezio najdalej po kilku tygodniach zjawi się we biurze, lub na wycieraczce Roxann z wiadrem goździków i oznajmi, iż zamknął wszystkie swoje sprawy w Polszy, i w tak zwanym międzyczasie kupił sobie już od Kluneya pałac nad jeziorem Como i zbudował italiańską karierę i dalej jest preziem
- a na koniec będzie the end i wszyscy żyli długo i szczęśliwie

Okres czasu jaki przewiduję na rozwinięcie powyższej akcji, to około 5 miesięcy, zobaczycie w maju będzie już po wszystkim

Z jego żoną na pewno nie spotkam bo zwyczajnie nie mam jej nic do powiedzenia. Nie chcę.
Już bardziej bym była skłonna złamać swoją zasadę i jemu powiedzieć, że nie życzę sobie by jego żona do mnie pisała. Zresztą nie mam pewności, że to ona? Może on chciał mi zrobić "kawał", podpuścić? Akurat taką opcję zasugerowała mi koleżanka. W końcu kilka razy zmieniał e-maila, jak go blokowałam...
Szczególnie, że pewnie domyślał się, że na święta przyjadę do domu, Rodziców...

anderstud, dlaczego z uporem maniaka wmawiasz, że jego żona to przy mnie kocmołuch albo, że uważam, że jest głupia itd. Przytocz, jeśli coś takiego napisałam. Powtarzałam wielokrotnie, że jej nie znam, nie widziałam na oczy... osobiście. Tylko jakieś zdjęcia. Jedyne co napisałam to to, że wcześniej była dyrektorem, ale potem poświęciła rodzinie i udziela bardziej charytatywnie teraz. Dlaczego mam mówić, że jest kocmouchem przy mnie? Sądząc po zdjęciach to zadbana, miła z aparycji babka. Choć zupełnie inny „typ urody” niż ja... Inny kolor włosów, ja mam długie ona krótkie... itd.
I jeszcze co do tego, że siedzę w Lidlu na kasie i snuję historie.. o prezesie... Wcale nie uważam, że osoba pracujaca w Lidlu czy Biedronce jest gorsza. To po pierwsze, a po drugie, pisząc o swojej pracy miedzy wierszami, też wspominam jak ona wygląda, na czym polega... Zatem idąc twoim tokiem myślenia, i tak musiałabym znać ten świat będąc choćby  kelnerką na takich bankietach. Myślisz, że osoby, które zawodowo coś osiągnęły, nie mają problemów prywatnych? Że skoro radzę sobie w pracy, to w ogóle nie powinno być mnie na forum? Właśnie o to chodzi, że im wyżej tym mniej prawdziwych przyjaciół, osób z kim można o wszystkim pogadać, łatwiej anonimowo na forum. Mi pan Z gdyby chciał mógłby bardzo zaszkodzić. Tzn może już nie teraz... ale te 2l temu. Ja w sumie też mogłam. Z tymże on mi zawodowo, ja mu prywatnie. Ta ciąża choć była dla mnie szokiem, to jednak dała „przewagę” pod tym względem. Zerwałam z nim kontakt mając argument nie do zbicia.
Rok czasu minął i jest mi z tym dobrze że z nim nie rozmawiam, choć wiadomo że wolałabym go też nie widywać. Nie potrzebne mi sytuacje jak pisałam, że zaczepia mnie przy toalecie albo siada do mnie plecami. Traktuję go jak powietrze, ale mimo wszystko czuję dyskomfort.
I jeszcze odniosę do tego, że on taki biedny sam siedzi a ja taka zła itd. To było wtedy jak się dowiedział, że zostanie znów tatą. Widocznie musiał to przetrawić. Na ostatniej konf. Znów był w swoim żywiole, wyrywał wszystkie (prawie) kobiety do tańca... do końca... Tak na tej na której usiadł za mną by „odurzać się wonią Jungle L'Élephant by Kenzo”

Dopoki bedzie widownia dla tego widowiska dopoty "gwiazda" bedzie dawac wystepy.

A wiesz ze ta piosenka była inspiracją do nicku? Poważnie. .
Tylko inna aranżacja niż ta najbardziej znana. .. tango... akurat wtedy się okazało ze i ja i Z uczyliśmy się kiedyś tańca. .. i zatanczylismy zgodnie ze sztuką. .. inna taka piosenka jest Sway.
Niestety od tańca... tego tanga... się zaczęło. ..

Może ustalcie jakaś wspólna wersje bo co osoba to inna "teoria"...

Dobra, niech Wam będzie... pan Z nie istnieje, nie było żadnego romansu...

Teraz lepiej?

Jestem facetem i znam całą masę innych facetów, słyszałem setki podobnych historii z pierwszej ręki bez ściemniania i ubarwiania,
więc myślę mam chyba dość dobre podstawy, żeby opowieści Roxan umieścić na półce między bajkami czyli tam gdzie ich miejsce
Jeśli ten romans faktycznie miał miejsce, to sprowadzał się jedynie do niezobowiązującego pukania chętnej panienki, która gdy tylko przestała być chętna,
została zastąpiona inną i na tym jej rola w życiu Pana Z. się kończy. Usuwa jej numer i zapomina. Koniec. Tak to się w skrócie u nas facetów odbywa.
A tutaj mamy romansidło na prawie sto stron drobnym maczkiem, pełne bzdetów rodem z Harlekina przeplatane zwrotami akcji niczym w M jak Miłość,
a że już prawie nikogo to nie rusza, no to teraz mamy strzał z grubej rury i stopniowanie napięcia co będzie dalej - pójdzie na spotkanie czy nie pójdzie...
Tak jak mówię, gdyby Roxan napisała, że Pan Z. wynajął prywatny samolot, orkiestrę Państwowej Straży Pożarnej oraz chór Poznańskich Słowików
i padł na kolana błagając, żeby zechciała z nim polecieć na sylwestra do Nowego Jorku na przykład czy gdziekolwiek indziej, na Księżyc chociażby,
to byłoby to tak samo prawdopodobne jak cała reszta tej historii, ze szczególnym uwzględnieniem nieprzemijającego zainteresowania Pana Z.
sfochowaną księżniczką, która od iluś lat, nie wiem trzech czy ilu tam, dzielnie się opiera jego staraniom o w sumie nie wiadomo co. Ach tak, zapomniałem,
przecież nasza bohaterka pod każdym względem przyćmiewa wszystkie inne kobiety żyjące na Ziemi, dlatego Pan Z. tak za nią szaleje i nie odpuszcza.
W rzeczywistości, tej prawdziwej nie wirtualnej, żonaty facet który dostał to czego chciał, oczywiście będzie przejawiał jakieś tam zainteresowanie,
może nawet zaangażowanie w relację z kochanką, nie twierdzę że takie rzeczy nie mają miejsca, ale jeśli ten koleś jest faktycznie jakimś tam prezesem,
ma jakiś tam wygląd i przebojowy styl bycia, to w momencie kiedy kochanka zaczyna strzelać fochy lub komplikować sprawy albo znudzi mu się zwyczajnie,
zostaje wystrzelona w kosmos, na jej miejsce błyskawicznie wskakuje następna i świat kręci się dalej. Żaden normalny facet, nie będzie się uganiał latami
i wzdychał do jakiejś tam panienki, którą już kiedyś miał kiedy tylko chciał, a która teraz robi jakieś problemy i wielkie halo z nie wiadomo w sumie czego.
Takie laski wymienia się na inne, mniej problemowe, a czytając tutaj o tym całym Panu Z. to ja sam bym się z nim bzyknął, gdybym nie był akurat zajęty
Tak więc podsumowując - wszystko ładnie pięknie i nawet byłoby możliwe do strawienia, gdyby nie te fragmenty w których autorka za bardzo odlatuje
i traci samokontrolę wypisując już takie dyrdymały, że chyba sam George Clooney i Scarlett Johanson zgodziliby się za darmo zagrać Prezia i Roxann
Jeśli mogę coś zasugerować, to żeby nie stracić ostatnich czytelników tej przejmującej Love Story teraz można wpleść wątek jakiejś strasznej choroby
a w kolejnym rozdziale przydałaby się jeszcze śmierć kogoś bliskiego lub chociaż śpiączka czy coś, żeby George i Scarlett, o przepraszam Pan Z. i Roxann
mogli się do siebie ponownie zbliżyć w bólu i cierpieniu, a czytelnicy dostaną białej gorączki czekając w napięciu na nowe odcinki. Wystarczy przysiąść,
trochę pokombinować i można spokojnie to ciągnąć przez kolejne trzy lata i następne sto stron. Sam nie mogę się doczekać co też dzisiaj się wydarzy...

Edit.
Z nudów zajrzałem na pierwszą stronę tego tematu i faktycznie to się ciągnie już prawie trzy lata. Masakra.
Jednak moją uwagę przykuł inny aspekt, a mianowicie taki, jak z czasem ewoluował styl pisania autorki oraz tematyka wątku.
Na samym początku mamy klasyczną historię opisaną w krótkich zwięzłych wypowiedziach bez silenia się na podkreślanie dramaturgii wydarzeń,
ot po prostu i zwyczajnie nowy facet nie jest w łóżku tak sprawny jak poprzedni, nie kręci autorki tak jak tamten, a wyglądem nawet go nie przypomina.
Kompletnie o czym innym i jakby zupełnie kto inny to pisał. Jedyny wspólny mianownik, to wtrącanie co i rusz "mimochodem" paru słów na temat tego
jaka to ja jestem atrakcyjna, inteligentna i mega seksowna, mam świetną pracę bla bla bla i takie tam pierdy na podregulowanie samopoczucia. Nudy.
Z czasem aktualny partner oraz problemy dotyczące jego osoby, schodzą gdzieś na dalszy plan, a wszystkie reflektory kierują się na eks fagasa Pana Z.
zaś nasza biedna Roxann z nudnej szarej myszki, dosłownie na naszych oczach przepoczwarza się w kobietę sukcesu bywającą w wielkim świecie,
a banalna historyjka o dupie maryni zmienia się w hollywodzki tasiemiec na miarę co najmniej Mody na Sukces, którego końca nie widać. No brawo

Tak gwoli ścisłości, bo już nie mam ochoty się tłumaczyć... Wątek założyłam z innego powodu, z czasem jednak się okazało, że moim problemem jest pan Z. Zresztą o nim już w pierwszym poście napisałam, ale wtedy było już po romansie, kiedy próbowałam ułożyć sobie życie z kimś innym. Jednak wciąż go kochałam.  Pracę zmieniłam ponad 5l temu przenosząc się do innego miasta dostając tu świetną propozycję (stąd docinki, że „kwiaciarka” itd.). Wtedy moje życie zawodowe się rozkręciło... 1,5 roku temu znów dostałam propozycję zmiany pracy, z tymże w innym kraju. Ot i tyle całej „nieprawdopodobnej historii”.

Co do pierwszej części się zgodzę. Za szybko weszłam w nowy związek i facet we wszystkim nie dorównywał panu Z, poza inteligencją i zaradnością. No i był wolny. Można się pogubić... co jest ważniejsze... wygląd, przebojowość, seks... czy stateczność.
Jednak dalsza historia, pomimo, że w nią nie wierzysz jest prawdziwa. Może moje interpretacje na wyrost ale fakty jakie pisałam... sama w tym się nie mogłam odnaleźć...

Szczególnie poprzedni rok... dużo zdrowia i energii mnie kosztował... zaczął od jego wyznań miłości skończył wiadomością o ciąży żony... Ten już był spokojniejszy, też dlatego, że z nim nie rozmawiałam.

A co do maila, to jestem prawie pewna, że to on go napisał. By mnie podpuścić...

No nie wiem na pewno, ale bardziej prawdopodobne niż żona...
Jak tu ktoś napisał... odgrzebać maile sprzed ponad roku... przy malutkim dziecku...
To jemu się pewnie nudzi... a już nie wiedział jak zaczepić...

Tym bardziej, że wtedy kiedy powiedziałam, że nie chcę z nim żadnego kontaktu powiedział, że ma nadzieję, że jak emocje miną, to porozmawiamy i wyjaśnimy wszystko sobie...

Taaaak. Wiemy.
Zaraz pewnie napiszesz, że już nic więcej poza obrzydzeniem do niego nie czujesz, a szukasz go wzrokiem jak tylko masz możliwość.

Nie rozumiem jednej rzeczy. Z jednej strony zarzucasz mi 'przekoloryzowanie' historii a z drugiej brak weny, że coś juz było itd.
No nic nie poradzę że od roku jest u mnie w życiu spokojnie a z panem Z nawet nie rozmawiam. Wiec trudno oczekiwać jakichś sensacji... Widujemy się owszem... ale nie rozmawiamy. Nie jest to komfortowe ale tak jest lepiej. Nie mogę się jeszcze przemoc choć dochodzi do absurdalnych sytuacji. I wiem ze to dziecinne... z obu stron. Ja mijam go jak powietrze, udaje że nie widzę, nie słyszę... On dosiada jakby przypadkiem do mnie do stolika albo siada za mną.  Podrywa moja koleżankę itd. Coś na zasadzie kto pierwszy się złamie albo udowodni, pokaże swoje lekceważenie. Niewerbalnie. .. Bez sensu....No ale tak jest.

Edit: Ja z kolei sądząc po twoich atakach i niewybrednych komentarzach, śmiem sądzić, że poprzez nie sam wylewasz swoje frustracje. Czym one są spowodowane, nie wiem, ale albo samemu gdzieś tam marzysz by mieć kochankę, przeżyć romans, ale jakoś nie ma chętnych, albo są i „nie spełniają twoich oczekiwań”.... albo jakaś laska dała się jakiemuś koledze we znaki... albo zwyczajnie nasłuchałeś męskich opowieści o podbojach. Obstawiam to ostatnie. Ilu jednak nawet tu na forum facetów się zaangażowało i nie mogło przeżyć, że laska ich olała itd.
Tu już były przypadki żon, które wchodziły na ten watek by powylewać swoje żale widząc we mnie kochankę swego męża. Wbrew pozorom, to te wypowiedzi nakręcały ten wątek. Teraz już nie ma powodu bo romans dawno skończony, pan Z został z żoną, mają malutkie dziecko. Ja się całkowicie wycofałam, urwałam z nim kontakt. No więc o co chodzi? No chyba o to, że poza tym, że musiałam odkochać, nie poniosłam żadnych konsekwencji. Nie było skandalu ... jeśli nawet to bardzo przeżyłam, to sama bez świadków (poza forum).
No ale przecież tak nie może być? Że w tym wszystkim zachowałam swój honor. Nie uganiałam za nim, nie robiłam scen... W zasadzie jedyną scenę, jaką zrobiłam to było zablokowanie go gdzie się da. Nie było jednak przy tym żadnej awantury, obrażania siebie nawzajem. Póki nie było wątku dziecka, on próbował „namówić” mnie na zwykłą przyjaźń... mówiąc, że jesteśmy dorośli, tyle się znamy, że szkoda znajomości itd. Ale po jego akcji sprzed roku, po tym jak dowiedział, że żona w ciąży, sam już nie miał argumentów... albo inaczej ja zdobyłam nie do podważenia. I tak to się skończyło. Dziwne, co? I jakież nieprawdopodobne...
Teraz patrząc na jego zachowanie, mogę tylko powiedzieć, że dzięki Bogu to nie ja z nim wpadłam...

Oczywiście ze nie napisze czy spotkałam czy nie. ..
No masz inny punkt widzenia myślenia. .. i trwaj przy tym. Ja nie zakładam w moim wątku sensacji wiec tez możesz wynieść

@anderstud
ach te męskie fantazje o dostępnych panienkach...
można się pośmiać

W sumie... wybierając z 2 opcji czy rozmowa z nią czy z nim, wybiorę tą drugą. A jak zacznę z nim gadać to zapewne będzie chciał wszystko wyjaśnić na osobności, więc wątek ciąży jak najbardziej znów się może pojawić... i pójdzie na obecnego faceta

Macie jeszcze większe fantazje niż ja

No to dalej...

Potem pod wpływem emocji, odużenia alkoholowego (w koncu tak reaguje na info o ciąży), przespi się z inną koleżanką.. No i kolejna ciąża.
W międzyczasie wyjdzie na jaw, że żony dziecko nie jest jego... tylko przyjaciela który był zawsze obok, kiedy on "robił kariere". ..itd. itd

A na koniec cała 6-sta z wszytkimi dziećmi zamieszka w willi po Clooneyach...
Popularnoscią przebijając samych Kardaszianów

THE END

Sama bym na to nie wpadła

A tak poważnie skoro ta historia jest tak nieprawdopodobna, sensacyjna i nadaje na ekranizacje To właściwie wystarczyłoby gdybym ujawniła personalia pana Z a lawina by ruszyła bo jakby nie patrzeć jest osobą publiczną. Teraz jak żyje poza granicami tak szybko by do mnie nie dotarli
I nie musialabym się wysilać ze scenariuszem
Anderstud, nie doceniales mojej pomysłowości

Doświadczony, nie znaczy wszystko wiedzący "lepiej". Mnie akurat wcale nie dziwi ton twoich wypowiedzi, rozwód z czegoś się przecież wziął... Nie każda sytuacja jest jednak taka sama.

Jak widać, ja nie jestem normalnym człowiekiem, bo nie usycham z ciekawości. Jeżeli to ona napisała dla mnie powody mogą być tylko dwa: 1. Przeczytała nasze wiadomości sprzed roku, albo 2. podejrzewa męża o zdrady i szuka powiernika, osoby, która może coś powiedzieć. W końcu chyba jako żona wie z kim pracował i gdzie wyjeżdża. Nie trudno po nazwisku trafić na moje dane.
No chyba, że to nie ona.
Poza tym przecież powiedziałam, co zamierzam z nim zrobić – najpierw dowiedzieć się czy pan Z coś o nim wie, podejrzewa, o co chodzi? Pani Z to dla mnie obce osoba, także jeżeli jej odpiszę (a wcale nie mam takiego obowiązku), chcę znać sytuację, wersję pana Z. Nie życzę sobie być wciągana w tą sprawę teraz. Poza tym sądząc po wpisach niektórych zdradzonych kobiet choćby w tym wątku, to na takie spotkanie lepiej żebym ochroniarza zabrała 
Tutaj pośpiech jest złym doradcą. Gdybym spotkała się z panią Z nie mówiąc nic panu Z, to jestem przekonana, że stałabym się wrogiem nr 1 ich obojga. Skoro nawet tutaj na forum padały niewybredne komentarze, że sama wysłałam maila do pani Z. Nie chcę się w tym znów babrać. Ja już rok temu wkurzałam się na pana Z, za treści wiadomości, tłumacząc mu, że przecież ktoś może je przeczytać. Pal licho gdyby to było 3l temu, kiedy rzeczywiście coś było na rzeczy, ale nie teraz.
No ale nie wiem czy mogę mu wysłać wiadomość (w końcu pani Z może mieć dostęp), też nie wiem kiedy teraz go zobaczę… no i jak mam z nim porozmawiać, skoro nie gadamy ze sobą  Nie no jakoś to rozwiążę, plus taki, że teraz nie działam pod wpływem emocji i mogę się na spokojnie zastanowić co i jak… Mi nie zależy na ich rozwodzie.. nie chcę wracać do tego co było dawno temu. Dlatego zanim nie skonsultuję się z  panem Z, nie spotkam, a nawet nie odpiszę pani Z (nawet jeśli to nie ona).
To, że Ty byś postąpił inaczej, jako „normalny człowiek”, to twoja sprawa. Naczytałam się sporo wątków na forum i nie popełnię podobnych błędów…

Dlatego m.in nie chcę podejmować pochopnych kroków. Tylko z nim porozmawiać a potem zastanowić.
No ale nasz romans był przed ciążą... więc nie wiem czy ma do tego prawo?
Zresztą nie będę się denerwować na zapas.

No nareszcie jakaś akcja.
Na razie mamy punkt pierwszy programu - rozkminę kto wysłał maila. Czyli jednak słuchasz rad wszystkowiedzącego lepiej
Teraz możesz spokojnie wątek maila rozwijać, tylko pamiętaj żeby nie przegiąć i tak za 3-4 tygodnie przejść do kolejnego punktu czyli spotkania.
3-4 tygodnie rozważania czy na nie pójść powinno wystarczyć. W sumie tym jednym mailem kupiłaś sobie jakieś dwa miesiące uwagi,
przez które na pewno wymyślisz jak pociągnąć tą historię (tę?) dalej, bo że na żadne spotkanie się nie wybierasz, to oboje wiemy już dziś
A nie, czekaj czekaj, ożesz ty... spotkanie jednak będzie, ale ona nie dotrze, bo jej samochód wypadnie z drogi i spadnie w przepaść?
W ten prosty sposób gładko przejdziemy do tragedii, która ponownie was (ciebie i pana ładnego znaczy) do siebie zbliży... 
Jak ty mnie zaimponowałaś w tym momencie Roxann. Kto by pomyślał, że z kulawego melodramatu jeszcze coś wyciśniesz.
No ale dobra, nie wyprzedzajmy faktów. No więc, kto twoim zdaniem napisał tego maila i w jakim według ciebie celu. Dajesz Roxi

Roxi,  a nie przyszło Ci do głowy, że ona się chce z Tobą spotkać, bo to ONA ma Tobie coś do powiedzenia...?