ja, on i ten trzeci

"a potem mi zaczął mówić,że przez te lata nie zapomniał o mnie "

O taaaak Roxann, litości, wszystkie jego chwyty, które tu opisujesz, WSZYSTKIE, to typowe chwyty zdradzacza żeby Cię zatrzymać w rezerwie. Obudź się dziewczyno i zacznij zwracać uwagę na czyny a nie na słowa. Mają rację Ci, którzy piszą, że jakby tylko chciał, to by od żony odszedł. Łykasz te jego brednie jak pelikan. On o tym doskonale wie. Dlatego mimo iż nic wartościowego nie zamierza Ci dać, tu film jakiś poleci, za chwilę znowu zrobi jakąś gimnazjalną wrzutkę. Wszystko po to żebyś o nim myślała Nie wiem co widzisz w tym palancie ale może zamiast zadawać sobie w kółko pytanie "dlaczego on to robi" zadaj sobie w końcu to właściwe. A mianowicie: "dlaczego ja mu na to pozwalam?".

No to mu powiedz, że przyjaźń nie polega na flircie.

No mała, bezbronna dziewczynka, której przyczepil się upośledzony emocjonalnie książę, a ona może powinna go spuscić na drzewo, jednak za duża to dla niej satysfakcja. A jeszcze że ciacho...

Jesteś wyrachowana. Masz w nosie to, co zrobilaś tamtej kobiecie, tamtemu dziecku.
Lecisz na skrzydlach swoich romantycznych uniesień, czy może wspomnień o nich. Facet jest zerem, jest do bólu żenujący a Ty bylaś latwa. Tak, typowa kochanka, nic nadzwyczajnego.
Imponuje Ci, że takie dno nadal się Tobą zachwyca? Powinnaś czuć się zażenowana, to by przynajmniej oznaczało, że wyciagnęlaś wnioski.
A Ty jeszcze idziesz z nim na kawę, powspominać stare, " chlubne" dzieje.
Jak Ty mu nie ulegniesz to znajdzie inną " romantyczkę".
Zajmij się swoim życiem kobieto, on się nie zmieni. A Ty masz może jeszcze szansę nikogo nie krzywdzić. Pamiętaj, życie bywa przewrotne,odbiera zaplatę.

Widzisz, Xymeno, miałem rację. Chodzi między innymi, o te granice. Gość widzi, że Roxann jest podatna na czułe słówka. I wcale nie zapomniała.
"Przyjaźń", to ten okres, w którym opór Autorki ma się roztopić, jak szron ma trawie po wschodzie słońca.

W końcu nie wytrzymałam i mu napisałam, że powinien przestać do mnie pisać, że przyjaźń to zły pomysł itd., bo sam chyba by się nie zorientował, że nie odpisuję, bo nie chcę i sam powinien dać spokój.
To mi odpisał, że mnie nie rozumie.

Ja uważam tak jak Betsy.
Facet nie rozumie bo facet to jest bardzo proste narzędzie i jemu trzeba jak krowie na rowie. Więc nie "uważam że nie powinieneś do mnie pisać", że "przyjaźń to zły pomysł" ale: "Przestań do mnie pisać, to jest mój ostatni tekst do ciebie, nie będę się przyjaźniła z żonatym facetem. Żegnam." czy coś w tym stylu. Koniecznie z kropką na końcu.
I przestań Roxann modlić się do tego ołtarza wspomnień, to co było minęło i już nie powróci. Wiadomo że co z oczu to i z serca, dlatego też stanowczo namawiam żebyś nie pozwoliła na żaden kontakt. I dobrze jakby Cię przestało interesować co on sobie pomyśli bo to już nie Twoja sprawa.
Widzisz, ja też myślałam że brak kontaktu jest niemożliwy bo byliśmy w tej samej grupę przyjaciół. I co? Na moje szczęście on sam się z tej grupy "wypisał", a czy za namową żony czy sam do tego doszedł to mnie już nie interesuje, ważne że go nie muszę widywać.
U Ciebie jest inaczej bo żona nie wie (albo i wie, pewności mieć nie możesz) więc to Ty musisz uciąć kontakty. A z drugiej strony, tak sobie teraz myślę, dobrze by było chyba dla Ciebie jakby się dowiedziała, wtedy on już na pewno przestałby pisać do Ciebie.
Ja widzę że robisz powolne postępy i trzymam kciuki żebyś w końcu wyszła z tej chorej sytuacji. Jeżeli uważasz że znienawidzenie go bardziej Ci pomoże to go znienawidź. Wyjdź na chwilę z roli kochanki i zacznij sobie wyobrażać że to Ciebie zdradza. Wyobraź sobie jak każdego wieczoru kiedy wychodził od Ciebie szedł do łóżka z inną kobietą, jak całował ją, pieścił, szeptał te same słówka co Tobie. A potem ta kobieta robiła mu śniadanie, którego Ty nie mogłaś mu zrobić, chodziła z nim na zakupy na które Ty nie mogłaś pójść, jak opalali się razem na plaży na której Ty nie mogłaś się z nim opalać... Na mnie to działa najbardziej. Miłość miłością ale zdrada (nawet wyobrażona) to coś czego ja osobiście wybaczyć nie mogę. Pamiętam że w tym ostatnim smsie kiedy kazałam mu się nie kontaktować już nigdy, napisałam coś o cyckach jego żony. Coś w stylu że niech się lepiej nimi zajmie, byłam pijana i pisałam w złości ale wtedy wszystko z siebie wyrzuciłam. I teraz za każdym razem jak sobie o nim pomyślę to staje mi przed oczami obraz jak on się kocha z żoną. Wiem, to tylko wyobraźnia, ale pomaga. Może i Ty w taki sposób będziesz mogła znienawidzić tego swojego.

Tak, myślę, że powoli wychodzę z tego całego zamieszania czy zmieszania po tej kawie. Sama nie wiem skąd u mnie  aż takie emocje się pojawiły, ale wydaje mi się, że właśnie dlatego, że po tych latach nagle usłyszałam, że był we mnie zakochany i że aż taki  sentyment ma do mnie. Zupełnie się tego nie spodziewałam, bo przez ten czas zachowywał się bardzo w porządku, nie mieszał, nie nękał, przy sporadycznym kontakcie był zawsze miły i uprzejmy ale też zdystansowany, stąd te wyznania wprowadziły mnie w aż taką konsternację.   
Nie pomyślałam zupełnie, że może chcieć wrócić do tego co było, dlatego nie rozumiałam po co mi to mówi, ale gdyby chciał tylko "przyjaźni', nawet gdyby to była prawda, to powinien zachować to dla siebie.
No ale w ostatnich smsach jednak przegiął i w jego czyste intencje już nie uwierzę. Nie pisze się takich rzeczy do koleżanki, nawet jeśli kiedyś z nią go coś łączyło.
Także z jednej strony żałuję, że dałam się namówić na tą kawę, a z drugiej nawet trochę cieszę bo teraz kiedy jestem sama, pewnie dalej bym wracała do tych naszych wspomnień z sentymentem, czy każdego kolejnego porównywała z nim. Teraz chcę o tym zapomnieć, odciąć raz na zawsze bo już wiem, że te niby piękne chwile, nawet jeśli było uczucie, nic tak naprawdę nie znaczyły i nie miały żadnej wartości, wręcz przeciwnie. Gupia, młoda, naiwna dałam się zbałamucić Teraz jestem o te kilka lat starsza i powinnam wyciągnąć lekcje, być bardziej rozważna i nie popełnić już podobnego błędu. I tego się trzymam

Roxann od samego początku kiedy go poznałaś to wiedziałaś, ze przyjazn z tym żonatym dla ciebie nie jest możliwa. Podświadomie zaprogramowałaś się na miłośc do niego, a powodów znalazłaś wiele. Także nawet gdy twój romans z nim zakończyłaś, to jednak on dalej trwał i ci wszyscy biedni faceci nie mieli przy nim żadnych szans. To twój ideał, wzbudza w tobie emocje, twoje poządanie, bo karmisz się jego atencją, jego uwagą, analizujesz każde jego słowo, każdy jego gest w twoją stronę. To jest toksyczne dla ciebie i donikąd to ciebie doprowadziło, bo nie ma w tym przyszłości. Ty to wiesz, ale pomimo racjonalizacji, pociąga cię on, ekscytujesz się  przebywaniem w jego towarzystwie, nie masz skrupułów, wyrzutów sumienia, że jesteś jego zabawką, pretekstem zdrady żony bo on jest pewien tego co do niego czujesz. Dzięki tobie on mógł realizować swoje fantazje pozamałżeńskie, i widocznie tego mu brak skoro znowu ciebie zaczepia.
Wiesz co możesz zrobić, ale to jest dla ciebie bardzo trudne bo musiałabyś zmusić się do zupełnego zerwania kontaktu, niewidzenia się z nim i zmianą pracy.
Jeżeli nie chcesz zmarnować sobie życia- jeżeli chcesz żyć szcześliwa, to wiesz ze nie możesz kontynuować tej znajomości, zmienić może środowisko, poznawać wolnych facetów których nie będziesz porównywać z tym "ideałem" bo niestety zdradzając żonę pokazał, ze nigdy nim nie był bo to facet bez zasad.
Czy takiego meża chciałabyś który oszukuje, ma podwójne standardy...
Roxan zrób sobie prezent i wyświadcz mu przysługę, bo chyba chcesz być  i życ z meżczyzną który nie robi tylko nadziei, ale wspiera, jest partnerem i przyjacielem.

przeczytalam całość i nasuwa sie jeden wniosek
ty lubisz takie klimaty, romyslac rozpamietywac a nawet byc kochanka
pasuja ci jego slowa o ,,wielkiej romantycznej miłości,, do ciebie, to ze jest żonaty (przeszkoda)

nie szkoda ci na to życia? co ci on daje takiego?

Eh, od takich facetów jak widać się trudno uwolnić, jak nie drzwiami to oknem.. dziś niespodziewanie na spotkaniu w pracy pojawił się on.. potem chciał mnie zaprosić "na kawę" po.. odmówiłam. Coś tam zaczął gadać, że nie rozumie itd. Teraz pewnie gdzieś pije.. ale co ja mam się tym przejmować?

Roxann, sorry ale musialam sie cofnac do poczatkow Twojego watku zeby zrozumiec o co Ci chodzi. Bo chodzi Ci o to ze zaczelas sie zastanawiac czy to Ty masz takiego pecha ze facetom nie staje, tak? Powiem tak, i przepraszam za dosadnosc - odbilo Ci? Po jakiego grzyba Ty sie w ogole zastanawiasz czy i dlaczego mu nie staje? Przeciez mialas zerwac kontakty!
Poza tym, jak juz chcesz analizowac to on nie napisal mu ze przez Ciebie mu nie staje, a raczej to sa jego "czule slowka" zeby Cie zmiekczyc, zeby Cie zmanipulowac, zebys sie wlasnie zaczela zastanawiac tak jak to juz zaczelas robic. On Ci chce powiedziec ze przy zonie mu nie staje, ale Ty jestes taka piekna i seksowna ze mu od razu stanie jak tylko sie zgodzisz...
Dziewczyno, wez i go wykasuj ze swojego zycia, ale tak naprawde.

Rzeczywiście, Roxann, rady nie są już Tobie potrzebne.
Potrzebujesz po prostu tego samego teraz , co przeżywałaś wtedy.
Dyskusja niczego nie zmieni, póki nie zdecudujesz, że gość to historia i zaczniesz rozglądać się za innymi męźczyznami.
Skoro temu nie staje przy żonie, niech się rozwiedzie i potem dupę zawraca.
Wystarczy byś powiedziała to jedno zdanie, a zapewne Romeo zwinie kitę obrażony.
Ale czy chcesz tak zrobić? Nie wydaje mi się.

Powiedziałam. I co on na to? Niby w żartach: "Oj tam, niedługo czeka nas islamizacja i będzie można mieć kilka żon".

A, i jeszcze dodał, że chwile ze mną to jedne z najpieprzniejszych jego wspomnień, że taki ma czasoumilacz - myślenie o tych momentach... itd.

Ale ja nie wiem o co mu chodzi. Tzn. domyślam się, ale kompletnie nie rozumiem jego zachowania. Bardzo spokojnie przyjął moje słowa, że na spotkanie już nie ma co liczyć i dlaczego. Przez kilka dni się nie odzywał. Potem znów zaczął niby ot tak, przesyłając mi coś do przeczytania bardzo ogólnego, związanego z pracą (pracujemy w tej samej branży, ale nie razem), albo coś śmiesznego. Bez żadnych aluzji. I nagle ni stąd ni zowąd wyskoczył z tym "skarbem" (w ten weekend). Dotąd było bardzo spokojnie i poprawnie. A teraz znów mu się na jakieś wynurzenia zebrało. Mam jednak wrażenie, że po prostu chce się wygadać, choć może się mylę. Żadnych propozycji spotkań nie ma z jego strony nie ma i jestem przekonana, że nie będzie. Więc celowe "urabianie" raczej odpada.

Excop, nie wiem czy jestem naiwna, ale naprawdę nie rozumiem jego zachowania, bo jak dla mnie jest nielogiczne i sprzeczne. Po co wyznaje mi miłość po latach, teraz mówi, że jestem jego skarbem itd.? Oczywiście można sądzić, że wciąż na coś liczy, ale to zostało jasno wyjaśnione i dość dobitnie (w końcu), dlatego jestem pewna, że nic mi już nie zaproponuje, bo wie, jaka będzie moja reakcja - więc się tylko ośmieszy.
Ale może rzeczywiście jest tak jak piszesz, że czeka aż ja w końcu zmięknę i sama mu coś zaproponuje... w końcu wie, że póki co nie mam nikogo, więc na wszelki wypadek przypomina mi o sobie, niby tylko w sentymentach, ale wraca do tamtych chwil, bym i ja może zaczęła je sobie przypominać, jak wspaniale było... bym znów zatęskniła? W końcu jakbym teraz sama wyszła z propozycją, to by oznaczało, że akceptuję sytuację i on tym samym asekuruje się od odpowiedzialności czy późniejszych ewentualnych pretensji... To byłoby straszne!

Dla mnie sprawa jest cholernie prosta. I nie ma się nad czym zastanawiać. Facet ma żonę i do Ciebie pisze, żeby coś osiągnąć. Nieważne w tym momencie czy naprawdę coś do Ciebie czuje, czy nie. Jak to o nim świadczy? Jeśli Cię byłby uczciwy to by się rozwiódł i szukał kogoś innego, a nie na odwrót. Chodzi o zwykła ludzką uczciwość. Nawet, jeśli by się rozwiódł i przybiegł do Ciebie, nie bałabyś się, że może Cię potraktować dokładnie tak, jak swoją obecną żonę?

"nie staje mi przy żonie tylko przy tobie"
czy tylko mi się wydaje, że takie teksty są prostackie?
Raczej do kobiety, na której zależy, to pisze się inaczej, tak bardziej niejednoznacznie, aby jej nie urazić?

hehe tekst prostacki ale Roksan jest "wielce" rozanielona... świadczą o tym rozkimy na 7 stron... biedny on od kilku lat mu nie staje... Roksan niech uważa na kolejnego impotenta...

A mi nawet przez głowę przeszło, że powiedział to by w jakiś sposób przekonać mnie, że jest nieszkodliwy pod tym względem i nie ma powodu byśmy urywali kontakt, bo on przecież nie ma żadnych niecnych zamiarów, a nawet gdyby miał, to i tak z tego nici, bo przecież... itd.

Buahahahaha! Akurat!
Roxann, Ty wcale nie masz zamiaru urwać ten kontakt... Moim zdaniem powinnaś iść na terapię.

Według mnie Ty sama siebie oszukujesz. Na poziomie rozumu może i podjęłas decyzję, że nigdy więcej żadnego romansu z nim. Na poziomie emocji -  wręcz odwrotnie. Stawiam skrzynkę piwa (czy co kto lubi), że to tylko kwestia czasu, kiedy wylądujecie w łóżku.

Ale czy jego motywacja, jaka by w tej chwili nie była, coś dla Ciebie zmienia? Zobacz, znowu o nim rozmyślasz, przywołujesz wspomnienia. To nie jest konstruktywne. Kopnij go w zadek i zrób miejsce w swojej głowie dla innego faceta.

Ostatni raz się odezwę, Roxann, bo widzę, że wszystko i tak jak grochem o ścianę.
Lubić i wspominać "dawne czasy" to jedno. Natomiast ciągłe nawiązywanie do seksualnej prowieniencji owych dawnych czasów, to drugie.
Póki pozwalasz mu na to, nie odczepi się, aż dopnie swego.
Udawanie, że jest inaczej, to tylko próba usprawiedliwienia się przed samą sobą.
Dobrze wiesz, o co mu chodzi, lecz boisz się spojrzeć prawdzie w twarz.

Dziękuję, to wszystko z mojej strony w Twoim wątku, droga Roxann.

Piszesz, że chcesz wierzyć, że to tylko życzliwość etc. Itd. Itp. A mnie się jednak wydaje, że gdzieś w głębi duszy chciałabyś znowu z nim być. No i patrz, trafiło się, podobno odszedł od żony...

Od początku wątku wiedziałam, że tak będzie. Nie będę Cię pouczać. Ostatecznie więcej z tego będzie frustracji niż radości, wiesz to, prawda?

Cześc Roxan:)

Dobre z tą kitą . Możesz mu tak powiedzieć i sprawa jasna bedzie:)

My laski jesteśmy głupie wiecie?
jeden taki , przystojny, dobry w łóżku, mówi co chcemy usłyszeć, i juuż my zakochane i już lecimy zadzierajac kieckę...
Bo jesteśmy powierzchowne i chcemy księca z bajki a nie normalnego faceta z brzuchem.
Takie jesteśmy.
Głupie naiwne i oszukujemy same siebie, że jesteśmy wrażliwe i potrzebujemy czułości dlatego lecimy na super przystojniaka , idealnego kolesia, a nie na zwykłego śmierdzącxego kiełbasą :d
hehe

Sama nie wiem co czułam, ale nie była to na pewno niechęć. Nie czułam też już tych motylków, co kiedyś. Wbrew pozorom czułam się dość spokojnie i komfortowo, choć w pewnym momencie on sam zwrócił uwagę, że mi ręce drżą...na co ja, że mnie krępuje, że mi się tak przygląda. No bo jak już wspomniałam, jak już usiedliśmy przy stoliku, to taka cisza nastała...
Poza tym z jego strony nie było żadnych aluzji czy podchodów, że chodzą mu po głowie jakieś niecne plany. Jedynie jak wsiadłam do samochodu, powiedział, coś w stylu: coś ty taka zakręcona pod szyję. A potem jak zdjęłam w restauracji kurtkę to powiedział pod nosem 'wow", ale nie kontynuował. No i potem przy kelnerce mówiąc o mnie powiedział "maja dziewczyna". Oczywiście nie miał obrączki, ale nie skomentowałam tego. Rozmawialiśmy potem na różne tematy, o pracy, polityce, podróżach, pogodzie itd. ale zero tematów osobistych czy wspomnień o przeszłości. Było naprawdę bardzo sympatycznie i na luzie. A, i na deser zamówiliśmy owoce liczi... byłam ciekawa jak wyglądają (jakoś wcześniej tego nigdy nie sprawdziłam). Znalazł w necie zdjęcia i zaczął czytać opis...potem cisza kilka sekund i na koniec "są afrodyzjakami", tak jakby się zastanawiał, czy to powinien przeczytać.
No i jeszcze co do tej drogi powrotnej... myślę, że i on i ja mamy w sobie blokady, których żadne z nas nie chce czy ma obawy złamać.. tym bardzie pierwszy. widziałam, że przedłużał podróż, ale z drugiej strony dystans był zachowany... szczególnie kiedy już byliśmy na mojej ulicy. Naprawdę wyglądał tak jakby go zamurowało, bo nawet nie wydusił z siebie żadnego słowa... po tej jego refleksji "tyle się tu naczekałem... swojego czasu".

Niedługo przeczytamy nowy temat autorki - O ja biedna nieszczęśliwa,  liczyłam na poważny związek a ten drań  przeleciał mnie parę razy i zostawił.

ona sie ceni? bzdura jest kochanka trzymana w odwodzie przez wiele lat
tylko kochanka

on ma dzieci i w jakim wieku?

Nie przewiduję takiej opcji. Nie zamierzam do niego pisać, ani w jakikolwiek sposób zacieśniać znajomość.
Różnica między tym jak było kilka lat temu, a jak jest obecnie, jest diametralna. Teraz w końcu wyjaśniliśmy sobie wszystko. Relacja jest poprawna. Nie widzę jednak powodu by jak się przypadkiem zobaczymy przechodzić na 2 stronę ulicy.
Myślę, że on nie zaryzykuje głupiego kroku, czy zachowania, bo wie, że wtedy wyjdzie na... wiadomo. I już nie będzie miał argumentów by się wykręcić. Podobnie zresztą ja.
Pokazał to dokładnie w chwili, kiedy mnie odwiózł i zatrzymał się przy bramie. Nie odezwał się słowem, jakby zamarł, patrząc głucho przed siebie. Smsa napisał dopiero z rana. Ja też nic do niego nie pisałam.