ja, on i ten trzeci

Interesujący wniosek.

Bo to jest ucieczka do przodu...

Nie wiem czy bym się dowiedziała. On się z rodziną nie obnosi.  Nie musiał mnie o tym informować. Najmłodszy to on już nie jest jego zona też już po 40-stce. Dzieci już nastolatki. Raczej 500+ go nie zmotywowało. Dlatego wydaje mi się, że to dziecko było właśnie takim przypieczętowaniem ratowania małżeństwa. Teraz to dopiero będzie potrzebował kochanki.. Dla niego seks jest jak jedzenie czy oddychanie. A wiadomo kobieta w ciąży, potem w połogu.. małe dziecko, niedospane noce. Ile było takich przypadków choćby na forum? Nie wierzę, że się zmieni i nagle stanie się przykładnym ojcem. Może na chwilę. Poza tym uwaga żony względem niego jeszcze się zmniejszy. Zresztą on już teraz nie wygląda żeby był szczęśliwy z powodu powiększenia rodziny. Ja tu raczej widzę zdenerwowanie i jakąś taką obawę? No ale może sam fakt że dziecko po tylu latach, że wszystko się zmieni itd. I do tego jego prośby byśmy zostali przyjaciółmi. Że dlaczego nie może być tak jak wcześniej? Dlaczego nie chcę kontaktu? Domyślam się dlaczego mu tak na tym zależy. Z powodu opisanego wyżej. Tylko się dowiedział o ciąży a już chce sobie grunt przygotować. Na ‘delegacji’ zagranicznej bezpiecznie jak nigdzie. I z domu się wyrwie i se pokorzysta. No ale mu jeszcze ta moja znajoma z pracy zostaje.. ona chętna... Smutne to…
No ale teraz chociaż już nie patrzę przez różowe okulary.. tylko widzę rzeczy takimi jakimi są. I raczej już się nie mylę.

Roxan, powinno Ci wisieć to co dzieje się w życiu żonatego. Te silne emocje u Ciebie pokazują tylko, że Ty wciąż jesteś zaangażowana tam gdzie nie trzeba. Możesz sama siebie oszukiwać. Tak naprawdę minęło relatywnie mało czasu od zerwania z tamtym. Plus w kółko tylko przekonujesz samą siebie i nas, że już Ci na na tamtym nie zależy. A tak nie jest. Ja Ci serio doradzam poradę u psychologa. Ile jeszcze czasu chcesz się tak emocjonalnie szarpać? Ty nie jesteś szczęśliwa.

Roxann
On nie planuje zmian w życiu osobistym, więc kontakt z Tobą nawet bez seksu ma dla niego wymiar  pozytywny. Jak to już Excop ujął - taki efekt viagry. Dlatego chce choć tej "przyjaźni".
Tobie natomiast kontakt z nim rozwala psychikę. Macie sprzeczne dążenia i oczekiwania.
Wywal mu to w końcu, niech poczuje, że sprawia Ci przykrość. Ciągle udajesz przed nim, że to po Tobie spływa, więc on może uskuteczniać swoje podchody i jeszcze uważać, że to Ty go odrzuciłaś.

Myślę, że się bardzo mylisz.
Przecież stary pryk powiedział Roxann wprost, że się z żoną nie rozwiedzie, że jedyne, co jej może zaoferować, to rolę jednej z nałożnic.
On może jej to tłumaczyć jak chce "społecznymi konwenansami", niechęcią do rezygnacji z ciągłego kontaktu z dziećmi, wspólnymi z żoną interesami czy sprawami majątkowymi, dbałością o wiżerunek, itd.
Prawda jest taka, że dla chcącego nic trudnego. Zawsże i wszędzie można znaleźć takie rozwiązanie, żeby zadbać o jedną i drugą (tylko pozornie wykluczające się) stronę medalu. Jest tylko jeden warunek - trzeba chcieć. A chęć byłaby wówczas, gdyby było prawdziwe uczucie i zaangażowanie. Mężczyźni nie mają wygórowanych wymagań wobec kochanki, wystarczy żeby była zdrowa, w miarę urodziwa, no i chętna, ale od stałej partnerki to już wymaga oprócz wymienionych cech także wierności (zdradzające żony najczęściej, choć nie zawsze, odpadają), inteligencji (dające się nabrać na słowa bez pokrycia naiwne roksannopodobne dziewoje to chyba niezbyt trafiona inwestycja w intelekt).
Ja wiem, że kochankom trudno przełknąć tę pigułkę, że nie są zbyt "dobre", aby się zaangażować w związek z nią, ale fakty i liczne badania mówią same za siebie.Ewolucja tak to urządziła, że strategie seksualne mężczyzn nastawione są na iliość, a kobiet na jakość. To się nazywa konflikt interesów.
Roxann jest zatem jedną z wielu, a stary pryk był dla niej urzeczywistnieniem ideału, bo ona dodatkowo jako rasowa narcyza szuka kogoś z pozycją, zaradnego i ogarniętego, w blasku kogo mogłaby się ogrzać. Przeciętny facet nie budzi u osoby z narcyzmem żadnych głębszych emocji, bo w żadne sposób nie wpływa na poprawę jej wizerunku.

Summerko, każdy z nas jest jednym z wielu. Aż mi tak nie odbiło by myśleć, że jestem najlepszym na świecie wyborem. On był dla mnie ideałem, bo się w nim zakochałam. Ludzie zakochują się z różnego powodu. U nas była mega chemia, namiętność. Owszem on mi mówił, co chciałam usłyszeć, ale głównym czynnikiem była wzajemna atrakcyjność fizyczna. Ta relacja nie miała czasu ani szans przerodzić się w jakieś dojrzałe uczucie bo z tego etapu nigdy nie wyszła. Przerwaliśmy to w momencie wciąż trwającego totalnego odurzenia „chemią”. Tak naprawdę prawdziwe jego ja poznaję dopiero teraz, kiedy różowe okulary mi spadły. Ja nie przepracowałam tej sprawy wtedy. Myślałam, że mi to gorące uczucie samo minie. Niestety nie mijało, a w gorszych chwilach w kolejnym związku, tamte wspomnienia coraz częściej i wyraźniej wracały. To jest tak jak musieć wyjść z filmu w najważniejszym, decydującym momencie kiedy się już na mega wkręciło i zaczęło żyć akcją. Człowiek zaczyna się zastanawiać, przywoływać we wspomnieniach kadry, rozmowy, emocje które się udzielają itd.
Dziś jest zupełnie inaczej bo ja już poznałam ten ciąg dalszy i nie był on taki jak sobie wyobrażałam, ba złoty rycerz okazał się „czarnym charakterem”. A ta wielka miłość rodząca się na falach namiętności zwykłą iluzją. Pewnie gdybym wtedy temat przepracowała, to bym nie straciła tych 2 lat i oszczędziła sobie tej całej huśtawki emocjonalnej.
Nie zmienia to jednak faktu, że ten człowiek ma zły wpływ na moją psychikę, co zresztą zostało tu zauważone, po prostu zbyt wiele skrajnych emocji mi się z nim kojarzy. Od tych najpiękniejszych po najboleśniejsze. Tym bardziej, że za każdym razem jak muszę? Z nim mieć kontakt, to jakaś sprawa wychodzi.. jak nie podrwiwanie koleżanki, to ciąża żony… Mogłabym go nawet widywać, on jako on nie wzbudza już we mnie jako takich emocji, tylko to co się wokół dzieje, bo mi wciąż przypomina o tamtej sytuacji, w jakim bagnie brałam udział i przez to tak mi źle.

Summerka
Rozważasz tylko konsekwencje społeczne. Trudno jednak wyobrazić sobie coś bardziej opresyjnego dla psychiki kobiety niż małżeństwo aranżowane, mimo że dobrze spełniało swoją rolę społeczną. Zresztą mężczyznom ono świetnie pasowało... Miłość znajdowali gdzie indziej, a majątek zabezpieczony. W przeciwieństwie do kobiet mogli tak postępować i tak jak obecnie było to społecznie akceptowane.
Nie jestem Summerka żadną kochanką i żadnemu facetowi życia w ten sposób nie ułatwię.

Xymeno,
mamy XXI wiek. Ludzie rozwodzą się na potęgę. Nikogo za coś takiego nie spotyka juz ostracyzm społeczny.
Chyba przyczyna  jest inna.
Moi koledzy uwazają np, że jak masz trochę kasy i niezłą pozycję, to kobiety same się pchają i naprawdę znaleźć
kochankę to żaden problem. Coraz mniej kobiet zwraca uwagę na to, czy facet jest żonaty.
A wiadomo, że faceci uwielbiają być adorowani. Skoro są chętne.....to są i tak nagminne romanse.
Rodzina to rodzina, a co na delegacji..... to na delegacji
Pisze tak, bo wydaje mi się, że uwazasz, że ci zdradzający to zawsze poszukują miłości na boku, a nie rozchodzą się, bo są odpowiedzialni za rodziną.
Niektórzy pewnie tak, ale wielu z nich poszukuje jedynie dobrej zabawy.

Summerka, ale ja wiem, że on widział we mnie głównie ciało, do tego jak sam wielokrotnie powtarzał, że nie jestem ‘zepsuta’, przesiąknięta Wawką ¬- świeża (i naiwna). Wyrwałam się z domu od despotycznego taty i wpadłam na niego. Byłam wtedy tuż przed 30-tką, ale emocjonalnie byłam chyba na poziomie nastolatki. Nie miałam za dużego doświadczenia z facetami, choć na interesowanie mężczyzn nigdy nie narzekałam, ale żaden nie był odpowiedni w oczach mego ojca a ja nie potrafiłam mu się przeciwstawić.  Marząc o prawdziwej wyidealizowanej miłości wpadłam w szpony starego wyjadacza, który dobrze wiedział co robić bym w nią uwierzyła. No ideał.
I rzeczywiście tak było, że oboje się sobą dowartościowaliśmy. Ja czułam się pożądana, rozumiana, jak nigdy wcześniej – poznałam seks jakiego wcześniej nie znałam. Jak się nie widzieliśmy pisaliśmy do siebie prawie non stop. Po tysiąc wiadomości miesięcznie. On z kolei patrząc na mnie (ćwiczyłam regularnie), zaczął chodzić na basen. Mógł się wykazać jaki to on szarmancki, romantyczny, ile ma pomysłów, ciągle mnie czymś zaskakiwał itd. Rzeczywiście, jak pisał wyżej Mariusz – czułam się przy nim jak księżniczka. Ciężko było zaakceptować brutalną prawdę i fakty, że mogłam się tak pomylić być taka głupia i naiwna.  I teraz kiedy widzę co się dalej dzieje, ten fakt jeszcze bardziej mnie boli – patrzę na niego i nie mogę uwierzyć, że to ta sama osoba. Jak łatwo dałam się zmanipulować. Tu nawet zaklinanie rzeczywistości, że to jednak prawdziwa miłość była, tylko „musiała” skończyć jest na nic. Niby chciałam w to wierzyć rok temu, bo wydawało mi się, że tak będzie łatwiej, ale teraz już nawet nie mam ochoty w ten sposób się oszukiwać.

Roxann wydaje mi się, że chodziło o ciało ale nie tylko. To było to ciało i odpowiednie twoje cechy usposobienia.
Roxann kiedyś psycholog powiedziała mi czemu byłam tak "noszona na rękach". Otóż takie typy najpierw noszą cię na rękach aby potem zrzucić cię z tych rąk na ziemię. Im wyżej byłaś tym boleśniej upadasz. I nie rozumiesz co się stało, co źle zrobiłaś, czemu już cię na rękach nie nosi. Nie jesteś już "księżniczką' słyszysz słowa które bolą, od kochanego człowieka, on obwinia ciebie. 
Roxann ciebie to jeszcze nie spotkało i być może tego unikniesz.
Potem nikt nie dowierza w to co się dzieje. Co ty zrobiłaś, przecież on był w tobie tak zakochany? A on robi wrażenie super gościa.
Nie chciałam być "księżniczką". Wydawało mi się, że jeśli tak mnie traktuje to z miłości. Trudno było mi przełknąć, że się pomyliłam.
Seksem, który kojarzył mi się z bliskością, miłością, zbliżał mnie do siebie i przywiązywał do siebie. Była chemia. Myślałam "kocha mnie".
Między nim a jego żoną może nadal być "chemia". Spontaniczny seks. Nie chcę o tym pisać...
Roxann to wszystko już nie ma znaczenia. Nie miej do siebie żalu. Może poza jednym, facet który ma żonę i dzieci a szuka rozrywek na boku to zazwyczaj nie  jest wartościowy człowiek. Zajęty - zły wybór. Tak w skrócie.

Roxann, masz tytuł mistrza świata w kręceniu, odwracaniu kota ogonem, zmienianiu faktów i wybielaniu Poddaję się Na coś takiego to już nic nie da się odpowiedzieć...

Kobita, 30-letnia wchodząca do wyra żonatemu jest - uwaga uwaga! - naiwna i niezepsuta

Co rozumiesz przez "przesiąknięta Wawka"? Bo ja tu mieszkam, mam tu mnóstwo znajomych i przyjaciół i jakoś nie zrozumiałam tego pojęcia w kontekście twojej historii...

Bet cię głaska do główce... ale ja napiszę tylko tyle - zapolowałaś bez żadnych skrupułów i moralnych zahamowań na prezia (żona? dzieci? co to kogo obchodzi).
A tu prezio zwyczajnie cię wykorzystał... dałaś się nabrać, posłużyłaś jako materac i zabawka dla prezia...
I teraz rozpaczasz, bo zdałaś sobie z tego sprawę. I tyle.
Masz to na własną prośbę. Tylko błagam, nie pisz już więcej, że zrobiłaś to z naiwności i świeżości albo przez tatusia

To tez nie dokonca tak Summerko ze tu bylo za darmo. Roxann moze i nie otrzymywala gratyfikacji finansowej czy drogich prezentow ale miala z tej znajomosci wiele. Prezio wprowadzil ja w swiat zawodowy w ktorym dopiero raczkowala, sama wspomina ze doradzal i wspieral  ja w tej materii a ja jestem pewna ze rowniez  uzyl  swoich wplywow by odpowiednio ja ulokowac zarowno w srodowisku jak i na odpowiednim stanowisku. Nie twierdze ze Roxann nie zawdziecza wiele swojej pracy i talentowi ale wielu utalentowanych nie ma szans sie wybic a prezes jej taka mozliwosc zapewnil.
Zgodze sie z Zorija ze Roxann teraz pieknie umniejsza swoja role w calym tym bagnie. To zly i surowy ojciec jest winny, zepsuta stolica i cwany prezes. Ona kompletnie nie wiedziala jaki to czlowiek. Dopiero jak zrobil dziecko zonie to odkryla ze to ch...j. wczesniej gdy sypial z nia a zona z dziecmi czekala w domu to jakos tego nie widziala. Oszukal ja podle a ona biedna do konca zyla w nieswiadomosci.

Aaaaaa, to w tym znaczeniu naiwna hehehehe.... to nie zrozumiałam! oddaję honor...
No fakt, była naiwna. Dawała za darmochę (czy tam prawie darmochę - no w karierze pomógł, jak pisze Feniks).
....................

Podsumowując:
No cóż, Roxann się nie udało Niesamowite jest dla mnie to, że są na świecie takie osoby, które idą po trupach... zupełnie mając w dupie innych, nie licząc się z drugim człowiekiem... byle dopiąć swego - w tym przypadku złapać dobrze sytuowanego, przystojnego, zaradnego faceta (bez względu na to, że ma rodzinę, że dzieci, że moralność...).
A jak się nie uda, to wielka rozpacz, żal, płacz, zranione serce --->> bo tak źle MNIE los potraktował... taka krzywda MNIE spotkała.
Jak można być aż tak zakłamanym? Ponad moje zdolności pojmowania.

Lepiej bym tego nie ujęła. Poza tym jak tu przyjechałam to już nie byłam studentką, tylko tak się złożyło że zaczęłam pracować w pewnej firmie w moim mieście i dostałam propozycję przeniesienia do Centrali w Wawie . Zanim go poznałam minęło kilka dobrych miesięcy.
Nigdy kluby, alkohol nie były moim  światem choć tańczyć lubię (zawsze ważniejsza była dla mnie edukacja, nauka języków itd.). Raz kiedyś po imprezie urodzinowej znajomej grupą ludzi z domówki przenieśliśmy się do klubu. Podobno bardzo modnego. Byłam zażenowana tym co widziałam. Nie trzeba naprawdę wiele wysiłku by znaleźć chętną atrakcyjną na bzykanko.

Heh a Ty dalej swoje. Do niedawna zona byla dla Ciebie "mityczna" a dzis wiesz z cala pewnoscia ze dziecko zostalo poczete  z musu ratowania malzenstwa. Nie mozesz zniesc mysli ze on tego seksu chcial prawda? Ze mu to sprawialo przyjemnosc. Ze liczyl sie swiadomie z konsekwencjami tego seksu. Trzeba za wszelka cene utrwalic w swojej glowie obraz nieszczesnika ktora na sile idzie z zona do lozka by ratowac malzenstwo i nie myslec o swej jedynej true love Roxann,  zamyka oczy w trakcie a wogole to wyobraza sobie ze robi to z Toba. Taka wizja mniej rani ego prawda Roxann?  Oj prawda prawda. Dlatego ja twierdze i twierdzic bede ze jestes pustkiem. W sumie to pasowalas do prezia  bo tak jak on kochal prawdziwie  tylko siebie tak i Ty jestes w siebie tak zapatrzona ze zrobisz wszystko i wmowisz sobie wszystko byleby tylko milosc wlasna nie zostala zraniona. Obecnie wmowilas sobie ze dorosly rozsadny facet z racji odrzuconej milosci zrobil dziecko zonie by zapomniec i nie rozwiezc sie w akcie tesknoty i desperacji. Gratuluje fantazji

Roxann.
Nie wiem do końca, czy jesteś prawdziwa, czy autorką scenariuszy dla modnych obecnie łzawych seriali "opartych na prawdziwej historii".
Z cytowanego postu wyziera brutalna prawda, której, tak naprawdę, nie chciałaś przyjąć do tej pory.
Byłaś (a raczej, wciąż jesteś w swojej psychice) tą drugą. Sarkazm o "tatusiu" nic nie da.
Nic tego nie zmieni do czasu, gdy sama sobie powiesz, że straciłaś kilka lat swojego życia. A z twojej już przyczyny, czas Tobie poświęcony, tracili inni.

Czytam co piszecie i w sumie nie wiem co powiedzieć. Ja nie czuję, żebym krzywdziła obecnego faceta. Te emocje nie są do niego skierowane – on nie ma z nimi nic wspólnego. To ja mam z nimi problem. On jest oazą spokoju – ciepły, życzliwy, troskliwy. Nawet jak go coś zdenerwuje czy ma jakiś problem to potrafi trzymać nerwy na wodzy i szuka konstruktywnego wyjścia z sytuacji. Jest dla mnie ogromnym wsparciem i nie chciałabym go stracić. Czy (już) kocham? Myślę, że tak. Jednak to uczucie jest zupełnie inne niż kiedyś do pana żonatego. Tamto było oparte głownie na pożądaniu i poczuciu „bratniej duszy”. Ta relacja jest zupełnie inna. Jesteśmy przede wszystkim prawdziwymi przyjaciółmi, ale nie na poziomie „mistycznym”, tylko codziennym. On jest wspaniałym człowiekiem i czasem nawet myślę, że na niego nie zasługuję. Wplątałam się 4 lata temu w bagno i nie mogę (emocjonalnie) wyplątać. On wie o nim ale nie wszystko, tylko tyle, że się kiedyś spotykaliśmy. Ja tego żonatego już na pewno nie kocham. Tego jestem w 100% pewna, ale sytuacja mnie boli, że w ogóle to mi się przytrafiło i ten ‘finał’. Trudno być obojętnym, kiedy teraz nagle pojawia się tam dziecko. Teraz nawet sobie myślę, że niepotrzebnie czytałam różne wątki, dramaty.. Nawet jak się czyta historie obcych osób, to poruszają, choć jak pisał Excop trochę jak w popularnych serialach… a co dopiero osoby znanej, kiedyś bliskiej.. Dla mnie to jakiś koszmar. I tu nie chodzi o to, że sobie coś wmawiam by poczuć lepiej.. ale dla mnie to tak wygląda.. w końcu nie kocha żony, nawet sam wspomniał kiedyś mimochodem, że go nie pociąga.. i że zadziałałam na niego jak to określiła Fenix - jak „wiagra”. I tu kolejne dziecko po nastu latach i odpowiedzialność na całe życie. I to jego „wcale się nie cieszę, ale dziecko jest teraz najważniejsze”. Na ile? Może każdy sobie dośpiewać, że go kocham nadal czy jestem zazdrosna, ale mnie nie on tylko ta sytuacja boli. Bo ja wiem jak jest i jaki on jest. Żona może nie. I teraz dziecko.

Edit. On już jest pod 50-tkę. Dzieci nastoletnie. Nikt mi nie wmówi, że to dziecko planowane. Wpadka i tyle.. Tym bardziej jak sam powiedział po moich gratulacjach że "wcale się nie cieszy ale teraz już pozamiatane i dziecko najważniejsze".

Nie wiem Fenix, też miałam ex i ich nie przeżywałam jakoś bardzo. Nie aż tak. Tu chyba chodzi o mega uraz.. Co innego w związku nie zgadzać z tym czy tamtym i rozstać. A co innego kochać i być "tą drugą". Zaślepić totalnie "pozorami". Przed nim też miałam facetów, ale to było jakieś normalne. Nawet z tym ostatnim rozstaliśmy się w zgodzie bo uznaliśmy że tak lepiej. Że się lubimy, szanujemy, ale na związek to za mało. Tu była ekstremalna sytuacja - niby "big love" a okoliczności...

No jest życie, teraz i dziecka..

Roxann a nie jest tak, że "żonaty" stara się abyś o nim nie zapomniała. Chce być w jakiś sposób obecny w twoim życiu.
Np. rozstałam się z mężem. Nie mam jednak spokoju. Robi co może abym tego spokoju nie zaznała. Myślę, że boi się, że poukładam sobie życie.
I nie robi tego z miłości.
Prezio mógłby dać ci spokój. Darować sobie tworzenie następnych insynuacji. Teraz dotyczących zaistniałych okoliczności.
Zaszłam w nieplanowaną ciąże kiedy mąż miał kochankę. Ona nie mogła uwierzyć, że to jego dziecko. Co ci będę pisać... łzy, wyznania miłości i seks, seks...
Tak wyglada to ich ciężkie małżeńskie życie. Kochance naplótł bzdur. Mnie też przecież wciskał bajki.
Roxann patrz na fakty.
Odetnij się od niego, bo on chce cały czas być obecnym w twoim życiu.

czy wpadka czy planowane dziecko _TO NIE TWOJA SPRAWA
ty jesteś tylko kochanką
sama wiesz ze byłas tylko epizodem w jego zyciu stad ropaczliwe próby udowodnienia sobie, ze jest inaczej, ze to tylko ,,wpadka,, bo wtedy możesz się łudzić ze on byłby z tobą gdyby nie dziecko kolejne w drodze itd.
to tak żalosne, że aż przykre
jednak jest to sytuacja na własne zyczenie, nie wypadek losowy, nie choroba wiec nie trzeba ci współczuć
chyba tylko tego, ze straciłaś najlepsze lata na bycie kochanką
i nie wyszło

Hehehe....pewnie bym chciała zawsze obejmować, ale jestem tylko człowiekiem. Mimo wszystko czasami mi się udaje.
A to, co widzisz w moich postach to już twoja własna interpretacja. Twoje napastliwe posty kejt są na tym forum dobrze znane, właściwe żaden nie jest merytoryczny, tylko pouczający innych, jak ten powyżej, więc ty jako ostatnia powinnaś mi zwracać uwagę.

Rzeczywiście, wiele razy już tu pisano o tym, że historia jest nierealna i aż niemoźliwe, żeby Roxann była prawdziwą osobą, bo się w głowie nie mieści, by normalna, przeciętna dziewczyna miała takie jazdy
Ale jeśli administracja forum chce dodać mu kolorytu i wprowadza taką historyjkę do obiegu, to co się dziwić, że sobie tutaj robimy bekę i uwalniamy emocje.
Nie rozumiem twojego oburzenia kejt. Daj pouwalniać emocje, wyrażać swoje opinie i stosunek do tematu innym.

I tu się różnimy zdecydowanie. Trudno uważać mi, że nie jest wyrazem fiksacji ( czyli kurczowego trzymania się wyuczonych myśli i zachowań, dzięki czemu nie dopuszcza się myśli, które mogłyby spowodować frustrację) trzymanie się myśli, że dziecko kochanka Roxann jest skutkiem jego działania jej na złość. Ale w sumie może akurat w tym przypadku ty bet masz większe doświadczenie i odpowiesz, czy twoje dziecko, które mąż ci sprawił na odchodne to był wyraz jego złości na kochankę albo na ciebie? Miałaś w tym swój jakiś udział, czy wszystko się działo między twoim mężem i jego kochanką?

A można zachowywać się " normalnie" mając za męża, chłopaka  osobę tak toksyczną jak ten facet?
Czyny przeczą słowom, totalna labilnośc emocjonalna, mylne komunikaty.... Trudno się połapać.
Nawet najzdrowsza psychicznie osoba, bez defektów intelektualnych może popłynąć jesli jest zaangażowana emocjonalnie.
To trzeba przeżyć aby zrozumieć.
Czy Roxann jest prawdziwa? Jakie to ma znaczenie? Ale takie toksyczne osoby można spotkać w życiu.

Po pierwsze, Roxann nie miała chłopaka czy faceta, a była kochanką, zwykłą cichodajką.
Po drugie, nie wiemy, czy facet jest toksyczny, a bazując na opisach Roxann można się zorientować, że jest facetem, który wie, czego chce i czego nie chce. I już dawno, dawno, kilkadziesiąt stron temu Roxann pisała, że on nie chce jej jako oficjalnej partnerki, ale tylko jako czasoumilacz. To ona sobie ubzdurała, że jest w tym, co ich łączy coś więcej niż on jasno deklarował. A że wyczuł, jaK Roxann łatwo i szybko sprowadzić do pozycji leżącej, to wykorzystywał swoją wiedzę i umiejętności.
Po trzecie, tyle razy Roxann już przejrzała na oczy podczas swojej forumowe epopei, nic ze swoją wiedzą dalej nie robiąc i brnąc w harleqinowe klimaty, że to wygląda na to, że ona ma z sobą poważne problemy emocjonalne. To prawda, że Roxann jest labilna emocjonalnie, trudno jej się połapać, co jest prawdą a co jej fantazją, nie potrafi ustawiać granic, ale ma to na własne życzenie.

Czy Roxann jest prawdziwa, to szczerze nie wydaje mi się, za dużo sprzeczności a za mało konsekwencji. Ale czy to ważne

Jakże Ci Roksan bycie niespełnioną miłością weszło w krew. Facet nadal jest wzorem tego, który niósł i niesie emocje. Nieważne jakim gnojkiem się okazał . Teraz wyobraź sobie aktualnego faceta, spokojny, też wzór, ale emocji takich brak. Wyobraź sobie tego faceta jak kryje w sobie podobne myśli o jakiejś byłej partnerce. Będą to zaledwie wspomnienia czy poczujesz się tą drugą, zamiennikiem. Cóż z tego, że nie daje Ci odczuć o czym myśli? Że nie wiesz? Będzie to uczciwe z jego strony wobec Ciebie? 
Prezes był w Twoim życiu, po co jest nadal z jego nowościami? Co Cię obchodzi z kim co robi? Przecież takich są tysiące. Co Cię obchodzi ile dzieci ma czy będzie miał? Przecież takich są miliony. Albo jest już obcy dla Ciebie ,albo nie.

Roxan ale tak serio co ty wiesz na temat jak wymagające sa dzieci? Czy można chcieć dziecko kolejne majac 40? No skad? Zrób sobie choć jedno i wtedy pogadamy o tym ile dziecko wymaga troski, uwagi, a szczególnie takie starsze w nastoletnim wieku. Lata lecą...

Moim skromnym zdaniem Roxan przeżywa to jak mrówka orgazm ponieważ była tylko materacem prezesa. Resztę sobie dorobiła. A wnikanie co on chciał, czego potrzebował, co mógł dać, co dał a czego nie dał... Jego to ch*j obchodzi. Zrobił swoje i się uśmiał pod nosem. Jak to prezes

Grunt, że jeszcze może

Oj tam, oj tam 30 letnią kobitę będziemy umoralniać Miała fajny seks, teraz ma seks z niższej półki (nie jest tak dobry jak z preziem - powody mogą być różne ) więc pisze historyję jak moda na sukces. Neverendingstory

A tak w ogóle Roxan... to nie ty byłaś na "sylwestra" z preziem?

Taki żarcik

Roxi, pogódź się z tym, że zrobił z tobą co chciał. Bo mógł (tak, wiem, że od "bo" się zdania nie zaczyna )

I tak między nami... zrobiłbym to samo z tobą co on bo jesteś miętka i wchłaniasz wszystko jak gąbka.

Tego obecnego tylko żal... bo nie jego wina, że jest plajstrem

Ps. Ale odcinek z ciążą bardzo dobry