ja, on i ten trzeci

Ty we Włoszech, on podobno w kraju
Już wie o nowym? To dopiero ciekawe...
zwłaszcza że minął tydzień... i watek jakby przygasł prawda, także ten tego - czekamy na wkroczenie żony, przydałby się jakiś zwrot akcji

Biedny ten nowy facet - atrapa , czy tam proteza za pana prezesa.
Jest tylko narzędziem do odegrania się, narzędziem zemsty.

To, że się zakochałaś w iluzji, którą sama stworzyłaś i uwierzyłaś i cierpisz to jedno, ale wykorzystywanie jakiegoś randomowego gościa, któremu prawdopodobnie na Tobie zależy to drugie.
Tworzysz teraz sobie złą karmę. W przyrodzie nic nie ginie, pamiętaj

Pierwszy wybór - prezes, był gówniany.
Ale widać niewiele się nauczyłaś.

Podoba mi sie ten wątek;), obnaża naturę kobiet. Wpis przede mną oczywiście cyniczny- spotykasz sie z preziem- zle, spotykasz sie z innym kolesiem- zle! No nie dogodzisz;). Większość kobiet musi mieć bardzo szare życie (na własne życzenie), wiec wszelkie zwroty akcji u  innych są zaskoczeniem dla "publiczności", no jak to tak- "zła istota" moze mieć lepiej;);). Co do prezesa (hihi) to zabawny z niego człowieczek, żyje w świecie fantazji zroszonym iluzorycznym pieniądzem. A jego żona- biedna? Niebiedna? A kto powiedział, ze wszyscy dążą do szczęśliwości i spełnienia??????;);).                I na koniec w oderwaniu: największe świństwa dzieją sie w imię prawa i moralności LOL

kejt38, to prawda. Pisałam wcześniej, że pojawiło się 3 facetów z którymi w końcu zdecydowałam się umówić na… randkę? Wybrałam jednego z nich. Wyjechaliśmy sobie razem w ubiegły weekend z jeszcze 2 parami, w tym jedną, którą i on zna.
A o tym, że mam kogoś sama powiedziałam preziowi, by przestał do mnie pisać z jakiegokolwiek numeru czy maila bo tego sobie po prostu nie życzę. I nie zamierzam udawać że jest moim bratem.  Pewnie myślał, że żartuję… 

feniks35, na dobrą sprawę to ja przez 8 msc byłam sama. To mało? Nie miałam ochoty na poznawanie nikogo nowego, randki itd. bo wiedziałam, że nie byłam gotowa. ‘Dorosłam’ do tego dopiero jakoś w sierpniu. Dlaczego? Bo nabrałam pewności, że nic już nie czuję do pana żonatego. Poza tym spotkałam naprawdę fajnego faceta.  A to, że pan żonaty teraz robi jakieś sceny… zazdrości? Nawet nie wiem jak to nazwać…  No cóż może to i próżne, ale mam jakąś tam satysfakcję, że go to nie obeszło… tym bardziej, że sporo się przez niego nacierpiałam, choć wiem, ze też na własne życzenie. I nie ma to nic wspólnego z tym nowym facetem – zupełnie inna bajka. Nie spotykam się z nim by zrobić preziowi na złość (samo wyszło), tylko dlatego bo tego chcę i czuję, że jestem gotowa na nową znajomość.

Kejt nie wiem co doradzają niemieckie kobiety a co polskie i szczerze średnio mnie to interere. A co do idealizowania, tak wiem, ze świat nie jest idealny ale trenowanie i popełnianie błędów na kimś zamiast na sobie jest poprostu nie fair. Co z tego ze Prezes nie był ok względem Roxann, oznacza to ze ona ma prawo odbić sobie to na kimś innym? Zreszta Prezes był w sumie ok bo był szczery, jasno mówił ze to sie nigdy happy endem nie skończy bo "system " mu pozwala jedynie na obsadzenie Roxann w roli kochanki. Także jesli ona w tym tkwiła to tkwiła dobrowolnie i świadoma sytuacji a co za tym idzie sama sie raniła a nie była raniona. Ciekawe czy nowy men Roxann tez jest tak świadomy sytuacji i wie ze Roxann wciąż analizuje Pana Prezia, w głowie, na forum (bo w zapewnienia po raz enty ze to temat zamknięty chyba nikt tu juz nie wierzy) a on ma jej pomoc w zapomnieniu o kochanku. Podejrzewam ze nie wie jak sprawy sie maja. Gdyby wiedział, moze niekoniecznie chciałby byc tamponem emocjonalnym dla naszej Roxy.

feniks35, naprawdę nie rozumiem skąd to przekonanie? Zawsze musi być źle? Czy znasz osobę która się odkochała z dnia na dzień? Uczucia mijają, ale na to potrzeba czasu. Zwykle co najmniej kilka msc. Owszem, na początku roku myślałam/miałam nadzieję, że coś z tego będzie.. ale od maja już wiedziałam dobrze, że nie… no trwało to u mnie i nie radziłam sobie z tym wzorowo… ale czas robi swoje. Ja pod tym co pisałam kilkanaście stron temu już się nie mogę podpisać, bo tych uczuć/emocji już we mnie nie ma. Po prostu. Owszem, została urażona duma itd., jednak zdaję sobie sprawę, że na własne życzenie. Teraz już jestem w stanie spojrzeć na swoją sytuację z boku… nie jak jeszcze kilka msc temu .. kiedy błądziłam we mgle czy bujałam w obłokach.. no niestety, uczucie oślepia, ogłupia itd. Jestem tego przykładem. Ale być nim już nie chcę.. nie takim

No widzisz, a mnie od razu zaintrygowało. Fajnie, gdybyś zechciała to rozwinąć

Dla scislosci bo niektore osoby chyba niepotrafia czytac ze zrozumieniem. Nie jestem nawiedzona by uwazac ze nalezy sie spotykac tylko z facetem, z ktorym zamierza sie isc potem do oltarza. Randki nie gwarantuja ze uczucie sie pojawi wiadomo. Uwazam tylko ze nie fair jest zaczynac znajomosci i randkowanie gdy w glowie ma sie jeszcze poprzedniego faceta. A wbrew temu co twierdzi Roxann ona ma w glowie nadal Prezia. Jeszcze tydzien temu prowadzila z nim korespondencje a dzis juz jest wolna i wyzwolona. Gwoli scislosci Roxann....wolna to Ty bylas technicznie nie od kilku  miesiecy tylko od rozstania z poprzednim parterem bo z Panem Prezesem w zwiazku przeciez  nie bylas. Tyle ze emocjonalnie wolna nie jestes nadal. Pisz sobie co chcesz, ze juz Ci minelo itp. Juz to pisalas nie raz i nie dwa Dzis nie podpisujesz sie pod postami sprzed kilku tygodni a za pare tygodni nie bedziesz sie podpisywac pod dzisiejszymi. Slizgasz sie po tematach jak Ci wygodnie. I ok milego slizgania. Oby TYM razem nie bylo replay bo to faktycznie moda na sukces.
Edit: i nie chodzi nawet o moralna strone tego spotykania sie z kims nowym gdy stary wciaz w glowie. Chodzi poprostu o to ze  to nie jest zadne przepracowanie tematu i rozprawienie sie z problemem tylko zamiecenie tegoz problemu pod dywan. Odwroce uwage od zonkosia spotykajac sie z innym. Yupii jestem silna i wygrana. Tylko ze potem sie okaze ze nowy ktos nie jest tak sprawny w lozku jak Prezes ani taki charyzmatyczny (czytaj ciapek wojskowy) i od nowa sie zacznie idealizowanie Prezesa. Wystarczy dodatkowo ze Prezes sie odezwie i kolejny raz kotlecik sie odgrzeje.

Oby Roxann oby bo to samo pisałaś jak poznałaś mundurowego. Prezes obojętny, jak mogłaś byc taka ślepa itp. Potem sie zaczęło mimochodem wspominanie co napisał i zrobił Prezio (niby tak tylko wspomniałaś), dostrzeganie ze mundurowy to taki i owaki aż wkoncu wątek zdominował juz tylko zonkos a o mundurowym totalnie słuch zaginął. Ciąg dalszy sama znasz. No ale zalozmy ze ok do trzech razy sztuka. Szczęścia Roxann

Bet, nie wiem ale nie sadzę. Pan żonaty spadł już z piedestału idealności, na który zresztą sama go wyniosłam.   Wszystko co mnie z nim łączyło, podobało straciło dla mnie na wartości.
Teraz staram się obracać w towarzystwie normalnych par i małżeństw, budować prawdziwe relacje. Tu jest to o tyle łatwiejsze niż w Wawie bo ludzie są bardziej otwarci, przyjaźni… nie ma chorej pogoni za pieniądzem czy syndromu nowobogackich. Zdecydowanie lepiej się tu czuję. Mój dystans do ludzi też jakoś znikł. Owszem czasem mam dość towarzystwa i potrzebuję pobyć trochę sama ze sobą, ale to chyba naturalne. Ten mój nowy nie jest Polakiem, więc nawet nie ma go co porównywać, bo jest zupełnie innym człowiekiem niż wszyscy których w Polsce poznałam.  Zupełnie inna mentalność, sposób bycia, podejście do życia. I to mi bardzo odpowiada. Nie wiem czy coś poważnego z tego będzie, ale na pewno ten związek pozwoli mi trochę odżyć. Co tu dużo mówić, brakowało mi kogoś bliskiego, czułości… ja też staram się o niego dbać. Wcześniej rzeczywiście chyba bardziej oczekiwałam niż dawałam z siebie budując wokół jakiś dziwny mur. Z drugiej strony nie wiem czy jestem gotowa na zamieszkanie razem po kilku tygodniach (bo już taka propozycja z jego ust padła), ale myślę, że nie będę za długo zwlekać. Jeśli wszystko będzie dobrze to na święta chcę go zabrać do Polski. Niech pozna moją rodzinę, nie chcę mieć przed nim tajemnic. Jeśli ma mnie kochać to taką jaka naprawdę jestem.. dość tworzenia wokół siebie iluzji , dystansu, wycofania Nie ma ludzi idealnych ja też taka nie jestem… Niestety dopiero się uczę przyznawania do bledów, swoich wad. Mam jednak gdzieś presję wyniesioną z domu, że zawsze muszę być perfekcyjna.. To naprawdę ułatwia życie.

Bo Roxan jest tylko fikcją. To historia zmyślona od a do z, a na dodatek NUDNA.

Ciekawe po czym tak sądzisz? Bo nie wpisuję się w tobie znane schematy?
Nie musisz wierzyć w prawdziwość wątku.
No i niestety to nie jest telenowela.. wiec może ci się wydawać nudna włącz lepiej tvn.. tam są prawdziwe "trudne sprawy"

Lepsze ,,trudne sprawy ,, na tvn, sama pewnie oglądasz:) bo skąd byś wiedziała o istnieniu tego programu..
Na marginesie cóż za schematy ty znasz czy tajniki seksu tantrycznego z żonatym, że twierdzisz ze to moje życie jest nudne a nie twoje?:)
Uważam, że zmyślasz i tyle. Te ,,zaskakujące zwroty akcji,,, te ,,głębokie przemyślenia, to już sto razy lepsze nudne zwyczajne życie, bo prawdziwe a nie udawane. Ciekawe kim jesteś naprawdę, mamą na macierzyńskim dorabiającą pisaniem w intrenecie? Czy znudzona nastolatką?  Bo po stylu pisania nie dałabym ci więcej niż 35 lat.

Zbytnia perfekcja to pierwsze co skreśla jako partnera/partnerkę. Gwarancja na niespełnienie warunków ideału, żale, pretensje i usprawiedliwienia.

Oj kobietki, czasem mam wrażenie, że wszystko tu jest albo za wolno, albo za szybko, albo za mało albo za dużo. Przecież wyraźnie napisałam że chciałabym by ten związek był na poważnie ale nie wiadomo jak to wyjdzie. Niemniej mi zależy (to tak ad vocem zarzutów, że ten facet to tylko tampon) i jak wszystko będzie dobrze to bym chciała go na święta zabrać do Polski. Nie rozmawiałam z nim jeszcze na ten temat – to moje własne przemyślenia. Znam go od połowy lipca, umówiłam się z nim w sierpniu (z tymże też z innymi 2 facetami), ostatecznie wybrałam jego. I w sumie tyle z tej teorii spiskowej, której się tu doszukujecie.
A i jeszcze jedna kwestia, to że ktoś dobrze sobie radzi zawodowo, nie znaczy, że nie ma problemów na innych płaszczyznach.

Ola zdecyduj się czy mój wątek jest nudny czy obfituje w zaskakujące zwroty akcji bo już sama się gubisz w osądach… chyba tylko dla podtrzymania czy wzbudzenia sensacji bo ja jak widzisz jej nie szukam. Poznałam nowego faceta no i nuda… Pewnie byłoby ciekawiej gdyby wątek żonatego czy jego żony się rozwinął… ale przykro mi to nie jest telenowela a ja nie postępuję według jakiegoś scenariusza który ma zapewnić oglądalność
A, i nie mam jeszcze 35 lat

Zresztą, raz czytam, że jestem przykładem książkowym, innym razem że fantazjuję.. przy czym jedno i drugie się wyklucza tak jakby.. Może rzeczywiście moja historia jest w jakimś stopniu nieprawdopodobna, tylko nie bardzo wiem dlaczego… wydaje mi się, że bardziej tu chodzi o łapanie za słówka i dorabianie ideologii jak z tym poważnym związkiem teraz po tygodniu czy dwóch. Przecież nigdzie nie napisałam że to już jest na poważnie, tylko że chciałabym i mi zależy i chcę się postarać. Jeśli nie wyjdzie, trudno…

Bet, fakt, sporo uwagi poświęciłam panu żonatemu, bo też i on okazał się moim głównym problemem, który na początku bagatelizowałam. Teraz tylko się cieszę że udało mi się utrzeć mu nosa, bo jednak urażona duma mnie dręczyła, że mu się upiekło czy spłynęło po nim jak po kaczce. Więcej się już nie zamierzam nim zajmować. O swoim nowym mężczyźnie też nie chcę się rozpisywać, bo i nie widzę powodu ani potrzeby. Niech się ta znajomość toczy swoim rytmem…
To nie jest blog ani telenowela

Bet, to prawda. Niemniej jednak cieszę się, że aż do przesady wałkowałam temat pana żonatego, bo on przy okazji pozwolił mi na spojrzenie na wiele różnych spraw z zupełnie innej perspektywy, także na siebie bardziej krytycznie. I tu nie chodzi o to czy i z którymi wypowiedziami się zgadzam i kto do mnie bardziej przemówił. Tak naprawdę co rusz dostawałam kolejną dawkę do własnych przemyśleń, zastanowienia się, przetrawienia. Najtrudniej jednak jest samemu przyznać się do błędu czy zacząć zauważać swoje wady. Nie wiem czy potrafiłabym się ot tak otworzyć przed psychoterapeutą, tym bardziej, że nawet anonimowo na forum miałam z tym problem, wbrew pozorom. Teraz gdybym do niego trafiła, byłoby mi już na pewno łatwiej. Myślę, że jest mi teraz ogólnie lżej – tak jakby jakiś kamień spadł mi z serca.
Wiele przeczytanych tu słów, rad wraca do mnie w jakimś konkretnym momencie. Tak jak chociażby to dlaczego taki facet jak pan żonaty zawrócił mi w głowie, dlaczego dałam się nabrać na teatralne gesty i czym powinnam się kierować przy wyborze faceta, na co zwracać uwagę. Chyba nawet Ty napisałaś, że teraz bardziej byś się kierowała tym, jaki ten człowiek jest w stosunku do innych ludzi. Pisałam całkiem niedawno, że pojawiło się trzech mężczyzn, którzy chcieli się ze mną umówić powiedzmy na randkę i to mniej więcej w tym samym czasie.. No i miałam mały problem, bo nie chciałam żadnego skreślić przed spotkaniem sam na sam, ale z 2 strony nie chciałam grać na kilka frontów. Ostatecznie zdecydowałam, że z każdym się umówię raz, a potem zobaczę. No i muszę przyznać, że jeden z nich bardzo mi przypominał pana żonatego. Taki trochę lowelas, pewny siebie, mający gest ale z drugiej strony miałam wrażenie, że to jego zachowanie jest trochę pod publiczkę by zrobić wrażenie nie tylko na mnie ale i wszystkich wokół. Nie muszę mówić, że nie tylko nie zrobiło to na mnie wrażenia, ale wręcz podziałało jak czerwona płachta na byka. No i ten – zupełnie inna bajka. Tym czym mnie ujął, to właśnie taka otwartość, ciepło, „normalność”. Strasznie się ucieszyłam, kiedy zaproponował wspólny wyjazd ze znajomymi – wtedy zupełnie z innej strony poznaje się człowieka, jego relacje z innymi, zachowanie w różnych sytuacjach itd. Dotychczas robiłam ten błąd? że początkowo koncentrowałam się wyłącznie na relacji „tylko we dwoje”. Zresztą wiele błędów popełniałam. Tym razem też jak z ex nie czekałam z seksem w nieskończoność, by chciał ze mną być nie tylko ze względu na ciało … by po pół roku się przekonać, że jest impotentem Zresztą, inna rzecz, że dość długo żyłam w abstynencji, bo nie chciałam i nie miałam ochoty tego robić z kimś przypadkowym… a jednak każdy ma swoje potrzeby
Nawet jak z tym nic nie wyjdzie, choć na razie nic na to nie wskazuje (ale wiadomo początki), i tak jestem dobrej myśli, bo widzę w sobie zmianę, kierunek w jakim powinnam iść i nad sobą pracować.
A od pana żonatego się odcinam i nie chodzi tu o smsy itd. … po prostu mentalnie. To nie jest człowiek, którego chcę mieć w swoim życiu w jakiejkolwiek roli. Koniec kropka

Roxann nie wierzę. Budujesz nowe na kłamstwie i zatajanie bardzo istotnych faktów z twojego życia.
Może jeszcze spotkasz się z żonatym, no bo to tak trudno powiedzieć stanowczo: NIE.
Lubisz podwójne życie?

Oj Roxann, Roxann Od rozstania z "żonatym" minęło trochę czasu, oczywiste, że go nie kochasz, ale on ciągle siedzi w Twojej głowie. Wiesz, że wspólna przyszłość nie jest wam pisana, ale trudno Ci wyrzucić go całkowicie z pamięci, bo zbyt wiele fajnych chwil razem przeżyliście. Poza tym wasz romans nie powstał w ciągu jednej nocy i w ciągu jednej nocy też się nie skończył. Trzeba czasu, żeby to wszystko uporządkować.
O "żonatym" zapomnisz na dobre dopiero wtedy, kiedy zakochasz się "na amen" w nowym facecie (może to ten obecny?), który będzie Ci imponował pod każdym względem i - co równie ważne - w łóżku będzie potrafił Cię porządnie wygrzmocić. Czego Ci z całego serca życzę, bo wiem, że zasługujesz na to.

Roxann miło, że wpadłaś:)
Dalej gierki. Mógłby normalnie podejść, przywitać się, zamienić parę zdań i nie zawracać ci głowy. No to nie... Musiał odegrać swój teatr.
Jak układa ci się z tym, o którym ostatnio pisałaś? Przejeżdża do ciebie na święta?

Skoro bez takich fajerwerków to Ty jeszcze ciągle myślisz o tamtym. Gdyby chciał to by Cię urobił.

Napisałem gdyby chciał. Roxann nie urodziłem się wczoraj

Tak oto, Drodzy Czytelnicy, Roxann kończy wielką miłość od pierwszego włożenia ; -)))))))))))))))))))))))))))

Kurtyna!!!

Boskie podsumowanie
Miłość od pierwszego włożenia

A nie mówiłem

Gdyby podszedł do Ciebie i znowu zaczął nawijać makaron na uszy to kto wie jakby się to zakończyło.

Dzieciak

A może sączył im za to do uszek, jak to go skrzywdziłaś śląc go na drzewo? Takiego mężczyznę!?
Teraz będą się przepychać w drzwiach, skoro on już "wolny jest" mimo, że "raczej nie podrywał"?
Wybacz, Roxann, ale nie mogłem się powstrzymać.

Narcyza świat kręci się wokół niego. On potrzebuje być adorowany. Tak więc ku temu wykonuje też pewne posunięcia. Bajery, rozkochiwanie.
Roxann nie warto już analizować " jego". Takie typy dla przeciwwagi mają to "coś". Potrafią być czarujący, świetnie dopasować się do oczekiwań kobiety.
Roxann masz to szczęście, że poznałaś go lepiej po kilku latach.
Wydaje mi się, że czasem lepiej bez fajerwerków, ale stabilnie, normalnie. Szkoda mi jego żony. Musi ją nieźle bajerować i okłamywać. Jak zresztą każdego.

no cóż, lew salonowy....tylko żony i dzieci żal
i też żal jeszcze paru tych kobiet, które po drodze w sobie rozkochał...

Podobnie jak żony takich typów.

ale juz chyba rozumiesz dlaczego ta żona jest taka enigmatyczna, nikt jej nie zna, nikt nie widział w firmie?
Po to aby się nie domysliła, aby nikt nic nie szepnął...
Więc to nie jest najlepsze porównanie.