ja, on i ten trzeci

Dokładnie Elle,
Pan żonaty ma czas na rozkładanie na lata, bo jemu tak naprawdę nie zależy ani na Roxann, ani na związku z nią, ale na jej podziwie dla niego i jej fascynacji nim. Przy czym nic nie stoi na przeszkodzie, żeby równocześnie roztaczał swój urok i szarm na inne, okoliczne wielbicielki z niską samooceną, łaknących zainteresowania

Apologises, dobry z ciebie człowiek, wierzący w sprawiedliwość i konsekwencje złych uczynków, ale spójrz na to realnie. Czy z twoich doświadczeń wynika, że złe uczynki zawsze spotykają się z karą?

Apologises, nie bardzo rozumiem, w jakim sensie uciekam przed konsekwencjami? Bo tylko mi się wydaje, że nikt nie wie? No nie spotkałam się z żadną plotką, tym bardziej wprost nikt do tego nie nawiązał. Nie wiem jakbym się zachowała jakby jego żona się ze mną skontaktowała. Być może nie chciałabym z nią rozmawiać (i wtedy być może rzeczywiście to by było uciekanie przed konsekwencjami) a może zdecydowałabym się na rozmowę. I dla uściślenia, ja się nie boję jakichś społecznych konsekwencji romansu jako takiego, tego że żona się np dowie, choć na pewno nie ode mnie - bo nie chcę brać za to odpowiedzialności. Jeśli sam wpadnie, wtedy będę się tym martwić. Choć z 2 strony jak już miałaby się dowiadywać, to te 3 lata temu nie teraz, kiedy w sumie nawet trudno określić co to jest, bo na pewno nie romans.
Ten mój strach z zupełnie czego innego wynika.

Masz rację, Apologises, że Roxann żyje w swoim urojonym świecie. Fakt, było o tym jakiś czas temu. W takich sytuacjach tajemnicą poliszynela jest biurowy romans. Bezpośrednio zaangażowanym tak się tylko wydaje, a przeważnie wszyscy wokół szybko orientują się, co jest na rzeczy. Nie da się ukryć powłóczystych spojrzeń, dyskretnych uśmiechów nawet, gdy brakuje jakichkolwiek gestów i spotkań w czasie pracy. Każdy, kto kiedykolwiek pracował w biurze wie, jak szybko takie ukradkowe gesty są wyłapywane a biurowe plotki się roznoszą. Nawet tutaj mieliśmy ponoć niewinny telefon od "koleżanki" z informacją, że Pan żonaty jest w pobliżu. Nic się nie dzieje bez przyczyny
Ale czy kaźdy biurowy romans musi dupnąć z hukiem? No nie wiem, chociaź moje doświadczenie wskazuje, że gdy się wydaje to ONA (kobieta) ponosi konsekwencje społeczne. Jemu się udaje, co niektórzy mrukną z uznaniem "jurny chłopak", a ona przeważnie usuwa się w cień z piętnem puszczalskiej, która przez łóżko chciała coś ugrać.
Ale może nie zawsze tak jest. Może ktoś tutaj poda przykład, że dla obojga skończyło się miło, albo dla obojga niemiło w kontekście społecznym.

Jakże łatwo odsuwasz od siebie wątpliwości. Wytłumaczone, odsunięte, więc nie istnieją. Twoja branża to dość mały światek, nieprawda? Nie prościej przyjąć, że nawet jeśli są jakieś ploty, jeszcze Cię one nie dotknęły? Dlaczego przyjmujesz wciąż wersje tylko dla Ciebie korzystne? Wciąż zostaje urażone ego- to nie wyśniona miłość, nic z tego nie będzie i trochę strachu co on wymyśli. A gdzie reszta? Przecież to nie wszystko co się wiąże z paroletnią "znajomością" . Ile rzeczy w Twoim życiu omija prezesa? Praca? Życie emocjonalne? Istnieje coś bez niego?

Jeśli to narcyz to moim zdaniem  może Ciebie karać milczeniem, odsunięciem.
Ciężkie działa wytoczy wtedy, kiedy Ty go zaatakujesz. Kiedy będziesz chciała ujawnić romans itp.
Czyli w obronie swojego statusu. To Ci się nie opłaca, bo bys przegrała.
Co innego gdybyś była jego żoną. W momencie, kiedy taka kobieta chce odejść, coś mu zabrać,
zburzyć obraz idealnego ojca, męża.....oj tak, tutaj gra ostro.
Ty masz go wielbić, pragnąć.
Uwazam, że jeszcze wiele lat będzie krążył wokół Ciebie. Ale to się skończy.
Brutalnie mówiąc i Ty się zestarzejesz.
Dlatego uważam, że wszystko w Twojej głowie. A niech sobie pisze, adoruje , byle to w Tobie nie wywoływało już takich emocji.
Takie jest moje zdanie, ale wiadomo, że życie pisze różne scenariusze, no i nikt tutaj nie wie, co siedzi w głowie tego człowieka.
Przekaz jest tylko z Twojej strony. Nie wiadomo, jak on na to patrzy.
Z tego co piszesz jeszcze nigdy Ci nie zaszkodził, więc spokojnie.

Jprd..

Elle zaoferowałaś krótkie Jprd i biedna sama musiała sobie odpowiedzieć i wymyślić teorię
Weź nie rób jej tak!

Nic dodać, nic ująć  
Szkoda waszej energii na rozkminy Roxann o jej kochasiu i tym zjawisku....
Roxann nie chce niczego zmieniać, zaprogramowała się na żonkosia i jej telenowela trwa już ponad 2000 odcinek, tak jak jej wcześniej to pisałam w odcinku 1440

To gwiazda

Chyba to jest moje przekleństwo, bo jestem umysłem ścisłym i w pracy precyzja i logika to podstawa. Może dlatego tyle rozkminiam, bo 2+2 tu nie daje 4 o logice nie ma mowy. Może gdybym była psychologiem, filozofem albo artystą to bym lawirowała.. a tak.. jak mi ktoś nie udowodni "równina" przyczynowo-skutkowego to nie przyjmuję tego jako pewnik. Mam "argumenty" do modelu ale z niego nic nie wychodzi Wciąż nie wiem które "parametry" są istotne, a które nie.. a może dane trzeba zweryfikować?
PS. naprawdę dla mnie to jedna wielka zagadka jak się można doktoryzować np z psychologii cy filozofii. Toż to wydaje się (przynajmniej mi) takie rozmyte - ile osób tyle interpretacji...

Tzn. dla faceta który kocha być w centrum uwagi, taka kobieta to skarb
Żyje jego życiem niemal, analizuje jego tok rozumowania, myśli, przecinki w smsach itp. Musisz przyznać, że dobrze to działa na ego.

W sumie to nie wiem. Lubię gdy kobieta okazuje mi uwagę i się jej podobam, ale bez przesady. Ale to ja. Gdyby jakaś próbowała żyć moim życiem, to jakby zajebista i seksowna nie była raz dwa bym pogonił A pan narcyz? Jak go to rajcuje no to niech ma. Uśmiałbym się jakby on czytał ten wątek, zorientował się że to o nim i pociągał za sznureczki bardzo precyzyjnie

Ojej, a Wy od razu w nadinterpretacje. To źle, że coś chcę zrozumieć? Przecież ja go tym nie męczę, dostaję odpowiedzi albo ich brak. Owszem, jestem dociekliwa, ale dla siebie. Inna rzecz, że nie przy każdym słowie czy zdaniu chcę się zastanowić, bo to też zależy od osoby, jej inteligencji. Może ktoś pleść wiele ale trzy po trzy, wtedy nawet nad wykrzyknikiem się nie pochylę.
Summerka uznała, że jestem studentką psychologii rozprawiającą o narcyzie. Nie jestem studentką,  z psychologią też nie miałam nigdy do czynienia (jedynie z filozofii miałam zajęcia na 1 roku), ale może rzeczywiście tak trochę może się wydawać, bo nawet dla mnie samej ten przypadek jest ciekawy. Raczej szybko poznaje się na ludziach, na nim nie..
I wracając do tego co napisał apologises, czemu ten watek teraz ma służyć? No raczej ja już wiem swoje, uczucia do niego też mi już minęły.. ale dalej jest dla mnie zagadką. Może więc właśnie temu co napisał summerka? Przecież nikt nie ma przymusu go czytać, wierzyć itd. Ja już wcześniej napisałam, że trochę to traktuje jak case study. Chyba najtrudniejszy w moim życiu. Ale opisuję go na bieżąco..  co może irytuje, bo się ciągnie jak telenowela.. może i  przykład książkowy.. ale ja go nie znałam i mnie samą zaciekawił... i chyba wbrew pozorom zyskał na autentycznosci (mam wyobraźnię, ale nie taką, uwierzcie )
Jednak już nie spodziewam się jakichś zwrotów akcji, więc... rzeczywiście trochę jak "Moda na sukces"
Albo cisza przed burzą..

Ciekawość Roxenn to pierwszy stopień do piekła, a tych stopni jest 12.... http://www.fronda.pl/blogi/jozue/dwanas … 37628.html

Ze mną dziewczyna zerwała po 3 latach związku bo z 5ciu dni możliwych 4 poświęciłem dla niej a 5ty dla kolegów. Nigdy taka nie była, coś jej strzeliło do głowy tego razu i po prostu zerwała Potem się dowiedziałem, że tym zerwaniem chciała mnie "nastraszyć" i żebym więcej czasu jej poświęcał. Rzecz jasna więcej już mnie nie widziała

Trochę tęsknię ale przeżyję. Taki po prostu jestem, jeśli dziewczyna zrywa ze mną po 3 latach, bo "chciała żebym się bardziej postarał" to ja takiego związku nie chce. Shit-testy się robi góra kilka pierwszych tygodni jeśli oczywiście ktoś uważa to za niezbędnik sprawdzenia męskiego zaangażowania, po 3 latach oczekuję zupełnie czego innego

Czytam, czytam.. no i dochodzę do wniosku, że już jestem w czeluściach
PS. dzięki za link.

Ciekawi mnie Elle, czy skoro jesteś świadoma swoich tendencji narcystycznych to potrafisz trzymać je w ryzach w kontakcie z takimi narcyzami-uwodzicielami, jak ten Pan żonaty od Roxann, żeby nie dać się nabrać jak nasza Roxann na ładne słówka i banalne gesty, rzewne wierszyki i takie tam, czy raczej w...ia cię, że nie zachwycają się tobą i wycofujesz się z relacji, co ich w..ia?

Przeciwnie.
Jestem odporna na tego rodzaju 'podryw' i to ich prędzej wk..via, bo im się wydaje, że dużo z siebie dają, a ja to widzę inaczej - bardziej "na trzeźwo".
JEst raczej tak, że to mnie się obrywa gdy dłużej milczę , nie kontaktuję się, a sama nie robię z tego halo nigdy w drugą stronę. To jest ten paradoks.

2+2=4 ? Jeszcze w szkole średniej natematyczka przeprowadziła dowód i wyszło 5. W psychice człowieka nie ma logiki, są różne schematy, konglomerat uczuć, emocji, stanów psychicznych.
Próbuję cały czas zwrócić Ci uwagę, że głównie przerabiasz co prezes miał na myśli. Rzecz w tym , że to najmniej ważne co narcyz miał na myśli. Liczą się skutki dla Ciebie. Zwracam uwagę na konsekwencje i Twoje zauważanie takich, gotowość do zmierzenia się z nimi, gdy się pojawią, na zamykanie innych możliwości przez osobę number one. Inne możliwości to praca ( jakbyś się sama uwiązała do tego gościa-pomoże, zaszkodzi) , związki, codzienność bez obecności w głowie narcyza. Nie wychodzisz poza rozkminianie tego układu. Istnieje jakieś inne życie poza prezesem?

Jak ktoś ma nieprzychylną opinię to od razu bredzi? Nie napisałem, że jesteś chora psychicznie więc się nie unoś. Natomiast Twoje zachowanie jest dla mnie całkowicie obsesyjne, świadczy o tym ten temat, w którym od setek postów relacjonujesz praktycznie każdy element Twojej "relacji" z jedną osobą, po drodze zarzekałaś się wielokrotnie, że już nic do niego nie czujesz, że z miłości została bardziej nienawiść i żal, że już sobie to wszystko jakoś ułożyłaś, a jak jest, widzimy wszyscy. W kółko jakieś sensacje, ciągle coś nowego, chociaż to tak naprawdę ten sam odgrzewany kotlet - dowolne zachowanie tego człowieka i pytania - po co to robi, co myśli, jaki ma cel, dlaczego akurat tak? Naprawdę, za każdym razem nie pozostawiasz tego bez reakcji - napisał maila > odpisujesz jakieś wywody ( jak to określiłaś? "nie mogę nie odpisać bo uzna że się z nim zgadzam"?), zawsze jak coś zrobi - meldujesz na forum i kilka osób próbujemy wszyscy wymyślić o co mogło chodzić. Jak pamiętasz uczestniczę w tym wątku od samego początku, jak jeszcze byłaś z tym panem, który nie mógł stawać na wysokości zadania, pamiętasz? Od jakiegoś jednak czasu mam wrażenie, że ten wątek stał się swego rodzaju kurnikiem na plotki aniżeli forum na zasadzie "potrzebuję pomocy > radzą mi co mam zrobić", przynajmniej ja się w tym wszystkim pogubiłem, nie wiem jak inni. Nie zrozum mnie źle, masz do tego pełne prawo, nie potępiam, nie zabraniam i tak naprawdę staram się nie oceniać, ale skoro to jest forum publiczne, to mam pełne prawo, z zachowaniem kultury wyrazić swoją opinię, jak bardzo Ci się ona nie podoba.

Trochę to smutne... ale każdy ma to, na co godzi się. Sama tworzysz sobie własne piekło.
Nie chodzi mi nawet o nawracenie ciebie, ale o twoje zastanowienie się, zatrzymanie na chwilę nad wartościami.

To co dla jednych jest żelazną zasadą, wartością, dla innej osoby być już nie musi i jest OK.

Roxann, musiałam się przespać z tym, co wczoraj napisałaś odnośnie twojego postrzegania relacji z Panem żonatym i jego motywów zainteresowania tobą. Komentarz, którego udzieliła Elle jest mniej więcej tożsamy z tym, co i ja sobie pomyślałam. W tamtym momencie odebrałam ciebie jak kogoś zaburzonego psychicznie, bez umiejętności jasnego, racjonalnego myślenia. W swoich odczuciach myślę, że byłam blisko tego, co napisał Apologises i Alexich, że twoje rozkminy mają charakter obsesyjny i świadczą o jakimś twoim braku równowagi psychicznej oraz innego od rozkimin nad Panem żonatym, pobudzenia i życia emocjonalnego.
Myślę Roxann, że w twoim przypadku nie uda ci się dojść do porządku i zdrowia bez pomocy terapeuty.
Pisałaś tutaj o niechęci do psychologów, ale ja nie zachęcam ciebie do terapii u kogoś, kto TYLKO skończył psychologię, ale do skorzystania z pomocy osoby, która ukończyła studia psychoterapeutyczne i jest osobą wyspecjalizowaną w procesie terapeutycznym.
Moim zdaniem w twoim przypadku Roxann myślenie o relacji z Panem żonatym stało się dla ciebie PUŁAPKĄ I UROJENIEM, bo nie bierzesz pod uwagę swojej nieświadomości. Jesteś ciemna pod tym względem jak tabaka w rogu, mimo tylu głosów tutaj. Dobry psychoterapeuta pomoże ci dotrzeć do źródeł twojej nieświadomości, która kieruje tobą i twoim życiem.

O przyjaźni na kanwie dawnego romansu to on mówił na początku roku, kiedy byłaś dopiero co po rozstaniu.
Też nie chciałaś tego zaakceptować  wcale się nie dziwię. Przecież to Ty drążyłaś temat żony, czyli posrednio waszego związku.
Teraz, tzn po waszej wspólnej nocy mówi już coś innego:
Układaj sobie Roxann życie, ale ja będę, bo może kiedyś znowu zapragniesz mieć romans.
Więcej, on jest tego pewien, że tak się stanie. Nadal nic nie mówi o Waszej wspólnej przyszłości - jako o parze, rodzinie.
Ja tak to widzę.

edit: przyczyna- skutek, akcja- reakcja, pracuj nad tym

Tym seksem dałaś mu zielone światło.
On ma prawo mysleć, że też chcesz romansu.
Przecież nadal nic ci nie obiecywał, nie mamił a do łóżka poszłaś, bo taką chemią poczułaś.
On jest stabilny, więcej na swój sposób szczery, bo nie oszukuje Ciebie, że kiedyś zostawi żonę,
a wiesz, że w większości przypadków oni tak mówią, bo nie utrzymaliby romansu.
Nie widzę sprzeczności w tym facecie, w Tobie widzę.
Więc jak napisała Summerka.... szukaj pomocy.
Dodam jeszcze zweryfikuj swój system wartości.

Wszystko się zgadza, tylko po jaką ch..rę prawił o miłości, jak to zależy mu na moim szczęściu, wsparciu itd.
Zresztą, nie ważne...

Bet, gdyby z jego strony było rzeczywiście uczucie, które nazywa miłością, żeby mu na mnie zależało, to wtedy można by było coś z tym zrobić. Jednak to są puste słowa, więc tym bardziej ja 2 raz się nie chciałam/nie chcę angażować emocjonalnie, a tym bardziej decydować się na jakieś wyzwania, czy ultimatum. Jedyne co mogłam zrobić to wyrzucić mu brak spójności, że nie wie sam o czym mówi, że niech się zdecyduje albo przestanie gadać bzdury i mi zawracać głowę.
On mi zrobił taki mętlik w głowie, że w pewnym momencie ja już sama nie wiedziałam co myślę, czuję, czego chcę (moje uczucia do niego nie miały tak naprawdę znaczenia, bo to on miał się określić). A u niego jak wiatr zawiał, ze skrajności w skrajność , co też odbijało się na mnie i doprowadzało do szału… i tak oboje jak chorągiewki, raz w jedną, raz w drugą stronę, skrajną. Najgorsze, że tu tak naprawdę nie ma nic po środku. W końcu zdecydowałam, którą wybieram, która jest dla mnie lepsza – wycofałam się … a on znów mi o przyjaźni truje.  Ja, że to niemożliwe, on że i owszem, że będzie traktował mnie jak siostrę, nawet mi męża znajdzie, bylebym tylko nie zrywała kontaktu. I tak w kółko…
Nie no ja już sama mam tego dosyć…

Znowu zgadzam się z Elle. Wiem Elle, że trudno to zrozumieć, bo dla mnie też wizerunek, który tutaj próbuje prezentować Roxann tj. informacje odnośnie życia w realnym świecie i to, co i jak opisuje na forum nie trzyma się kupy.
Zacznę może od tego, co już wcześniej ustaliliśmy, a czemu też Roxann początkowo gorliwie zaprzeczała, czyli jej emocjonalnej deprywacji w okresie dzieciństwa. Spowodowało to, że jej rozwój emocjonalny został zatrzymany. Ale ostatecznie to po świecie chodzą miliony albo nawet miliardy ludzi niedokochanych w dzieciństwie a jednak nie popadające w obłęd. Niektórzy płyną po powierzchni, nie zanurzają się głębiej w swoich odczuciach i jest im z tym dobrze, że nigdy nie dojrzewają. Inni przebudzają się, zaczynają dostrzegać, że sami kierują swoim tzw. losem poprzez swoje własne wybory. Ci drudzy szukają informacji i pomocy, są refleksyjni i po początkowych problemach, związanych z koniecznością prześwietlenia własnych mechanizmów obronnych szukają w sobie, swoim myśleniu oraz świadomych i nieświadomych zachowaniach źródeł swoich problemów i sytuacji życiowej. Zaczynają dojrzewać emocjonalnie.

Do tego trzeba jednak zdolności poznawczych i predyspozycji osobowościowych, których tobie Roxann brakuje. Ja ciebie odbieram nie jak młodą, inteligentną i ambitną kobietę, lecz jak dziewczynę z warzywniaka (bez urazy do dziewczyn z warzywniaka, bo nikogo nie chcę obrażać) bez wglądu, bez autorefleksji, bez wystarczającej ambicji aby sięgnąć po trudniejszą, bardziej wymagającą intelektualnie lekturę. Wtedy przychodzi mi do głowy jedyna odpowiedź, która uwzględnia wszystko powyżej, ŻE TEN WĄTEK TUTAJ TO JEDEN WIELKI BLEF, bo każda w miarę rozgarnięta młoda kobieta już dawno zaczęłaby MYŚLEĆ i łączyć fakty oraz wypowiedzi innych oraz szukałaby rzetelnej wiedzy i fachowej pomocy poza forum, widząc jak koncertowo daje się wodzić za nos staremu obleśnemu prykowi

EDIT: innym wyjaśnieniem są poważne zaburzenia osobowościowe, ale wtedy to nasze produkowanie się w tym wątku mija się całkowicie z celem.

Ja prdl Roxann weź mi wytłumacz jedno. Czego Ty jeszcze nie rozumiesz? Bo twierdzisz ze drazysz ten temat gdyż jako umysł ścisły musisz miec logiczne wyjaśnienie wszystkich spraw.
Dla mnie tu wszystko jest logiczne. Podobasz mu sie, jestes dla niego fizycznie atrakcyjna, zaspokajasz jego potrzebę bycia podziwianym, pompujesz mu ego samym faktem ze Ty młodsza i atrakcyjna patrzysz na niego jak jak ciele  w malowane wrota. Przy tym wszystkim jestes "pewna i bezpieczna". Juz z Toba spał i wie ze jestes dyskretna, nie zrobisz mu smrodu, nie powiesz zonie, zreszta masz za dużo do stracenia (powiązania zawodowe). Nie jestes tez karierowiczka ktora włazi do lozka wszystkim facetom z grubym portfelem i pozycja albo robi loda na tylnym siedzeniu za fajne jeansy wiec bez problemu i bez obrzydzenia a wręcz z przyjemnością prześpi sie z Toba kolejne razy. Do tego wszystkiego bardzo mozliwe ze zwyczajnie Cie lubi jak twierdzi bo jestes bystra, radzisz sobie fajnie zawodowo i poza fajnym ciałem masz cos w głowie. Sumując to wszystko nie dziwne ze nie chce Cie tracić. Nie każdy facet lubi zmieniać kochanki albo płacić dziwkom przy trasie. Jest wielu panów którzy wola taki wlasnie "niepisany" układ z jedna stała sprawdzona partnerka ktora nie przysporzy im ewentualnych problemów z zona i chorób wenerycznych. Nawet sponsoringiem tego nazwać nie można bo on nie ponosi nakładów finansowych zeby Cie przy sobie zatrzymać. Wystarcza te gesty ktore juz wykonał i słowa ktore wypowiada co rusz...przyjaźń, zalezy mi na Tobie, jestes jak siostra, zawsze mi będziesz bliska. To jest inteligenty facet Roxann i on wie ze one działają na Ciebie lepiej niż jakiekolwiek drogie prezenty którymi mógłby Cie obdarzyć. Pewnych słów wypowiedzieć nie moze bo wiadomo ze szybko wyszłoby ze to sa słowa bez pokrycia typu "zostawię zonę" , "będziemy razem"itp. Dlatego proponuje Ci to co zaoferować Ci faktycznie moze....a tym czymś jest miły, przyjacielski układ bez napinki w ktorym dajecie sobie wzajemnie przyjemność i wsparcie ...na rożnych płaszczyznach. On nie ma nic przeciwko temu ze będziesz miała męża (ba nawet kogos z jego rodziny) Ty nie będziesz truła doopy ze zona dzieci itp. Każdy da tyle ile bedzie mu wygodnie dać i bajka, nie traćmy tego układu Roxann. Po co od razu tak wszystko skreślać. Po co nazywać, definiować, szufladkować. Cieszmy sie i korzystajmy z tego a nie wierćmy sobie dziur w brzuchu. Do gderania to ja mam juz zonę a my mamy byc dla siebie odskocznia, oaza spokoju.
Dla mnie to jest jasne, ze tego ten facet chce i ze jest to dla niego cenne (z powodów ktore wymieniłam) dlatego zabiega by Wasz kontakt sie nie urwał. A Ty ciagle drazysz, ciagle jestes zdziwiona ze on podtrzymuje znajomosc i lecisz z każdym jego SMsem i telefonem na forum.Jak długo Cie to bedzie zdumiewać Roxann? Co Ty czerpiesz z tego nieprzyjmowania do wiadomości prostych i naprawde logicznych faktów?? Jakas zaburzona psychicznie jestes czy naprawde jestes stworzona na potrzeby tego forum by nabijać koniunkturę na komentowanie. Bo ja rozumiem rozkminki raz drugi i piąty ale teraz gdy jest wsio jasne i niezmienne tak naprawde od mscy a Ty nadal to mielisz to jest to zastanawiające i każe serio wątpić w realność Twojego istnienia.

A mi sie wydaje ze Roxann (jesli jest prawdziwa ) rozkminia to tak nieustannie tylko dlatego ze szuka jakiegoś argumentu by moc zanegować ze to jest /i ma byc zwyczajny układ. Ona na ten układ ma z jednej strony ochotę (co udowodniła podtrzymywaniem kontaktu i ponownym pójściem do lozka z Prezesem) ale z drugiej strony troche ja to jednak uwiera i godzi w jej poczucie własnej wartości ze miałaby byc tak poprostu luksusowa nienazwana wprost ale jednak kochanka, z przywilejami tzn "błogosławieństwem" Prezesa na założenie własnej rodziny i schadzki w dogodnym dla nich obojga terminie. Ta walka pomiędzy tym czego ona naprawde chce a świadomością czym to cos jest ja dobija i nie daje spokoju. Bo gdyby miała chociaż na tyle jaj by powiedzieć" a co mi tam, tak  mam ochotę z nim sypiać, jest zajebisty w łożku, męski i mądry. Imponuje mi i w doopie mam jak to moze byc postrzegane z boku" to miałabym dla niej przynajmniej uważanie za szczerość i odwagę. Ale ona na sile próbuje znaleźć sposoby zeby moc to przypudrowac i ubrać w jakies mniej opdychajace szaty jednym słowem robi wszystko zeby owinąć goffno w papierek i udawać ze wierzy iż to słodki karmelek.

PRZYJAZN - czytaj = Friends with benefits

Roxann prosze, nie bierz nigdy doslownie tego, co on gada...
Wez pod uwage, ze to jest bajerant i manipulator. Z takimi sie nie dyskutuje w ogole, takich mozna tylko ignorowac, to sa specjalisci od odwracania kota ogonem.

Przeczytaj jeszcze raz, co sama napisałaś i zastanów się horses nad tym, co napisałaś, jaki jest z tego morał:

To oznaczałoby, że dla tej dziewczyny JEDYNA wartość to blichtr. A jak to o niej świadczy i jej dojrzałości do bycia w związku?

Inna sprawa, że żaden sensowny facet (w miarę rozgarnięty i bez większych deficytów), szukający PARTNERKI a nie dziecka do opieki albo panienki do pobzykania nie zainteresuje się nią, jeśli ona nie dojrzeje. Bo co z nią można robić oprócz bzykania itp. Co ona ma do zaoferowania oprócz oczywistych na dzisiaj braków emocjonalnych ? Słabo to wygląda. Wiem.  No słabo.