ja, on i ten trzeci

Elle, to nie wkurwienie, tylko zdziwienie, że Ciebie to tak jara bo na bardziej rozgarniętą wyglądasz i wydawało mi się, że poprzeczkę też masz wyższą
tyle… więc wyluzuj
O uwagę zazdrosna nie jestem … choć cały czas próbujesz mi to wmówić ... nie wiem tylko po co i w jakim celu…

Ej no Elle, no musialas tak?
Na prawde musialas o tych gwiadach?
https://m.youtube.com/watch?v=gShaZuHjFPY

Elle, nie chodzi o porównywanie
Po prostu byłam zaskoczona, po tym co osobie pisałaś, że się tym chwalisz czy zaznaczasz...
A uwagę możesz odwracać do woli - lubię czytać Twoje wpisy
I nie wiem dlaczego mój komentarz tak cie obruszył ... serio.

Edit: zapraszam... przygarnę i Ciebie i kota

Oj tam od razu big deal... nie zaskoczyło mnie to że pisałaś, czy okazał się (przy Tobie) przygłupem... ale że taki "dzieciak" - a kiedyś przecież nawet w moim wątku rozmawiałyśmy, że w podobnym wieku jesteśmy Więc może moja nadinterpretacja, że w takich gustujesz stąd zaskoczenie...

Elle spoko, dlatego też nie podejrzewałam, że gustujesz "śliczniusich chłopcach" ..
A żeby chodzić po wybiegach nie trzeba mieć dzwoneczka przed nazwiskiem i błyskać elokwencją, choć znajomość języka by się przydała
Honorata też wzięła do teledysku Zombi, by być bardziej "światowa"...
Poza tym sam fakt że musiałaś wygooglać już świadczy o jego poziomie światowej kariery i sławy no ale z 2 str tego świata nie musimy znać
To nie Rubik

Ależ ja mu nie umniejszam.. każdy orze jak może Odnalazł się w modelingu - super! Niech się spełnia...
Przyczyny wystąpień w teledyskach też są różne... nie zawsze chodzi o sławę i hajs... może akurat to jego dobra znajoma, której chciał pomóc się "wybić"? A może rzeczywiście w takiej muzyce, roli się dobrze czuje? Gwiazdki różnie się sprzedają... wykorzystując "sławę".

Edit: ale po tym co o nim napisałaś, super pasuje do tego teledysku, słów choć akurat mi ten utwór zupełnie się nie podoba

Edit2: oj Piotrze Ty to masz gust muzyczny gdyby miał taki "mój" pan żonaty, to tylko ręce załamać no ale o gustach się nie dyskutuje..

Oj Roxann, alez Ty sie o moj gust muzyczny nie musisz martwic .
To, ze ja jakis link wkleje, nie znaczy, ze mi sie dany wykonawca, czy piosenka podoba. Jesli nie zauwazylas, to kazdy jest z przymrozeniem oka .
Slucham duzo radia, mam dzieki bogu jeszcze super pamiec i wklejam to co mi sie kojarzy z dana rozmowa.
Inna sprawa, ze nie mam ,,klapek na uszach" i nie zamykam sie w okreslonych ramach muzycznych.
Rownie chetnie pojede do filharmonii jak i nad koncert disco polo.
Swiat jest tak roznorodny, szczegolnie ten muzuczny, ze w kazdym rodzaju muzyki mozna znalezc perelki, a ludzie, ktorzy ograniczaja sie w tym zakresie, bo tak wypada, albo raczej nie wypada czegos sluchac, sami siebie ograniczaja. Ale jak tak lubia, to ich sprawa, mnie nic do tego .
Takze spoko, przy mnie muzycznie bys sie noe nudzila .

No właśnie, teraz widzę, że to wszystko rozbijało się o nakręcanie atmosfery, budowania otoczki niezwykłego romantycznego uczucia.. potem już niby niespełnionego. Myślę, że wiele kobiet by się na to nabrało, nie tylko ja. I tak jak napisała Zorija trochę ironicznie ale w sumie sporo w tym prawy - to była taka gra wstępna - a to kwiatek, a to jakaś romantyczna piosenka, a to ręka przy udzie a to podróż w ciemno.. w końcu przyjęcie pożegnalne - niespodzianka itd itd. Trudno zachować zimna krew w sytuacji kiedy musisz go widywać a on niby to robi ot tak.. wykazując przy tym mega cierpliwość. I nie dość, że nie poddając to jeszcze nakręcając (mam wrażenie). Trzymałam się dzielnie kilka miesięcy.. aż w końcu i ja uległam na tym ostatnim spotkaniu.. Nie da się wszystkiego opisać na forum, ale to co on do mnie wtedy gadał, to nawet scenarzysta telenoweli brazylijskiej by się poczuł zawstydzony swoją kreatywnością. Masakra... chyba dobrze, że aż się popłakałam..

Tak. Dokładnie.
To jest forum - a nie blog, czy osobisty pamiętnik.
Tu się rozmawia, dyskutuje, wymienia doświadczeniami, radzi.
Jakoś nie pasuje do tego miejsca w wirtualnym świecie podejście typu: "drogi pamiętniczku, jak ten też żonaty jest we mnie po uszy zakochany, że mi normalnie piosenki wysyła".

Jak dla mnie Roxann ciągle coś grasz, odtwarzasz jakąś wcześniej wymyśloną rolę, udajesz.
I widać, że bardzo ciężko jest Ci powstrzymać się od publicznej masturbacji śmiesznymi gestami ze strony kolesia, z którym przespałaś się zaledwie kilkanaście dni temu.
Masz już przecież - jak mówisz - swoje lata, swoje doświadczenie życiowe.
Jesli naprawdę chciałabyś mu powiedzieć/przekazać "spierdaczaj" i pokazać słynny gest Kozakiewicza - to zrobiłabyś to już dawno, bez publicznych przechwałek. Bo w sumie .... przecież - cóż to takiego ?
Osobiście jeśli nie chcę mieć z kimś żadnego kontaktu - to wprost mówię - hej, nie pisz, nie dzwoń, nie przyjeżdżaj do mnie - nie chcę mieć z Tobą żadnego kontaktu i proszę, spodziewaj się, że będę postępować stosownie do tego co ci teraz powiedziałam.
I historia skończona.
Kwiatów nie przyjmuję. Prezenty odsyłam bez komentarza. Maili nie czytam, nie mówiąc już o otwieraniu załączników. Numer telefonu dodaję do blokowanych.
Jak tak czytam czasem te Twoje Roxann męczarnie, to autentycznie szkoda mi Ciebie - bo nie mieć z kimś kontaktu jest sprawą banalnie, żałośnie wręcz prostą.

Nigdy nie powiesz mu, żeby "spierdaczał" i że nie chcesz z nim żadnego kontaktu - bo wiesz, że on przyjąłby to do wiadomości i zastosował się do tego.
Czym mogłabyś się wtedy publicznie brandzlować ?

Jeszcze jedno uderzyło mnie bardzo negatywnie w Twojej wypowiedzi - napisałaś: "a co on robi? To nie ja mam rodzinę".
I słusznie.
Ale oprócz rodziny, będąc spełnioną, odnoszącą sukcesy singielką - można mieć ZASADY.
Charakter.
Przekonania.
Honor.
Poczucie własnej wartości i wyjątkowości.

Wtedy - co z tego, że nie masz męża którego zdradzasz, że nie masz dzieci, rodziny - nie potrzebujesz tego wszystkiego, żeby powiedzieć zajętemu facetowi NIE. Wystarczysz Ty i Twoje przekonania.
A jeśli Ty idziesz z żonatym preziem jak w dym - i wierzysz w swoją w tym układzie uczciwość - to to jest dokładnie ta belka ... w Twoim oku Roxann, której nie dostrzegasz.

IsaBella77, wcale nie uważam bym traktowała ten watek jak blog czy pamiętnik, a już nie w takim sensie jak mi tu niektórzy zarzucają – że się tym, jego geścikami, podniecam w jakikolwiek sposób, czy szukam na siłę uwagi.
To może i akt desperacji ale w innym kontekście, bo wynikający z potrzeby wytłumaczenia też sobie, że to nie jest do końca tak, że jak to zwykło się mówić o kochankach - jestem wyrachowana i zagięłam parol na prezesie a teraz płacz bo on od żony nie odejdzie – to bardzo wygodne i uproszczone tłumaczenie ale krzywdzące. Dlatego chciałam pokazać, co spowodowało moje zaślepienie, zauroczenie czy nie wiem jak to nazwać – jak to wyglądało z 2 strony.  Jak przez początkowo z pozoru niewinną przyjaźń wplątałam się w bagienko. Że dałam się wkręcić… takimi gestami… bo to co on teraz odstawiał niewiele się różniło od tego, czym mnie wtedy 3-4 lata temu mnie zbałamucił.  A ja głupia myślałam że to piękna, romantyczna miłość jest. Chciałam pokazać jak te mechanizmy działają i jak u mnie to wyglądało. Po co? Nie tyle szukałam tu poklepania po pleckach, ale zrozumienia, że mogłam/miałam prawo się tak wkręcić. Ja przez tą „miłość” straciłam prawie 4 lata. Szukałam przyczyny, powodu.. wytłumaczenia. Nie chcę tracić na coś takiego kolejnych lat. Mój główny problem/pytanie brzmiało – jak nie powielać podobnych błędów, jak odróżnić prawdziwe uczucie, intencje od teatralnej „gry”? Podawałam tu przykłady jego zachowań by lepiej to zobrazować – jak w takich sytuacjach można mówić jedno, robić drugie a myśleć jeszcze pewnie co innego. Akurat jego przypadek mam już chyba przepracowany. Ale życie trwa nadal i pewnie za jakiś czas zacznę tęsknić za związkiem, ale jak zaufać? W końcu zwykle facet zaczyna od kwiatków, smsków, niespodzianek. Przecież nie sprawdza się tożsamości i nie prześwietla kartoteki na 1 spotkaniu, na 2 czy 3 tez nie panuje zamieszkać ze sobą. Jak się jednak człowiek za szybko zaangażuje, to już pozamiatane.. Ale co mam udawać niedostępną, trzymać na dystans aż nie pozna z rodziną, nie oświadczy? Mam taki beznadziejny charakter, że z trudem wpuszczam kogoś do swojego życia, ale jak już ktoś mnie do siebie przekona, wzbudzi zaufanie to angażuję się na 100%. A potem płacz, bo facet ma rodzinę
I to nie tak, że tej belki w swoim oku nie widzę- tak widzę swoją podwójną moralność, też w pewnym sensie egoizm. Ale też czuję wewnętrzny bunt i niesprawiedliwość przed klasyfikacją „kochanki”, bo ja nigdy nią się nie czułam i nigdy by taka rola stricte by mi nie odpowiadała. Tak wiem.. a przespałam się z nim teraz na pożegnanie.. a ostatnio 3 lata temu Łatwo jednak kogoś oceniać, osądzać… też wiem po sobie

O jeju jeju biedna Roxann. Potrzebuje społecznego poparcia dla swoich czynów i stwierdzenia ze miała prawo sie wkręcić. Ależ oczywiście kochana ze miałaś. Przecież każda na Twoim miejscu dałaby sie poderwać na kwiatki, smski i inne takie pierdy. Potem mając wyłożone jak krowie na rowie o co w tym wszystkim kaman i twierdząc ze już rozumie, wie i przejrzała na oczy każda poszłaby finalnie po raz kolejny do łóżka z żonatym. No i na koniec każda rozgrzeszalaby siebie twierdzeniami ze to przecież on ma rodzine a nie ona, ze no cooo miała rezygnować ze swych uczuć bo jakas tam zona jest? No i tato był taki wymagający. Tak Roxann miałaś prawo i masz nadal kręcić lody z żonatym. Możesz już spokojnie spojrzeć w lustro
P.S. Taka uwaga jeszcze. To ze nie czujesz sie kochanka nie zmienia faktu ze nią w istocie byłaś i jestes. Fakty kochana sie liczą a sa takie ze Twoj Prezes jak już poużywal z Toba to popędził do domu do zony i tam tez pewnie w celibacie nie żyje;) No ale wiem ze Ciebie to nie zraza bo na pewno mu znowu " nie stanął".

O tak Roxann odnoś sie  tylko do tych postów, ktore pozwalają Ci znowu cos tłumaczyć, wspominać Prezia i podniecać sie jego wspomnieniem.

Odpowiesz na ostatni post Elle?

Ja, w odróżnieniu od Ciebie nie uogólniam. Znam jednak przypadki o których wspomniałam, a potem (też) lament. No ale żona, to z zasady świętość. Ale ile jest małżeństw z miłości a ile z wpadek czy innych powodów? Ja przecież też mogłam zaliczyć wpadkę - wystarczyło przestać się zabezpieczać, ale nie zrobiłam tego. I nie zamierzam. A alimenty i materiał genetyczny - tylko pomarzyć A mogłam zajść w ciążę, albo poinformować żonę o niewierności męża (dowodów mam aż nadto) - skandal i rozwód niemal pewny. Ale nie chcę tego. Dziwne, prawda?
Bo dla mnie się liczą głównie uczucia.. jeśli to nie miłość, to nie mam co tu szukać. Na siebie zarabiam wystarczająco, nie potrzebuje sponsora.

Drażni mnie brak obiektywizmu, kiedy kogos oceniasz.
Jesteś oburzona, że on zdradzał żonę, że działał niemoralnie.
A przecież Ty też działałaś niemoralnie.  Pod tym względem jesteście tacy sami.
Nie wiem, jak to wytłumaczyć, ale najwieksi imprezowicze na moich studiach, którzy zaliczali każdą,
na partnerki wybierali szare myszki. Nie brzydkie, czy głupie, ale takie bardziej skromne dziewczyny.
Nie przeczę, że za soba szalejecie, ale myslę, że równocześnie się siebie obawiacie.
Ponadto on ma rodzinę i to jest najważniejsze. Nie porzuci jej jesli nie będzie tego chciał.
A jego żonie się współczuje, tu nie chodzi o to, że jest swięta, ale jednak ludzie współczują oszukiwanym osobą.

Nie, nie byłaś.

Sama pisałaś, ze niczego Ci nie obiecywał w sensie wspólnego życia.
I nadal konsekwentnie Ci nie obiecuje, nie oszukuje Ciebie. Nie każe czekać, nie obiecuje, ze się rozwiedzie.
Emocje dostałaś,
zainteresowanie dostałaś,
wsparcie dostałaś,
kiedy byłaś w związku odpuścił Ci.

On pod tym wzgledem jest uczciwy wobec Ciebie.

To fakt, ale to jedna str medalu...
Druga taka, że wciąż wyzwał mi miłość, robił rożne rzeczy by mi zaimponować, wspierał.. itd.

Tak, takie rzeczy robi się dla kochanki - wyznaje jej miłość itd. Po co? Po to, żeby dostać.....
Nie Roxann, nie dlatego, że "mu zależy"... Ty dawałaś... on brał i jakoś to tam rekompensował czułymi słówkami i tandetnymi gestami, na które Ty, jako (jednak, wg mnie Elle, baaaardzo prosta i łatwa do rozszyfrowania dziewoja) dawałaś się bez problemu łapać

Roxan, mylisz kurwienie się (z jego i z twojej strony) z miłością.... przykre.

Tak jest mi wstyd i to bardzo... i wkurza mnie to.
Ogólnie chyba lepiej usłyszeć 'spadaj mała' niż "kocham cie ale system" ale jedno i drugie tyle samo warte..

Nie ma czegoś takiego jak "Kocham Cię, ale.."

Poczytaj o wyrazie "ale" - ono NEGUJE pierwszą część wypowiedzi

Roxann, nawet tak mało skomplikowana osobowość jak Kejt zauważyła, kim jest "pan żonaty"... i dobrze go oceniła (przy okazji również niestety rykoszetem - Ciebie).
A Ty wciąż czarujesz ludzi na forum... kreując się albo na:
1. biedną i pokrzywdzoną ale zakochaną i co masz z tym zrobić, albo na
2. oświeconą , która już wie co i jak i pracuje nad sobą, coby na przyszłość się nie dać takim ZŁYM PANOM

I jedna i druga opcja jest zwykłym dorabianiem filozofii do czegoś, co jest proste.... Kejt ci to wytłumaczyła już tak proste, że bardziej się nie da....

Bardzo prawdopodobne. Myślę, że nie jestem jedyna, z którą żonę zdradzał, ale.... wątpię czy się angażował - raczej to były jednorazowe skoki w bok. Stad podkreślał, że ze mną to co innego, że nie czuł się wcześniej tak zakochany, takiego ciepła itp itd. - choć oczywiście to też mogły być bajki. Tak samo jak wy odnosicie wrażenie, że ja taka "biedna", tak on takiego z siebie robił - nigdy nie zaznał prawdziwej miłości, szczęścia itd. Zresztą pisałam o tym wcześniej.
No ale był tez moment kiedy sama zaczęłam go umoralniać (tak ja ).. mówić,że to co robi jest ohydne itd. On na to z jednej strony, że się (dzięki mnie) nawrócił, ze nie chce dla swoich dzieci tego co on miał (jego rodzice się rozwiedli jak był malutki), a z drugiej, po jakimś czasie.. że ze mną to jak nie grzech, nie zdrada... bo przecież się kochamy, jesteśmy sobie bliscy, przyjaźnimy, życzymy dobrze itd.
Czysta paranoja

Też pociągają mnie wyłącznie silni psychicznie, charyzmatyczni, odważni mężczyźni - choć zdarzały się chwilowe fascynacje tymi mniej przebojowymi, ale skończyło się to brakiem seksu , bo szybko zacierał się pociąg fiz.
Z tymże mnie nie chodzi o to żeby facet nigdy przy mnie nie zapłakał czy nie okazał słabości, nie szukam robota. Ale muszę wiedzieć, że MA swoje granice i zasady.

Ten Twój nie ma zasad. To by mnie skutecznie wyleczyło, no i nie byłby dla mnie męski przez to.
Najwyraźniej Tobie wystarcza żeby facet był charyzmatyczny, nie musi być  spójny czy autentyczny w sensie pokrywania się słów z czynami.

Myślę, że problem 'sam' by Ci się poniekąd rozwiązał gdybyś miała adoratora z energią żonkosia, który byłby zdecydowany zdobyć Cię i potem adorować, romansować z Tobą tak jak ten.
Co nie oznacza, że powinnaś onanizować się wspomnieniami i podsycać to, zrzucając odpowiedzialność na wymarzonego faceta, który się nie pojawia

No to ja mam to samo i to samo słyszę, ale to nie ma nic do rzeczy - żonaty/zajęty to żonaty/zajęty.
U mnie wystarczyło dowiedzieć się że jest gdzieś w tle dalszym INNA kobieta, a już mnie to skutecznie ostudziło, a Ty piszesz że "możliwe, że są inne" (a z całą pewnością są), a mimo to  czujesz się wyjątkowa bo "tak Ci powiedział"..

A nawet jak nic Ci przez lata nie mówił, bo go nie interesowało co z Tobą to i tak się czułaś "wyjątkowa".
No to niewiele trzeba żebyś tak się czuła. Kilka tanich gestów, dobra dynamika wsadu i całus w czółko na koniec.
JA tu nic wyjątkowego nie widzę.

Wyjątkowa to byś była jakby rzucił żonę i hulaszcze życie dla Ciebie ale tak.. sama wiesz.

Elle88, ale ja nie jednego żonatego/zajętego spotkałam poznałam co tez się przystawiał i od razu skreślałam, w ogóle nie kontynuowałam nawet rozmowy. Naprawdę nie wiem co mi z nim odbiło. Może dlatego, że pierwszy taki przypadek (że zajęty?), może inne cechy. Myslę że wiele czynników się na to złożyło, wiele z nich zidentyfikowałam.
I czy ja się czułam wyjątkowa? Raczej on w moich oczach. No chyba że chodzi o to narcystyczne przeglądanie w oczach Ale, możesz wierzyć lub nie, nie jarają mnie jego podchody kiedy wiem ile są warte czyli NIC. Z 2 str fajnie by było gdyby jakiś facet, któremu naprawdę zależy tak o mnie zabiegał. Porąbane to wszystko

Powtarzam: Nieistotne ilu żonatych poznałaś PRZED nim. ON jest żonaty/zajęty, więc powinien z automatu być nieatrakcyjny dla Ciebie.
Tak by się stało, gdybyś nie podjęła w pewnym momencie decyzji (świadomej decyzji ) że idziesz w to, pomimo tego faktu. Miałaś milion możliwości żeby się wycofać.

Dla niego każdy pretekst jest dobry, żeby po bzyknięciu Ciebie sobie strzepnąć , a potem zapiąć rozporek i wrócić do domu, do swoich spraw.
A dla Ciebie każdy pretekst był dobry żeby udowadniać mu ile jesteś w stanie dla niego znieść i jak bezwarunkowo jesteś mu oddana.
Żaden facet, który ma to co Ty dajesz za darmo, nie będzie chciał za to "płacić" zobowiązaniami, ZWŁASZCZA jeśli już jakieś ma

Co innego gdy obydwoje się bawią, czerpią z tego jakieś korzyści, a co innego gdy TY "Dajesz", bo liczysz, że jak dobrze dasz, to w końcu.. W KOŃCU on za ten seks poleci po obrączkę. To tak nie działa.

No nie ma, bo ja tez obniżyłam ciśnienie. Pasuje odpowiedź?

Tylko ze za tym obniżeniem ciśnienia idzie to ze teraz zamiast korzystać bujnie z nowego życia o którym tak szumnie pisałaś siedzisz i rozkminiasz w internecie po raz enty na temat Prezesa. A on w tym czasie ..;) Zreszta mi tu nic nie musi pasować. Jesli Tobie pasuje rola do ktorej sama siebie sprowadzasz to luz. Poprostu z podziwu wyjsć nie mogę ze tak można chcieć.

Tak tak poczynilas wielkie postepy by na koniec po 3 latach znowu isc z nim do łóżka. Brawoo Tak trzymaj dziewczyno

Nie rozumiemy się..
Nie dlatego, że uważam, że jesteś głupia, tylko naprawdę nie dostrzegasz sedna, o które mi chodzi.

"Nie wyszedł" związek z kim innym (btw: "sam" nie wyszedł? ), bo myślami błądziłaś obydwie wiemy gdzie. A skoro nie byłaś obecna myślami w TYM związku, to tak samo nie byłaś obecna podczas 'wyboru' partnera do tegoż związku.
Praktycznie pierwszy, który się nawinął i wykazał odpowiednią determinację i nie straszył wyglądem. Byleby odciągnąć myśli od Prezesa.
Jak nie jak tak? Tu nie potrzeba doktoratu z fizyki atomowej żeby wiedzieć, że nie ma prawa wyjść coś, w co nie jesteśmy emocjonalnie zaangażowani.

Dalej piszesz o "pracy" nad tym, żeby mu nie ulec.. JA mówię - skoro musisz wkładać w to ciężką pracę, tzn., że walczysz ze swoim prawdziwym pragnieniem, którym jest oddać się mu
A chodzi o to, że gdybyś miała prawidłowo ustawione wartości/zasady - WŁASNE, nie pod społeczeństwo, tylko sama dla siebie, to gdyby ktoś miał je niespójne z Tobą, to byłby potężny 'turn off'. A skoro nie było.. no to co to mówi o Twoich zasadach? Tych prawdziwych, nie 'pod publiczkę'?
Tu nie chodzi o ocenianie Ciebie, tylko tak działa kompatybilność. Podobne przyciąga podobne, a odpychają się różnice. Widocznie na poziomie elementarnym fakt, że jest skłonny do zdrady, śliski, manipulujący i nielojalny dla najbliższych jest czymś co sama dostrzegasz w sobie i nie przeszkadza Ci to, bierzesz pod uwagę, że sama byłabyś do tego zdolna, dlatego nie razi Cię to.

W momencie jak będziesz miała jakieś priorytety, zasady, wartości, zwał jak zwał.. które będą dla Ciebie osobiście ważne, to wtedy i tylko wtedy będziesz na tyle (i to bez problemu, z automatu niemal) silna, żeby przy nich obstawać.
Narazie, powiedziałabym, że ich po prostu nie masz.

Nie sadzę, że ich nie mam, tylko "miłość", naiwność, głupota mi to przysłoniły?
Stąd ta moja podwójna moralność. Bo, jak wcześniej pisałam, czym się różni romans wspomnianego posła od mojej historii? Tamta oceniałam z boku, w tej sama jestem/byłam. Brzydzę się zdradą a sama brałam w tym udział.. zwalając odpowiedzialność na niego. Taka prawda.