ja, on i ten trzeci

Horses, gdybym nie analizowała, nie uwolniłabym się z tego "uczucia". Prawie 4 lata to trwało, a wasciwie dopiero od początku maja zaczęłam na to wszystko inaczej patrzeć. Właśnie dzięki analizie.

Roxan ile jeszcze zamierzasz analizować zachowanie żonatego? Nie szkoda ci na to życia?

Nie pisałam o tym wcześniej ale.. dostając  któryś z kolei raz propozycje pracy za granicą (w oddziale firmy) wiadomo na lepszych warunkach, wcześniej się wahałam ale ostatnio będąc w syt. w jakiej byłam zdecydowałam się.. tzn nie było to pewne, bo był konkurs na stanowisko.  I wczoraj dostałam odpowiedź pozytywną. Wyjeżdżam już 10 lipca. Nie wierzę! Wow .. nic się nie dzieje bez przyczyny – teraz bardzo chętnie wyjadę Wcześniej nie bardzo chciałam z rożnych powodów.
Edit: także teraz będę bardziej wykwalifikowana i więcej zarabiać niż ten "mój" prezes, ha! Cenka mu opadnie jak się dowie, ale nie zamierzam sama go informować.

horses, jak małżeństwo może nie być złe, skoro oparte jest na kłamstwie? Chciałabyś takiego męża co zdradza notorycznie ale jednak do domu wraca i udaje że wszystko ok? Zresztą w domu tez jest rzadko poprzez charakter swojej pracy. No ja nie.

horses, ja nie wiem jak wygląda jego małżeństwo i nie chce już wiedzieć. Argument, że jest szczęśliwe, bo wraca, do mnie nie przemawia. Ja się od tego odłączam. On pewnie dalej będzie zdradzał, a żona być może żyła w nieświadomości albo uznawała że dobrze że chociaż wraca. Naprawdę nie chcę już o tym myśleć.

Roxann, gratuluje.
To chyba najlepsze, co mogłaś zrobić w takiej sytuacji. Nowe miejsce, nowe obowiązki, nowi ludzie. Same plusy.
Myślę, że poradzisz sobie w życiu spokojnie bez pana żonatego.
Chociaż przyznam, że trochę zazdroszczę, bo faktycznie wyniosłaś coś z tej relacji zawodowo.
Idziesz do przodu A pan żonaty niech ogarnia swoje życie po swojemu. Szczerze mówiąc, to nie rozumiem zupełnie jego podejścia do życia.

Nie zupełnie Roxann bo jednak zerwałaś z tym facetem, kiedy się dowiedziałaś, że jest żonaty, później zerwałaś z następnym, kiedy nie wykazał inicjatywy rozwiązania swojego problemu.
A są kobiety które w takich chorych układach tkwią latami.
Nieco dłużej natomiast zajęło Ci mentalne uwolnienie się od pana żonatego, ale i to się udało.

Popatrz Roxann on ma gdzieś to, że zmarnował by Ci życie obsadzając w roli kochanki.
Czy Jego zdaniem nie zasługujesz na bycie żoną i matką, na bycie tą jedyną i najukochańszą dla mężczyzny.
A on nie ma skrupułów żeby Cię tego pozbawić. Nie miał od samego początku, bo on wiedział że ma żonę i że nigdy niczego poza byciem kochanką ci nie zaoferuje.

To jest obrzydliwe jak on traktuje kobiety.

To siebie stawia na pierwszym miejscu, swoje prymitywne potrzeby przedkłada nad Twoją potrzebę posiadania szczęśliwej rodziny.

To nie jest miłość. Gdy się kogoś kocha to pragnie się szczęścia tej osoby.

Pamiętaj o tym Roxann "na nowej drodze życia"

No to i ja Ci gratuluję, Roxann. Zobaczysz że za jakiś czas sama się sobie będziesz dziwiła, jak mogłaś być taka naiwna. Ale to jest zakochanie, nic się na to nie poradzi... Dobrze że przejrzałaś na oczy. Mam nadzieję że nigdy więcej się nie zauroczysz żonatym.
Powodzenia na nowej drodze :-)

Wieści jednak szybko się rozchodzą.. i mam chyba ‘kabla’ wśród znajomych.
Wracam dziś sobie jakby nigdy nic, otwieram skrzynkę, a tam mail od niego:
„Gratuluję! Zawsze w ciebie wierzyłem. Super! Będę cie odwiedzał ..”
Do niego naprawdę nic nie dociera, albo tylko głupiego udaje...  albo co gorsza ma mnie a głupią i wciąż uważa, że do niego wzdycham

Po pierwsze - mam nadzieję, że nie przyszło Ci do głowy odpisać choć słówko!

Po drugie - najprawdopodobniej sobie Ciebie nie odpuścił.

Tu na wątku jest taki temat: " Zachowanie typu "nie znam Cię" - nie mogłabyś zastosować strategii tego kolesia, o którym pisze wieczorową porą ?

Jak chcesz, żeby się odczepił, rób tak: on coś do Ciebie, Ty milczysz i głowa raz w prawo, raz w lewo, raz patrzysz w sufit... Albo załączasz jeszcze bardziej mowę ciała - pokazujesz mu plecy...

Pewna moja doświadczona kumpelka w pracy, stosuje z powodzeniem tą technikę, jak chce kogoś spławić Nieco chamowate, ale jakże skuteczne

Hej!
Prześledziłam ten wątek. To jest po prostu niesamowite z jaką determinacją, regularnością, poświęceniem, ludzie starają się wybić komuś kogoś z głowy. Może trochę nie na temat ale mam pewne nurtujące mnie pytanie nawet nie tyle do autorki co do komentujących. Z góry przepraszam autorkę za posłużenie się jej przykładem, bo to nic osobistego. Czysto teoretycznie zakładając gdyby autorka nie skorzystała z Waszych rad i na koniec napisała, że jednak ona i ten facet będą razem. To z autopsji wiem, że by została tu mocno zganiona. Nie odnoszę się w tym momencie bezpośrednio do sytuacji autorki, tylko ogólnie, do podobnych zajść. Moje pytanie, dlaczego niektórzy ludzie dają sobie prawo do tego, że skoro doradzali, a dana osoba postąpiła w zupełnie inny sposób niż oczekiwali, do oceniania tej osoby i sytuacji?

Roxann co Ci mogę poradzić na przyszłość. Jest takie stare, może niezbyt ładne powiedzenie: nie bierz dupy, ze swoje grupy. Nigdy nie zadaj się z facetem z którym pracujesz.To zawsze źle rokuje, ponieważ gdy związek nie wypali będziecie skazani na spotykanie się w pracy, kontakty służbowe co jest potwornie niekomfortową sytuacją. Sprzyja konfliktom i piętrzącej się nienawiści. Tak wiesz co z oczu to z serca. Wiem z przekonania. Nie zabrzmi optymistycznie, ale skoro chcesz zerwać definitywnie kontakty może warto pomyśleć o całkowitej zmianie pracy?

Tak ogólnie to życzę Ci Roxann dużo cierpliwości, siły i wytrwałości, w dążeniu do tego żebyś ułożyła sobie życia tak żeby być naprawdę szczęśliwa.

I_see_beyond, nic mu nie odpisałam, bo to by pewnie zostało odebrane jako chęć dalszego kontaktu. Gdybym wiedziała kto mu przekazał, to bym specjalnie rozpuściła plotkę, że nie jadę tam sama ale nie będę się w takie gierki bawić, bo kłamstwo ma jednak krótkie nogi…

Tia, pewnie nawet się ucieszył… będę sama, w obcym miejscu.. może bardziej podatna… i „docenię”, że się pofatygował ;/

Nawet nie wiesz, jaka jestem im wdzięczna. To naprawdę była moja kula u nogi – kompletnie ślepe i bezsensowne zauroczenie. Tu nawet nie chodzi o romans, bo ja wiedziałam, że nie chcę i nie zgodzę się na taki „układ”. Tylko o emocjonalne uzależnienie od tego faceta, którego sama nie rozumiałam. Nie mogłam przestać o nim myśleć.. jak o ideale. Chciałam, by był choćby w moim życiu jako kolega/przyjaciel, by móc go widywać, rozmawiać, żyć tą „platoniczną miłością”. Jakie to żałosne było…   Wydawało mi się to wręcz niemożliwe, by wybić go sobie z głowy.. dzięki wsparciu forum, z trudem, ale mi się udało. Teraz zupełnie inaczej na niego patrzę. Zresztą, tak jak wcześniej mogłam pisać o swoich uczuciach/emocjach w nieskończoność, bo to była totalna huśtawka – od skrajności w skrajność, tak teraz nie potrafię, bo sama nie wiem co czuję – w sumie nic. Ulgę? Tak. I chyb już obojętność. Owszem, napisałam o jego mailu, ale bez emocji – ot, raczej podzielić się tym, jaki to on teraz jest „żałosny”, że ci co się tu wypowiadali mieli rację.

Pięknie to podsumowałaś, Roxann

Skoro są owoce ludzkiej pracy na tym forum i oznaki uzdrowienia, to ja bardzo się cieszę

Życzę Ci wszystkiego dobrego, mam nadzieję, że powyższa Twoja refleksja jest początkiem nowego, pięknego i radosnego rozdziału w Twoim życiu.

Powodzenia i ... wytrwałości w zdrowym rozsądku!

Piąteczka!

Znów dostałam od niego maila… chyba zauważył, że nie żartuję, bo ton zupełnie inny: „Wiem, że się na mnie obraziłaś za to, że… (i tu wiadomo litania) a nie od razu odkochałaś.  Też mógłbym powiedzieć, że się zawiodłem bo mnie ignorujesz, nie chciałaś się spotkać, nie odpisałaś choć czekałem i że przez to też się odkochałem. Wiesz, że jesteś dla mnie bardzo ważna. Inaczej nie zawracałbym sobie i tobie głowy…. itd” 
I dalej „ Wiem, że masz zasady ale nie mogę jeszcze ci się zdeklarować. Zrozum mnie ! Czy potrafiłabyś spojrzeć potem w oczy swoim dzieciom?  Jednak wciąż myślę o tobie i nie chcę stracić. Zależy mi na tobie bo cie kocham.” No i jeszcze jakieś głupoty.. brak słów…
Wiem, że nie powinnam czytać, ale te jego maile nie wzbudzają już we mnie emocji.. ot czytam z ciekawości..

Edit: czytam tez dlatego by wiedzieć, jak to on wszystko odbiera.. Wiadomo, miałam obawy co do jego reakcji, że mi zaszkodzi itd. Na to się chyba nie zanosi, ale wolę mieć maile - rękę na pulsie. Nie zamierzam jednak reagować, odpisywać itd.

Cb, ale co znaczy dobrym materiałem?  To, że byłam tu nowa, sama, czy też o wygląd (często o sobie słyszę, że jestem „seksowna”)?  Wiadomo, że o definicję chodzi, ale ja nie czuję się bym była kochanką bo nie wiedziałam o jego żonie. A na romans z żonatym świadomie się nie zgodzę i tyle. Koniec tematu. Więc o jaki materiał chodzi? Co masz na myśli?

Nie wiem, co to jest dobry materiał na kochankę. Tutaj są inni eksperci na forum od tego .

Z mojej wypowiedzi wynika: moim zdaniem, nie powiedział Ci wprost, że ma żonę, bo wiedział, że się nie zgodzisz na bycie kochanką.

Roxann gratuluję tobie tego, ze zaczynasz widzieć rzeczywistość taką jaką ona jest, że racjonalizujesz i nie wchodzisz w iluzję.
Twój "znajomy" dalej gra w swoją grę, gra twoimi emocjami, chce wzbudzić w tobie poczucie winy i jednocześnie tłumaczy swoją sytuację uczuciami dzieci, bo on nie chce ich skrzywdzić i dlatego nie może odejść od żony. ......

Jeżeli nie zrobisz nic w kierunku tego pana to on w końcu odpuści a ty może otworzysz się na innych, bo już chyba wiesz czego i kogo szukasz. Dlatego nie zaprzątaj swoich myśli i swojej skrzynki tym człowiekiem, bo on nie jest dla ciebie. Powodzenia i wiedz, że jesteś wartościową osobą która zasługuje na kogoś kto bez wahania wybierze ciebie i życie z tobą. Wybieraj mądrze dla siebie. Ładnie to napisała I_see_beyond - wytrwałości w zdrowym rozsądku!

Bet ...zonkos ma już dzieci i to je raczej ma na myśli...stad tekst ze nie moze sie jeszcze zadeklarować Roksann. Tylko ze to bardzo wygodna karta przetargowa...wcale nie chodzi "niby" o wygodne granie na dwa fronty tylko dobro rodziny ....wiec dla tego  dobra on sie poświęca i obsadza Roxann w roli kochanki ...a gdyby mógł to zapewne chciałby poprowadzić ja do ołtarza ..taaaa

Może źle zrozumiałam... Właściwie to nie rozumiem co on chce przekazać: pisze przecież Roxann czy potrafiłaby spojrzeć w oczy SWOIM  dzieciom.
Czy w takim razie obsadza ją w roli matki jego i jego żony dzieci pisząc swoim dzieciom.

Tak, tu chodziło o to czy ja bym potrafiła spojrzeć swoim dzieciom w oczy będąc na jego miejscu (nie cytowałam tu dokładnie jego maila, tylko główne kwestie, potem były słowa "chciałbym to zobaczyć"). Tylko nie wiem po co on mi to mówi, bo ja ani razu nie wspomniałam że chcę, by się rozwodził, tym bardziej dla mnie. Jeżeli już to zastanowił się nad swoim życiem, postępowaniem, bo to co robi jest obrzydliwe i jest wyrazem jego egoizmu i tchórzostwa. No ale ewidentnie próbuje grać na moich uczuciach/emocjach, bym zrozumiała jaki to jest biedny, że inaczej być nie może, bo przecież są dzieci, a że się kochamy... w końcu on lepiej wie, że się nie odkochałam niż ja sama i próbuje mnie ewidentnie przekonać, że możemy (bez uszczerbku dla jego dzieci, rodziny), dać upust swojemu uczuciu... ba! nawet powinniśmy, bo inaczej oboje cierpimy... Brak słów

Myślę, że była to literówka zmieniająca sens tej wypowiedzi.
Według mnie, gość "chce zyć" kosztem Roxann. I ogródkiem jej to powiedział, ubierając się w piórka nieszczęśliwego męża i zarazem odpowiedzialnego ojca.

Pasożyt wielokierunkowy  jednym słowem.

Grawitacja wreszcie zadziałała, Roxann.
Szkoda Ciebie dla takiego... (reszta do własnych dopowiedzeń).

horses, ależ z żoną on też ma układ, tylko oparty na innych zasadach.
On wcale może nie mieć w planach żadnego odejścia - to była wersja dla mnie, bym nie czuła się "wykorzystana", że tracę z nim czas (ewentualnie oczywiście). Przecież te kilka lat, które on łaskawie nam daje mogą wszystko zmienić, możemy się pokłócić, znudzić sobą... a wtedy nasze "rozstanie" będzie naturalne, a on nie będzie musiał się wywiązywać z obietnicy. Zresztą już sam pokazał na przykładzie swoich zdrad ile jego słowa (chociażby przysięgi małżeńskiej) są warte. Inna rzecz, że ja nawet takiego wariantu nie rozpatruję, ale jestem w szoku, jaki jest jego tok myślenia, podejście do życia, brak szacunku dla ludzi, których podobno "kocha"

Problem z takimi ludźmi jest taki, że on z każdym ma układ. Tylko ta druga strona wcale nie musi wiedzieć na czym on polega.
Najlepszy mąż, jakiego kiedys znałam tzn ciepły, wyrozumiały, szarmancki ..... okazał się facetem , który od lat prowadził podwójne życie.
Dla wszystkich jego ewakuacja do kochanki była szokiem. Dla zony największym.
Za to kolega, który będąc w  związku zakochał się w innej.....pierw był okazem nieszczęścia, odchodził, wracał, bo dzieci, bo tyle lat z żoną, nie chciał rozbijać rodziny...
a jednak przyznał się i odszedł, przeprosił i zabrał ze sobą jedną walizkę.

Nie wierz w zadne układy.

Posłuchaj, Roxann.
Ty wciąż rozpatrujesz jego zachowania, werbalny przekaz i nieodpowiedzenia jako prawdopodobieństwo. Mimo inteligencji. Tej rozumianej ogólnie i tej, emocjonalnej.
Z Twoich postów wyziera jednak jednoznacznie, że rodziny dla Ciebie nie opuści, ale chce mieć Ciebie w charakterze pogotowia psycho-seksualnego. Bo Cię kocha podobno.
Tacy twierdzą, że miłości nie należy mieszać z rzeczywistością.
Tak, jak w "Ranczo".
Czerepach mówi żonie pełnej skrupułów, że "etyka i polityka, to dwie różne sprawy".
Niby serial komediowy, ale to kwintesencja naszego polskiego zakłamania.
Wszystkich nas.

horses, myślę, że w jego przypadku jest podobnie. On robi karierę, zarabia, ciągle poza domem.. w delegacjach. Natomiast żona w domu z dziećmi.  I też może myśleć, że jej wszystko pasuje, bo on kasę przynosi, a dzieciom prezenty. Przecież nawet nigdzie jej ze sobą nie zabiera, nie pokazuje. Smutne to.

horses, czym wynagrodzi? Zdradami? A może tym, że łaskawie jej o nich nie poinformuje, by się kobieta niepotrzebnie nie denerwowała??? Przepraszam za sarkazm, ale mnie aż telepie jak teraz o nim myślę - obrzydlistwo!

masakra :< tzn. ona pewnie coś podejrzewa, skoro on się mało co interesuje rodziną i miał dla Ciebie czas, ale woli nie wiedzieć. jeśli nie pracuje, kocha go, to jest w trudnej sytuacji.

Ok, ale to są osoby o zaburzonym postrzeganiu własnej wartości. Muszą się mieć naprawdę za nie wiadomo kogo. On tak się poświęca dla rodziny! Sypia z żoną i łoży na utrzymanie dzieci w imię wyższych wartości... dramat.

On nawet podobno nie sypia z żoną, kiedyś mi tak powiedział, tzn że żyje bez seksu, ale co to za życie? No chyba że chodziło mu o pozamałżeński. Wszystko u niego możliwe...

Nie wiem. Nie znam żadnej kobiety, jeszcze młodej, która nie chce uprawiać seksu.
Ale znam takie, które mają mniejsze potrzeby od męża i jest to  problem do rozwiązania, bo i w tym powinien być kompromis.
Tylko, czy mniejsze potrzeby są brakiem miłości...

Proszę Państwa!
Znów zajmujemy się gościem, który mówi: "Najważniejsza jest dla mnie rodzina, ale równie ważna jesteś dla mnie ty, gołąbeczku. Promieniu światła w w szarości codziennego życia z tą babą. Ale, wiesz... Dzieci. I co mam zrobić? Przecież nie zrobisz mi tego, bo współczujesz mi i pocieszysz kiedy o to poproszę? W końcu jesteś mi coś winna!?"

Inaczej określić tego nie potrafię, by pokazać, czym kierują się ludzie, którzy emocje innych ludzi traktują, jak dziecięce grymasy.