ja, on i ten trzeci

no bo to jednak komplet był
Widzisz, u mnie wszystko obija się o emocje, uczucia, zrozumienie.. tak jak nie potrafiłam pojąć jak i po co można udawać uczucie.. a co zostało mi przez forumowiczów przedstawione jak "krowie na miedzy" to to powiedzmy ogarnęłam choć opornie.. I już obiecuję nie będę do tego wracać
Teraz jeszcze tylko mnie dręczy to jego "małżeństwo", ot już z czystej ciekawości... no bo jak można nie wiedzieć kiedy dzieci mają ferie np??? Coś mi tu nie gra.

Zorija lepiej bym tego nie ujęła . Do całości obrazu dodałabym moze tylko to ze nawet te dyskusje tu na forum sa dla Roksann fajnym pretekstem do rozkminiania o żonatym misiu nie tylko w swej własnej głowie ale przy udziale wdzięcznej widowni Jak nastolatka ktora zaprasza na "pidzama party" koleżanki z klasy i obgadują razem jej obiekt westchnień. Dlaczego tak myśle? Dlatego ze nie widzę aby cokolwiek do Roksann dotarło. Rozkminy rozkminami a delegacja, jak to napisała kilkanaście postów wcześniej Iwona i tak będzie zapewne "owocna." Chciałabym sie mylić ...serio.

Zorija, pisałam o tym wcześniej. Chciałam zrozumieć gdzie popełniłam, popełniam błędy, dlaczego dałam się zwieść żonatemu i dlaczego choć tyle lat minęło, on nadal siedzi w mojej głowie jak „chwast”. Z boku może się wydaje, że jak się powie on chciał cię tylko przelecieć, ma cię za nic, pomyśl o jego żonie, to „problem” od razu minie. Po pierwsze to tak nie działa, nie można się odkochać w sekundę, a po drugie, jak się coś zamiecie pod dywan, to po jakimś czasie i tak wyjdzie i jeszcze bardziej będzie śmierdzieć.
Dlaczego chcę poznać jego motywy, zastanawiam nad jego słowami czynami? Bo nie chcę znów w przyszłości popełnić podobnych błędów. Skoro to w moim uczuciu była „big love” i wszystkie czyny i gesty na to wskazywały, a jak się okazało żadnej love tam nie było prócz teatrzyku na potrzeby zaspokojenia egoistycznych potrzeb, to jak ja mam komuś znów zaufać, poprawnie odczytać intencje??
Mnie już pan żonkiś nie interesuje z punktu widzenia przyszłego ew partnera, czy kochanka. Interesują mnie moje uczucia, błędy i to jak sobie z nimi mam sobie radzić – poprawnie odczytywać intencje.
Poza tym, żebym coś zrozumiała, „przetrawiła”, musze to sobie wszystko jakoś logicznie wytłumaczyć. Nie dociera coś do mnie na zasadzie „bo tak”. Dlatego nie mogłam pojąć, że ktoś potrafi udawać uczucie, bo mi się to w głowie nie mieściło. Teraz, dzięki kilku forumowiczom, to zrozumiałam. Dlatego mnie jeszcze nurtuje, dlaczego on z małżeństwa robił tak wielką tajemnicę, dlaczego nie nosił obrączki, dlaczego przez przypadek? się wygadał, że żyje bez seksu, że nie wiedział kiedy dzieci mają ferie, święta spędził są itd. Tak już czystej ciekawości, bo logicznie nie potrafię tego „przetrawić”. Ale może się nie da…

No nie wytrzymam, gary czekają a tu taka świetna telenowela leci, Roxann jak możesz przez Ciebie nie wyjdę z nałogu

Nie mogę się już doczekać delegacji ...Roxann tylko mi nie zmieniaj scenariusza, ani się waż!

W życiu. Poza tym nie byłoby możliwe bym się w nim zakochała w takiej sytuacji. No ale który facet licząc na romans mówi wprost, że chodzi mu tylko o seks? No może są tacy, ale to czyste układy, bez tej całej otoczki podrywania, zabiegania itd. Częściej stosują metodę na "biednego, nierozumianego (przez złą żonę) misia", by rozczulić potencjalną ofiarę, by zaczęła go pocieszać itd. W sumie u mnie też tak troszkę było, tylko z tym jego dzieciństwem, jaki on biedny, samotny, nie dostał w życiu miłości, czułości itd. Troszkę na zasadzie: proszę pokaż mi czym jest miłość, nucz mnie jej.

Ależ ja nie zwalam całej winy na niego, za to co było wtedy. Ale to jaką szopkę zaczął teraz odgrywać, to już jest chamstwo. Może myśli, że jak nie mówi nic o żonie, to "zapomnę', że ona istnieje. A z tymi feriami...może myślał, że j nie wiem że on m dzieci (w sumie to nie dawno się dowiedziałam), więc nie chciał się zdradzić, by nie mnożyć "przeszkód". Wiecie, naprawdę zaczynam czuć do niego coraz większe obrzydzenie.

apologises, on nie tylko mi nic nie mówił o małżeństwie, ale ogólnie to dla niego temat tabu. Faceci często nawet między sobą mówią o swoich małżonkach, nawet nie ze narzekają. On nigdy. Ale może właśnie o to chodzi, że to jest jego sposób na podtrzymanie wizerunku, by nie wyszło że wcale taki idealny nie jest, za jakiego go się uważa.
Ja wiem, że się dałam zwieść. On też szybko wychwycił moją "romantyczną" naturę, uczuciowość, skłonność do wzruszeń i dobrze wiedział które sznureczki pociągnąć - jaki to on biedny, niekochany, jakie ma dobre serduszko i bogate wnętrze. A ja byłam nim zachwycona, że pomimo takiego trudnego dzieciństwa, taki "porządny" człowiek z niego wyrósł, zafascynowana tą jego historią - brakowało tam tylko takiej wisienki - prawdziwej miłości, którą ja mu mogłam dać. Tak pięknie mi się wtedy to w całość układało.. że to "ten". eh jaki człowiek jest czasem gupi...

a tam romantyczna natura zaraz
zwykły seks na boku i tyle
po co dorabiać do tego ideologie o wpływie dzieciństwa
żeby się wybielić?

"Przyjaźń w twoim rozumieniu mnie nie interesuje. Mów mi jak jest z twoim związkiem. Natychmiast i bez kłamstw.
Chcę mieć dowody na to, co mi sprzedajesz. Inaczej, s.....laj, gnoju. Jeśli nie dasz mi spokoju, ja  zacznę działać".
Tak wystarczy powiedzieć, Roxann. O ile, chcesz się uwolnić w ogóle.
Po takim tekście gość narobi w spodnie.

Otóż to. Dobrze pisze Excop.
Pan żonaty to taki typ, który będzie tobą zainteresowany dopóty, dopóki będzie czerpał od ciebie to, czego potrzebuje. Jak tylko zorientuje się, że już się nim nie zachwycasz, nie podziwiasz go, nie jesteś gotowa zagrać przydzielonej roli w jego teatrzyku, skończy się jego zainteresowanie tobą, Roxann.
Obawiam się jednak, że ty tego nie chcesz. Boisz się co poczujesz, gdy on zdejmie swoją maskę i pokaże prawdziwą twarz a ty stracisz adoratora, w którym się przeglądałaś i widziałaś siebie najpierw jako super atrakcyjną, której nie można się oprzeć, teraz wrażliwą i słabą, którą można zaopiekować się po swojemu.

summerka88, fakt, troszkę bałam się odkryć jego prawdziwą twarz, bo jest ona kompletnie inna od tej którą miałam zakodowaną w głowie, w swoich wyobrażeniach. Myślę jednak, ze z innego powodu, niż utrata adoratora - z jakiegoś powodu nie byłam gotowa na zderzenie się z prawdą. Teraz myślę, że już "dorosłam" do tego, by się wyrwać z tej "bajki" a raczej dramatu.
Edit: dziwne uczucie - osoba, która wydawała mi się wyjątkowa, bardzo bliska, nagle stała się kompletnie obca, pełna zakłamania...

Dobrze kombinujesz - żeby "wyciąć chwasta" przy korzeniu, musisz zrozumieć DLACZEGO jego obecność w Twoim życiu, poza iluzorycznym poczuciem wyjątkowości w jego życiu, nic Ci nie daje. Ja Ci kibicuje, jak tylko widzę te przebłyski świadomości

Co do tego czy "można udawać uczucie".. To ja bym nawet w tych kategoriach nie patrzyła na to. Bo w ten sposób sobie dokładasz, a konkretnie dokładasz tylko mózgowi pracy i materiału do racjonalizacji. On już tak Ci to wyjaśni, że to niemożliwe,  albo możliwe i tak się zapętlisz w 'argumentach', że padniesz z wycieńczenia na cycki, a nie będziesz o gram mądrzejsza - w sensie nigdy nie będzie tak, że mózg Ci wypluje odpowiedź '100% tak' lub '100% nie'. Mózg jest od czego innego, on kolekcjonuje Twoje wspomnienia, a one zawsze są 'na tak' i 'na nie', tylko że mózg nie ma możliwości ich oceny pod kątem moralnym/etycznym czy emocjonalnym, więc będzie Cię tylko zapamiętanymi flashbackami przerzucał, głowa Ci będzie parować, jedne wnioski będą drugim przeczyć, a Ty będziesz w punkcie wyjścia. Dlatego musisz do tego podejść inaczej, sprytniej.
Musisz 'obejść' mózg Trzeba "zaatakować" podświadomość - tam są wszystkie klucze do Programów, które tam masz poinstalowane, a nawet o tym nie wiesz.
A z racji, że to Program, działa jak automat - Ty nie musisz nawet przycisku power dotykać, a wszystko hulo, aż piszczy

Jak uporządkujesz podświadomość to robisz za jednym zamachem porządek w swoich emocjach. Bo zaczynasz od źródła - Programów, które generują Twoje automatyczne reakcje, a za nimi idą myśli i emocje, a z nich całe scenariusze..a na końcu jest zawsze panika

JA od tego bym zaczęła. Metodycznie, jak ze wszystkim.

Nigdy nie staraj się szukać odpowiedzi na to czy ktoś Cię kocha w jego pojedynczych zachowaniach wyrwanych z kontekstu, bo to jak poezja - daj wiersz dowolnej osobie, a interpretacja zwali Cię z nóg Do tego dochodzi oczywiście projekcja - swoich emocji i uczuć na 'Obiekt'.
Myślę, że warto o tym pomyśleć.

Na przykładzie tego żonkosia zrozumiałam co znaczy manipulacja - to przejęcie kontroli nad umysłem i emocjami drugiego człowieka.
To jest przerażające.

Roxann dała mu swe piękne ciało, a on je wykorzystał...
Roxann dała mu swoją miłość, a on się Nią zabawił...
Roxann oddała mu umysł, a on przejął nad Nią kontrolę...

Roxana zamiast poczuć smak prawdziwej i wzajemnej miłości żyje w świecie iluzji, który on dla niej stworzył.

Co dostałaś w zamian Roxann?

Cóż.. Nie będę wchodzić w szczegóły, bo byłoby to niesmaczne, ale jeśli chodzi o seks i fantazje to "mój" specjalizował się w wielokrotnych orgazmach u kobiet (to szło czasem w naście ) więc wyobraź sobie, że tym trudniej coś takiego zapomnieć i przeżyć z kimś innym, a jednak.. DA SIĘ z tego zrezygnować, uwierz.

Jasne, że im chodziło o realizację SWOICH fantazji przy naszym udziale - no bo jak inaczej? Inaczej to trzeba znów szukać następnej A uwierz - i to DA SIĘ.
JA już się przekonałam poniekąd, a Ty wkrótce4 się przekonasz. Może to właśnie tak Cię boli? Świadomość, że nie jesteś dla niego niezastąpiona tak naprawdę..

Seks tantryczny oczywiście zbliża, ale jeśli jest "wykonywany" z osobą pokroju tego żonkosia, to jest niczym więcej jak kolejną techniką, ot - nieco bardziej wyszukaną, ale nie jest to bliskość, o którą tak naprawdę chodzi. W określonej pozycji można wytrzymać dowolnie długo, tak samo głęboko oddychać..a  chwilę potem co? Bajoooo? no chyba nie o to w tantrze chodzi

Elle jak na ciebie, to strasznie to płytkie i stereotypowe. Jestem starsza od ciebie i ani ja, ani żadna z moich koleżanek mimo, że jesteśmy czyimiś żonami nie wpisuje się w schemat umęczonej żony, to kompletna bzdura.
W przeważającej ilości przypadków jak między ludźmi jest dobrze, to nikt nie szuka przygód, bo mu to niepotrzebne.
Nie jestem kochanką, ale coż mam swojego żonatego kolegę, który uskutecznia swoje manewry i choć jego żona jest atrakcyjną kobietą, to ogólnie znanym faktem jest, że im się nie układa. Co oczywiście nie znaczy, że chce to jakoś sensownie rozwiązać. Raczej tak jak większość szuka uzupełnienia.
I dla mnie zrozumienie tego pozwala nabrać dystansu emocjonalnego.

I_see_beyond
widzisz, wcale nie jest takie trudne zainteresować, zaintrygować...
przez to, że sama ćwiczę jogę od lat, interesuję się sprawami duchowymi, metafizycznymi...stąd ta tantra mnie tak zafascynowała.. 

a w Wawie się zbiera na deszcz, ale były przebłyski pogody, to se nawet troszkę pobiegałam po południu, więc mam czyste sumienie

Hi hi A widzisz, Excop, zawsze to powtarzam - uczymy się przez całe życie

Ironię, sarkazm i czytanie między wierszami rozumiem Stąd mój nick

Wyszedłem na męskiego szowinistę. No, pięknie!
A, tak poważniej, miałem na myśli ten nowy pomysł kochasia, co by "poużywać" sobie korespondencyjnie w oddzielnych siłowniach. Telefon z słuchawkami przydałby się do tego.

W historii Forum to nie wiem, ale w realnym życiu znam taką osobę. Ja i ex kochanka mojego ex

Wymiana tych złych, czy dobrych doświadczeń ze "wspólnym" ex Was zbliżyła, Elle?  Czy jednak, pierwotnie tymczasowy sojusz, by mu dokopać?
Naprawdę jestem ciekaw, bo nie spotkałem się dotąd z takim obrotem sprawy?

Nie było 'pierwotnego sojuszu', bo niestety nie znałyśmy się wtedy kiedy prowadził podwójne życie. Choć on twierdzi, że spotykał się z nią w "przerwach" ze mną, co częściowo ma swoje pokrycie - sprawdziłam u źródła niemniej i tak było to dość obrzydliwe.
Mogłyśmy spotkać się duuużo wcześniej, dzięki pewnemu zbiegowi okoliczności, ale ona urwała kontakt..widocznie to nie był ten czas. 'Wpadałyśmy' na siebie co jakiś czas z racji hermetycznego środowiska.
Dopiero jak wszystko się zakończyło znów na siebie wpadłyśmy , ale tym razem rozmowa bardzo szybko się 'skleiła' i praktycznie z dnia na dzień zostałyśmy kumpelami przyjaźń to za duże słowo, wiadomo.

I tak, obydwie nie mamy n/t ex nic dobrego do powiedzenia, to MUSI zbliżać

Lilka, moze zajrzyj na bloga EFEKT LUSTRA. Sa tam bardzo ciekawe wpisy na temat zwiazku z psychopata, ostatni wpis - z czwartku, 12.05. - jest na temat zwiazku z narcyzem. Narcyzi czesto maja bardzo wiele cech osobowosci psychopatycznej (brak empatii, manipulowanie, klamstwa, mania wyzszosci, egocentryzm, itd.).
Swoja droga, autorce tematu - Roxann rowniez polecam ten blog, bo typ, o ktorym tu pisze, to - manipulator, klamca i egoista (Narcyz-psychol).
Od takich trzeba uciekac.

nie rozumiem tego zachwytu nad Roxan
tak cudowna jest ,,taka uduchowiona,, że bez skrupułów dąży do swojego ,,szczęścia,,
bo ona biedna zmanipulowana
po prostu dala się wkręcić
a jest niewinna
choć inna kobietę ma za nic, chodzi mi o żonę tego faceta
w życiu nie zaprzyjaźniłabym się z kimś kto ma tak olewający stosunek do innej kobiety bo jest jej rywalką w walce o faceta?
bo jeszcze złość bym zrozumiała ale tutaj jest zwykła obojętność
jakby ta kobieta nie istniała
to nawet nie jest naiwność ale nie wiem jak to nazwać , może zaślepienie, egoizm w dążeniu do zdobycia tego jednego konkretnego faceta
inni ja nudzą, wszyscy maja jakiś defekt tylko pan żonaty jest cudowny
może niektórych kreci rywalizacja i myślą ze wszystko im wolno
http://kobiecyhumor.pl/2016/04/01/twoim … winna-byc/

Aleś Ty  biedna, bezwolna, zmanipulowana Roxann ...
No popatrz, co za relacja : oprawca - ofiara.
Byłaś/jesteś zwykłą kochanką a on zwykłym facetem szukającym rozrywki bez zobowiązań.
A ta się znowu zaczyna doktoryzować i zgłębiać meandry jego psychiki..
Ileż można.

Lilka, 'służyłam" wtedy, ale nie byłam kompletnie świadoma w jakie bagno się wpakowałam. To jednak, że fizycznie przerwałam ten romans po tym jak się dowiedziałam, że ma żonę, nie było równoznaczne z tym, że uwolniłam się od niego emocjonalnie. Nie rozumiałam tego mego "uzależnienia", tego jego "idealności" i mojego poczucia winy? Jakiś bezsens! Nie że się wybielam, nie potrzebne mi to.
Naprawdę, życzę wszystkim by nigdy na swojej drodze nie spotkali takiego typa i nie odczuli na sobie skutków manipulacji.

Ja naprawdę jestem Wam bardzo wdzięczna, że otworzyliście mi oczy (a byłam bardzo oporna, zaślepiona). Teraz już bardziej trzeźwo oceniam jego słowa intencje. Wiem po co "wrócił", do czego dążył...  zaczynał stosować podobne metody co wtedy.
I szczerze współczuje jego żonie. Bo, to, że nigdzie się z nią nie pojawia, nie opowiada o niej, o swojej rodzinie może mieć zupełnie inne źródło. O czym nawet wolę nie myśleć. To już nie moja sprawa.
Zablokowałam dziś też jego numer.

Lilka787, problem polega na tym, że takiego typa NIC co napiszesz nie skłoni do żadnej głębszej refleksji. Powód tego jest jeden: Narcyz w momencie gdy ktoś nie podziela jego poglądów, a więc nie podziwia JEGO, degraduje tę osobę w swojej głowie i trafia ona na ten sam poziom co "gorsza" reszta, czyli tzw. 'szaraki'/normalni nudni ludzie, z którymi on nie musi się liczyć jako ten mądrzejszy, z "innej gliny", lepszy etc.

Finał byłby taki, że on by może 5 min. spędził nad jej mailem, po czym uciął kontakt , a ona czułaby się jeszcze gorzej, że "wybebeszyła się" przed nim, a on na to nawet nie zareagował lub zareagował jak do tej pory, czyli na zasadach 'Benny Hilla' - "Tak, tak maleńka..pogadamy jak Ci przejdzie, Tatuś nie ma czasu na Twoje fochy., protekcjonalnie i bezrefleksyjnie.

To tylko Roxann chce i potrzebuje wierzyć, że jej uczucia, emocje i potrzeby mają na niego jakiś realny wpływ. Tymczasem one go "mają jedynie o tyle, o ile są kompatybilne z jego planami i potrzebami.
Dopóki ona tego nie pojmie, dopóty będzie czuła chęć wyjaśniania mu czegoś, tłumaczenia etc.

Niezłym ćwiczeniem takiej rozmowy 'na sucho' jest rozmowa ze ścianą serio.

W takim razie rozmowa z nim nie ma sensu.

Co powinna zrobić Roxann żeby zakończyć z nim znajomość?

I mamy konkluzję.

Roxann,
niestety takich typow, ktorzy sa mistrzami w manipulowaniu łatwowiernymi kobietami jest wiele. Zonaci faceci to jeden z typow tego "sortu".
Z Twojego opisu wylania sie facet bardzo pewny siebie, dominujacy, ze sklonnoscia do kontroli i przemocy.
Te metody z historyjkami majacymi wzbudzac współczucie, to popularny sposob na lapanie ofiary. Takie typki wiedza, ze kobiety łapia sie na smutne historyjki.
Psychopaci sa pozbawieni wyrzutow sumiena i empatii, liczy sie dla nich wylacznie wlasna korzysc i przyjemnosc. Oni sa jak drapieznicy, niebezpieczni.
Moze to doswiadczenie bedzie na tyle pozyteczne dla Ciebie, ze bedziesz w przyszlosci unikac tego typu ludzi. Jezeli ktos na poczatku robi wrazenie IDEALU, jest wspanialy, uroczy, elokwentny, przystojny, itd.., trzeba byc ostroznym, bo to moze byc czyste aktorstwo, doskonala manipulacja.
Narcyzi i psychopaci sa swietnymi aktorami, potrafia sie wcielic w role naszej "bratniej duszy", kogos, o kim marzymy.
Potraktuj spotkanie tego czlowieka, jako zyciowa lekcje - nie wszyscy ludzie maja uczciwe zamiary, zdarzaja sie oszusci. Takie jest zycie.

bardzo to wygodne zwalić cala winę na faceta a ona taka ,,niewinna zmanipulowana,,
on ,,psychopata,, a ona ,,urocza dobra dziewczyna, zakochana,,
i do tego to dzieciństwo na pewno odcisnęło pięto na psychice obojga
to nic ze ona miała szczęśliwe dzieciństwo a on raczej nie bardzo
,,ale to na pewno kazało im pchać się w romans,,

ok
ale to ze Roxan marnuje sobie życie to pretensje ma mieć tylko do siebie czy do niego?
właśnie on i zona są w związku a Roxan jest jak piąte kolo u wozu ale to na własne życzenie

Xymena, przecież to nie jest wyrok sądu czy diagnoza lekarza dla niego… tylko dla mnie.
Ważne, że przyniosło efekty! Przejrzałam na oczy, „obudziłam”.

Ale jakie ma to teraz znaczenie? Mi nie opowiadał o żonie, tak jak żonie o mnie, bo ta wiedza nie była dla nas. Każda miała inną rolę w tym jego teatrzyku. Bardzo prawdopodobne, że żona jest nim podobnie zachwycona i zaślepiona, jak ja byłam i nie da złego słowa powiedzieć. I nawet jakbym się dowiedziała, że ją chronicznie zdradza, to by nie uwierzyła. Tak jak i ja nie mogłam przyjąć do świadomości, że ta żona istnieje – no bo jak to?? Przecież gdyby naprawdę miał żonę, to by się tak nie zachowywał!! Przecież nie można tak udawać!!?
Jak taki facet może nie mieć zaburzeń psychicznych?? Jak może nie być egoistą, egocentrykiem bez empatii?? Owszem, można powiedzieć – niektórzy faceci tak mają. I tyle. Dla mnie jednak to było za mało, by zrozumieć, że i jak tak można. Dopiero forumowicze mi to wytłumaczyli.

Nie wiem czemu przypomniał mi się wątek GIA – tam też maż był cudowny, potrafił pięknie mówić o miłości, jakie to głębokie, wręcz bajkowe uczucie – coś tam nawet chyba o rycerzu było. Podobne bajki zapewne sprzedawał koleżance z pracy… tu romantyczna rocznica, cudowny seks, zaraz potem pęd do drugiej itd. Z tego co kojarzę GIA wybaczyła, choć długo ją nurtowało, jak tak mógł? No właśnie jak można komuś mówić, okazywać uczucie, a za plecami robić takie świństwo?? A no właśnie, bo facet ogólnie się dobrze bawi, wie co mówić, co robić, jakie sceny odgrywać, by kobieta była w 7 niebie, nawet nie jedna.. I bynajmniej nie jest to przejaw uczucia do jakiejkolwiek, tylko egoizm, podbudowywanie ego i wygoda.

Na szczęście to nie był mój mąż i mogę od takiej osoby „uwolnić się”... ot tak.