ja, on i ten trzeci

A ty Xymeno  jak zwykle ,jak gołąb na parapet .
Zrozum .Kochanki sa de passe

Młode kochanki nie są po to, aby małżeństwo mogło trwać. Ci faceci w żaden sposób nie myślą o małżeństwie lecz o własnej wygodzie. A kochanki są po to, aby nie czuli upływającego czasu, aby znowu poczuli się jak wtedy kiedy mieli po 20 parę lat. To musi być miłe przeglądać się w oczach młodej, ładnej dziewczyny. Jeszcze kiedy widzi się w tych oczach zachwyt nad sobą. Podbudowują sobie swoje ego. Dobra pozycja, dobra materialne powszednieją, przestają wystarczać. Facet chce czuć się młody. Żona choćby nie wiem jak atrakcyjna i dobra dla męża mu tego dać nie może.

Il Condottiero widocznie oni nie uważają siebie za żałosnych. Może nie posiadasz deficytów, które występują u nich.
To tak jak z kobietami, nie wszystkie wstrzykują sobie tony botoksu i kwasu w usta.

bet
Może są też tacy, o jakich piszesz, ale zadałam sobie trochę trudu czytając na męskich forach, jak oni to widzą i tam są właściwie tylko tacy, którzy tkwią w nieudanych małżeństwach, a mówiąc wprost najczęściej w małżeństwach bez seksu.

A co mają pisać, że czas im ucieka... Oni sami sobie tego nie uświadamiają.
Często nie dbają o swoje kobiety, traktują je jak coś, co już jest i nie trzeba się o nie starać. Walą im na głowę coraz więcej obowiązków i w dodatku mało o siebie dbają. Nie rozwijają się. Dopiero kochanka daje im impuls do zmian.
Faceci mają oczekiwania wobec kobiet, którym trudno sprostać. Mamy być dyspozycyjne, wypoczęte, zadbane, patrzące na nich z zachwytem, rozwijać swoje pasje, gotować, sprzątać, robić zakupy, dbać o dom, prać, prasować, do tego mieć dobrą pracę no i jeśli są dzieci wzorcowo je wychowywać. Opiekować się nimi plus oczywiście mężczyzną i być boginią w łóżku.
Sporo tego.
Chcielibyśmy bardzo wiele, mamy wysokie oczekiwania. Ciągle jakbyśmy do czegoś dążyli, coś gonili. Oczekiwali perfekcji.

I jeszcze taka moja uwaga. Jak ktoś ma wypełniony czas, sporo obowiązków domowych, dorabia się to nie ma głowy do romansów.
Zdradzający faceci często mają dobrze poukładane życie. Stać ich na ten komfort, żeby wyrwać się gdzieś z kochanką, zabiegać o nią.

Masz albo złe doświadczenia albo wzorce. Nawet przez 1 sekundę naszego małżeństwa nie pomyślałem w ten sposób o swojej Żonie a jesteśmy razem ponad 10 lat. Myślę, że żaden normalny facet tak nie myśli.

Dokładnie. Kobiety,  które taką martyrologię stosują, niech mają pretensje tylko i wyłącznie do siebie. Pewnie, że to zależy od mężczyzny, ale dopóki kobieta nie pozwoli  się wykorzystać, to jemu się to nie uda. A jeśli niektóre WOLĄ mieć sterylne domy niż pospędzać czas że swoim mężczyzną,  to już insza inszość.

Diabelnie to wszystko skomplikowane...
Z moich osobistych doświadczeń: miałam rodzinę, dbałam o nią itd itp itd. Wkładałam w to wszystko ogromnie dużo wysiłku.
A mój mąż mnie zdradził i odszedł... ja to niemożliwie przeżyłam.

A teraz? Jestem w związku (już trzecim od rozstania z bm) i tym razem chcę to pociągnąć dłużej. I nigdy, przenigdy nie wróciłabym do poprzedniego układu. Dlaczego? Ano właśnie z tego powodu, dla którego (chyba) zdradzacze zdradzają... mam całkowicie nowe, świeże doznania, mój nowy partner bardzo się stara, jest czuły, zabiega o mnie... kupuje mi tulipany, trzyma za rękę (hehehehe), patrzy w oczy (:P), zauważa wszystko, nową sukienkę, skaleczony palec... wyjeżdżamy, spotykamy się na mieście, czasem u siebie nocujemy... ja tego typu doznań i uczuć nie miałam w swoim związku chyba z kilkanaście lat... to przykre... ale rutyna, codzienność, życie ze sobą zabija takie rzeczy...
Jedyną rzeczą, której nigdy nie zrobię, to zamieszkanie razem - bycie ze sobą non stop zabija pragnienie wspólnego spędzania czasu, nie trzeba się wysilać, kombinować, starać... poza tym nie chcę już nikomu prać (mogę CZASEM coś ugotować!, ale wyłącznie wtedy, gdy i sama czasem zostanę zaproszona na kolację, którą ugotuje on), nie chcę prasować, słuchać chrapania co noc, znosić humorów (co jest normalne, mamy stresujące życie) itd itp.

Niemniej - wracając do wątku - miałam tragiczny rok, który ostatecznie okazał się dla mnie zbawieniem, odzyskaniem wolności... odżyłam, poczułam się znów młoda, pożądana, adorowana...

Sama się nad tym wszystkim zastanawiam... jak to jest?? i póki co nie znajduję odpowiedzi.....

Xymena, tylko problem w tym, że mnie było dobrze! Niczego nie szukałam i niczego nie chciałam zmieniać...
Ale los zadecydował za mnie... i qurcze, okazało się, że jest lepiej... że co ja tam wiedziałam?... itd...

Prawda jest też taka, że, choć i teraz daję z siebie bardzo dużo, to już nie uzależnię się nigdy tak bardzo... od samego początku wiem, że gdy uczucia się skończą, rozstaniemy się... żadnego życia razem z przyzwyczajenia, z wygodnictwa...

I o czym to wszystko świadczy? Qurcze, zastanawiam się jaki całe te "związki", "małżeństwa", obietnice, wspólne budowanie domu ma sens....

TRUE

A ja się czuję, jakbym dostała skrzydeł Jakby jakiś kamień mi spadł z serca albo inaczej - pozbyłam się mega kuli u nogi
I jakby nie patrzeć, mam też satysfakcję, że po 1 nie wkręciłam się znów w romans, 2 że mu wygarnęłam i 3 - naprawdę wczoraj patrzyłam na niego z politowaniem jak zaczynał się motać, kiedy zadawałam mu coraz bardziej niekomfortowe pytania naprawdę żałosne były te jego próby filozofowania
Dziękuję, że dodaliście mi siły i odwagi. W dużej mierze do rozmowy wykorzystałam Wasze argumenty, opinie, słowa. Był delikatnie mówiąc w lekkim szoku - jak to ja mogę być tak cięta i nieugięta. I dobrze mu tak

Myślę, że on uważa jednak, że jesteś mniej mądra od niego.
Kolejny powód, by gościa pogonić na dobre.
W odpowiedzi przesłałbym mu fotografię rozzłoszczonego owczarka kaukaskiego.
Bo masywny rottweiler, czy szczupły doberman mogłyby nie wystarczyć.
A ja, rozwścieczonego "kaukaza" widziałem osobiście. Jeden raz, gdy trzeba było wejść na posesję.  Mało nie narobiłem w spodnie. Służbowe zresztą.

Roxann, Ty się wcale od niego nie uwolniłaś. Skasuj po prostu tego smsa ze zdjęciem i już.

Roxann niczego sie nie pozbylas, zadnej kuli czy ciezaru. Facet wysyla Ci mmsa z widoczkiem a Ty na nowo rozkminy co Autor mial na mysli . Powinno Cie to obejsc tyle co zeszloroczny snieg. Mms delete i po temacie. A jesli juz Cie tak nurtuje co to oznacza...jak dla mnie jedno. Dziewczynka potupala nozka, pokrzyczala sobie a tatus przeczekal atak histerii swojej malej zlosnicy i zachowuje sie jakby nic sie nie stalo. Teraz umyj buzke zaloz ta sukienke w ktorej tatus tak Cie lubi i wiecej juz nie mow takich niedorzecznosci gluptasku. Serio pasuje Ci taka rola?

Mam nadzieję, że naprawdę już wiesz, czym ta "stopa koleżeńska na wyjeździe" i  na uboczu ma być, w jego rozumieniu ewentualnego "tete-a- tete"?
Dlatego, na "wszeliakij słuczaj",  pozostawiłem pierwsze zdanie mojego postu jako memento, cytując Twoją odpowiedź.

Roxann ty myślisz, że łatwo dasz sobie radę ze starym wyjadaczem?
Jak ty to sobie wyobrażasz, że jemu miałoby z tobą nie wyjść? Jak taki facet sobie coś założy to zrobi wszystko aby dopiąć swego. Nie zrezygnuje. Czeka cię gra. Dla niego to sprawdzian jego możliwości. Nie przepuści ci. Jeszcze się zdziwisz Roxann.

Nie wiem co mu chodzi po głowie, ale z pewnością nie należy do takich, co się łatwo poddają. To też, paradoksalnie, kiedyś mnie w nim ujęło – ta pewność siebie, upartość w dążeniu do celu itd.
Zastanawiałam się nawet nad tym, co tu wyłapano – 1. czy się go boję? 2. że traktuje mnie jak „córkę”. I nie potrafiłam zaprzeczyć. Dlaczego? Bo to jest typ faceta, że jeśli kogoś lubi i ktoś jest wobec niego powiedzmy lojalny, czy też spolegliwy to on jest w stanie dla tej osoby zrobić niemal wszystko i mogłoby się wydawać, że jest na każde zawołanie, potrafi rozpieszczać, dbać ale… jak ktoś mu zalezie za skórę.. to lepiej zejść mu z drogi. Byłam kiedyś świadkiem, jak się na kogoś wku..ł – to był dla mnie szok – nie chciałabym być w jego skórze. Dlatego wcześniej napisałam, że mam nadzieję, że nie będzie się na mnie mścił. Dlatego też w pewien sposób odetchnęłam z ulgą, jak napisał, że długo się nie będzie na mnie gniewał.  Tyle że, jak widać, on wcale nie uważa sprawy za zakończoną. I bardzo prawdopodobne, że myśli tak, jak napisała Feniks - że się „dziewczynka” zbuntowała na chwilę i tyle. Inaczej by się do mnie już nie odezwał. To mnie trochę przeraża, bo nie wiem do czego jest zdolny.

A co do tego co napisała Elle, że nie ma alternatywy. Myślę, że może mieć rację. Oczywiście pozostawmy kwestie szczerości, ale on sam mi wprost powiedział, że przez te lata nie było żadnego innego romansu. Może to być jednak prawdą, bo widzę, jaki jest teraz zajęty (oczywiście jak ma zdradę we krwi, to może i się „puścił” z kimś przypadkowym), ale wątpię, by mu się udało, chciało? tyle czasu i energii komuś poświęcać.  A na zwykły układ, umówmy się szczerze, mało która pójdzie (tak mi się wydaje). Poza tym, o czym chyba nie wspominałam, on przy niemal każdym spotkaniu mojej koleżanki, z którą wie że się powiedzmy przyjaźnię, pytał niby ot tak, by pociągnąć rozmowę o „wspólnej znajomej”: a co u „Roxan”? Kogo jeszcze pytał, nie wiem. Ale jak widać był dobrze poinformowany, skoro 2-3 tyg. po moim rozstaniu z ex zaproponował mi spotkanie na kawie. A to też o czymś świadczy.
Oj, w co ja się wpakowałam????

Nie pytana, wracasz do peanów na cześć.
I na koniec: "Oj głupia ja, głüpia, ale.co mogę zrobić - on mnie kręci i już. Choć to nieładnie z... jego strony".
Wystarczy, Roxann?
Bo tracę cierpliwość

Jesteś kochany
To co ująłeś w cudzysłów.. eh.. no taka prawda niestety...
Tyle że teraz naprawdę obawiam się jego reakcji, przez chwilę myślałam, że ja jestem "panią" sytuacji, ale ... może posty dziewczyn niepotrzebnie mnie zaniepokoiły. On naprawdę mógłby mi zaszkodzić, gdyby chciał. Inna sprawa, że swoją pozycję zawodową zawdzięczam w dużej mierze jemu. Tzn nie całkiem, bo przez ostatnie lata pracowałam na swoje sama, ale na początku baaardzo mi pomógł odnaleźć się w środowisku i ogólnie pokierował a raczej podpowiadał jak powinnam pokierować swoją powiedzmy "karierą".
A to właśnie m.in. tłumaczy albo wskazuje, że on jednak traktuje mnie troszkę jak "córkę". W końcu mnie "wyuczył". A ja nie mogę być niewdzięczna.
Bez sensu

Roxann nie jest ani głupia, ani naiwna,
po prostu chce tego faceta, tylko, że na wyłączność.
Działa na nią....to trudno się jej dziwić.

Nie wiem o jaki film Ci chodzi, ale niemal w każdym gdzie jest watek o miłości, tym bardziej niespełnionej odnajduję siłą rzeczy podobieństwa. Co ciekawe, ostatnio, o czym wspominałam, on mi polecił jako "musisz koniecznie obejrzeć" film "Love", który mogłoby się wydawać jest tylko dla dorosłych, a brał udział w prestiżowym powiedzmy konkursie filmowym. W końcu też go obejrzałam, ale jak się okazało zupełnie inaczej go odebraliśmy. Ja z pozycji osoby przeżywającej płomienne uczucie, które się w końcu wypala, pod wpływem m.in zdrady itd., a on z punktu widzenia faceta któremu się zachciało eksperymentować, nie mógł zapanować nad popędem i w konsekwencji miał dziecko nie z kobietą, którą naprawdę kochał. Ciekawe?
Także myślę, że filmy, czy książki każdy odbiera inaczej, adekwatnie do swoich doświadczeń, przemyśleń.

ACHA.
W takim razie na silę nie ma sensu wyrywać Cię z Twojej bajki. Ty jednak chcesz tam być i chcesz być tam z nim. Jak najdłużej się da, choćby  takiej formie jak obecnie, byle się nie kończyła.
Tak jak napisał Excop - kontynuujesz pod byle pretekstem peany na jego cześć.
Cóż.. powodzenia, trzymaj się.

Elle

Czy mogłabyś podpowiedzieć gdzie można znaleźć ważne informacje nt. osobowości narcystycznej?
Potrzebuję dla przyjaciółki z forum. Ma męża z ciężką postacią tego zaburzenia. On wydaje mi się niebezpieczny, straszy ją.
Może pamiętasz coś ważnego z literatury na ten temat, jakieś ośrodki gdzie można zwrócić się o pomoc.

Czy z tego można wyjść? Ona z nim jest, bo myśli że tak.
Zaznaczam że on się wcale nie leczy, myśli że sam da radę.

Podpowiesz coś?

To fakt. No żesz k...
Oj, już źle ze mną bo zaczynam przeklinać, ale tak jest...

Roxy, a ile Ty masz lat, co? Bo nie pytałam A myślę, że jednak sporo młodsza ode mnie jesteś - tak sugerują  przynajmniej niektóre wpisy tutaj.

Żeby nie było - w pełni rozumiem Twoja fascynację starszymi facetami. Mnie też to nie ominęło parę dobrych lat temu, a niedawno miałam powtórkę przecież
Sęk jednak w tym, że teraz jestem inną kobietą i sama siebie 'obroniłam' przed ew. konsekwencjami wchodzenia w relację, gdzie gość chce mnie głównie do jednego, a ewentualne dodatki na SWOICH warunkach.
'Thx but no thx.' i jestem z siebie dumna

Oj Elle teraz już taka młoda nie jestem jak 5 lat temu, po studiach, zaczynająca pracę. Myślę, że niewiele młodsza od Ciebie. bo jednak ten pan wspaniały od razu się nie pojawił Może życia nie znałam.. ale dostałam kopa

Dołożyłbym jeszcze życie zawodowe, jednak facio asekruował przy wdrapywaniu się na szczeble kariery, stąd pewnie obawy o reakcję. Dupiane połączenie ogólnie - szef i kochanek
Btw, cześć elle, kope lat

Dali mi pakiet jakiś gigabajtów to przeglądam fora, ale ileż można czytać o akwariach i motocyklach
No i miło widzieć znajomych ludzi.

Na dzień dobry to chyba zrobić coś ze swoim poczuciem wartości? Praca, kariera= żonaty koleś, życie osobiste=żonaty facecik, część wolnego czasu=żonaty facecik albo uwalnianie się od niego. Więcej wiary w siebie.

Masz jakieś braki, czegoś Ci brakuje i jest powód dlaczego lecisz za nim jak ćma do światła. Poszperaj w sobie, przeszłości, dzieciństwie. Jest teoria o wewnętrznym dziecku. Taki dzieciak siedzi w wielu dorosłych osobach i komplikuje żywot. Rozkminisz tego dzieciaka, który za cukierka wiele odda i będziesz do przodu. Wówczas ani ten, ani podobny nie będą Tobą sterować.

Elle, mam podobnie jak Ty. Ale świadomość tego mechanizmu kompletnie mi nie pomaga. Coś doradzisz?

Braków to ja mam z pewnością dużo. Jako najmłodsza w rodzinie, zawsze byłam z jednej strony taką troszkę "przytulanką", a z drugiej każdy mi mówił co mam robić, uważał, że wie lepiej - bo starszy. Potem rodzeństwo się rozjechało, ja też wyjechałam i straciłam to całe oparcie i wsparcie i opiekę. To wszystko w jakimś stopniu zastąpił mi właśnie on - wspierał, rozumiał, przytulał..BYŁ. Myślę, że stąd wynika to moje uzależnienie emocjonalne od niego + to, że się w nim zakochałam.

apologises, coś w tym jest, co napisałeś. No właśnie, chyba rzeczywiście mam zakodowany obraz bezwarunkowej miłości, jaką dostałam od rodzeństwa, rodziców... Trudno było się przyzwyczaić do tego, że nagle jak jedno po drugim zaczęło się wyprowadzać, żyć własnym życiem, swoich partnerów, potem dzieci, ta uwaga na mnie stawała się naturalnie coraz mniejsza... tym bardziej to było odczuwalne, kiedy wyprowadziłam się od rodziców... No i wtedy pojawił się on - zaczął się mną interesować, tym co robię, zawsze wspierał, pomagał, służył radą... Czyli dał mi wszystko to, czego mi brakowało. Nie potrzebowałam już rad brata czy taty, bo miałam jego. Nie potrzebowałam troski mamy czy sióstr - bo miałam jego itd. Do tego pociągał mnie bardzo seksualnie. No i to co napisałeś, że zainteresowanie mną nie zawsze jest przejawem dbania o moje dobro.... no właśnie po co on to robił? By ze mnie zrobić kochankę? To jakiś absurd!