Żyjących w skrajnej biedzie przybywa nie ubywa

Wczoraj kammiś pisałaś żebym darowała sobie wobec ciebie określenie dziwadło.
A potem piszesz na Snake że jest dziwny.
Więc jak tobie wolno.
Mnie zadziwia ilość przykrych przypadków  jakie miałaś z dziećmi.
Chyba masz pecha bo mnie nic takiego nigdy nie spotkało.
Żadne nie posypało mnie piaskiem ,nie polało sokiem.
Co więcej mamy znajomych którzy maja trójkę 7,3,1rok.
Często u nich jesteśmy,spędziliśmy razem Sylwestra.I mimo że dzieci są na moje oko rozpuszczone to też nic takiego mi się nie zdarzyło.
Trzylatek kilka razy przyniósł mi swoje zabawki pokazać.Na tym ich zainteresowanie gośćmi się skończyło.
A co do tego znęcania się nad kotką to skrajny przypadek.Z takich dzieci wyrastają pewnie psychopaci.
Ale tak samo jak dorośli są wredni i złośliwi takie same bywają dzieci.
Dalej uwazam że miałaś smutne dzieciństwo. Zero kontaktu z rówieśnikami.Nie poznałaś tych wszystkich zabaw i szaleństw.
Nie mów że twoja mama nie wyszła nigdy z tobą na plac zabaw.
podobał mi się wpis kobiałki.Ale niektórzy są tak ograniczeni że pewnych rzeczy im nie przetłumaczysz.
Np. tego że w małych miejscowościach jest inaczej i moze zdarzyć się tak że ktoś chce pracować a tej pracy nie ma.
Owszem tak jak pisałaś urodzić dziecko może każdy.Ale już wychować go na dobrego normalnego człowieka to ciężka praca.
Ale co tu tłumaczyć skoro ty traktujesz posiadanie dziecka,szczególnie w wieku dwudziestu kilku lat jak przestępstwo.
No cóż nie jesteś pępkiem świata.I nie mogą wszyscy się do ciebie dostosować.
Nie wszyscy chcą mieć dzieci.Ale tych co chcą albo mają jest większośc.
Tak więc Kammiś jesteś ze swoimi fochami i fobiami w mniejszości.
A ta ośmiolatka która mieszka w sąsiedztwie ma prawo chlapać sie w basenie i drzeć.Oczywiście poza godzinami ciszy nocnej.
Mieszka tam tak samo jak twoi rodzice.I co jej rodzice mają ją zakneblować bo ty i twoi rodzice nie lubicie dzieci.
Takie chlapanie się w basenie,bieganie ,krzyki to zwykły objaw radości  dzieciństwa.Ty tego nie miałaś,przykre.

No oczywiście, że pies to też osoba, ale podobnie jak dziecko od nas zależna i nie zawsze umiejąca przewidzieć dalekosiężne skutki własnych zachowań. Z badań wynika, że przeciętny inteligentny pies ma poziom mniej więcej dwulatka (o ile pamiętam). Dla jego własnego dobra i by nie uprzykrzać życia innym uczymy go manier i posłuszeństwa. Nie rozumiem dlaczego ludzie w ten sam sposób nie mogą traktować dzieci.

Gdyby mój pies szczekał w pubie i urządzał rwetes, to dostałabym bana w lokalu, albo przynajmniej grzecznie by mnie wyproszono. Gdy dziecko drze japę, lata po całej restauracji, jest upierdliwe... to nagle nawet uwagi nie mogę zwrócić, bo rodzice wielce oburzeni jak ja śmiem krytykować ich latorośl. Muszę zrobić szczękościsk i zignorować ten cyrk, albo przenieść się gdzie indziej.

Nigdy w życiu nie pozwoliłabym histeryzować mojemu synowi w restauracji.
Prędzej sama bym z niej wyszła wraz z dzieckiem, by nie przeszkadzać innym.

Może niektóre mamy się oburzą, ale ja ogólnie uważam, że w pewne miejsca do pewnego wieku nie ma sensu z dzieckiem chodzić.
Np. do kina. Przecież nie ma opcji, że dwulatek się skupi na filmie półtoragodzinnym.
Więc my seanse bajkowe i nie tylko robimy sobie w domu.
Nie chodzę również z synem do kościoła.
Po co męczyć siebie, dziecko i innych ludzi?
Dziecko się drze, matka się stresuje, a ludzie wokół krzywo się patrzą.

Są miejsca przeznaczone dla dzieci - np. place zabaw, kuleczkowo w domu handlowym. I tam chodzimy często.

Ja wychowywalam psa, kota i dziecko jednoczesnie. Jakos nie widze roznicy pomiedzy uczeniem dziecka i zwierzat domowych utrzymywania higieny (tyle ze dziecko uczy sie sikac do nocnika, kota do kuwety, a psa na trawnik )

We wszystkich tych przypadkach nagradza sie dobre zachowanie a temperuje zle.

Kiedy trzeba zachowac kontrole zaklada sie smycz. Smycze dla dzieci tez sa. Jak obserwuje ulice to wydaje mi sie, ze powinny byc tez kagance dla dzieci.

Jednym z pierwszych zachowan jakich sie uczy psa to zachowanie na ulicy i w grupie. Wypadaloby zeby dziecko nauczyc wiecej umiejetnosci niz psa.

Jezeli ktos nie dostrzega analogii w UCZENIU istot badz co badz inteligentnych to jego problem, ale jestem w 100% przekonana, ze lepszym wychowawca dzieci bedzie profesjonalny treser psow, niz osoba, ktora tych analogii nie dostrzega.

Swojego czasu wychowywałem lisy aby zrozumiały co to znaczy, żyć w grupie i nie przeszkadzać innym...

To normalna broń czy czarnoprochowa? Bo ja coś podobnego czarnoprochowego chce sobie kupić właśnie w celach wychowawczych.

Napisała Kammiś, która oburzała się, że ktoś nazwał ją dziwadłem... Nie przejmuj się jednak, faza kiedy obiekt zaczyna tracić nerwy i używać inwektyw była ujęta w planie. Jedziesz jak po sznurku...

Iceni, wlasnie przez przypadek wygooglowalam te dzieciece smycze - genialny pomysl!!!

Swoja droga bardzo zabawny jest fakt z jakim oburzeniem spotyka sie to ze ktos dzieci nie lubi, nie zamierza pomagac rodzicom w trudach opieki nad ich dzieckiem, nie zamierza dzieci polubic ani utrzymywac z nimi kontaktu. Bol tylnej czesci ciala tak bardzo silny
A mnie jest naprawde absolutnie wszystko jedno co sie z dziecmi dzieje.
Nie zamierzam im robic krzywdy.
Ale nie zamierzam tez im pomagac.
Nie rusza mnie dziecko placzace, glodne, nieszczesliwe, chcace czegos tam.
I mam do tego pelne prawo, poki nikomu nie robie krzywdy.
Wyczuwam bol czesci zadniej u niektorych... 3... 2...1... Start
Snake, mowiles kiedys ze Twoja zona nie lubi kotow. Tak samo ja nie lubie dzieci.
I zauwaz ze i Twoja zona, i ja mamy pelne prawo do swoich opinii. One sie NICZYM nie roznia. Tak jak Twoja zona najchetniej wszystkie koty wyslalaby na Madagaskar, tak samo ja dzieci. Albo inaczej - zadnego kontaktu miec z nimi nie chcemy.
I co, Snake? Zabronisz mi nie lubic dzieciarni, skoro nic sprzecznego z prawem nie robie? Nie zabronisz

Cyniczna, czy Ty nie widzisz ze ja dzieciom ZADNEJ KRZYWDY nie robie? Nigdy nie zrobilam zadnej krzywdy zadnemu, dziwnym trafem. Smiem twierdzic ze niektorzy rodzice robia swoim dzieciom wieksza krzywde niz ja, olewajac je totalnie.
A ze odpisze Snake'owi? Dzieciom sie przez to krzywda stanie?
Nie uwazam ze kogokolwiek trzeba zabijac. Po prostu trzymam dystans

Snake - ja mam dzis bardzo dobry humor, wiec nie trafiles generalnie to Twoja osoba jest mi tak samo objetna jak i dzieci - moze istniec, moze nie istniec, zadna strata dla mnie

Ale Ty bzdury piszesz.
Naprawdę myślisz, że komuś zależy, byś polubiła, nie daj Boże, musiała pomóc przy dziecku?

Piszesz, że trzymasz dystans. Nie, Ty właśnie dystansu nie masz. Dzieci nie są Ci obojętne. Ty masz jakąś swoistą obsesję.

Nie lubisz, to nie lub, ale daruj sobie złośliwości i chamskie odzywki na temat dzieci.
Dzieci nie mają ''ryjów'', ''mord''. Dzieci mają BUZIE.

Ja się nie wyrażam źle o starszych.
Dlatego żądam również szacunku dla dzieci.

Na zachowanie innych nie mam wpływu, a na swoje - owszem.

Mój facet jest bezpłodny. Mam przeliterować?
Nie puszczam się i nie uprawiam seksu z NIKIM innym.
Musiałby mnie ktoś - odpukać - zgwałcić, ale z tego, co mi wiadomo, to w takim przypadku należy mi się prawnie dozwolona aborcja.
A że nie szlajam się po nocach, po ciemku zawsze jeżdżę samochodem, na imprezach sama nie bywam - właściwie wyłącznie albo w większej grupie samych dziewczyn, albo dobrych znajomych, albo własnego partnera, to i prawdopodobieństwo jest mniejsze.
Więc nie przewiduję, że będę musiała znosić wrzaski

Znam dwa takie przypadki, gdzie bezpłodność się okazała... płodnością.

Iceni, ale to nie jest wina dzieci, tylko niekompetentnych rodziców.

Dlatego, bo przykład idzie z góry.

Nie widziałam, żeby rodzice syfiących dzieci też jedli jak prosiaczki...
Albo żeby też się darli bez powodu.

Super, wmawiaj mi, że będę miała dziecko
Uwielbiam właśnie takie teksty
Naprawdę uważasz, że KAŻDY wpadnie?
Ja znam i kobiety, które nie wpadły, a mają już lat ponad 50 (żona brata mojej matki, nigdy nie mieli dzieci i mieć nie chcieli) i kobietę (jedną) która jest po aborcji za granicą.
Im też wszyscy wmawiali, że NA PEWNO będą miały dziecko.
Wmawiaj mi dalej

Postaraj się wyliczyć prawdopodobieństwo zajścia w ciążę przy stwierdzonej 2-letniej bezpłodności mężczyzny i kobiety ze spiralką (bo hormonów brać nie będę), której skuteczność jest bardzo wysoka (wskaźnik Pearla 0,1).
I jeszcze pomyśl jakie jest prawdopodobieństwo, że dziewczyna dla której ważniejsza jest edukacja, praca, a nawet długi sen i czytanie w spokoju zdecydowałaby się urodzić dziecko, zwłaszcza że ma znajomą która zrobiłaby jej zabieg właściwie niemalże za darmo. Bujasz w obłokach

Ale wpadki biorą się właśnie z nieumiejętnego zabezpieczania.
I masz rację, jak ktoś się zabezpiecza, to dziecka mieć nie będzie.
Moja koleżanka ma metodę sprawdzania czy prezerwatywa nie pękła nawet ciut - "po" nalewa facet do niej wody
Raz jej się zdarzyło, że coś przeciekło. To wzięła właśnie pigułkę "po" i nie ma żadnego problemu.
Śmieszy mnie właśnie takie wmawianie, jak u Cayenne, prawie pewnej, że pewnie niedługo będę mieć dziecko

Przeczytałam początek tego wątku, bo dziś sporo roboty mam, a cały jest długi.
No przykro to mówić, ale ja na jej miejscu (czytałam początek!!!) wtedy usunęłabym ciążę.
Bo tak, mam swoje priorytety. Mogą mnie obrońcy życia linczować.

Cyniczna, naciagasz fakty do potrzeb. "Szczerze nienawidzila"? Juz chyba w drugim poscie w cytowanym temacie autorka pisze "Chcialam, ale nie teraz, tylko za jakies 10 lat"

To niby jest przyklad osoby, ktora nienawidzila dzieci?

My z mężem też tak robimy.
Nie chcemy na razie drugiego dziecka.

Sorry, pochrzaniło mi się. Martyna samotnych matek nienawidziła, nie dzieci.

Możliwość jest też taka, że jutro wszyscy umrzemy
I jest to tak samo "prawdopodobne" jak i moja ciąża w obecnych warunkach

mówią, że wszystko zmienne jest
a tutaj proszę - stałość
zaglądam na forum i bez zmian ...
znajome nicki prowadzą jak zwykle podobne rozmowy
Snake - pozdrawiam

Już któryś raz ktoś użył słowa "trafiło" w odniesieniu do nieplanowanego zajścia w ciążę. To w sumie zabawne. Jeśli ktoś nie chce mieć dziecka, to ono mu się nie trafi. Nawet w przypadku, gdy nie dopilnuje się antykoncepcji (z różnych względów), to taka osoba bez problemu zrobi sobie aborcję.

to zależy chyba od miesiąca, bo na początku to właściwie tam nic nie ma.
Ale rozumiem to, że ktoś może nie chcieć.

Zresztą wiadomo, że nikt nie chce, dlatego ja też się pilnuję.
Moim zdaniem antykoncepcji można tak dopilnować, żeby nie krzywdzić nikogo, bo wiadomo, że to jakaś tam krzywda jest, moim zdaniem również.

Ja jestem facet stały w uczuciach. Koziorożce są też tępe, uparte i złośliwe.
Też pozdrawiam

Ja mam wrażenie, że to nie chodzi o to, że ktoś każe komuś tak wprost lubić dzieci, bo raczej na hasło "nie lubię" pojawia się najwyżej zdziwienie albo odpowiedź "a ja lubię, przecież takie małe są słodkie". Nikt WPROST nie zmusza do tego. Problem w tym, że te osoby, które dzieci lubią, nie do końca rozumieją to, co się kryje pod stwierdzeniem "nie lubię dzieci". Bo mimo tego, że ktoś przyzna, że w porządku itd., to nadal odbiera to tylko jako takie "aha, no okej, to nie będziesz mieć" - a to nie tylko o to chodzi. Po prostu z góry większość zakłada, że wobec dzieci każdy ma jakieś tam odczucia, że powinno być ich żal, jeśli głodne, że zrozumienie dla ich zachowań, że wsparcie dla rodziców, że... Ale oczywiście każdy powie i tak, że dzieci lubić nie musisz.

Tzn. chodzi mi o to, że jeśli ktoś powie, że nie lubi zwierząt i nie obchodzi go np. testowanie leków na nich, to ja nie oczekuję od takiej osoby żadnych cieplejszych uczuć wobec zwierząt. Przecież to nawet nie wina tej osoby, że jej to nie interesuje. Natomiast jeśli się powie, że się nie lubi dzieci, to - przy konsekwencjach tego stwierdzenia - pojawia się oburzenie. No bo można dzieci nie lubić, ale nie można mieć gdzieś tego, że są głodne czy chore. Jeśli Cię to nie wzrusza, to ogólnie jesteś pozbawionym empatii potworkiem. Ewentualnie pojawiają się tłumaczenia, że to nie wina dziecka albo że to dziecko, więc może coś tam. I okej, to może być prawda - tylko to dalej nie nakłada na nikogo obowiązku przejmowania się tym.

Ja jak już większość wie pewnie, uwielbiam zwierzęta. Dzieci nie lubię, o ile nie wchodzą mi w drogę. Jeden z moich współlokatorów uwielbia dzieci, nie lubi zwierząt. Tzn. te zwierzęta są mu obojętne. Jak wyjeżdżam, to oczywiście nakarmi mojego kota czy coś, ale na pewno nie będzie wkoło niego skakał i robi to dla mnie, a nie dla niego. Więc nie każę mu go kochać, przytulać, znosić na stole podczas obiadu; nie pozwalam nawet kotu wchodzić do niego do pokoju. ROZUMIEM to, że on nie lubi zwierząt. Nie tłumaczę, że to kot, więc nie rozumie czegoś, bo mojego współlokatora to nie obchodzi. Jak mojemu drugiemu współlokatorowi, który koty na szczęście lubi, kot nasikał do łóżka, to nie bawiłam się w tłumaczenie kota, tylko wyprałam wszystko i zaproponowałam, że odkupię, jeśli zapach nie zejdzie w żaden sposób. Proponowałam też, że jak on będzie miał otwarte drzwi, to ja będę kota u siebie zamykać, ale nie chciał. I to jest dopiero zrozumienie, że ktoś czegoś może nie lubić. Bo ja się domyślam, że mamusia może dziecko chlapiące piciem wytłumaczyć na sto sposobów, ale mam to w nosie, bo dla mnie liczy się efekt - stoję w zatłoczonym autobusie i cała się lepię. Cud, że wracałam wtedy do domu, a nie jechałam np. na egzamin czy rozmowę kwalifikacyjną.

Właśnie, i to jest problem, że niektórzy nie rozumieją tego, że kogoś dzieci cierpiące mogą TOTALNIE nie ruszać.

Tak jak Snake'a nie rusza cierpiący zwierzak, tak mnie nijak nie rusza dziecko głodne, zmęczone, chore, zmuszane do pracy. No nijak no. I OBOJE mamy do swojej PEŁNE PRAWO.
Uważam, że powinny być regulacje prawne w tym zakresie, ale to jest taka sama opinia, jak to, że nie powinno się sprzedawać - na przykład - wadliwych laptopów i zadaniem państwa jest to uregulować. Ale kwestia np. wykorzystywania dzieci do pracy czy ich niedożywienia interesuje mnie tak samo jak sprzedaż wadliwego sprzętu. Chociaż nie, sprzedaż wadliwego sprzętu interesuje mnie nawet bardziej, bo przecież mogę trafić, że takowy kupię.
Więc inaczej: kwestia biednych dzieci interesuje mnie tak samo, jak kwestia reklamacji partii zepsutych x-boxów gdzieś tam. Czyli nijak mnie nie dotyczy i nie interesuje. Ani dzieckiem już nie będę, ani nie gram w gry.
Tylko do niektórych to nie dociera, że tak właśnie może być, że dziecko kogoś nie rusza.
Nie, nie ruszają mnie dzieci wykorzystywane w Azji i to że noszę wyprodukowane przez nie ubrania. Taka jest regulacja prawna państw tamtejszego kontynentu, niech oni sobie radzą ze swoimi problemami. Mnie MOŻE to wzruszać lub nie. MOŻE, nie musi.
Tak samo przeprowadzanie wiwisekcji na zwierzakach mnie MOŻE ruszać (i akurat rusza), ale NIE MUSI.
Nigdzie nie ma takiego nakazu i to nie czyni mnie gorszym człowiekiem, że akurat cierpienie dzieciaczków jest mi totalnie obojętne.

A z czego to wysnułaś? Bo np. sobie patrzyłem jak jeden z twoich ukochanych kotków złośliwie zabawiał się z myszą zamiast ją od razu zdusić? No wybacz ale ja po prostu rozumiem, że koty tak mają. Zaręczam ci też, że do eksterminacji moich domowych myszy wybrałem bardzo humanitarną łapkę na myszy, która im szybko łamie kark. A mogłem sypnąć trutkę żeby sobie powoli gdzieś zdychały... Żadnego zwierzęcia jeszcze nie zabiłem w sposób taki, który przyniósłby im cierpienie większe niż konieczne. Wiesz nawet ostatnio jak mi osa wpadła do samochodu, to się zatrzymałem i ją po prostu wyrzuciłem na zewnątrz, a mogłem zabić...

A czy ja zadaję komukolwiek cierpienie?
Mam wpływ na to że gdzieś tam ktoś głodzi albo bije dziecko?
Sama bym tego nie zrobiła.

Mi nie chodzi o to że jestem ZA zadawaniem cierpienia komukolwiek.
Ale bardzo razi mnie takie - i to BARDZO CZĘSTO sztuczne  i wydumane - wzruszanie się na wieści w telewizji o czymś.
Tak jak ostatnio była ta tragedia w Kamiennej Górze. No ok, źle się stało, szkoda. Mam płakać?
A reakcje niektórych moich znajomych były tak "wyszukane" że aż zatyka. To  dla mnie taka sztuczna egzaltacja.
Nie widzę jakoś ŻADNEJ reakcji za to na CODZIENNE cierpienie. Czy to psa na łańcuchu, czy to babci targającej torby.
Ale łatwo jest mówić o wykorzystywanych dzieciach w Azji, które pracują za miskę ryżu...
No to niech jeden z drugim jedzie do tej Azji i odda im swoje jedzenie.

Akurat zabijanie owadów które zapylają kwiatki jest szkodą wyrządzaną przyszłym pokoleniom ludzi, bo jak nie będzie tych owadów, to i ich nie będzie.
Z tego to wysnułam, bo sam to podkreślasz, jak bardzo zwierzęta są Ci obojętne.
Mi obojętne są dzieci, które pracują w Chinach albo idą na wojnę, tak samo jak Tobie obojętne są zwierzęta które giną w rzeźniach. Zapewne stwierdzisz, że to dobrze, że giną, żebyś miał co jest. A ja twierdzę, że bardzo dobrze, że te dzieci pracują, bo dzięki temu spodnie H&M albo krzesło w Ikei kupię za stówę, a nie za 3 stówy.
Nie widzisz, że to to samo? Ty "lubisz" zwierzęta, które zjadasz (na odległość lubisz, bo nie masz z nimi kontaktu), ja "lubię" dzieci które wyprodukowały moje buty treningowe z Reeboka (to nie jest chwalenie się, tylko przykład firmy która "wykorzystuje" ludzi w Azji) bo dzięki temu że są "tanie" zapłaciłam połowę mniej za TEN SAM produkt.
Snake, ja mam taką samą logikę jak Ty, tylko obiekt obojętności inny.

Kammiś wez się ogarnij bo piszesz coraz większe glupoty.
Jakbyś była jakąs socjopatką.
Nie musisz lubic dzieci,moga cię nie obchodzic,.ale ty klepiesz o tym w kółko jakbyś jakąś paranoję miała.
A. może masz.Wchodzę tu od rana co jakiś czas i mam niezły ubaw,zresztą nie tylko ja chyba.
Fajnie że nie chcesz mieć dzieci.Ktoś taki jak ty nie powinien na pewno ich mieć.

A Ty nie widzisz, że ja tylko Snake'owi na jego teorie odpowiadam

Też nie wierzę swoim. Jest wtorek, już mnie to forum nie bawi. Radzę nie odpowiadać. Pozdrawiam.

maniek_z_maniek trzymaj się, do następnego. (dobrze że nic nie piszesz, szkoda czas marnować )

A ja sięgnę dno, innym razem. Jeszcze nie teraz.

A  jeszcze ktoś ktoś napisał  że pies jest na poziomie przeciętnego dwulatka.
Tak tylko pies zostanie na tym poziomie a dziecko dorośnie i będzie członkiem  społeczeństwa.
I od rodziców zależy jakie będzie.Więc jak można porównywać wychowanie dziecka do wychowania psa.

kammiś ta dyskusja nie ma sensu.
Nie napiszę dalej bo by mnie zbanowali.A z powodu kogoś takiego jak ty nie warto.