Inne światy? Kwestie finansowe powodem rozstania.

Dla mnie ten dom nie jest tak ważny bo to tylko budynek
A prace chce zmienić, ta ma plus bo jest pewna, ale cały czas jestem w trakcie poszukiwań, nawet mam już coś na oku ale to się jeszcze okaże co z tego wyjdzie bo chciałbym coś w miarę pewnego (chociaż trochę pewnego).

Aktualnie sobie dorabiam na różne sposoby do tej pensji o której pisałem wyżej (mam fach i zawód także umiem robić kilka rzeczy).

Porozmawiam z Nią spokojnie żeby sobie właśnie wyjaśnić te wątpliwości.

Czasami wydaje mi się że Ona nie ma celu w życiu bo jakby mogła to robiłaby wszystko co się da (w sensie dzisiaj inny pomysł a za miesiąc inny), studia robi konkretne te które chciała, ale często strasznie na nie narzeka. Ona bardziej myśli o otwarciu swojego interesu związanego z jej wykształceniem (rodzice właśnie w ten sposób pomogliby jej finansowo kupując lokal itp, a jeśli nie to prawdopodobnie załatwią jej prace też związaną z jej wykształceniem, ale Ona chciałby  coś swojego) ja uważam że dla Niej otwarcie czegoś swojego to rzucenie się na głęboką wodę bo chyba myśli że firma natychmiast przyniesie duże zyski małym nakładem pracy a wiadomo początki nie będą łatwe.

Rozmawiamy na wszystkie tematy, ale to nie jest osoba konkretna która powie "chciałbym tak i tak" więc rozmowy czasami są trudne, myślę że dużo jest to wina rodziców którzy nie stawiali nigdy żadnych wymagań.

Dokladnie tak, dlatego zdziwiło mnie oburzenie na dziewczynę, że nie chciała pracy, którą ojciec proponował w wakacje. Po co miałaby chcieć? Dla pieniędzy - nie, bo ich nie potrzebuje. Dla doświadczenia - nie, bo nie ma motywacji, skoro uważa, że będzie miała załatwioną pracę w przyszłości. Nie wie, ile co kosztuje, ani nie oszczędza, bo NIE MUSI. Jej ojciec po to zarabia pieniądze, żeby on i jego rodzina mogli wydawać więcej, niż osoby mniej zamożne. I skoro chce dawać pieniądze córce, to nie widzę w tym nic złego i nienormalnego - znam tak samo 60-letnich ojcow pomagających 40-letnim córkom, jeśli sprawia im radość mozliwosc polepszenia życia osoby, którą kochają najbardziej, czyli swojego dziecka i po to zarabiają pieniądze - dla rodziny, bo sami mają juz wszystko.

I tu też się zgadzam. Załatwienie pracy nikogo nie zwalnia od jej wykonywania - nikt nie bedzie trzymał w pracy nawet siostrzenicy, która nic nie robi i przynosi straty, bo każdy swoje pieniądze umie liczyć. Miałam prace kilkukrotnie załatwianą i poza "ułatwieniami" w rekrutacji od pierwszego dnia musiałam radzic sobie sama i gdybym sobie nie poradziła, zwyczajnie bym wyleciała, a osoba, ktora mnie poleciła, najadłaby sie wstydu i tyle. Tak samo ja często załatwiałam pracę czy zlecenia innym osobom i kazdy musiał sam sobie poradzić juz na stanowisku. A jak sobie nie radził, pretensja była tylko do niego, nie do mnie.
Co do inteligencji - nie znam dziewczyny, więc sie nie wypowiem, ale bogaci rodzice mają fundusze, ktore często inwestuję choćby w edukację - dziewczyna prawdopodobnie zna języki, troche swiata, musi rozmawiać z ludźmi o statusie jej rodziców, więc "trzymać poziom". To naprawde dobrze rokuje na przyszłego pracownika, przynajmniej na niektorych stanowiskach, gdzie mniejszą rolę gra wiedza specjalistyczna.

Jeśli faktycznie dziewczyna będzie miała dobrze płatną pracę, to nie widzę u Was problemu finansowego - we dwoje utrzymacie się na całkiem dobrym poziomie. Problem może byc tylko wtedy, jeśli dziewczynie będzie faktycznie przeszkadzac, ze zarabiasz mniej. No i drugi problem - podejście do zycia, nie tylko do pieniędzy, ale do czasu wolnego, pasji itp. Ona nie obniży poprzeczki, bo po co, jesli ją bedzie stac, a Tobie chyba tak naprawde nie zależy na jej poziomie rozrywek, bo wystarczą Ci Twoje, zresztą przeczytaj mój poprzedni post. I tu może byc pies pogrzebany, a nie w kwestii zarobków.

Przykro mi .....

Wiem, że teraz jest Ci źle i tutaj przed samym sobą takie deklaracje skłądasz.
Daj sobie czas. Młody jeszcze i fajny z Ciebie chłopak. Jeszcze się wszystko odmieni. Spotkasz odpowiednią dziewczynę. A może poprostu za dużo z siebie dajesz....

Powodzenia

Wisz ja też tak mam...
Tylko się potem okazuje, że nie warto tzn ta druga strona tego ani nie docenia, ani za bardzo nie widzi..
Po prostu "korzysta"....

Myślę, że warto zachować złoty środek w tym wszystkim

Wiesz ludzie w moim wieku ...
A ja ciągle "na początku"

Daj sobie czas poprostu- zobaczysz emocje opadną zaczniesz myślec inaczej.

Ja swoich dwóch zwiazków nie żałuję chociaż rozstania były bardzo bolesne, rozczarowanie wieeeeeeelkie.... Każdy z nich mnie czegoś wartosciowego nauczył... Każdy z nich dał mi bardziej poznać siebie, moje potrzeby, oczekiwania i tochę innych rzeczy
Dla Ciebie nie czas na to bo jeszcze za wczesnie, ale spojrzysz na to kiedyś z tej strony.

Współczuję Ci z powodu rozstania, ale pomyśl, że tak naprawdę wyświadczyła Ci przysługę. Wiele osób obiektywnie Ci pisało, że nie pasujecie do siebie. O związki jest sens walczyć po kilkunastoletnim-kilkudziesięcioletnim stażu, a nie już na początku znajomości. Dla mnie takie rozstania to zupełnie normalna rzecz. Przecież poznając kogoś nie jesteś w stanie przewidzieć, czy do siebie pasujecie. Daliście sobie szansę, spędziliście miłe chwile, no i fajnie. Teraz czas poszukać dziewczyny odpowiedniej dla Ciebie. Dobrze, że z Tobą zerwała (choć nie popieram metody), bo przynajmniej nie kłamała, nie zdradzała i nie traciła Twojego czasu. Ona znajdzie sobie kogoś z wypchanym portfelem, komu podobne rzeczy sprawiają radość. A Ty znajdziesz sobie dziewczynę, która woli rzeczy, które Tobie sprawiają przyjemność.

Co do starań i zaangażowania, to nie może być tak, że robi to tylko jedna strona. Widocznie ona już od jakiegoś czasu przygotowywała się do zerwania.

Bardzo mi przykro Autorze, że tak nagle to się skończyło. NA pewno jest Ci ciężko, w końcu byłeś do końca mocno zaangażowany więc łączę się w bólu :*  To, że można na Ciebie liczyć, to nie jest wada ale ogromna zaleta -lojalność i przywiązanie. Po prostu dziewczyny tego nie doceniały. Ale znajdzie się taka, która doceni i po stokroć się odwdzięczy tym samym, tego Ci życzę Do momentu kiedy nie poznałam obecnego partnera, myślałam że nic mnie już nie czeka dobrego z facetami - na szczęście los płata figle Zajmij się sobą, bo ostatnio brakowało Ci czasu na spełnianie swoich pasji, wyjdź do ludzi, pójdź do kawiarni na dobry obiad sam ze sobą - doceń swoje własne towarzystwo i bądź bardziej łaskawy dla siebie nie ma sensu się umartwiać.. choć oczywiście musi minąć trochę "żałoby" po Twojej eks, więc daj sobie po prostu czas.

P.S "Księżniczki" nawet palcem nie kiwają. Ja codziennie staram się dbać o mojego faceta i go doceniać, bo przez to tworzymy razem fajną relację. Dojrzała kobieta inaczej się zachowuje niż rozkapryszona dziewczyna, czy taka nie szukająca stabilizacji ,jak Twoja była.

Dziękuje Ja mam niestety problem bo trafiam na te nie dojrzałe i nie myślące poważnie... Nagle to się skończyło bo ja się chciałem spotkać żeby porozmawiać, a ona mi napisała że nie ma po co itd. 
Ale powoli do przodu coś się zmieni kiedyś może poznam kogoś wartościowego, nic na siłę. Trzeba dać sobie czas tak jak mówisz. Coraz częściej myślę żeby dać sobie tego czasu więcej i brzydko mówiąc jak mnie jakaś kobieta nie "dopadnie" to nie będę chętny do zawiązywania relacji bo mi to nie wychodzi.

cslady postaram się wszystko  przemyśleć i zmienić kilka rzeczy.
Może później opisze jak wygląda moje staranie się bo teraz jakoś nie mam na to ochoty. Pogrążam się w dołku i nic mi się nie chce ale to normalne i minie szybko. Trochę sobie odpocznę od tego wszystkiego.

theonlyone masz rację, kawał jak o mnie.

Możliwe że to głupie ale zastanawiam się nad byciem sam.
Nie jest to tylko wynik tego rozstania bo myślałem o tym już kiedyś więcej i znalazłem w tym wiele plusów. Chociaż pewnie z czasem to jest złe...
Nie chce kolejny raz trafić na kobietę której oddam serce a ona się rozmyśli po roku lub dwóch lub trzech.

Nie ma sensu robić deklaracji, bo co Ci to da? Rozumiem, że w takim momencie może irytować, gdy otoczenia zapewnia, że "jeszcze sobie kogoś znajdziesz". No ale jakieś myśli o samotności też są bez sensu, bo nie wiesz, co się wydarzy w przyszłości. Na Twoim miejscu zwróciłabym po protu uwagę na te "starania" i na racjonalne dobieranie partnerki. No bo wyszukujesz sobie kobiety, które gołym okiem do Ciebie nie pasują. Niby szukasz i potrzebujesz skromnej, która cieszy się z wycieczek rowerowych, ale potem wiążesz się z dobrze sytuowaną kobietą, która woli rozrywki "na bogato".  Może szukaj wśród cichych, skromnych, szarych myszek? Bo przebojowe kobiety, które chcą wiele od życia nie pasują do Twojego stylu funkcjonowania. W niektórych związkach takie kompromisy działają, ale to są wyjątki, a nie reguła. Ludzie raczej dobierają się pod względem podobnego podejścia do tak ważnych spraw.