zdradzona, zawiedziona

Liza fajnie ze wróciłas.
Ja wczoraj popiwkowalam ( sorry ale ktoś musiał te piwa wypić, a że koleżanka nie mogła:)
Dziś od rana naleweczki testuje, hi hi..a jutro wpada brat z rodzina więc będzie wesoło.
Liza prawdą jest to co napisalas- nie ma co planować za bardzo.
Najważniejsze to konsekwentnie te malutkie punkciki odchaczac jako udane.
Muszę wam powiedzieć zże mam adoratora. Byłam z nim 3 razy na piwku, smsowalismy ale to już koniec. Chłopiec się zakochał. Żal mi go ale bądźmy poważni jak można chciec byc z kimś kogo się nie zna?!?!

ARCOLA- ja nie na chwile wróciłam- ja tu będę - he he.

Trzymaj GŁOWĘ WYSOKO !! - bo tylko wtedy odróżnisz gamonia od PARTNERA

Hej Arnoldki, witaj Liza z powrotem jutro Was poczytam melduję tylko że żyję mam rodzinny zjazd, weekendy na wsi poza domem , odpoczywam fizycznie i psychicznie miłego weekendu Wam życzę i do usłyszenia jutro Trzymajcie się cieplutko

hehhe a jednak się interesują Panowie To nie pierwszy i nie ostatni, ale bardzo dobrze, że "randkujesz" , to też nam jest potrzebne. Teraz my będziemy wybierać, przebierać, odrzucać, aż trafi się taki co powali na kolana Tak trzymać !!!!
Chyba wiem, która będzie 2

AA jeszcze jedno, zadzwoniła wczoraj do mnie wieczorem jego siostra, zmartwiona, że się nie odzywam, pytała co się dzieje. Na początek od razu jej powiedziałam, że nie chcę słyszeć nic na temat eksika, uszanowała to i nie przemyciła żadnej informacji o nim. Ale...tak czy siak ten telefon mnie trochę rozwalił...porozmawiałam chwilkę z jej synkiem  - chrześniak eksika (uwielbiam tego malucha), pogadałam z nią co tam jak tam, opowiedziałam trochę co u mnie i po rozłączeniu się rozwyłam. Mimo wszystko wróciły jakieś wspomnienia, tęsknota za nią, za tą rodziną. Ale przynajmniej widzę, że dużo lepiej sobie radzę z takimi sytuacjami, pół godzinki i już było ok Bardzo dużo się zmieniło we mnie w ciągu tych prawie 3 mcy, mam nadzieję, że na lepsze :P

Wiem wiem, mam chęć się z kimś spotkać, porozmawiać, poznać, ale nic więcej. Chcę też trochę sprawdzić siebie.  Chcę wybrać "mądrze" o ile to możliwe, bo jak pojawią się motylki to tak jak kiedyś pisałaś rozum może się wyłączyć. Ale dopóki nie przestanę kochać eksika to o niczym poważnym nie będę myśleć.

no właśnie takie TRZA mieć nastawienie - PĘDZAĆ CZAS, A NIE SZUKAĆ !!

A mogłabym o coś spytać:) jak sobie kobietki radzicie z przypływami złości połączonej z żalem ?
Mam nadal takie chwile w których wściekam się na niego ,że wyrządził mi tyle złego i zmarnował mój czas, na samą siebie ,że na tyle się wplątałam w to ,że nie potrafiłam w porę uciec. Nie mogę sobie poradzić z tymi emocjami. Wyrzucam je na zewnątrz rozmawiając z najbliższymi ,ale mało to pomaga.
Najczęściej czuję się tak po kontakcie z nim, jak nagle się odezwie ,bo coś mu się zachce albo przypomni, ja się na nic nie zgadzam, on się wiadomo wścieka i całą scenkę robi i potem ja się denerwuję po wszystkim ,bo wszystko mi się przypomina.
W piątek się odezwał po prawie 2 miesiącach od rozstania naszego, że znów sobie przemyślał wszystko, że nie chce szukać innej i inne kłamstwa. Niepotrzebnie wdałam się w dyskusję ,że ja nic od niego nie chcę już itd. Troszkę zmądrzałam, bo w sobotę go zablokowałam na telefonie, na portalach społecznościowych i nie zamierzam już odblokowywać. Ale mimo wszystko dziś emocje ze mnie schodzą...
Czasami miałam też takie nastroje jak coś znalazłam co mi się z nim skojarzyło. Taka złość ogromna... Wiem oczywiście, że to co najgorsze to już ze mną i widzę to gołymi oczami. Będąc z nim w związku cały czas płakałam, byłam zdenerwowana, zestresowana, miewałam migreny z wymiotami, żyć mi się nie chciało. Teraz nic takiego nie ma miejsca. Wiadomo, mam czasami gorszy nastrój, ale to nie jest spowodowane kłótnią z nim. Więc jakby nie patrzył, dobrze na tym wyszłam...
Ale te stany nadal są obecne..

A mnie znowu dopadły jakieś czarne myśli - wystarczy, że usłyszę że jakaś moja koleżanka znalazła sobie partnera i robi mi się przykro że to nie ja. Jakoś tak wszystko beznadziejnie.
Poza tym ja niestety (chociaż bardzo nie chce) mam jedna syndrom planowania. I już się boję, że na sylwestra nigdzie nie pójdę żeby nie widzieć na około siebie samych szczęśliwych par.

Cameliao znam to uczucie. Zygasz dosłownie jak z nim jesteś.. 
Uczucie złości było/ jest dla mnie najtrudniejsze do pokonania.
Do dziś targa mną czasem taka ogromną złość i nienawiść do niego, że mam ochotę go rozerwać ( dobrze, że nie jest w pobliżu).
Ale tak jak pozostałe uczucia i to słabnie. Musimy być cierpliwe. Nauczyłam się juz tłumić tą złość i nie wyladowywac jej na najbliższych. Poprostu jak jestem wkur...tak na maxa ( czasem przez byle pierdołę ta zlosc sie wkrada) to idę do pokoju biorę poduche i walę w nią. Do tego powyzywam dupka i jest lżej! Jednak jest już mało takich ostrych stanów. Na ogół dobry film albo książka albo ćwiczenia pomagają.
Dziewczyny Sylwester!?! Ja zawsze gdzies sie bawilam a odkad poznalam jego to nie bylismy nigdzie. Zawsze dom i cztery sciany. Tylko raz bylismy u siostry jego w dwie pary i bodajze raz u mojej. Ach...ile mnie ominelo. Ja chce zyc!!!!!!!!!! Tak zwyczajnie ..a wiem, ze teraz mnie juz nikt nie " uwsteczni".

Ach te toksyki
Aczkolwiek u mnie to było pomieszane. Oboje byliśmy toksycznie w ostatnich dwóch latach. Oboje ciagnelismy się na dno. Chciałabym właśnie ten okres czasu zapomnieć. Jego zachowanie i moje. Staram się o tym nie myśleć. Nauczyłam się już odwracać uwagę od wspomnień. Acha fajnym sposobem też jest poogladanie sobie ładnych ciuszków, bucikiów, biżuterii:) od razu się humor poprawia:) a jeszcze jak coś zamowisz, he he
Druga sprawą, że taki dupek ( jak twój i mój) nie popusci. Taki pies ogrodnika... Najpierw cię nie chce, potem chce, znów nie chce.....

Czyli normalnie masz- też tak miałam.
Ale najważniejsze to starać się zajmować sobą nie kimś.

Od wczoraj poczytuje sobie w wolnych chwilach karteczki Beaty Pawlikowskiej. Też fajny pozytywny kop te jej słowa. Każdy znajdzie coś dla siebie

Witajcie ZRANIONE/ CIERPICE/ ZAWIEDZIONE - cmok

ARCOLA- nie jęcz tyle i nie narzekaj i nie poddawaj się złudzeniom. Co znaczy jeden samotny sylwester..?? ZAHIR - miała faceta BEZNADZIEJNEGO ( jak pokazało życie)w sylwestrowe wieczory i co..?? poczytaj jak dziś opisuje te dni. Jesteś dziś smutna- OK masz prawo, ale nie bablaj się w tym gó...nie tylko otrzep smród z przeszłości. Przecież ta zła passa musi minąć do cholery.
A Ty CAM..AO -- laleczkę Wo-Do sobie spraw i wal gamonia gdzie popadnie,,, a może inaczej- wal tam gdzie go najbardziej będzie boleć. Młoda jesteś - co ważne bądź  dziś mądra i choć cierpisz - ( nie przejmuj sie tym - każda z nas cierpiała i wkurzała się/ i nadal wkurza) wyciągnij wnioski dla SIEBIE i na przyszłość. A dzisiejszym chwilom słabości - staraj nie poddawać się ( choć wiem, że nie jest to łatwe, ALE MOZLIWE)

Psychicznie ok! Ale mam też dołki ale naprawdę łagodne. Ja tak jak zauwazylas miałam takiego " gbura" więc może i łatwiej mi. Nie mam za czym tęsknić, jakiś super chwil nie było.
Fizycznie średnio! Czasem plecki bolą i muszę się wspomagać farmakologicznie. Trochę cholercia odpuscilam ćwiczenia więc może to i to:-(

Arcola też tak miałam, ale wyjaśniłam sobie i przetłumaczyłam, że to czas dla mnie. Ja chcę pobyć sama, nauczyć się być sama, zrobić wszystko to na co nie miałam czasu będąc w "związkach" i ktoś się w końcu pojawi. Nie czekam, nie szukam, nie dołuję się tym. Kwestia chyba przestawienia myślenia

Ale szczerze ? Ja się tak wkurzam, wyzywam go w myślach od najgorszych, żałuję ,że go spotkałam itd. Zablokowałam go wszędzie, a dziś pół dnia zerkałam na telefon na aplikację do blokowania... Nie wiem, poczułabym jakąś pieprzną chyba satysfakcję ,że on cierpi. Ale tak pierwsze dni po kontakcie z nim wyglądają, a potem przestaję już myśleć, bo ile można, więc liczę na to że za dwa trzy dni już czym innym zajmę głowę i nie będę tak zerkać. I serio... zero kontaktu, bo to jeszcze bardziej wkurza. Swoje wiem ,że nie wrócę. Boli mnie to nadal, wkurzam się, ale idzie to wszystko we właściwym kierunku.
Baaaardzo się cieszę że nie tylko ja mam taką fazę "wkurzenia" ,bo myślałam ,że jestem odosobniona. Ale to widać normalny etap.

Haha spaliłabym chyba taką laleczkę:D w myślach sobie wyobrażam jak rzuca się sam ze swoimi sprzecznymi emocjami, jak niszczy sobie życie i niczego nie osiąga..
Nie poddam się, naprawdę !! To forum jest takie piękne ,ponad rok już się tu udzielam, próbowałam 100 razy odejść, za 101 się udało i z tego jestem najbardziej dumna:) plus jak widzę ile tu jest kobiet w podobnej sytuacji, a potem jak piszą ,że zakochały się, że jest super... rany... wyszłam z tego piekła i kto wie ,może i mnie spotka coś dobrego jeszcze. A co swoje wyniosłam z tej relacji to tylko sprawi że nie dam sobie facetowi wejść na głowę i jak będę widziała że ma jakieś odchyły to nie będę sobie tłumaczyła "to minie" tylko dam sobie spokoj..

Rozmawiałam dziś szczerze z mamą. Bo takim dziwnym trafem cały czas mam kontakt ze swoim byłym, moją pierwszą miłością z którym byłam prawie 4 lata i odeszłam ja, bo poznałam tego idiotę eksia. I jakoś tak... on na początku nie mógł się z tym pogodzić, potem się pogodził, ale zawsze mieliśmy kontakt i gdzieś tam był, mimo że i on potem wszedł w nową relację. Wtedy byliśmy przyjaciółmi już po naszym zerwaniu, spotkaliśmy się kilka razy. A dziwnie się zdarzyło bo i on się rozstał z partnerką. Kilka razy się spotkaliśmy i mnie pocieszał. I nadal sobie codziennie rozmawiamy. Czasami wspomina że jest ciekawy jakby to było itd. Jego mama jest bardzo za mną. On jest "normalny", jest ułożony, ma szacunek itd. I mama mi dziś tak tłumaczyła że to najważniejsze ,że może jeśli jeszcze coś tam tli się między nami to czemu by nie spróbować...
Na razie to kompletnie nie mam na to ochoty i mówię zdecydowane nie.. I patrzę na niego jak na przyjaciela z którym rozmawiam sobie codziennie i czasami się spotkam.

Dziękuję za miłe słowa:)
Wiem już ,że jakikolwiek kontakt z nim powoduje we mnie taką agresję w późniejszym etapie, głupie sprawdzanie telefonu, czy może jednak nie skomli albo nie przeprasza itd. Nie odblokuję go. Nie ma mowy.
Długo pracowałam nad sobą żeby odejść od niego i przestać rodzić sobie (i jemu) złudne nadzieje ,że będzie dobrze jak wcale nie będzie...

Dziś na szczęście już jest lepiej i cała ta złość mi przeszła. Porozmawiałam sobie też dziś z moją troszkę starszą znajomą (45 lat) i dosłownie po rozmowie z nią zobaczyłam siebie jakby z boku.... że przeszłam wiele ,ale wyszłam z tego.
Najwazniejsze to nie wrócić, a o to się już nie boję... a te wszystkie emocje się w końcu wypalą ,a jak się wypalą to mam nadzieję że znajdę prawdziwą, szczerą miłość:) każda z nas na tym forum na to zasługuje! i z tego co czytam to wielu się udało zakochać ponownie:)

Liza wiem że marudze ale jestem tu najkrótsza stażem wiec musicie mi wybaczyć ;-) tym bardziej,że każda z was przechodziła to samo. A tak naprawdę się boje. Nigdzie nie jest powiedziane, że jak było źle to teraz musi być dobrze.  Niestety tak to nie działa.

Witajcie moje ulubione Czarownice
Właśnie wróciłam od terapeutki i opowiadałam jej o ostatnim tygodniu - kurcze był dobry To pierwszy tydzień, na który nie narzekałam, to pierwszy tydzień, który sprawił mi wiele przyjemności Czuję się dobrze. Dodatkowo dzisiaj mnie tak podbudowała, nastawiła pozytywnie, że mam ochotę góry przenosić !!!

Powiem Wam to co usłyszałam od niej i to co już chyba Iskra pisała, bo ja zaczynam w to wierzyć. Grunt to pozytywne myślenie, szukanie tych dobrych stron, pozytywnym myśleniem i nastawieniem będziemy do siebie przyciągać wszystko co pozytywne (wiem dużo powtórzeń, ale nie potrafię tego dokładnie odwzorować). Nawet w tych gorszych dniach, chwilach powinnyśmy szukać czegoś dobrego, fajnego, przecież nie wszystko jest takie złe

Arcola mam nadzieję, że trafiłaś na takiego samego psychologa jak ja - moja jest genialna Z każdym tygodniem, po każdej wizycie nabieram dużo siły. Motywuje mnie do działania i pracy nad sobą, wkładam w nią ogromną ilość energii i widzę, że to działa. Zaczynam zupełnie zmieniać nastawienie, myślenie, siebie. Zaczynam widzieć, że jednak jestem wartościową osobą i on mi jednak tej wartości nie odebrał, nie udało mu się !!! Na chwilę ją straciłam, ale wraca

Cześć Arnoldki- Czarownice i nie wiem kto tam jeszcze fajny.
Arcola- pewnie, że masz przyzwolenie na marudzenie, jednak nie nakręcaj sie tym co , Cię jutro spotka.................. bo może jutro któras z nas umrze. Możliwe...??? pewnie, że tak. to zwyczajnie niewiadoma. Myślenie pozytywne polega na tym , że starasz sie skupić mysli na  przyszłości, a nie na to czymś gównianym, czym okazała sie przeszłość- a jaka sie okazała,  to już wiesz. Jak gówna z przeszłości nie otrzepiesz, to będziesz śmierdzieć na kilometr i nikt nawet na Ciebie nie spojrzy, bo ....smród przeszłości będzie robił swoje. Jestes inteligentną CZAROWNICĄ- więc myśl i walcz ze swoimi chwilowymi słabościami, bo to jedyny sposób by ewentualnie!! przyszłość była świetlana. Tkwienie w marazmie i rozpamiętywanie ani nie przyciągnie byłych, ani nikogo innego.ZAPAMIETAJ TO!! jeśli chcesz dać sobie szansę na coś wartościowego

Co do waszej mapy. trochę - pobieżnie poczytałam. Jakoś nie wkręciłam się .............. może to źle..? Nie wiem dokładnie o co chodzi

Chodzi o to aby zastanowić się o czym marzysz, czego pragniesz. To zajrzenie w głąb siebie. Zbierasz sobie jakieś hasła, obrazki cokolwiek co będzie dla mnie odwzorowaniem danego marzenia i przyklejasz to na mapkę we właściwej kategorii. To są marzenia na najbliższy rok, ważne aby mapkę zrobić w dniu kiedy będzie nów - najbliższy 11.11.
Ważne aby wisiała w miejscu, które będziesz w miarę często widzieć, aby o nich myśleć, pamiętać. Może się spełnią?

no ja właśnie traktuję to jako zabawę, nie wierzę w takie rzeczy, aczkolwiek nic nie tracę
Słyszałam o 2 przypadkach osób u których spełniły się te marzenia - 1 od mojej kuzynki a o drugim mówiła Arcola. Może to jakaś magia?

Heheh, udało mi się w końcu To pewnie spora też zasługa terapeutki, Wasza + moja determinacja
Ale to prawda, czas i praca nad sobą + zero kontaktu, działają cuda

Zazdroszczę Ci Zahir tego Skarba Mądra mamusia to i córcia taka musi być
Wierzę, że i ja w końcu kiedyś będę miała taką pociechę !!!

A to na ten rok tylko?! Hm to się chyba audi q7 w tym roku nie dorobie:) he he

Bardzo dobrze Cameliao, aby do przodu

A ja mam kolejny dobry dzień Piękna polska jesień - słoneczko, cudowne kolorowe drzewa, pogoda nastraja pozytywnie Jak jechałam samochodem to widziałam grupkę maluszków 3-4 letnich na spacerze z przedszkola, zbierali liście - cudny widok, aż mi się buźka śmiała. Zrobiłam dzisiaj dobry uczynek - podwiozłam spod szpitala babuleńkę na pks (spieszyła się na autobus do domu), bo nikomu innemu nie było po drodze Smutne to, mi też nie było po drodze, a mimo wszystko ją podwiozłam Tak mi dziękowała kochana, życzyła mi wiele szczęścia

A teraz siedzę i kuję na pierwszy sprawdzian z angielskiego

To nie jest żałosne, to jest ogromny krok do przodu, konieczny
Te huśtawki nastrojów jeszcze trochę Ci potowarzyszą, ale będą coraz rzadsze, mniej intensywne. Musisz uzbroić się w cierpliwość.

Ja podobno stan "żałoby" przechodziłam książkowo (słowa terapeutki), więc wszystko to co do tej pory robimy, robiłyśmy to zupełnie normalne. I zero w tym żałosności, głupoty czy naiwności. Jesteśmy zupełnie normalne, tylko trochę pokiereszowane i poobijane doświadczeniami ostatnich miesięcy. Ale wyjdziemy z tego silniejsze, pewniejsze, lepsze

EE tam anioły Czarownice okrutne

Dasz radę, zobaczysz. Ja na początku drogi nie wierzyłam, że mi się uda, czułam się beznadziejnie i beznadziejna. A dziś? Jest w miarę OK, jak sobie przypomnę siebie sprzed 2 mcy to widzę ogromną róznicę. U Ciebie też tak będzie

Arnoldowe melduję - 2 naleweczka zalana, jeżynowa Za miesiąc będzie gotowa !!!! Już nie mogę się ich doczekać !!! Orzechowa pachnie nieziemsko

OLI ............. moje wiśnie leżą nieruchome od prawie miesiąca - oj pewnie ululane dziewczynki są na maksa - hi hi hi
WINIUNIO - wariuje, jak szalone..............

Właśnie mnie to zaskakuje, że tyle tu osób na forum, w najróżniejszym wieku, z różnymi przeżyciami ,a jednak po rozstaniu każda przeżywa podobnie. Każda!! Dlatego takie to ważne jest wg mnie żeby pisać pisać pisać pisać na forum co się w obecnej chwili czuje.. Wtedy osoba świeżo po rozstaniu jest przygotowana na płacz, na złość, na lepsze i gorsze dni. Nie czuje się fatalnie jak zbłądzi i zadzwoni do eksia ,albo da mu się znów omamić. Bo prawie każda z nas nie raz popełniła ten błąd.
Dlatego jak czytam dziewczyny, że jest lepiej, że stopniowo uśmiech jest coraz szerszy i szczerszy to serducho mi rośnie:)

Oli - super sprawa z tym angielskim, baaardzo pomaga w zapamiętywaniu słówek tłumaczenie ulubionych piosenek. Potem jak się ich słucha i słyszy dane słówko to jakoś szybciej się kojarzy!

PS. Dziś znów co chwilę zerkałam w aplikację sprawdzić czy nie dzwonił. Na moje szczęście nie. Od razu po rozstaniu było lepiej niż jest teraz.. naprawdę każdy kontakt z nim powoduje u mnie wysyp negatywnych emocji które później muszę uciszać.... serio, nigdy więcej kontaktu z nim. Dla mojego dobra....

Liza chcesz czekać aż rok żeby sprawdzić czy się spełni? !?!?!
Ja też się zastanawiałam gdzie ją ukryć żeby rodzinka się ze mnie nie śmiała, ale doszłam do wniosku, że mam  to gdzieś, Będzie wisiała w centralnym pkt pokoju i niech myślą co chcą Ona ma być dla mnie

Ja chyba te moje owocki z naleweczek przerobię na likierki co się będą na ciasta marnowały

Cami, ja popełniłam mnóstwo błędów, był czas, że bardzo ich żałowałam. Ale nie dzisiaj. Przynajmniej wiem, że zrobiłam wszystko co mogłam, nie mam sobie nic do zarzucenia, wiem, że działałam pod wpływem emocji a rozum był wtedy wyłączony. Ale najważniejsze - WYCIĄGNĘŁAM WNIOSKI Z TEGO I WIEM CZEGO W PRZYSZŁOŚCI UNIKAĆ. Wiem jakich błędów więcej nie popełnię. To jest dla mnie, myślę, że dla każdej z nas nauka.

A co do anglika, to spróbuję z tymi piosenkami. Póki co telefon mam zapchany aplikacjami do anglika - NAUKA IDZIE PEŁNĄ PARĄ I dużo uczę się na quizlecie - fajna stronka