Sam w sylwestra

No to co, Iceni? Specjalnie dla Ciebie: abyś za rok swego sylwestra spędzała zamiast tak: to tak:

P.S.
Doszłaś?

Doszłam! Dziiiięki!!

Nigdy nie doszłaś sama?

...wszyscy się chyba już schlali...

Schlanie zostawie sobie na inny wieczór. Opowiadaj...

Ja, jestem. Zadnych wiekszych historii sylwestrowych nie mam. Takie typowe akcje jak impreza z wyrzucaniem szklanek przez balkon, uciekanie przez cale miasto przed grupa, ktora chce moja ekipe stluc czy uciekanie po piorunochronie przed napalona psychofanka.

150 osób online niezalogowanych

Pozdrawiamy!

Dzięki! Wzajemnie !

Widzę, że dobrze się bawiliście.

Niespełna dwa lata temu... Starsza wybyła gdzies do koleżanki. Młodsza z kolezanka zdaje sie zostały w domu. nie wpuszczały mnie do pokoju. Zostałam sama na dole w pustym domu. Kot skulony na moim łóżku. Nie mogłam zasnąć. Nie chciałam tak naprawdę... Nie chciałam pójść na górę.

Nałożyłam moje ulubione buty - gumofilce, ciepłą kurtkę, jakąś czapkę na głowę.
Parę fajek i wyszłam na spacer. W pobliżu, zaledwie 200 m od domu był niewielki las... Przebrnęłam przez pole... Dotarłam do niego.
Cicho i ciepło... Przysiadłam przy jakimś drzewie. Zapaliłam papierosa. Oparłam głowę o pień drzewa... Byłam cichutko.
Kątem oka dostrzegłam jakieś cienie.
Nie ukrywam, że się przeraziłam. Dzik... Wiedziałam, że to prawdopodobne spotkać je tam. Rujnowały rolnikom pola. Ale... To nie były one. To były sarny... Kilka sztuk. Nie biegły. Mknęły powolutku. Spacerkiem. Nieświadome mojej obecności... zniknęły wkrótce za drzewami. I tyle... Ot, moja sylwestrowa noc.Niecodzienna...

Pewnie! Az mi w głowie szumi

Sponiewierana - a wiesz, że nawet ci zazdroszczę takiego Sylwestra? Znaczy tych saren...

No to jescze na dokładkę cos opisze. Chcesz?

Jasne, pisz!

Och, to ja mam jeszcze rok przytulania Moja ma 11 i dalej chce się przytulać nawet publicznie

Kiedy mieszkalam na wsi a nie wystarczała mi praca w mieście a potem w moim ogrodzie, postanowiłam biegać. Przez prawie rok nie bacząc na pogodę, nakładałam buty sportowe, leginsy, bluze i kierowałam się w strone dróżek wsród pól.

To było dla mnie wyzwanie. Nie. Nie ze wzgledu na kilogramy. Nie mam ich w nadmiarze. chciałam byc sama. Sama ze soba tylko.

Pewnego wieczoru w porze jakoś letniej przerwałam bieg. Zbyt długa trase sobie wtedy zapodalam. Przysiadłam przy kukurydzy. Łeb pomiędzy kolana... Sapałam... Ze zmeczenia. Usłyszalam szelest. Też było ciemno. To nie były sarny. To były dwa może trzy małe lisy. Patrzyły na mnie a ja myślałam, że ze strachu zemdleję. Zamarłam. Jak Boga kocham! Nie wiedziałam co robić! Od razu zadałam sobie pytanie, gdzie ich matka...

Trzęsłam sie w środku ze strachu jak cholera. Zamknęłam oczy i blagałam, żeby sobie poszły...
Nie mam pojęcia, ile tam jeszcze trwałam w bezruchu. Odeszly... Pognałam do domu tak szybko jak nigdy...

To uroki wsi Iceni... To normalne. Przed tamtym domem zimą czesto pasły się sarny. Gdzie trawe widziały zieloną. One są wyczulone na szelest. I sa piekne... choć niestety jedną zabiłam

Nie zrobię Martynce konkurencji

W mieście? O matko!

Czasem  chciałabym być np żoną tarzana Uwielbiam stworzenia

Mnie w środku miasta pozostały budzące swoim świergotem ptaki. I czasem jakieś niczyje zrozpaczone piesy na chodniku...

No to leć, leć liczyć owieczki Dobrej nocy, poranka, dnia, Roku!

I ja chyba po tym winku głowę do poduszki przyłożę