Warto się łudzić?

Te teksty "Jesteś za dobry" "Zasługujesz na lepszą"... Jakby nie można było wprost powiedzieć "Nie chce Cię"
O ile łatwiej byłoby takim osobom jak Autor wątku.

Bo przecież cały ten cyrk sprowadza się do jednego - ona Cię nie chce. Nieważne co mówi.

Wcześniej powiedzmy, że od początku związku aż do miesiąca temu z moim zdaniem liczyła się jak z żadnym.. o wszystko pytała, o wszystkim mówiła, zawsze chciała znać moje zdanie. A teraz? Robi co chce, jak chce, nie pyta o nic, tylko stwierdza...

Nie mam pewności, że to dalej o tego faceta chodzi.. "niby dała mu do zrozumienia", ale niestety żadnego dowodu na to nie mam.. tylko jej "potwierdzenie", a mi ciężko zaufać.. bo nie wiem co jest prawdą.

Owszem, można przyjąć drugi scenariusz, że "zrozumiała", ale ten to wydaje mi się realny może w 0,01%, a i tak jak pisze tutaj większość, dalej nie będę wiedział czy to z braku laku. Dlaczego? Idą święta - może równie dobrze kombinować, żeby sobie stresu oszczędzić, to powie oh ah że mnie Kocha itd, a po świętach będzie "To jednak nie ma sensu"

Co do kwestii bycia złym - na pewno nie będę szukał zemsty na "innej dziewczynie", bo nie o to tutaj chodzi.. ale nie ukrywam, że sama kwestia zaufania, wiary w prawdomówność drugiej osoby na pewno nie będzie taka, dlaczego? W miesiąc zmieniła się osobę nie do poznania, z dobrej, ułożonej na kompletnie obojętną, ale tylko dla kilku osób:
a)mnie
b)tej naszej wspólnej koleżanki
c)koleżanki z którymi jeździ na studia powiedziały jej ok 1,5 miesiąca temu, że przy mnie odżyła, jest wesoła, radosna, a ostatnio jej powiedziały, że się zmieniła, jest dziwna, oschła

Zatem przed kolejną na pewno się tak nie otworzę, bo skoro ktoś na początku daje sygnały, że o taką szczerość chodzi, a później po cichu "daje nogę".. to jak tu ufać?

Tero nie wolno generalizować kobiety są różne nawet największe wyemancypowane złośnice kiedy trafiają na takiego faceta jak Ty potrafią się zmienić w potulne jak baranki.A,że Twoje zaufanie zostało nadszarpnięte cóż będziesz ostrożniejszy.Mówią iż beczkę soli zjesz z człowiekiem a i tak go do końca nie poznasz.I trzymaj się stary trzymam kciuki za Ciebie.

Musisz załatwić sprawę w środę albo w lewo albo w prawo.Jak się nie uda trudno.Odpoczniesz psychicznie zbierzesz siły i dalej do przodu nikt nie powiedział,że życie jest łatwe i składa się z samych przyjemności czasami gorzką pigułkę też trzeba przełknąć.

Mozesz byc swiecie przekonany, ze chciales dobrze i robiles w zgodzie ze sobą, aczkolwiek nie musi byc to prawda. Konkretow nie podales co to były za sytuacje, ale czlowiek ktory sie dopasowuje do innych, chce innych uszczesliwic - tez mysli, ze robi dobrze i tak jak chce, a tak nie jest. Niestety, to tylko program ktory go dowartosciowuje i daje poczucie tego, że zostanie zaakceptowanym (jest to pewna zgoda ze sobą, ale licząc na dany efekt). Oczywiscie to jest tylko strzał, ale wiele jest błędów w mozgu, jesli chodzi o nauczenie emocji i pozniej wychwycenie ich przyczyn. No... albo masz babskie myslenie, dlatego to sie zawsze zgadzało (koleżanka)...
Wiesz, zgadzając się jest ciężko zachować nawet merytoryke dyskusji, a co dopiero emocje u kobiety podtrzymać. Jesli ona mowi "idziemy tu" a Ty "ok" to jak sie zachowujesz? Jak piesek. Zgadzasz sie z tym, ale pokazując slabosc i wszystko wtedy idzie po jej myśli, ale "nie ma tego czegoś". Mozna tak raz, dwa, ale nie notorycznie. No i tak mogło byc w innych sprawach też. Sławetnego "rób jak chcesz" i "Ty wybierz bo jestes taka mądra, cudowna i piękna" chyba nie trzeba przytaczać ?
Kobiety lubia czesto sie pospierać, czy byc zaskakiwane (nawet często negatywnie, mimo ze chwile sie poddenerwują to zaraz to minie i powie "a moze jednak ma racje i zrobimy tak"), a jak sie tylko zgadzacie to wieje nudą, albo strachem z Twojej strony. Szczegolnie jesli to Ty zgadzasz sie z nią, a nie na odwrót, bo kobiety lubią facetow z pomysłem, inicjatywą i argumentem. Początek? Motylki (z niewaznych powodów, ale byc moze rzeczywiscie sie pojawiły i percepcja kobiety była całkiem pozytywna). Wtedy wszystko jest fajne, akceptacja, brak wad, jeszcze miales firme wiec nie znala Twojego sposobu reakcji na problemy. Nauczony doswiadczeniem moge tylko powiedziec, ze kobiet sie nie słucha, albo co najwyzej udaje że słucha (w sensie 'nie przywiązuj się', bo oczywiscie ogolnie sluchac trzeba, ale umiec wartosciować). Emocje tu i teraz, to nie jest pewnosc na jutro. Jakbys słuchał to czasem pomyslisz ze to straszne idiotyczne to co one robią i tego nie pojmiesz = a wiec bys ześwirował. Jutro moze sie odkochać, odechcieć itd. Albo prowadzisz, albo jestes wodzony za nos;p Przy rozstaniu boli przywiązanie/ego, ze ktos oszukał, ze czegos Ci potrzeba co ona ma i to coś ucieka. Minie. Poszukaj jednak u siebie tego czego szukasz u kobiety, bys sie nie musiał uzależniać. Nie chce Ci wciskać że jesteś "miłym chłopcem", ale to stwarza pozór tego że u kobiety szuka sie opieki, akceptacji, bezpieczenstwa. Pozniej dochodzi strata pracy, brak kontroli nad emocjami i wychodzisz w jej oczach na dziecinnego, niestabilnego. Dochodzi do porównania ten inny facet, ktory jest ulozony, przystojny, nie ma parcia na związek. Mozliwe, ze jego tez slabo zna, ale jesli on odnosi sukcesy to kolejny + w jego kierunku jako kogos z kim mozna budowac przyszlosc (a byc moze teraz bada teren, czy z nim moze jakos 'kręcić').
Jestes dobry = docen siebie, bo masz wartość sam w sobie. Gorzej z tymi błędami, na ktore trzeba by bylo glebiej spojrzec. Nie mozesz liczyc na cud, ze akurat moze tym razem nie odejdzie, zaakceptuje. Cos nie gra. Samo to, że oczekujesz czegokolwiek od niej teraz, czyli gadek o milosci, o zapewnieniach, terminach - to juz stawia Cie nisko. Nawet jak sie 'opamięta' to bez zmian bedzie to takie sztuczne. Przelam schemat i zrób cos czego sie nie spodziewa. Jesli boli to to skoncz. Korzysci beda obustronne, albo włączy sie jej walka. Wtedy stanie się byc moze to, aczkolwiek to byłaby tylko jedna cegiełka do budowy:

to jest wazny cytat. Zawsze polecam analizowanie przeszlosci danej osoby, a nawet relacji rodzicow, choc u mnie to juz zboczenie;p

Jednym słowem chce faceta, o którego może powalczyć, a jest nie do konca nieustępliwy. 4 lata tego chciała! To znaczy bardzo duzo sie "męczyła".
I w sumie to zupełnie normalne, jak na ułożoną i dosc inteligentną dziewczyne, która na kluchy poczeka moze po 40stce, czy tam kiedys, moze nigdy...
Realia panie, realia. Reszta to bajki pt romantyzm, które są dobre jako dodatek do pakietu atrakcyjnosci, a nie jako wzor.

....jak z liścia dostanie to krew szybciej krąży i ogólnie same pozytywy...nudy nie ma...

Haha, raczej chodziło o to by nie zawsze być potakiwaczem, a nie uwalić się w sztorc i leżeć w sypialni z kilkoma panienkami

Ale z tym "nie potakiwaniem" to w ogóle nie jest rzecz w tym, żeby na siłę się nie zgadzać z partnerką by pokazać "niezależność" poglądów, tylko żeby być sobą przy niej. Wtedy w sposób naturalny, gdy sytuacja tego wymaga, obstaje się przy swoim i to nie jest sztuczne. O to chodzi by nie grać silnego, tylko takim być.

Laska ewidentnie karmi się silnymi emocjami. Wtedy czuje, że lata, coś się dzieje = nie ma nudy. Ty jej ich nie zapewniasz, bo właśnie jesteś zbyt dobry. Do tej pory zapewne traktowała Cie bardziej jak przyjaciela, brata, niż pożądanego faceta. W momencie gdy na horyzoncie pojawił się obiekt, który dostarcza jej tychże emocji, Ty idziesz w odstawkę. Tylko bidula nie wie jak Ci to zakomunikować... i tak wodzi Cię za nos.

Często gęsto ludzie na początku związku dają się ponieść sławnym motylom. Chcą jak najwięcej czasu spędzać z partnerem, jak się nie widzą to telefony, smsy... Nawet jak nie ma kontaktu to myślą: ciekawe co ona/on robi, czy o mnie myśli itp. Makabryczny błąd. Najlepiej porządnie przytaić te stworzonka i niech mózgownica się ciut uruchomi. Takie zachowanie prowadzi do jednego - końca związku. Po pierwsze: ładnie uruchamia się proces uzależnienia. Po drugie: w końcu jeden z partnerów będzie rzygał tym drugim. Po trzecie: ten zostawiony, czyt. uzależniony usycha potem jak drzewo... długoo, długooo.

Co najciekawsze. Ludzie dążą do rozpoznawania potrzeb partnera i zaspakajania ich. Na początku to jest git, bo sprawia to obydwojgu przyjemność. Facet czuje się spełniony, bo dogodził swojej kobiecie, a kobieta jest zaskoczona i zadowolona, że ma tak troskliwego partnera. Jednak z czasem te wszystkie czynności się powtarzają, znają już się tak na wylot, że nic już ich nie zaskakuje. Już nie doceniają faktu że się uzupełniają. Wieje monotonią, nudą, mechanicznością... I właśnie w momencie, gdy jakieś świeże mięsko pojawia się na horyzoncie nastaje wielkie buuuum. "Nudny" partner nie ma szans z tymi jakże pięknymi, silnymi emocjami. W taki sposób dochodzi do rozpadu związków, zdrad, zauroczeń itp.

Oczywiście nie ma co generalizować, bo jeśli trafi świadomy na świadomego to wiedzą jak sterować swoim związkiem.

Czyli to że od 2 dni zachowuje się jak przed tym złym okresem, to co?  Jest miła, śmieje się, jak na moje oko zachowuje się normalnie.
Jak ostatnio musiałem od niej sam wszystko wyciągać, tak teraz ona pisze sama od siebie co "u niej". Złudne karmienie emocji?

@Elle88 No to pardon, ale ja na pewno w takiego typa się nie będę zmieniał bo ona by takiego chciała.. sorry, ale droga wolna.

Wina? Jest. Za bardzo się od niej "uzależniłem". Zacząłem ją traktować jako filar całego życia - co nie znaczy dalej że na wszystko przytakiwałem.

A co do zmian, jak mam teraz robić z siebie jakiegoś gościa, który ma na to wszystko wywalone i ogólnie jest na "nie". To znów wyjdzie, że się zmieniłem - dla niej, albo po to żeby jej przypasować. (bo ona kogoś takiego oczekuje)

Tak jak pisałem tutaj mogę sobie pozwolić na upust emocji, nikt mnie nie zna, ona tego nie czyta, więc... jestem w stanie pisać otwarcie.
Za dużo tego po prostu ostatnio, ona, brak pracy, problemy ze zdrowiem - i praktycznie jakiś delikatny wpływ mam na samą pracę, nad resztą nie mam żadnej kontroli, boli ta bezsilność.

I nie, nie lubię się użalać, tylko czasem przychodzi taki moment, że człowiek ma dość.

Taki właśnie mam zamiar.

Oferował jej all inclusive. Sam autor przyznał, że 95% przypadków inicjatywa wychodziła z jego strony, decydował co mają robić itp. Co zatem wnosiła do tego związku ta dziewczyna? On wszystko zaplanował, nie musiała o nic się martwić. Pozostawała bierna... Jednym słowem NUDA dla niej.

Tylko co z tego, że zadzwoni? jak jej się w makówce wiele nie zmieni. Po tygodniu? Upłynie dużo czasu zanim dziewczyna zrozumie (o ile w ogóle zrozumie), że coś jest nie halo z jej związkami. Autor będzie już na innym etapie życia. Czego mu szczerze życzę

Inicjatywa wychodziła z mojej strony, miałem gdzieś ochotę wyjść/coś porobić to proponowałem. Bez sensu raczej byłoby trzymać to w sobie przez np. 2 miesiące (mam ochotę coś zrobić, ale będę czekał na to żeby ona coś zrobiła).

Pewnie szybko nie zrozumie, tym bardziej jeżeli chodzi o innego.

Od wczoraj wieczora zachowuje się coraz milej, pisze sama od siebie, dzwoni. Dziś to nawet bez mojego jakiegokolwiek pytania napisała co będzie robić, to mnie o tyle zagięło, że nie robiła tego od dobrych 2 tygodni. - Jestem już na to odporny, ale.. zastanawia mnie czy faktycznie ma taki tupet, żeby jeszcze próbować aż tak grać na emocjach.

Jutro się wszystko wyjaśni - mam nadzieję

KONIEC. Aczkolwiek dostaje dziś dziwne sms - czy biorę pod uwagę powrót, czy chce ją widywać, mimo, że jasno jej dałem do zrozumienia, że skoro skończyła to nie ma już "nas".

Tero olej ją na tydzień mówiłem Ci,że tak bedzie.Zostawiła Cię dla tego lovelasa?

Schemat typu "fajna dziewczyna z dobrej rodziny", brzmi dla mnie podejrzanie znajomo:P
Niestety nawet na pozór poukładani ludzie są zdolni do krzywdy.

Szkoda że nie powiedziała Ci wprost jaki jest powód rozstania, widocznie się bała (ale stracić ciebie jako opcje). Taki kolejny schemat.  Gdy na horyzoncie pojawiła się "pociągająca" szansa na coś nowego musiała dla własnego dobrego samopoczucia zerwać z Tobą by móc spróbować czegoś nowego. Do ciebie nadal wypisuje, bo nie chce urwać kontaktu z człowiekiem którego dobrze zna, którego lubi, który ją szanuje i ... którego przecież nigdy nie zdradziła - bo wcześniej zerwała.

Jesteś o wiele bardziej świadom schematów które wokół ciebie się dzieją niż ja kiedyś, i świadomie działasz by odzyskać siebie -  urywając kontakt.

Jestem głupia, jestem idiotką - próba sprowadzenia siebie na poziom twych emocji - bo wiesz ze zrywając z Tobą taka właśnie jest, ale jej nie chodzi o to - ona chce poprostu byś nie urywał kontaktu - byś jej nie zostawiał samej z tym chłopakiem, bo co będzie jak jej nie wyjdzie? do kogo wtedy wróci? przecież będzie sama!!!

a życzenia? - nie pisz nic, najwyżej powiesz że pomyliły Ci się dni, numery, lata, nr telefonu, numer rejestracyjny samochodu, nr buta itd. -  ..to nie ma znaczenia:P

Wszystko to co pisałem to moje domniemania. Obym się mylił, i oby okazało się że po prostu wystraszyła się Miłości do Ciebie... choć jeżeli tak, dlaczego z Tobą zrywała ?

@mourinho - zerwała bo ja ją do tego przycisnąłem, tzn. narzuciłem termin do którego ma się zdeklarować, inaczej mogłoby to trwać wiecznie. Stąd też te hasła "nie chcę Cię trzymać w niepewności" itd.

Ostatnio jak się jeszcze z nią widziałem miała pomalowane paznokcie, a nie robiła tego nigdy jak weekend miała iść do pracy(czyli prawie zawsze)-> gastronomia, miała zasadę, że jak robi przy jedzeniu to ich po prostu nie maluje, żeby odprysków w jedzeniu nie było. Może mało istotny fakt, ale jakoś mi się tak przypomniało

Nie mam też 100% pewności, że chodzi o tego faceta.. więc, nie chcę też zakładać że to na bank o jakiegoś typa chodzi.

@słodko-kwaśny przestałem mieć złudzenia , zmieniam podejście na "będzie co będzie", ale na nic się nie nastawiam i nie chcę bo to niestety działa destrukcyjnie, a jak wiadomo dla pragnącego znów tego aby było dobrze, każdy gest i sygnał to ogromny powód do radości, więc.. Nie. Jeśli kiedykolwiek będzie jej zależało to pewnie nie pozostanie to na samych słowach tylko coś zrobi.

Biegi, siłownia,muzyka, ogarnianie spraw - zaległych z powodu dołka.. - to moja recepta na to.. nie mówię, że jest cudownie, ale staram się.

Męczą mnie jeszcze te nierozwiązane sytuacje, niedopowiedziane słowa, te jej wcześniejsze gierki... czasu nie cofnę i pewnie i tak prawdy się nie dowiem. Pozostaje tylko iść do przodu, z każdym dniem mniej myśląc o tej całej sytuacji. Wiem, że sobie poradzę? To raczej pogodzenie się z faktem przed jakim mnie postawiła, więc nie mam wyjścia

Dzięki!!

Hej, trochę minęło od rozstania.. chociaż widziałem się z nią ostatnio (przywiozła mi coś, po co i tak musiałbym jechać sam i się z nią widzieć), była dziwna, niepunktualna, nie wiedziała o której mi to przywiezie, ostatecznie okazało się (jak podejrzewałem) ktoś ją podwiózł, była wobec tej osoby tajemnicza [a tylko z tego gościa robiła tajemnicę], ale nie pytałem o nic - jej sprawa...
Pytała o nas..(jak się czuję) powiedziałem, że dla mnie to przeszłość, coś czego już nie ma..,pogodziłem się z tym, cały czas pokazując że u mnie serio jest fajnie (ale bez przesady), odpowiedziała jedynie że "widzę, że u Ciebie lepiej" - to tak jakby oczekiwała chyba, że z jej powodu będę się rzucał pod auto?? Kawałek ją odprowadziłem na przystanek, życzyłem Wesołych Świąt i dodając na koniec że "mam nadzieję, że kroki, które podjęła w ostatnim czasie okazały się dla niej tymi dobrymi decyzjami i szczęśliwymi" i tyle..

Przy okazji wręczyła zaległy prezent urodzinowy.. i tutaj też mam pytanie pod koniec stycznia ona ma urodziny, kupować coś, dzwonić, wysyłać sms? Czy po prostu mieć na to w*****?

Jakoś się trzymam, chociaż jeszcze do niedawna myślałem, że Święta spędzimy razem.. ale cóż

Korzystając też z okazji chciałbym wszystkim życzyć : Zdrowych, pogodnych, radosnych Świąt Bożego Narodzenia

Dziękuję za wsparcie jakie miałem w ostatnim czasie .

W sumie po świętach i mnie dopadło coś walczyłem z tym, miałem plan i nagle coś..
Nie mogę spać, psychicznie wysiadam.. (a było tak dobrze.. trzymałem się jakoś), zrobiłem w sumie wiele kroków do tego aby było mi lepiej
a) skasowałem jej numer
b) z Facebooka wyłączyłem powiadomienia co do jej aktywności
c) pozbyłem się wszystkiego od niej
d) zajmowałem się sobą
e) nie myślałem o tym tyle i nie analizowałem, prawie wcale..

I nagle.. przyszła jakaś "fala" i po prostu na chwilę obecną mnie to pokonało..

Sporo rozmyślałem, o tym co się stało, ale nie pod kątem analiz "co w niej pękło, że zmieniła charakter o 180 stopni", tylko raczej pod kątem swoich błędów. Uświadamiam sobie coraz bardziej, że to właśnie iluzja mnie trzyma w tym stanie. Chociaż nie widzę jej już jako dziewczyny idealnej, miała wady.. ale z tymi wadami ją chciałem.

Chciałbym.. z jednej strony się kompletnie odciąć (i do tego dążę), ale gdzieś we mnie siedzi taka myśl.. że gdybym dowiedział się na 100% że kogoś ma[chociaż wszystkie znaki na niebie i ziemi na to wskazują, że tak jest. Dziś też rozmawiałem z kumplem jak jego była kiedyś zostawiła...scenariusz identyczny, tydzień później była z innym].. wtedy niejako wiedziałbym na pewno "jaką osobą była".. pewnie w 1 fazie miałbym ostry dołek, ale z drugiej żyłbym na 100% bez jakichkolwiek złudzeń.

Wiem, że to może i głupie takie.. myślenie "jaka jest prawda".. ale ta jedyna rzecz trzyma mnie w tej pułapce..z której chciałbym wyjść.
Dodatkowo męczą mnie praktycznie codzienne koszmary o niej, to chyba jakiś nadmiar emocji, które nie mogą się uwolnić za dnia.

Kontaktu z jej strony nie było - i dobrze. Na to nie liczę i tego nie chcę, sam też nie zamierzam się kontaktować.

Zacząłem od początku czytać obszerny wątek "iceman'a", humor mi się poprawił niesamowicie (minie pewnie trochę czasu niż skończę go czytać), do wieczora było wręcz dobrze, mało o niej myślałem i nagle buum.

Piszę tutaj, bo chcę wylać swoje emocje. Nie chcę ich trzymać w sobie, a takie pisanie mi pomaga - chociaż może to co piszę brzmieć jak bełkot.

Czuję gdzieś w sobie, że powoli odzyskuję SIEBIE..

Zacząłem biegać jak byliśmy razem ok. 2 miesięcy temu, później kiedy się zaczęło psuć biegałem (dla siebie + po to żeby odreagować), a teraz biegam, bo polubiłem to, cieszę się jak dziecko kiedy mogę założyć buty i polecieć w trasę.. za to jej już teraz mogę podziękować , bo gdyby nie to co się działo, to pewnie odpuściłbym bieganie, a tak? Mam swoją motywację. Ba.. nawet zapisałem się na zawody , które będą za 2 tygodnie.

Na tę chwilę tyle z mojej strony. Dobranoc.

Jednak jesteś sensownym gościem.Dołóż do tego co robisz jakieś nowe laski- jakiekolwiek, nieważne.Głupie pogaduchy z byle kim.Klina klinem.

Bzdury pisz do woli,od ewidentnych kłamstw możesz się powstrzymać.

Podaję Autorowi skuteczną metodę szybkiego zapomnienia.
Babskie rady o dawaniu upustu emocjom są dobre dla bab.
Męska psycha działa inaczej.
Zamiast się babrać wspomnieniem trzeba zająć myśli kimś nowym.To działa zawsze, działa skutecznie i działa szybko.

To już kolejny wątek który zaśmiecasz pseudoanalizami mnie.Masz jakieś żale pisz na priv.I tak nie przeczytam, ale przynajmniej inni nie będą tracić wątku wątku.

Elle, nawet mojego wieku nie potrafisz oszacować poprawnie, a co dopiero rzeczy wymagające odrobiny inteligencji.
Masz rację, nic bym Ci(duża litera- kultura!) w twarz nie powiedział, bo jakoś nie podejrzewam się o znalezienie przyjemności w gadce z Tobą (znów duża litera- kultura!).Mam pewne minima.
Rady jakie daję Autorowi są uniwersalne i skuteczne w odróżnieniu od pseudopsychologicznej rozkminy.
A moje podejście do związków jest sprawą odrębną.

Piszesz o szacunku, jednocześnie pogardliwie wypowiadając się o ''paniach z Biedronki''.Hmm, ciekawe, doprawdy.Rozumiem że kasjerka nie jest godna szacunku.Faktycznie, trochę inne podejście wyniosłem z domu.Twoim Rodzicom gratuluję tego co wpoili Tobie.
Sęk w tym, że metoda ''klin-klinem'' nikogo nie krzywdzi i nie obnaża z szacunku.Chodzi o zajęcie myśli i uwagi nowymi ludźmi.Pójście na piwo z nowpopoznaną kobietą raczej aktem pogardy dla niej nie jest.A poznając nowych ludzi, zwiększa się prawdopodobieństwo znalezienia kogoś ciekawego.Wówczas wspomnienie o eksie automatycznie blaknie.Proste jak drut.

Pitagoras: chyba sam w to nie wierzysz. W 99% przyp. klin służy dokładnie temu, na co wskazuje nazwa- jak ujął trafnie Kosmiczny "wyrzucasz go gdy dolegliwości mijają", bo kto chce skojarzeń z najgorszym okresem w życiu?
Często bywa tak, że "klin" coś zdąży poczuć, ale nikt sobie tym głowy już nie zawraca, skoro spełnił swoja rolę.

Gdyby faktycznie to było takie płynne wszystko: przejście z ex na klina, a potem stworzenie silnej emocjonalnej z nim więzi.. Niestety, scenariusz jest zwykle do bólu powtarzalny i o 180 st. inny niż sugerujesz.

Znów dowodzisz, że nie masz bladego pojęcia jak podświadomość działa i jaka ma rolę w całym procesie.

To nie jest tak, że w cudowny sposób za 10 klinem w końcu 'trafiasz' na kogoś, dzięki komu zapominasz o ex.
Tylko po iluś klinach w końcu powoli wracasz do równowagi i zaczynasz znów wierzyć w siebie i w to, że ktoś może Cie pokochać, wtedy to Ty przyjmujesz postawę OTWARTĄ na coś więcej niż "klinowanie" i tylko dzięki temu jest się w ogóle w stanie zauważyć w którymś "klinie" coś więcej niż klina i tym samym daje się SOBIE i tej osobie szansę. Tylko chodzi o właśnie o 'pokot z klinów', pozostawianie zgliszczy czyichś uczuć za sobą, bo JA musiałem odreagować, bo MNIE tez ktoś kiedyś tak potraktował, itd.
Kumasz? Czy dalej nic.

Twoje myślenie jest faktycznie proste jak drut, często to udowadniasz. Tyle, że nie jest do końca trafne i oparte na właściwych przesłankach niż powierzchowne, doraźne 'poprawki' do starego kursu..Niestety autorefleksja i dystans są Ci totalnie obce, pewnie dlatego jesteś może jedną z 2 osób na Forum, z którymi miewam otwarte 'potyczki', większość jednak rozumie przekaz.

Wiesz kiedy takie porównywanie na korzyść tych nowych osób jest w ogóle możliwe?
Kiedy motywacją do spotykania się z nimi NIE JEST zapomnienie o ex a ciekawość tej nowej osoby i czysta chęć poznania, bez podtekstów.

Gdy motywacją jest udowodnienie sobie, że są fajniejsze od eks: "Czekaj, czekaj..ja już sobie zaraz kogoś poznam." i rzucanie się w wir przelotnych znajomości to jedyne co się włącza przy okazji takich spotkań, randek- w zastępstwie (jak zwał) to porównywanie, ale na korzyść EX .
Wtedy 99% osób w tym stanie ma ochotę sięgnąć za tel. i błagać o powrót. Tak się kończy klinowanie z takim podejściem. Chyba nie czytasz Forum uważnie.

Problem polega na tym, że chcesz przeskakiwać wszystkie konieczne do wyzdrowienia etapy w niedorzecznie krótkim czasie i łudzisz się, że efekty będą podobne. Nie będą, bo to droga na skróty.

Mam wrażenie, że nie czytasz ze zrozumieniem tego co piszę.

Ja jestem przeciwniczką biernego czekania, aż "zapomni się samo".
Tylko sposoby mamy diametralnie różne. Ja uważam, że drogą jest zwrócenie się do siebie w tym momencie- zwiększanie świadomości emocji, które przez Ciebie przechodzą, zamiast ucieczka od nich w doraźną ulgę (w postaci seksu z kim innym , randki, whateva).

To o czym piszesz, tj. odwrotna kolejność: czyli kolekcjonowanie nowych doświadczeń w celu przeprogramowania podświadomości jest jak najbardziej sensowne, pod warunkiem, że ktoś potrafi oderwać myśli od eks choćby na ułamek sekundy podczas takich wymuszonych spotkań z kimś nowym.
Rzadko taką umiejętność delikwent w skrajnej depresji posiada.

Wiem, że zdarzają się wyjątki, ale one tylko potwierdzają regułę.
Tak czy inaczej: wszystko jest ok, póki druga strona (klin) nie podchodzi z uczuciami do tej znajomości od początku. Z takiego poziomu i przy tej dysproporcji już na wejściu, nie ma opcji żeby obyło się bez ofiar.

A dzieje się tak, gdy 'klinujący' chodząc z kimś do łóżka, spędzając czas i robiąc (pozornie) wszystkie te rzeczy, które w normalnych okolicznościach budują więź, z ta "małą różnicą", że cały czas głową i myślami jest przy kimś innym.. Ja to nazywam sk...wem i korzystaniem z okazji "po trupach".
O tego typu sytuacje mi chodzi.

Kumam.

Czyli hurtowe podejście.
Znam wielu, którzy próbowali w ten sposób, a potem po łazienkach gdzieś w pubach siedziałam z nimi i pomagałam doprowadzić się do porządku, gile wycierałam itd.
Jeden drink za daleko i z króla imprezy i dam obecnych na sali, robił się zupełnie kruchy i wystraszony swoją samotnością chłopiec, który tylko mi nie bał się powiedzieć, że nie daje sobie rady.
Każda maska działa tylko tak długo, dopóki nie znajdzie się ktoś, przy kim nie da się grać.

Autor zdecyduje sam.

To nie kwestia płci, są kobiety, które myślą tak samo.

Skalę porównawczą..Nie no, ok. Tyle, że często ta 'skala porównawcza' bywa pretekstem by nie zatrzymywać się dłużej (nie angażować) na nikim, bo zawsze jest potencja, że tuż za rogiem, czeka na nas ktoś lepszy.
Oraz: co oznacza dla Ciebie "spotykanie się w sensie dosłownym, a nie kręcąc na 10 frontów" i czym to się w praktyce różni?
Rozumiem, że tym, że mówi się każdej kobiecie wprost, że spotyka się jeszcze z innymi?

Jeśli tak to ok.