Zniszczylam swoje zycie

Takie zabawy są fajne do czasu, kiedy przyjmuje się je na chłodno, niestety.
Nie chcę Cię krytykować ani pokazywać, że źle robisz krzywdząc w ten sposób męża, dzieci i siebie, bo sumienie już daje Ci niezły wycisk. Odetnij się od tego faceta, on Ci przyniesie tylko jeszcze więcej kopniaków. Masz dzieci, rodzinę - to chyba nie jest warte tych kilku przyjemnych nocy, co? Zaangażowałaś się, szkoda, ale to nic. Poboli i przestanie, a karę już sama sobie wyznaczyłaś.
Serce ma to do siebie, że w pewnym momencie jakoś się pozbiera i zacznie bić na nowo.

idź na całość, idź na całość
to zwiększy oglądalność 

Wiesz już nie było tak źle.  Nasze relacje były poprawne. Nie robił już żadnych jazd z smsami.

Jednocześnie czuję że nadal mu na mnie zależy,  a to ważne dla mojego poczucia własnej wartości. Chodzi o to że nie czuję się wykorzystana przez niego, nie czuję że byłam tylko zabawką.  Nie znioslabym chyba gdybym widziała go rozbawionego gadajacego przez telefon.

Było ok, myślałam o nim sporadycznie.  Skupiłam się na naprawie małżeństwa, co idzie powoli ale do przodu.

Wybraliśmy nasze spokojne "życia", bez fajerwerków ale za to bez poczucia że się robi ogromną krzywdę dzieciom. Wiem że z czasem moje serce się wyciszy, zapomni. Męża mam dobrego, on zasługuje na oddaną żonę.  Staram się dla niego, gotuję co lubi, wręczam.

Jednak czasem odzywa się we mnie ten ból i wspomnienia, i tęsknota za czymś co nigdy nie będzie moim udziałem.

Obawiam się że jedyny sposób na zamknięcie tego rozdziału to odejście z pracy.

Oj Elle, musisz zawsze racjonalizować ?
Już sobie paluszki naszykowałam, i chciałam poczytać ten pierdutny odcinek naszej Mody na Suknię, a Ty wlazłaś i zepsułaś mi tę przyjemność ...
Normalnie nie mogę się skoncentrować tera.
A dobra, cofnę do strony 3 i przeczytam. Toż treść dokładnie taka sama ...

Krotka to co piszesz jest obrzydliwe. We mnie się gotuje jak sobie pomyślę jaką fałszywą ma ten twój mąż żonę. Bo.... dlaczego ludzie trafiają na takie kreatury i biedni są tego nieświadomi, darzą taką uczuciem, bo nie wiedzą z kim żyją. Ludzie potrafią być jednak perfidni. Ty odgrywasz rolę żony perfekcyjnie.
Faceci jak macie żonę złoszczącą się, zrzędzącą to się cieszcie. Jest prawdziwą kobietą. A jak macie żonę " książkową" to się dobrze zastanówcie czy wam rogów nie przyprawia.
Krotka ja bym się wykończyła, nie mogłabym na siebie patrzeć. A jak bym się dowiedziała to bym cię chyba w tej zupie utopiła!

Tak sobie myślę, że ten mąż Krotki to może być fajny facet. Czemu tak jest, że spoko faceci trafiają na fałszywe kobiety, a uczciwe, fajne kobiety wybierają drani...
Krotka powinna być z tym swoim fagasem, który pewnie by ją zdradzał jakby tylko miała w życiu jakieś poważniejsze problemy czy czas ją posunął. A nie, wie taka spryciara, że fagas jest dobry do wzdychania do niego i zabawy. A mąż to dobra inwestycja. Bez fajerwerków, ale zapewniająca spokojne życie. Może biedny chłopina zostanie oświecony przed śmiercią w jakim upojeniu znajdowała się jego żona przez lata. Straszne. Młodzi ludzie, mają wszystko. Zdrowie, zdrowe dzieci, brak problemów - zamiast się kochać i cieszyć tym co mają to jedno z nich trwoni to. Nie wystarcza mu to. Krotka może ty powinnaś być z tym bawidamkiem, żeby kiedyś zatęsknić za tymi wspaniałymi chwilami z mężem. Może na tym polega sprawiedliwość.

Tu nie chodzi o odczucia, myśli i emocje.
Tylko o postępowanie.
I owszem - nie mamy nierzadko wpływu na swoje uczucia .... choć chętnie podyskutowałabym i o tym
ALE.
Mamy wpływ na swoje postępowanie. Na to w jaki sposób traktujemy innych ludzi.
Mamy wpływ na to, czy jesteśmy szczerzy i uczciwi. Mamy wpływ na to, że krzywdzimy, albo nie krzywdzimy.
A o tym właśnie mowa.
Mogę sobie być zakochana po uszy w kochanku i mieć sobie poczucie, świadomość, że to jest złe.
Ale przy tym kłamać ? Oszukiwać bliskich ? Nurzać ich w fałszu, obłudzie ?
A niby dlaczego ?

Kurcze trochę bezsensu bo wg mnie kochacie się tzn Ty i Kochanek.
Poczytałam te Twoje posty to normalnie Cię polubiłam
Wiem że nie zawsze jest tak jakbyśmy chcieli niestety, ale czasami sami sobie drogę do szczęścia zamykamy.
Co do,, krzywdy" dla dzieci to są juz inne tematy.  Muszę przyznac ze jestem silna ale bez milosci nie bedziesz szczesliwa kobietą  - a to sie przelozy na wszystko inne - no pozostaje tylko udawac ze jest dobrze - tylko czy warto...
Nie zmieniaj pracy

Pisz czasami co u Ciebie .

Elle,
a co ona ma napisać, aby zadowolic opinię publiczną?
Ze kocha męża, że cieszy się, ze są razem, że nic nie czuje do kochanka ?
To byłoby nierealne.
Krotka,
moze kiedys odnajdziesz radość w związku z mężem. Być może poczucie spełnienia obowiązku zastapi
poczucie szczęścia.
Myśl realnie, nie idealizuj kochanka. Widzisz, nie odszedł od zony, miał depresję, bo sprawa się wydała,
a w domu pewnie piekło. Oceniaj go po czynach, a nie po słowach !
Wiedział, że Twoj mąz wie i naprawdę, gdyby chciał zawalczyc o wspólne Wasze zycie to by to zrobił.
To miał być romans, a nie początek nowego życia. To nie oznacza, że nic nie czuł, lub nie czuje do Ciebie.
Pewnie czuje. Ale to było za mało aby walczyć o Ciebie jako o partnerke, zonę.
Dwa miesiące czekał aby przyznać, że żona wie, czyli poczekał, aż sprawa w domu się uspokoi.
Nie idealizuj!

Problemem Krotki chyba nie jest to, ze niewystarczająco kocha męża, tylko to, że kocha kochanka.
Dla niej to wciąż orzeł, a facet to raczej gołąb.
Nie miał dość odwagi aby zawalczyć o nią jako o swoją partnerkę,
idealnie nie dopuścił do konfrontacji żony i kochanki, bo się bał ( nie wiadomo, jaka była jego linia obrony względem żony,
a w kłotni Krotka mogłaby wykrzyczeć, że to on uwiódł i smsował po nocach, a nie ona ),
brak telefonu od zony zabezpieczył go przed dostaniem w pysk od męża Krotki itd.
To nie oznacza moim zdaniem, że nic nie czuł, że tylko seks i nic ponadto.
Po prostu zwykły facet, żaden mocarz. Niepotrzebnie go idealizuje, a chyba wciąż to robi.

Jesli po całej sytuacji, jaka miedzy nimi była, po tym, jak sprawa się wydała,
facet nie zorganizował rozmowy, w której Krotce jasno by powiedział,
ze skoro się kochają i już to wyszło to może trzeba spróbować zyć razem, rozwieść się,
stworzyć prawdziwy związek.... to on jest dla mnie cieniasem.
A, ze ona niby nie chciała..... i tak mógł spróbowac i zawalczyć, nie o romans,
ale o wspólne zycie. Zamiast tego uspokoił żonę, sytuację i z duzym konfortem
pracuje i zyje.
Na razie Krotka pisała, jak wychcwalał po nocy jej wdzięki, ale nic nie napisała o konkretnej,
odwaznej rozmowie, która wyszłaby z jego strony - o wspólnym zyciu, a nie pitolenie,
jacy to oni nieszczęsliwi i jaką ciężką decyzję trzeba było podjąć, dla dobra ogółu.

Co ma zrobić?
Nie wiem..może jednak okaże się, że taka krotka (a będzie to oczywiście przypadek jedyny na skalę światową) potrafi spróbować życia nie w obłudzie i totalnym zakłamaniu? Może np. odejdzie od męża, którego nie kocha? Nie wiem..tak na początek, po ludzku.

Niech mu tej zupy porobi w słoikach na najbliższy rok. Co myślicie?

E nie, jednak nie.. lepiej niech mu ja podaje kolejne 20 lat. No bo co? Z kochankiem nie wyszło, nikogo na horyzoncie, kto by kochanka zastąpił, mąż..to mąż no to co, SAMA tak będzie się tułała po świecie?

Nie no bez sensu.. to jaka dziś będzie zupa?

Nie, no co Ty, Elle.
Przecież cała idylliczność obecnej sytuacji polega na tym, że mąż codziennie otrzymuje świeżą zupkę ;-)

Czarną polewkę (?)

Krotka, z pewnością dawkuje dobra wszelakie
To i nad drugim daniem ma pieczę i tak codziennie to nie szarżuje.

Ale przy niedzieli to mąż pewnie i ...deserek ma podany

Taaa..., to MUSI się podobać. Przede wszystkim Krotkowemu mężowi.
Przecież to nie byle ochłapy z pańskiego stołu, żeby miżna było nosem kręcić, ale osobiście przyrządzana przez Krotkę czarna polewka

hyhyhuu.. nie było i nie będzie, bo dla niego to miał być romans. Ale do ciebie to krotka w dalszym ciągu nie dociera.

Dla niego poszło to za daleko, więc stara się ograniczyć koszta, które już i tak ponieśliście.

Nie umiecie rozmawiać o tym co między wami, tylko jakieś ukradkowe spojrzenia, uśmiechy, itp. dziecinada do kwadratu..a ta się o nim wypowiada per 'przyjaciel'

I najlepsze, że krota dalej wybiera ze wszystkich wypowiedzi tylko te, które odnoszą się do tego, co nosi w serduszku- czyli dot. sytuacji jej i kochanka, na męża dalej olewka i wywalone.
Nic nie zrozumiała przez tyle czasu, dalej w myślach siedzi u kochanka w gaciach, jak wesz łonowa..

A on się przyznał, że chodzi o Ciebie? Czy tylko do zdrady?
No po tym co pisałaś, co on wyprawiał i w jakim stanie był, to chyba nie dziwi, że się domyślała, że coś się dzieje....
A Twój mąż zna jego żonę?
W sumie może i dobrze, że i on się przyznał, też może zrozumiał, że nie da się ot tak zdradzić i nie ponieść konsekwencji.
Myślisz że i on się teraz stara odbudować swoje małżeństwo?

Elle, mój Ty niedościgniony wzorze w uświadamianiu tych, co błądzą hen daleko od własnej świadomości.

Krotka cały czas żyje we śnie, wierząc, że to inni ludzie i okoliczności czynią ją nieszczęśliwą, a nie jej własne myśli i postępowanie dotyczące danej sytuacji.
Niech zatem dalej prowadzi swoje nieświadome, mechaniczne życie, niech myśli mechanicznie, niech postępuje mechanicznie.

Miejmy nadzieję, że jej mąż kiedyś sam powie BASTA!

Syzyf - nie możesz tak myśleć, że po 5 latach miłość się skończy i znów Cię kobieta oszuka - to nie tak działa. Oczywiście romantyczne początki są najlepsze ale one zawsze mijają po pewnym czasie co nie oznacza że miłość wygasa - jedynie pożądanie słabnie - ale pożądanie jest tylko jednym składnikiem miłości. Trzeba dbać o jakość związku - ale nic na siłę. Nikogo na siłę się nie utrzyma - oczywiście fizycznie można, ale nie uczuciowo,emocjonalnie.  Zdrada, zdradzie nie równa. Są kobiety( mężczyźni) które mogą zdradzać wielokrotnie z różnymi mężczyznami - powody są różne - niedowartościowanie, brak seksu bądź marnej jakości, nuda itd. i w tym przypadku chyba łatwiej jest powalczyć o związek - szczera rozmowa - co jest nie tak, czego się oczekuje od siebie itd - to można wszystko naprawić,popracować nad związkiem - jeśli oczywiście dwie strony tego chcą - ale jeśli kobieta zdradziła tylko raz z kimś w kim się po prostu zakochała - to się nie da odbudować relacji - bo miłość jest albo jej nie ma - nie da się tego wymusić. Nie każdy od razu trafia na tę jedyną osobę, a ludzie tworzą związki z różnych powodów ( niedojrzałość emocjonalna,naciski rodziny, ciąża,itp ) Potem okazuje się, że jednak to nie to - okazuje się to wtedy, kiedy trafimy nagle na tę jedyna osobę . Jeśli zastanawiasz się czy tę daną osobę kochasz to znaczy że jej nie kochasz - to się po prostu wie- bez zastanawiania . Jesteśmy ludźmi wolnymi - nie jesteśmy niewolnikami w związku - i jedna ważna rzecz- NIE JESTEŚMY NICZYJĄ WŁASNOŚCIĄ - możemy robić co chcemy tyle, że jako ludzie dorośli musimy się liczyć z konsekwencjami naszych czynów. Każdy ma prawo do błędu - do pomyłki.   Drogę do szczęścia sami sobie musimy wyznaczyć i do niej dążyć.

Syzyf znajdziesz swoją druga połówkę i będziesz szczęśliwy - tylko otwórz się na innych i nie rób nic na siłę.

Krotko,
skoro nie było takiej rozmowy to chyba mozna uznać, że nie było tez chęci stworzenia z Tobą prawdziwego zwiazku.
Niestety tak to wygląda. Więc przedwczesne były Twoje dywagacje, czy z nim być i moze nieuzasadnione są Twoje marzenia, jakby z nim było. Moim zdaniem tak to wygląda. On nie ma odwagi, chęci zmiany. Może mamić Ciebie, ze bylibyscie razem, gdyby nie dzieci itp,
ale prawda jest taka, ze mamy XXI wiek i nikt nikogo za rozwód nie wiesza.
Zobacz na przykładzie Anastazji, czy Aleksandry .... co by nie mowic tam mężczyźni dążyli do związku. Może nie od razu, bo pewnie tez były wątpliwości, ale jednak zdecydowali się. U Ciebie to trwa o wiele lat dłużej - więź trwa o wiele dłużej.
Może się mylę, ale takie mam odczucia

Wiem Elle,
opcja z nieobliczalną żoną jest książkowa.
Wpakowała się Krotka i pewnie skończy się na powrotach i rozstaniach , oczywiscie romansowych, bo ci inni nie dadzą żyć.
Smutne to.

Mnie tam krotuchy nie szkoda ani trochę. Nawet mam ubaw jak widzę jak popłakuje w kibelku w domu, gdy nikt nie widzi.

Mąż ..no cóż, jego mi trochę szkoda, ale z drugiej strony - skoro WIE co jest grane, a mimo to siedzi z nią.. no to trudno mieć wielki szacunek do tego gościa, przykro powiedzieć.

Jest jeszcze kwestia dzieci..i tu karma kopnie krocie dupsko kiedyś w tyłek, ale w sposób jaki nie jest w stanie przewidzieć. Może jakaś choroba, może kłopoty finansowe.. zwykle to tędy idzie. Taki "rykoszet" gdy rodzic stawia kochanka powyżej własnej rodziny, powyżej dzieci, prowadząc podwójne życie i niszcząc w dziecku podstawowe poczucie bezpieczeństwa, jakim jest wiara w pewne nadrzędne wartości.

A czy będą powroty.. Wiesz, myślę, że krota jest taka idealną kandydatka na szparkę, w której sobie można ulżyć w pracy czy w przerwie na lunch.. poflirtować i takie tam. No ale to zaszło za daleko i ona się zadurzyła, więc jak to zwykle bywa- projektuje SWOJE zaangażowanie na kochanka.
A tam już się sprawa wychłodziła.. u kroty jest ogień dalej, więc musi to sobie jakoś zracjonalizować, więc teraz to wina żony kochanka i takie tam..bullshity. no bo jak to, miałby wystawić taka super laskę jak krota i jednak wybrać żonę, kiedy ona już totalnie w to popłynęła?
a tu taki wał.. i właśnie tak się stało, ha ha.

Teraz ona będzie coraz bardziej zakochana, o ile to możliwe, bo jego wycofanie i dystansowanie właśnie nakręcają takie romanse najbardziej.

Także krota, cyc do przodu, rajtki i spódnica ołówkowa jutro do pracy i jedziesz z koksem - musisz pokazać tym babom z biura!

W sumie około 2,5 roku licząc od 1 spotkania (poznania). Na początku widywaliśmy się rzadziej, potem coraz częściej. Na początku niby tylko spotkania biznesowe (jakiś pretekst), a potem już po koleżeńsku...
Długi ten rozbieg mieliśmy (choć nie aż tak długo jak u kroteczki - oni się znali i przyjaźnili dużo dłużej)... nasz romans jako romans zaczął dopiero jakoś rok temu... choć w sumie od początku to wisiało w powietrzu...

Oj nie wiem czy taki odważny, bo jednak do romansu się nie przyznawał Choc akurat ja uważam, że zroił słusznie, ale to inna kwestia..
Poza tym rozwiódł się dopiero jak wiedział, że chcę z nim być ale nie w roli kochanki - my w przeciwieństwie do kroteczki dużo ze sobą rozmawialiśmy. A też były różne jazdy, dylematy, rozstania... Nie, nie bynajmniej łatwe to wszystko nie było...
Najtrudniejsza była chyba jednak konsekwencja...

Ale widzisz, paradoks tej sytuacji polega na tym, że krota jest na swój chory sposób szczęśliwa, wbrew pozorom. Wiesz dlaczego?

Bo ona realizuje swój Program z podświadomości, wreszcie "osrała konwenanse" (bo tak podchodzi w tym momencie do norm etycznych i świadomego rozumu- jako przeszkody na drodze do love) i myśli, że im głębiej zanurzy łeb w tym bagnie, tym szybciej spotka ja nagroda - a nagroda jest oczywiście życie z kochankiem. A życie jej cały czas pokazuje: "Głupia babo, nie tędy droga..zobacz, nic ci się nie udaje.. popełniasz w kółko te same błędy oczekując innych rezultatów."

Nic nie chwyta tym malutkim rozumkiem swoim.
A przykłady ma od pań na A. Obydwie jak krowie na rowie tłumacza, że u nich to zaangażowanie od ex kochanków było niewspółmierne do tego co u niej, ale ona jest na etapie wyparcia. Jeszcze nie potrafi przyznać się sama przed sobą, że nie jest traktowana poważnie, jeszcze się szamocze- stąd żałosne próby znalezienia "prawdziwych przyczyn" i tłumaczenia kochanka, jakby był malutkim chłopcem niezdolnym podjąć decyzji.

Ona przegrała. Zakochała się, a on da sobie radę. On proponował - mogła w to nie wchodzić, to nawet nie jest jego wina, krota to stara baba, wiedziała na co się pisze.
Kogo tu żałować?

Tak czy inaczej jesteście razem - dbajcie teraz o siebie

Akurat nie trafiłaś, bo moja siostra zmarła na raka, ale to nie był jedyny przypadek w rodzinie.
Jesteś zbyt tępa by pojąć o czym mówię, tym bardziej sposób w jaki 'przekłada się' karma, dlatego tu stawiam kropkę, wystarczy, że inni zrozumieją.

A rodzicom ze szpitali dziecięcych nie trzeba wielu rzeczy tłumaczyć, bo tam ludzie przewartościowywują swoje życie. Dla ciebie życie to dylematy w stylu tych smsów, które dyzio wysyłał ci z kibla.

Gdybyś miała trochę oleju w głowie już dawno byś tę farsę zakończyła, ale uwielbiasz takie dramaty i kochasz być w centrum uwagi, nawet kosztem rodziny i dzieci, więc nie podcieraj sobie nimi buźki, bo to żenada.

A teraz weź się za tłuczenie kotletów na jutro dla męża - to jest czynność, którą w miarę ogarniasz.

Ja.... Ty krotka pouczasz innych ?
Siądz kobieto raz a porządnie .Przeanalizuj własne życie .Przyznaj się przed sobą ,co skitrałaś .Odnieś sie do tytułu własnego wątku.Juz ..juz blisko .Wiesz o co chodzi .

Nadal mysle ze jestes projektem powstalym dla rozbujania forum .Nie wierze ,ze takie cóś istnieje ,i myśli ???

A kto ci każe tu siedzieć Rakija i rozwiązywać moje dylematy. Idź gdzie indziej i pochyl się nad kimś bardziej wiarygodnym.

Masz wznowe i nie wiesz nawet ? Badania wykazaly by .Nie wiesz nawet jakie i kiedy ,google to fajny swiat .Ale poczytaj naprawde chorych .I nie igraj ze smiercia .

I nie tworz  historii o chorobach , o ktorych nic nie wiesz .Jestes bardziej chora niz myslalam .
Do czego sie jeszcze posuniesz ,zeby zinteresowac ?
Poronienia ,nieudana adopcja ,in vitro ,smierc partnera ,smierc meza ?
Ogarnij sie i zacznij zyc ,nie ksiazkami ( gazetami z zycia wziete /0,ale wlasnym zyciem . l

Ja naprawde nie atakuje ciebie jako krotka .Wkurza mnie tylko krotki glupie zachowanie .
Co innego byc krotka .co innego upierac sie przy zachowniu ,ktore rani rodzine .
Odejdz od meza ,daj mu zycie .niech znajdzie kogos kto go bedzie kochal .A ty rob co chcesz .

Nie byłabym tego taka pewna. Bardzo prawdopodobne, że jest w analogicznej sytuacji co Kroteczka, tyle że jego żona w przeciwieństwie do męża autorki to bardziej temperamentna osoba (przynajmniej takie odniosłam wrażenie).

Może to jakaś kara od losu...