Zniszczylam swoje zycie

A jak nie wrócił to kocha kochankę ?
Pewnie też od razu nawrócił się na wierność?
Ale ty naiwna jesteś

A jak?
Umknęło mi

no ręce opadają...:)
toż w tym "bagnie' sama tkwisz.. już zapominałaś?

Mówię tobie babo, iż mój się "leczy" i ja byłam jego jedyną "przygodą".
U ciebie mamy gościa, co bzyka i zdradza bez oporów wiele razy i do tego NIEŚWIADOMEGO własnej choroby!
Czy ty jesteś jakaś ułomna czy wybiórczo czytasz?

no taki seksualny kłusownik - mnie też się nie podoba
ale trafność w określeniu - bardzo

In_ka,
Niestety, tylko zapożyczyłem określenie z fachowej literatury.

Buhahahaha
Chyba już wiem dlaczego ty się nie poznałaś?
Bystrością nie grzeszysz

Tak, i coś takiego bardziej przasnego prosimy

Żegnam ozięble

Elle śmieszna jesteś z tym twoim "na pewno nie jest taak atrakcyjna jak pisze". Myśl co chcesz jeśli to ma poprawić ci humor.  Ja chyba wiem czy jestem atrakcyjna lepiej niż ty.

Rozumiem że przeszkadza ci że niektóre kobiety podobają się mężczyznom bardziej niż inne,  ale takie jest życie. Mi to nie przeszkadza.  Ja się czuję atrakcyjna i to głównie z powodu mojego sposobu bycia a nie z powodu ładnej twarzy czy świetnych nóg.
Zadbaj o to by być pogodną, fajną kobietą,  a też nie opedzisz się od adoratorow. I nie zazdrość innym kobietom bo zawsze znajdzie się ładniejsza czy zgrabniejsza.
Mam wrażenie że ty nie masz powodzenia i fakt że kilku facetów ugania się za jedną kobietą jest dla ciebie nie do zniesienia.

oj udał się żart krotce na prima aprilis

Niby post jest o czymś, a tak naprawdę służyć ma TYLKO chamskiemu obrażeniu/urażeniu drugiej strony.
Się dziefczynka dowartościuje.
Bo jej nikt nie chce.
Spoko.

Żeby być atrakcyjnym trzeba jeszcze sobą cos przedstawiać np. jakies wartości. Np. znam osobiście kilka kobiet które sa "atrakcyjne" ze względu na sposób zachowania się, określone dazenia, itp. ale w osobistych relacjach sa "okropne". Egoistyczne i nastawione glownie na siebie. Ogolnie nie sa atrakcyjne chyba ze atrakcyjne na jedna czy kilka nocy. Potem i tak nie udało by się zbudować relacji opartej na wartościach. To jest zasadnicza roznica w kwestii jak kogos odbieram jako określony "obiekt" do czegos - do pracy, do kolezenstwa, jako kochanka/kochanke, do czegos a jak odbieram w kwestii możliwości żeby ktoś ze mna mogl być w związku partnerskim. Czasami pewne kryteria się wykluczają ale nie może ich być z byt wiele (czyli ze ktoś kto się nadaje do trwałego zwiazku nie może być zbyt nieatrakcyjny dla nas). To ludzkie i zrozumiale ze kierujemy się "caloscia".

Czasami temat tutaj zbacza na kwestie wyboru meza przez autorke. Dla mnie to było zwykle OSZUSTWO. Nazywajmy sprawy po imieniu takimi jakimi sa. To oszustwo trwa nadal i nie bojmy się tego powiedzieć. Nic w tym aspekcie się nie zmienilo. Autorka, oczywiście w pewnym momencie umilila sobie niedogodności związane z tym (brak oczekiwanego okazywania uczuc ale to nic ze wynikało to również i z jej podejścia do meza) "wyborem" i "znalazła" kochanka. Ale PODSTAWOWA" sprawa, problem, to co drazy jak woda, się nic a nic nie zmienilo. Nawet dzieci, o które tak niby autorka dba, maja fałszywy obraz rodziny, rodzicow, zafałszowany obraz postaw, wyborow i ich przyczyn. Dopiero się od tego bagażu uwolnią się po własnych tego typu przeżyciach albo jak zrozumieją ze matka nigdy nie kochala ojca. Po to choćby żeby kierowac w zyciu się prawda wobec samego siebie, umiec się nie samooszukiwac. Ale kto im to powie albo jak do tego dojda skoro serwuje się im fałszywy obraz zycia?! A to przecież dla nich PODSTAWA PODSTAW - PRAWDA o relacjach i ich naturze, po to żeby sami mogli swiadomie wybierac i nie powielali bledow swoich rodzicow. Jedna z wręcz najważniejszych spraw dla nich. Dla tych dzieci. Prawda o zyciu. Prawda o sobie. Prawda o rodzicach.

jak praktycznie w każdym w tym dziale, co za zdziwko

Nie mogę się z Tobą zgodzić horses.
Krzywda NIGDY nie jest subiektywna.
Można ją relatywizować, ale nie była, nie jest i nie będzie odczuciom subiektywnym.

Właśnie ze jest Przyszlosc tylko ze ty definiujesz rzeczy w "systemie wartosci". Ludzie jednak do zycia podchodza raczej emocjonalnie. Nawet na zasadzie czy mi jest "dobrze". Poza tym malo kto jest "obdazony" umiejetnoscia patrzenia z roznych stron (czasami przeciwstawnych) czy nie agnazowaniem swojego "ego" do problemow kogos innego. Jesli zdobywa te umiejetnosci droga ewolucyjna, to ok. zmienia sie i swoje podejscie, spojrzenie, uczy sie. Jesli stoi w miejscu, to po prostu stoi w miejscu. Ludzie sa roznie i nie mozna ich na sile zmienic. Radosc ze swiadomego zycia jednak jest spora, rzecz mozna wielka. Jego cecha jest umiejetnosci nie ulegania emocjom innych ludzi, czy emocjom (niekorzystnym) wogole. Emocji nie mozna sie pozbyc bo to cecha czlowieka, czy "kontrolowac" ale mozna "nad nimi czuwac". Ostatnie doswiadczenia nauczyly mnie tego ze emocji nie mozna "kontrolowac". Ale tak jak to jest napisane gdzies, ze mozna "czuwac". Wogole poczucie kontroli czegos sprowadza nas czesto na manowce. Zycie szybko sprowadza nas na ziemie przy takim pogladzie. Jedynie co mozna soba prezentowac to postawa, zdanie, wartosci. Niezalezne od danej sytuacji ale ja interpretujace, ja okreslajace. To tak jak nazywanie kwiatow, zwierzat. Czlowiek definiuje swoja rzeczywistosc rowniez poprzez swoj stosunek do niej.

Nie byloby problemu z kochankiem/kochanka gdyby nie wchodzenie przez te sytuacje w sfere intymna, poczucia bezpieczenstwa i wartosci drugiego czlowieka (zdradzanego), nie tylko meza/zony ale rowniez dzieci poprzez brak nalezyej uwagi i czasu poswiecanego czemus innemu zamiast rodzinie (tutaj wazne jako calosci) oraz kazdemu z osobna. Obecne podawane przyklady zycia ZUWAZYLEM ze nie prowadza do WOLNEGO, PRZEZ WYZBYCIE SIE ZASAD, SPOLECZENSTWA GDZIE JEST SZACUNEK DO WOLNOSCI I GODNOSCI DRUGIEGO CZLOWIEKA ale wrecz przeciwnie NISZCZA WOLNOSC, SZACUNEK I GODNOSC CZLOWIEKA WOGOLE. To zasady antyczlowieczenstwa. Dziwne ze tak malo osob potrafi to zobaczyc i nazwac po prostu prawdziwa nazwa to co sie wokol nas dzieje a niszczy nas samych.

Moze autorka przykula uwage bo zauwazyla cos cennego. Zauwazyla mianowicie ze cos niszczy jej zycie. Potem jedynie zabraklo powiazania z tematem watku, zabraklo konsekwnecji i trzymania sie glownej mysli tego watku a w rezultacie potrzebnych skutecznych dzialan (jakies sa ale nie w takim stopniu jak wymagane). Pokazala ze cos niszczy jej zycie, co niszczy jej zycie, natomiast to ze nie umie rozwiazac tego problemu "do konca" to zupelnie inna sprawa.

I pomimo tego pojawiaja sie ohy i ahy niektorych, ktorzy te sytuacje, ktora prowadzi do niszczenia swojego zycia, u siebie, czy u autorki chwala, wielbia, holduja jej. Takie myslenie to nie tylko SAMOOSZUKIWANIE SIEBIE, bo moze nie ma racji kto pisze, ze krzywdy postrzega sie obiektywnie, nie wlasnie subiektywnie, ale obiektywnie wplyw taki sama maja na nas okreslone rzeczy. Np. zycie w klamstwie, zdradzie, oszustwie niezaleznie od naszego stepionego lub nie sumienia, zgody na to, wywoluje w nas okreslone efekty. W psychice, w mysleniu, postrzeganiu. Widac to po wypowiedziach wyraznie. Stad rozne przytyki od stron, ktore widza wartosci w swoim zyciu. Ale sie nie dogadaja. Bo jesli ktos nie widzi koniecznosci naprawy w koniecznosci w 100% zaparcia sie siebie, odeslania czynninkow wplywajacych negatywnie w sensie jaki napisalem powyzej, to wlasciwie stoi w miejscu. Autorka mimo ze od samego poczatku wiedziala co niszczy jej zycie, balansuje ciagle na krawedzi, w sytuacji dostarczajacej maksimum mysli, emocji, przezyc, ciagle przed wyborem, pokusa, bodzcem. W takiej sytuacji trudno jest wrocic do normalnego, spokojnego zycia.

Horses, Maniek,
To jest naprawdę bardzo interesujące, co piszecie. Niestety, teraz nie za bardzo mam możliwość poświęcenia temu więcej czasu, ale wrócę do tego wieczorem.
Tak na szybko tylko chciałbym napisać, że przytoczony przez horses fragment wypowiedzi Mańka, to dla mnie pomieszanie z poplątaniem, bo i emocje, i EGO zarazem, a dla mnie EGO ma korzenie intelektualne, a w emocjach to może mieć korzenie poczucie własnej wartości.

a bo bywają opinie obiektywne

Czyli kręcę bat na siebie?
Bo im dokładniej i/lub na różne sposoby będę chciała wyjaśnić swój punkt widzenia, tym bardziej prowokuję potencjalnych czepialskich krytykantów do oceny mojej osoby ?
No to trzeba się uodpornić na baty i już i

Przyznam, że pracuję nad obiektywizmem opinii.
Tak w 50 % na pewno jestem obiektywna, ale są takie tematy , z 10 %, że mur beton,
nawet wbrew temu, co widzę zdania nie zmienię np, uwazam, że koty są mądrzejsze, a psy wierniejsze,
a przecież mi mówią, że kot się trzyma domu, a pies moze pobiec w długą ,

Strona 72 telenowela "Zniszczyłam swoje życie" ....
Trzy miesiące później, strona 123 "Zniszczyłam swoje życie".
To jest życie. Krotka czy tobie jest lepiej?
Wciąż wracamy do dyskusji o atrakcyjności, do podziału na żony i kochanki. Do udowadniania kto jest ten ok, a kto nie jest, do etykietowania.
Krotka no zrobiłaś świństwo. I nie ważne jakie są żony czy kochanki. Warto mieć odwagę się do tego przyznać przed sobą i zaakceptować to, a nie szukać wytłumaczeń.
Każdy z nas czasem zachowa się tak, że nie jest z siebie dumny, zadowolony, że chciałby nad tym popracować i już tego nie robić.
Krotka ja ci nie doradzę co ty masz zrobić. Ty musisz sama do tego dojść czego chcesz, a potem to z pewnością dasz radę zrealizować swój plan. Tylko jak nie ma miłości między tobą a mężem to bardzo szkoda.
Życie takie trochę udawane. Gdyby kiedyś była chemia między wami to byłaby chyba jeszcze szansa na jej powrót. Jeśli jednak jej nigdy nie było to wydaje mi się, że nie ma się co łudzić, że się pojawi.
Chyba mimo dzieci za młoda jesteś na życie bez fajerwerków ( czytaj miłości z pożądaniem). Trudno jest sobie tego odmówić.

Myślę, że Kroteczka musi najpierw uporać się z uczuciami do kolegi (co właśnie robi), by móc na spokojnie ocenić swój stosunek do męża, małżeństwa, czy warto je ratować itd. Teraz to trochę bez sensu bo żeby ratować trzeba się starać i tego chcieć.
Dobrze, że przyznała się do zdrady mężowi, bo nie musi już niczego udawać. Nie prowadzi już też podwójnego życia. Może więc na spokojnie poukładać sobie wszystko w głowie. Tak samo jak i jej mąż.
I wcale nie uważam, że koniecznie powinna się rozwieźć, najlepiej już teraz, albo rok temu, bo zdradziła, by uwolnić od siebie męża. On wiedząc co się wydarzyło też tego z jakiegoś powodu nie robi.
Jak już emocje opadną i będą potrafili z dystansem na całą sprawę spojrzeć, to albo na spokojnie od siebie odejdą albo spróbują odbudować małżeństwo.
Może też coś po drodze się zdarzyć, co przyśpieszy bieg zdarzeń no. któreś znajdzie drugą osobę, nie ważne kto czy ona czy mąż, czy kolega.
Poza tym z tego co pisze Krotka to bardziej prawdopodobne, że jej małżeństwo przetrwa, niż kolegi.

Trudno nie przyznać Ci racji zwłaszcza przez porównanie do watku P74 bo krotka akurat mało mnie interesuje. Z drugiej strony mistrz medytacji by Ci powiedział ze same ćwiczenia również prowadza do celu. Chcialoby się rzecz lepiej tak niż wcale ale SIE NIE CHCE. W każdym razie, moim zdaniem, sa to dwa antyprzyklady tutaj na forum. I to jest prawdziwy problem związany z tymi watkami. Ale to jest również problem socjologiczny. Gdybym ocenial względem jakości/zdolności do refleksji/sposobu rozwiazywania to w przypadku 3 takich watkow postawiłbym to tak: Robert>Krotka>Piotr. To ze P jest na końcu niestety ale bardzo zle swiadczy o tamtej sytuacji. Mysle ze wiele osob w jakiejś części podzieli moje zdanie. Bo nie jest kwestia wyzywanie się na kims, nie jest kwestia to ze jesteśmy laikami (bo jesteśmy - wystarczy wziasc do reki pierwsza lepsza ksiazke z dziedziny psychologii, socjologii, rodziny), ze forum jest dla nas pomostem do rozwiazywania własnych problemów, uczenia się nazywania rzeczy, sposobu argumentacji, ale kwestia jest "kontruktywnosc wnoszenia czegos do rozwiazywania czegos". To kryterium jest dla mnie kryterium jakości "tematu". I tak Robert cos ciagle robil (pod siebie) ale to był facet, który nie siedział, nie czekal z zalozonymi rekami, krotka zronbila cos ale stoi w miejscu, Piotr jak stal w miejscu tak stoi. A wygląda to tak jak wygląda. Nie ma w tym wartości. Ponieważ w kłamstwie, oszustwie, obłudzie nie może być wartości. Być może w końcu autorzy tych watkow zobaczą w czym tak naprawdę tkwi ich prawdziwy problem. Bo reszta jest tylko konsekwnecja, wtornym efektem rzeczy postawowej. BRAKU ZYCIA W PRAWDZIE WOBEC SIEBIE I PRZEZ TO, RÓWNIEZ WOBEC INNYCH.

Z tymi krzywdami to chyba nie można generalizować obiektywne czy subiektywne. Są obiektywne, właśnie związane z ogólnoludzkim systemem wartości, czy systemem przyjętym w określonym kręgu kulturowym i są takie zupełnie subiektywne, związane z konkretnym człowiekiem, jego wrażliwością, nadwrażliwością czy jego historią. Krzywda to nie tylko zabić, uderzyć, zdradzić, etc to też obrazić (i tu można obiektywnie - słowa powszechnie uznane za obelżywe i subiektywnie - niektóre wpisy tu na forum) a ich odczuwanie to już zupełnie inna kwestia.
A w tym wątku, większość jednak widzi ewidentnie obiektywną krzywdę oszukiwanych i zdradzanych rodzin. Skończyłyby się wszystkie analizy nieszczęśliwej, niemożliwej do zrealizowania miłości do żonatego, gdyby pojawiło się realne zagrożenie utraty męża, dzieci, domu czy choćby dobrego imienia w pracy, bądź też jakaś tragedia związana z utratą życia czy zdrowia. Niestety niektórym osobom dopiero drastyczne tąpnięcia otwierają oczy, nie rozumieją, że nic nam nie zostało dane na zawsze, nie mają umiejętności przewidzenia konsekwencji obiektywnie złych zachowań.

Dla niektórych typów osobowości ważnym "dobrem" jest poczucie panowania nad otoczeniem. Daje im poczucie bezpieczeństwa, którego potrzebują.
I kiedy otoczenie ośmiela się mieć własne zdanie, ludzie z tym typem osobowości czują się pokrzywdzeni i zagrożeni.
Konflikty o tym podłożu są często opisywane na forum.

Dla osoby o niskim poczuciu własnej wartości krzywdą będzie każda krytyka jej osoby, bo godzi w coś, co i tak jest wątłe i ledwo co istnieje.

Ktoś ukradł komuś rower (okoliczności nie będą pozwalały na zwrot albo rekompensatę) żeby szybko dostarczyć wiadomość, która uratowała życie grupy osób,w tym okradzionego - jest krzywda,czy nie? Czy fakt, że okradziony wie albo nie wie dlaczego ukradziono mu rower, ma wpływ na obiektywny poziom pokrzywdzenia, czy tylko na "odczuwalność"?

Ocena czyjejś krzywdy polega też na odniesieniu tych szczególnych WARTOŚCI, które są u kogoś nadgryzane przez krzywdziciela, do naszego osobistego systemu wartości.

Ten tekst to wyraz frustracji, nudy czy złośliwości?

Może
Przwraiwiona jestem?

To może wydać się niektórym bardzo, ale to bardzo dziwne, że akurat ja odświeżyłem ten wątek, ale zrobiłem to tak dla porządku. Kroteczka nie odpisała na żaden wpis od jakiegoś czasu na swoim wątku, ale dla potomnych, którzy będą przeglądać wpisy archiwalne, może to być ważne.

W watku pt: "Kiedy kolega całuje" podlinkowałem wątek Kroteczki, jako prawdopodobny rozwój sytuacji... Dzisiaj przeglądałem jego rozwój i trafiłem na ten wpis:

Pomimo, że nadal każde zdanie zdanie zaczyna się od "ja", to dostrzegam jakąś pozytywna zmianę...
Albo to moje pobożne życzenie...

a po chusteczkę odświeżać, no litości ...

Faktycznie głupi nie jest i widać, że nie jest to jego 'pierwszy romans'. Wie, że idiotyzmem było by rozjuszać ex kochankę, skoro nie ma zamiaru się rozwieść, po co mu syf?

Przeczytaj ze zrozumieniem co napisałaś.
To nie to, że Ty "nie potrafisz sobie wybaczyć", tylko wiesz, że g... warte wybaczenie, gdy nadal myślami jesteś z kochankiem. Przecież nie oszukasz własnego sumienia.

"....ostatni raz, na pożegnanie...."
smutne to , bardzo smutne, że tak szybko  zapomniałaś o tych świadomych i nieświadomych ofiarach tego romansu