Zniszczylam swoje zycie

EXTRA_terrestrial napisał/a:

I wtedy? Pamiętasz wciąż naszą piosenkę?
(gdym w ócz ametysty twe patrzył zachłannie
widząc w nich bliską miłości jutrzenkę)
A oni zagrali ?Ona tańczy dla mnie? ?

Miód i malina!

a i jeszcze TO ...   "Muskając oceanu Twoich piersi fale, kurs wziąłem ku Malströmu wsysającym wirom"....
i TO "myśliwiec mój w krętym korkociągu "...

echhh! Panie ET! Miód i ....   

W większości związkach pojawiają się pikantne smsy. Pojawiają się między tymi romantycznymi, tymi codziennymi o różnych zwykłych sprawach, tymi, które są jedynie zapytaniem co słychać kochanie...Kroteczko pojawiają się, a nie są najważniejsze i najczęstsze.
On Ciebie pragnie, pożąda, ale czy kocha, troszczy się to nie wiem.

Ale w sumie szczery facet. Nie ściemia.

kroteczka, a może coś poczytasz do poduszki ?
Polecam :
- "Pokochaj siebie, a nieważne z kim się zwiążesz" Evy-Mari Zurhorst - ciekawe podejście do związków, poprzez zrozumienie, zaakceptowanie samej siebie.

/.../
Epitalamium

W poszumie wód pisuarów,
z otmętów rezerwuarów - miłości
czerpię łapczywie...

I słów mych tony liryczne,
wprost w muszli dno ceramiczne - posyłam:
niech mkną ku Tobie!

W czeluściach kanalizacji,
gdzie uczuć mych szukam racji - żeliwny
kuś mój rdzewieje tęsknotą...

A kiedy pamięć Tobą napieszczę,
wpatrzony w spłuczkę, żebrząc o jeszcze - spuszczam
niby magiczne, pytanie me:
li-onirycznie, li-hydraulicznie cię kocham?

Kroć, za mój styl kwietny, "wypisała" mnie z netowego establishmentu, a ja, nie bez żalu zwolniłam wakat nadwornego błazna. Jednak okazuje się, że Jejmościanka lubuje się jednakowoż w poezji kloacznej, więc nie wytrzymałam i... trochę popuściłam... (wodze fantazji)
Trzymaj się O'Kruszynko! ;-)

No proszę... a to o mnie mówią żem specjalista połączenia: doopa-->Wisła

horses napisał/a:

Czyli masz odpowiedź. To się czuje, czy mężczyzna kocha i pożąda, czy tylko pożąda.
Mężczyzna staje się inny kiedy kocha, potrafi byc romantyczny i opiekuńczy.

Odpuści jeśli postawisz szlaban. Teraz to próba sił.

Mówi że kocha.  Czuję że kocha. Romantyczny jest średnio.  W czynach bardziej w słowach mniej. Opiekuńczy jest bardzo,  zawsze się o mnie martwil, pomagal, troszczyl. Nawet teraz jak nie rozmawiamy w pracy, dochodzą mnie słuchy co dla mnie robi.
Jutro będzie ciężki dzień bo mamy wspólną rozmowę z szefem nt tego dużego projektu. No i powinniśmy wcześniej usiąść,  przygotować się do tej rozmowy. Stresuje się tym.

aurora borealis napisał/a:

"Ja Wisła, Ja Wisła! Grab, słyszysz mnie???" ;-)))

Zaraz będziemy musieli spływać z wątku Kroci albo utkniemy w "kolanku"...

Lepiej w kolanku niż w rezerwuarze... bo może nas ktoś spuścić...

No i dziś odbyła się rozmowa. Miała być stricte służbowa ale on nie wytrzymał i poruszył temat "nas".
Najpierw omówiliśmy projekt, było jakoś tak nieswojo.  Ja strasznie usztywniona, nie mogłam się wyluzować a on też zestresowany.  Beznadzieja.
Ale po omówieniu wszystkiego on zapytał czy to możliwe że nic do niego nie czuję.  On cały w stresie czekał co powiem a mi w jednej chwili cały stres przeszedł. Nie zdobyłam się jednak na pełną szczerość.  Powiedziałam tylko że nawet nie zdaje sobie sprawy jak dla mnie jest ważny ale że nie mamy żadnej przyszłości że to by była męka.
On jeszcze tylko poprosił żebyśmy normalnie rozmawiali, że szef go pytał co jest. Powiedziałam że ok, rozmawiajmy ale bez prywatnych tematów. Tyle, nie wiem czy dobrze że mu powiedziałam że jest dla mnie ważny.  Ale stało się.

kroteczka napisał/a:

No i dziś odbyła się rozmowa. Miała być stricte służbowa ale on nie wytrzymał i poruszył temat "nas".
Najpierw omówiliśmy projekt, było jakoś tak nieswojo.  Ja strasznie usztywniona, nie mogłam się wyluzować a on też zestresowany.  Beznadzieja.
Ale po omówieniu wszystkiego on zapytał czy to możliwe że nic do niego nie czuję.  On cały w stresie czekał co powiem a mi w jednej chwili cały stres przeszedł. Nie zdobyłam się jednak na pełną szczerość.  Powiedziałam tylko że nawet nie zdaje sobie sprawy jak dla mnie jest ważny ale że nie mamy żadnej przyszłości że to by była męka.
On jeszcze tylko poprosił żebyśmy normalnie rozmawiali, że szef go pytał co jest. Powiedziałam że ok, rozmawiajmy ale bez prywatnych tematów. Tyle, nie wiem czy dobrze że mu powiedziałam że jest dla mnie ważny.  Ale stało się.

Nie wiem czy dobrze, ale myślę, że go uspokoiłaś na swój sposób. Myślę, że bardziej by go dotknęło jakbyś powiedziała: było minęło, nie ma do czego wracać...
Nie siedzę w jego głowie, ale możliwe, że nie poczuł się jeszcze na straconej pozycji i dalej będzie coś próbował albo samo to stwierdzenie mu wystarczy i je uszanuje... w końcu to nie ujma dla niego, że zerwałaś kontakt - bo wciąż jest dla Ciebie ważny!
Z drugiej strony wiem do czego facet jest zdolny, więc ta prośba, żebyście rozmawiali, bo szef..(w ogóle projekt) to może być tylko, choć, nie musi, jego strategia by odzyskać z Tobą kontakt - móc normalnie rozmawiać, znów spędzać czas..

horses napisał/a:

Anastacjaa napisał/a:

Nie wiem czy dobrze, ale myślę, że go uspokoiłaś na swój sposób. Myślę, że bardziej by go dotknęło jakbyś powiedziała: było minęło, nie ma do czego wracać...
Nie siedzę w jego głowie, ale możliwe, że nie poczuł się jeszcze na straconej pozycji i dalej będzie coś próbował albo samo to stwierdzenie mu wystarczy i je uszanuje... w końcu to nie ujma dla niego, że zerwałaś kontakt - bo wciąż jest dla Ciebie ważny!
Z drugiej strony wiem do czego facet jest zdolny, więc ta prośba, żebyście rozmawiali, bo szef..(w ogóle projekt) to może być tylko, choć, nie musi, jego strategia by odzyskać z Tobą kontakt - móc normalnie rozmawiać, znów spędzać czas..

To będzie spędzał. Wyjścia nie ma, pracują w jednej firmie.
Ale relacja może się zmienić z erotycznej na życzliwą i przyjacielską.
Nawet takie cuda w życiu się zdarzają

a ile znasz takich przemian w relacji
moim zdaniem to mało proawdobodobne
może być obojętnosc ( i to myśląc optymistycznie)

NiobeXXX napisał/a:

a ile znasz takich przemian w relacji
moim zdaniem to mało proawdobodobne
może być obojętnosc ( i to myśląc optymistycznie)

niestety niewiele ale jak horses pisała cuda się zdarzają..
ja w pracy miałam kilku adoratorów, miło fajnie, póki nie chcieli czegoś więcej, nie wdałam się z nimi w romans, ale szkoda mi było tych relacji... przez jakiś czas było unikanie siebie, bardziej z mojej strony a potem znów powrót do koleżeńskich relacji, ale do przyjaźni sprzed chwili wyznania że z ich str jest coś więcej nigdy nie wróciliśmy - dystans pozostał, choć nadal jesteśmy sobie życzliwi i trzymamy za siebie kciuki zawsze, ale to już nie to...

horses napisał/a:

NiobeXXX napisał/a:

a ile znasz takich przemian w relacji
moim zdaniem to mało proawdobodobne
może być obojętnosc ( i to myśląc optymistycznie)

2 znam, ale ludzie już tuż przed lub po 40-stce.
Wtedy nastepuje czasami taka przemiana w człowieku, taka świadomość
że nie zawsze można mieć wszystko i nawet z tej do połowy zapełnionej szklanki warto się cieszyć

Horses nawet nie wiesz jaką wlalas we mnie nadzieję.
Tak bym chciała żeby to była taka relacja bo mi naprawdę na nim zależy. I nie chciałabym go ranić bo w głębi duszy kocham go strasznie.
Wrogości między nami nie było nigdy.  Nawet jak ja w złości powiedziałam że ma się do mnie nie odzywać, to on nigdy nie powiedział na mnie nic złośliwego nikomu wręcz przeciwnie. Nie próbował się "mścic". Nie gadał ostentacyjnie z innymi koleżankami. To już ja chwilami miałam takie myśli.  Ale wiem że on by odwet wziął nie na mnie ale na jakimś nieszczęsnym koledze. Poza tym nie potrafiłabym go zranić.

Horses, takie mialam przeczucie ze nie jestes "nowa"
A Twoje wypowiedzi z przyjemnoscia sie czyta

/.../
Tylko smutne jest to, że w ogóle nie wspominasz o mężu.. aż tak jest Ci obojętny i obcy?

horses napisał/a:

Anastacjaa napisał/a:

Horses, takie mialam przeczucie ze nie jestes "nowa"
A Twoje wypowiedzi z przyjemnoscia sie czyta

Niestety straciłam hasło do loginu i jeszcze poczta mi się zablokowała, więc totalna katastrofa.
Naprawdę myslę, że Krotce się uda. Oczywiście musza być twardzi - oboje, ale to się da zrobić.
W pewnym wieku da się.

No my już najmłodsi nie jesteśmy .
I powiem wam szczerze, że to bardzo dla mnie ważne, że on się tak zachowuje dojrzale w tej sytuacji. Myślę że wielu mężczyzn robiłoby złośliwości albo co gorsza msciloby się kręcąc z inną.
Tego mogłabym nie przeżyć.

Potem myślałam .

Kompletnie zignorowała 4 posty 1 po 2 n/t męża.. Znów "co kochanek na to, co myśli, jak się zachowywał, czy czuje się za pewnie czy niepewnie"..

A mąż pewnie gryzie ściany.

Krotka, powiem Ci coś, a Ty zapisz sobie w myślach tą datę i po roku może wspomnisz to co napisałam.
Moim zdaniem mniej więcej tyle czasu upłynie zanim zdasz sobie sprawę co zrobiłaś i jak bardzo zraniłaś męża. Teraz g.. rozumiesz.

Ja już tego nie mogę czytać, jest mi niedobrze.

Trzymajcie się ci co mają na to siłę.

Dziś był pierwszy dzień tej naszej na nowo budowanej relacji kolezenskiej. Dziwnie trochę.  Znów zaczęliśmy rozmawiać co nie uszło uwadze współpracowników. Wcześniej koleżanki o nic nie pytały. A teraz jakby się worek rozwiązał i oczywiście od razu "to ty się na X obraziłas czy nie?" " a dlaczego z nim nie rozmawiałas?". Ciężko było wybrnąć,  ale starałam się krótko ucinac dywagacje na ten temat. Widzę jednak że byliśmy niezłą pożywka dla plotek i pewnie nadal jesteśmy. Teraz pewnie sensacją jest że rozmawiamy normalnie no i oczywiście już się rozeszło że ten duży projekt będziemy prowadzić razem.
X niby normalnie ze mną rozmawia, o sprawach służbowych.  Ale widzę że już poczuł się pewniej,  pewnie po tym moim tekście o tym jaki jest dla mnie ważny.
Najlepsze jednak co powiedział dziś szef do nas jak znów byliśmy u niego - "nie chcę wiedzieć dlaczego między wami nastąpił taki koniec przyjaźni ale mam nadzieję że będziecie zgodnie współpracować", mnie zatkało,  nie spodziewałam się takiej w sumie osobistej wycieczki. Ale X oczywiście zbył to śmiechem i powiedział że nie nastąpił żaden koniec przyjaźni, i do mnie " prawda Y?" A ja że tak. Szef tylko skwitował - to dobrze.
Potem myślałam o tym i stwierdzam że X trochę już za pewnie się w tym wszystkim czuje.

Hm.
Jak się tak zastanowić, to wypisz wymaluj taki szlafrok posiadam.
I kota czarnego tez. Tylko ze ma ino pół ogona.
Nada się ? Czy musi być pelnoogoniasty ?

Elle najpierw muszę ogarnąć się z romansu żeby móc myśleć o małżeństwie.
A no i mąż nie gryzie ściany.  Obstawiam że prędzej rzuci się w wir bzykania niż popadnie w depresję.  A potem powie skoro tobie było wolno to mi też.

A no i mąż nie gryzie ściany.

Obstawiam że prędzej rzuci się w wir bzykania niż popadnie w depresję.  A potem powie skoro tobie było wolno to mi też.

Krotko, nie wiem, nie chcę być niesprawiedliwa.
Coś mi nie pasuje..... czy twój mąż aby naprawdę wie o czymkolwiek?
Czy wy faktycznie jesteście w separacji? (nawet takiej, że mieszkacie w osobnych pokojach)
Przepraszam, że poddaję w wąpliwość prawdziwość twych słów, ale takie odnoszę wrażenie, że w pewnym momencie ponieważ opinia forum tego chciała (a tobie bardzo zależy na tym jak jesteś tutaj oceniana) więc zadeklarowałaś swoją uczciwość (tj. że powiedziałaś część prawdy mężowi).
A teraz skrzętnie unikasz tematu męża...i to wiele tłumaczy

Moim zdaniem są trzy możliwości.  Albo mu tak nie zależy jak mi się wydawało,  albo szuka dowodów i potem pójdzie z pozwem, albo chce to wykorzystać i "poszaleć" w ramach odwetu.